دانستنیها ی تاریخ وجغرافیایی ایران وجهان
اشنایی کامل با شهرهای ایران وجهان- تاریخ ایران وجهان وهزاران جدول اماری 
قالب وبلاگ

 «بازیگران پیش از انقلاب ۱۳۵۷»

این ۸۲ صفحه در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۸۲ صفحه است.

آ

ا

ب

ت

ج

خ

د

ر

ز

س

ش

ص

ط

ظ

ع

ف

ق

ل

م

م (ادامه)

ن

ه

و

پ

ک

گ

[ سی ام بهمن 1390 ] [ 15:2 ] [ اطلس ایران وجهان ]
زیررده‌ها
این ۲۰۰ زیررده در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۲۲۶ زیررده است. آ [+] آسیب‌شناسان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] آشپزی بر پایه کشور‏ (۳۲ ر) [+] آماردانان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] آنارشیسم بر پایه ملیت‏ (۱ ر) [+] آهنگسازان بر پایه کشور‏ (۴۰ ر) ا [+] ادبیات بر پایه کشور‏ (۳۲ ر، ۸ ص) [+] استادان دانشگاه بر پایه کشور‏ (۱۰ ر) [+] اسکی‌بازان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] اشراف بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] اعدام‌شدگان بر پایه ملیت‏ (۳ ر) [+] افراد بر پایه پیشه و کشور‏ (۹۴ ر) [+] افراد بر پایه کشور‏ (۱۴۹ ر) [+] افراد بر پایه گرایش سیاسی و ملیتی‏ (۳ ر) [+] اقتصاددانان بر پایه کشور‏ (۱۴ ر) [+] انقلابیون بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] اهالی ورزش‌های موتوری بر پایه کشور‏ (۵ ر) ب [+] بازیکنان بسکتبال بر پایه کشور‏ (۱۵ ر) [+] بازیکنان والیبال بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] بازیگران بر پایه ملیت‏ (۱۳ ر) [+] بازیگران بر پایه کشور‏ (۵۳ ر) [+] بازیگران تئاتر بر پایه کشور‏ (۵ ر) [+] بازیگران تلویزیونی بر پایه کشور‏ (۱۳ ر) [+] بازیگران فیلم‌های پورنو بر پایه کشور‏ (۱۰ ر) [+] بازیگران کودک بر پایه کشور‏ (۹ ر) [+] باستان‌شناسان بر پایه کشور‏ (۱۱ ر) [+] برنامه‌نویسان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] برندگان جایزه نوبل بر پایه کشور‏ (۱۶ ر) [+] برندگان زیبایی دختر شایسته بر پایه ملیت‏ (۱ ر) [+] بوکسورها بر پایه کشور‏ (۳ ر) ت [+] تاریخ‌نگاران بر پایه کشور‏ (۲۳ ر) [+] تبعیدشدگان بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] ترانه‌سرایان بر پایه کشور‏ (۱۳ ر) [+] ترورشدگان بر پایه کشور‏ (۱۵ ر) [+] تصویرگران بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] تنیس‌بازان بر پایه کشور‏ (۱۵ ر) [+] تهیه‌کنندگان بر پایه کشور‏ (۱۰ ر) [+] تهیه‌کنندگان تلویزیونی بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] تهیه‌کنندگان موسیقی بر پایه ملیت‏ (۱ ر) ج [+] جامعه بر پایه کشور‏ (۲۹ ر) [+] جامعه‌شناسان بر پایه کشور‏ (۱۳ ر) [+] جانورشناسان بر پایه ملیت‏ (۳ ر) [+] جراحان بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] جغرافی‌دانان بر پایه کشور‏ (۱۱ ر) [+] جهانگردان و مکتشفان بر پایه کشور‏ (۱۳ ر) [+] جواهرسازان بر پایه کشور‏ (۲ ر) ح [+] حشره‌شناسان بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] حقوق‌دانان بر پایه تابعیت‏ (۳ ر) [+] حقوق‌دانان بر پایه کشور‏ (۱۵ ر) خ [+] خاورشناسان بر پایه کشور‏ (۱۱ ر) [+] خداناباوران بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] خلبانان بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] خواننده-ترانه‌سرایان بر پایه کشور‏ (۷ ر) [+] خوانندگان بر پایه کشور‏ (۶۵ ر) [+] خوانندگان بلوز بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] خوانندگان جاز بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] خوانندگان راک بر پایه کشور‏ (۸ ر) [+] خوانندگان رپ بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] خوانندگان زن بر پایه کشور‏ (۲۳ ر) [+] خوانندگان سول بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] خوانندگان فولک بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] خوانندگان مرد بر پایه کشور‏ (۱۶ ر) [+] خوانندگان پاپ بر پایه کشور‏ (۱۳ ر) د [+] دانشمندان بر پایه کشور‏ (۳۳ ر) [+] دانشمندان کامپیوتر بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] داوران فوتبال بر پایه کشور‏ (۳۹ ر) [+] دلقک‌ها بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] دوندگان بر پایه کشور‏ (۵ ر) د (ادامه) [+] دین‌پژوهان بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] دیپلمات‌ها بر پایه کشور‏ (۱۷ ر) [+] دی‌جی‌ها بر پایه ملیت‏ (۶ ر) ر [+] رانندگان مسابقه‌ای بر پایه کشور‏ (۵ ر) [+] رده‌های با نام افراد بر پایه ملیت‏ (۲ ر) [+] رقصندگان بر پایه کشور‏ (۵ ر) [+] رقص‌پردازان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] رمان‌نویسان بر پایه کشور‏ (۱۵ ر) [+] رهبران ارکستر بر پایه کشور‏ (۷ ر) [+] روان‌شناسان بر پایه کشور‏ (۹ ر) [+] روان‌پزشکان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] روحانیان بر پایه کشور‏ (۹ ر) [+] روزنامه‌نگاران بر پایه کشور‏ (۴۱ ر) [+] ریاضی‌دانان بر پایه کشور‏ (۲۶ ر) ز [+] زبان‌شناسان بر پایه کشور‏ (۲۱ ر) [+] زمین‌شناسان بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] زنان بر پایه کشور‏ (۴۹ ر) [+] زندانیان محکوم به مرگ بر پایه ملیت‏ (۲ ر) [+] زیست‌شناسان بر پایه کشور‏ (۱۸ ر) س [+] سازها بر پایه مناطق‏ (۳ ر، ۱ ص) [+] ستاره‌شناسان بر پایه کشور‏ (۲۰ ر) [+] سربازان بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] سفال‌گری بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] سیاست‌مداران بر پایه کشور‏ (۹۲ ر) ش [+] شاعران بر پایه کشور‏ (۱۶۳ ر) [+] شخصیت‌های تلویزیونی بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] شطرنج‌بازان بر پایه کشور‏ (۲۱ ر) [+] شعبده‌بازان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] شعرها بر پایه کشور‏ (۲ ر، ۱ ص) [+] شناگران بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] شورشیان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] شیطان‌پرست‌ها بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] شیمی‌دانان بر پایه کشور‏ (۱۵ ر، ۱ ص) ص [+] صداپیشگان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] صنایع دستی بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] صوفیان بر پایه کشور‏ (۶ ر) ط [+] طراحان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] طراحان مد بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] طنزپردازان بر پایه کشور‏ (۳ ر) ع [+] عکاسان بر پایه کشور‏ (۱۱ ر، ۲ ص) ف [+] فرماندهان نظامی بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] فرهنگ بر پایه کشور‏ (۸۳ ر) [+] فضانوردان بر پایه کشور‏ (۹ ر) [+] فعالان اجتماعی بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] فعالان حقوق بشر بر پایه کشور‏ (۱۱ ر) [+] فعالان حقوق همجنس‌گرایان بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] فعالان دموکراسی بر پایه ملیت‏ (۱ ر) [+] فعالان ضد جنگ بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] فمینیست‌ها بر پایه کشور‏ (۳ ر) [×] فهرست آهنگسازان بر پایه ملیت‏ (۲ ص) [+] فهرست افراد بر پایه ملیت‏ (۱ ر، ۲ ص) [×] فهرست بازیگران بر پایه ملیت‏ (۳ ص) [+] فیزیک‌دانان بر پایه کشور‏ (۲۷ ر) [+] فیلسوفان بر پایه کشور‏ (۲۴ ر) [+] فیلم‌سازان بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] فیلم‌نامه‌نویسان بر پایه کشور‏ (۱۱ ر) م [+] مارکسیست‌ها بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] مانکن‌ها بر پایه کشور‏ (۲۳ ر) [+] مترجمان بر پایه کشور‏ (۱۰ ر) [+] مجرمان بر پایه ملیت‏ (۲ ر) [×] مجریان تلویزیونی بر پایه کشور‏ (خالی) [+] مجسمه‌سازان بر پایه کشور‏ (۸ ر) [+] مجموعه‌های تلویزیونی درام بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] مخترعان بر پایه کشور‏ (۱۱ ر) [+] مربیان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] مربیان بسکتبال بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] مربیان فوتبال بر پایه کشور‏ (۲۶ ر) زیررده‌ها این ۲۶ زیررده در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۲۲۶ زیررده است. (۲۰۰تای قبلی) (۲۰۰تای بعدی) ژ [+] ژنرال‌ها بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] ژیمناست‌ها بر پایه کشور‏ (۳ ر) ک [+] کارآفرینان بر پایه کشور‏ (۸ ر) [+] کاراته‌کاران بر پایه کشور‏ (۳ ر، ۲ ص) [+] کارگردانان بر پایه کشور‏ (۴۶ ر) [+] کارگردانان تئاتر بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] کارگردانان تلویزیونی بر پایه کشور‏ (۲ ر) [×] کارگردانان فیلم بر پایه کشور‏ (۱ ص) [+] کاریکاتوریست‌ها بر پایه کشور‏ (۶ ر) ک (ادامه) [+] کتاب‌شناسان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] کشاورزان بر پایه ملیت‏ (۱ ر) [+] کشته‌شدگان بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] کشتی‌گیران بر پایه کشور‏ (۵ ر) [+] کمانداران بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] کمدین‌ها بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] کمونیست‌ها بر پایه کشور‏ (۵ ر) [+] کوهنوردان بر پایه کشور‏ (۴ ر) گ [+] گرافیست‌ها بر پایه کشور‏ (۳ ر) گ (ادامه) [+] گروه‌های دث متال بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] گروه‌های موسیقی بر پایه کشور‏ (۳۱ ر) [+] گروه‌های موسیقی راک بر پایه کشور‏ (۱۸ ر) [+] گروه‌های هوی متال بر پایه کشور‏ (۱۸ ر) [+] گروه‌های پانک راک بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] گلف‌بازان بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] گیاه‌خواران بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] گیاه‌شناسان بر پایه کشور م (ادامه) [+] مردان بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] مسابقه‌ها بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] مسلمانان بر پایه کشور‏ (۱۳ ر) [+] مسیحیان بر پایه کشور‏ (۱۱ ر) [+] معماران بر پایه کشور‏ (۲۴ ر) [+] مقاله‌نویسان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] مهاجران بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] مهندسان بر پایه کشور‏ (۱۴ ر) [+] موج‌سواران بر پایه ملیت‏ (۱ ر) [+] موسیقی بر پایه کشور‏ (۳۲ ر، ۱ ص) [+] موسیقی راک بر پایه کشور‏ (۲ ر، ۲ ص) [+] موسیقی‌دانان الکترونیک بر پایه ملیت‏ (۱ ر) [+] موسیقی‌دانان بر پایه کشور‏ (۵۱ ر) [+] موسیقی‌دانان بلوز بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] موسیقی‌دانان جاز بر پایه کشور‏ (۱۰ ر) [+] موسیقی‌دانان دنس بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] موسیقی‌دانان راک بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] موسیقی‌دانان سول بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] موسیقی‌دانان عرب بر پایه کشور‏ (۴ ر، ۳ ص) [+] موسیقی‌دانان فولک بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] موسیقی‌دانان همجنس‌گرا بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] موسیقی‌دانان هوی متال بر پایه کشور‏ (۸ ر) [+] موسیقی‌دانان پانک راک بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] موسیقی‌دانان کلاسیک بر پایه کشور‏ (۸ ر) [+] میلیاردرها بر پایه کشور‏ (۵ ر) ن [+] ندانم‌گرایان بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] نقاشان بر پایه کشور‏ (۲۷ ر) [+] نمایش‌نامه‌نویسان بر پایه کشور‏ (۲۱ ر) [+] نوازندگان ترومپت بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] نوازندگان درامز بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] نوازندگان درامز راک بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] نوازندگان سازدهنی بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] نوازندگان ساکسوفون بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] نوازندگان ساکسوفون جاز بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] نوازندگان فلوت بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] نوازندگان هارپسیکورد بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] نوازندگان ویلونسل بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] نوازندگان ویلونسل کلاسیک بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] نوازندگان ویولن بر پایه کشور‏ (۸ ر) [+] نوازندگان پیانو بر پایه کشور‏ (۱۵ ر) [+] نوازندگان پیانو جاز بر پایه کشور‏ (۶ ر) [+] نوازندگان پیانو پاپ بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] نوازندگان پیانو کلاسیک بر پایه کشور‏ (۷ ر) [+] نوازندگان کنترباس جاز بر پایه کشور‏ (۳ ر) [+] نوازندگان کیبورد بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] نوازندگان گیتار بر پایه کشور‏ (۱۹ ر) [+] نوازندگان گیتار بیس بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] نوازندگان گیتار راک بر پایه کشور‏ (۵ ر) [+] نویسندگان بر پایه کشور‏ (۲۳۷ ر، ۱ ص) [+] نویسندگان زن بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] نویسندگان کمیک استریپ بر پایه کشور‏ (۳ ر) ه [+] همجنس‌گرایان بر پایه کشور‏ (۲۶ ر) [+] هنر بر پایه ملیت‏ (۸ ر، ۱ ص) [+] هنرمندان بر پایه کشور‏ (۱۸ ر) و [+] ورزشکاران بر پایه کشور‏ (۵۵ ر) [+] ورزشکاران کشتی حرفه‌ای بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] وزنه‌برداران بر پایه کشور‏ (۴ ر) [+] ووشوکاران بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] ویراستاران بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] ویولون‌نوازن کلاسیک بر پایه ملیت‏ (۱ ر) پ [+] پاپ‌ها بر پایه ملیت‏ (۵ ر) [+] پرستاران بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] پرنده‌شناسان بر پایه کشور‏ (۱ ر) [+] پزشکان بر پایه کشور‏ (۲۶ ر) [+] پوشاک بر پایه کشور‏ (۲ ر) [+] پویانماها بر پایه کشور‏ (۸ ر)
[ سی ام بهمن 1390 ] [ 15:0 ] [ اطلس ایران وجهان ]

بازیگران اهل آمریکا

بارفتن روی هر کدام از اسامی اطلاعات کامل را درباره او می یابین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

زیررده‌ها

این ۸ زیررده در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۸ زیررده است.

صفحه‌های رده «بازیگران اهل آمریکا»

این ۲۰۰ صفحه در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۸۱۹ صفحه است.

(۲۰۰تای قبلی) (۲۰۰تای بعدی)

آ

ا

ا (ادامه)

ب

ب (ادامه)

ت

ج

د

(۲۰۰تای قبلی) (۲۰۰تای بعدی)

پرونده‌های ردهٔ «بازیگران اهل آمریکا»

این رده تنها حاوی پروندهٔ زیر است.

[ سی ام بهمن 1390 ] [ 14:52 ] [ اطلس ایران وجهان ]

«بازیگران اهل ایران»

این ۲۰۰ صفحه در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۶۰۳ صفحه است.

بارفتن روی هرکدام از اسامی اطلاعات کاملی درباره ان هنرمند می یابین

(۲۰۰تای قبلی) (۲۰۰تای بعدی)

آ

ا

ا (ادامه)

ب

ت

ت (ادامه)

ث

ج

ح

خ

د

[ سی ام بهمن 1390 ] [ 14:47 ] [ اطلس ایران وجهان ]

صفحه‌های رده «بازیگران اهل ایران»

این ۲۰۰ صفحه در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۶۰۴ صفحه است.

(۲۰۰تای قبلی) (۲۰۰تای بعدی)

د

ر

ز

س

س (ادامه)

ش

ص

ض

ط

ظ

ع

غ

ف

ق

[ سی ام بهمن 1390 ] [ 14:45 ] [ اطلس ایران وجهان ]

ق

ل

م

م (ادامه)

ن

ه

و

و (ادامه)

پ

چ

ژ

ک

گ

[ سی ام بهمن 1390 ] [ 14:45 ] [ اطلس ایران وجهان ]

دروازه‌های تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
دروازه دوشان تپه، یکی از دروازه‌های نابودشدهٔ تهران

دروازه‌های تهران، به بناهای مستحکم و رفیع و فضاهای شهری اطراف آنان اطلاق می‌شد که در گذشته در نقاطی از حصار و برج و باروی شهر تهران ساخته شده بودند. ساخت این بناها ظاهراً از عصر صفویه در تهران آغاز شده و تا پایان پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار تداوم یافته‌است. اما از آن پس دروازه‌های تهران همگی روی به خرابی گذاشتند نابود شده‌اند. دروازه‌ها و حصار دوره ناصری هم در دوران پادشاهی رضا شاه هنگام احداث خیابان‌ها و تعریض گذرها از میان رفت. در حال حاضر، تنها دروازه باقیمانده از دورانهای گذشته، یکی دروازه باغ‌ملی و دیگری بخش کوچکی از دروازه محمدیه واقع در مدخل بازار عباس آباد می باشد.

محتویات

 [نهفتن

تاریخچه دروازه‌های تهران [ویرایش]

گرچه ناصر نجمی در کتاب طهران عهد ناصری نوشته‌است که تهران از زمان حکومت فتحعلیشاه دارای دروازه شد، امّا از فرائن تاریخی چنین برمیاید که قدمت نخستین دروازه‌های تهران، به دوره صفویه می‌رسیده‌است.

در عصر صفویه [ویرایش]

گویا شاه طهماسب صفوی در دوران سلطنت خود، به دلیل علاقه مفرطی که به تهران و آب و هوای تمیز آن داشته‌است، دستور داده که دور تا دور شهر تهران را حصار یا ارگی کشیده و چهار تا شش دروازه بر روی آن بنا کنند. این ارگ ظاهراً دارای ۱۱۴ برج، به تعداد سوره‌های قرآن بوده‌است.

بدین ترتیب در دوران صفوی، و به طور دقیق از سال ۹۶۱ قمری، ضمن احداث حصار و برج و باروی تهران، نخست ۴ دروازه در اطراف این شهر بنا شد. این دروازه‌ها عبارت بودند از:

  • دروازه معروف به دروازه دولاب واقع در اول بازارچه نایب السلطنه
  • دروازه موسوم به دروازه حضرت عبدالعظیم واقع در ابتدای بازار حضرتی
  • دروازه‌ای موسوم به دروازه قزوین اول بازارچه قوام الدوله
  • دروازه‌ای موسوم به دروازه شمیران که در اول پامنار واقع بود. (این دروازه، دروازه شمیران قدیم است که در اول پامنار واقع بوده و با دروازه شمیران جدید که در جنوب پل چوبی بوده‌است، متفاوت است)

در این دوران، همچنین دروازه جنوبی ارگ هم ساخته شده‌است.

در دوران سلطه افغان‌ها [ویرایش]

در دوره تسلط افغان‌ها بر تهران که پس از دوران صفویه بوقوع پیوست، دروازه شمالی ارگ توسط افغانها بنا گردید. این دروازه که به نام دروازه اسدالدوله معروف بود، در مدخل خیابان باب همایون احداث شد و تعداد دروازه‌های تهران را به شش عدد رساند. گفته می‌شود که افاغنه برای فرار در مقابل شورش و حمله احتمالی مردم تهران این دروازه را با نام سرکرده شان، اسدالدوله در شمال ارگ بنا کردند. این دروازه در آن روزگار به بیابان راه داشت و بعدها دروازه دولت به جای آن بنا گردید.

دوره محمدشاه [ویرایش]

در آخرین سال پادشاهی محمد شاه قاجار و به سال ۱۲۶۳ قمری، دروازه‌ای در پاقاپوق طهران ساخته شد، که بعدها دروازه نو یا دروازه محمدیه خوانده شد. این دروازه که در جنوب محله بازار تهران واقع است، تنها دروازه ایست که همچنان پابرجاست. بر بدنه آن شیر طلائی به چشم می‌خورد.

عهد ناصری [ویرایش]

دروازه‌های قدیمی مربوط به عصر صفوی و همینطور حصار نیمه مخروبه‌ای که از دوران شاه طهماسب صفوی باقی مانده بود، در دوران ناصرالدین شاه تخریب شد. و به جای آنها دروازه‌ها و حصار جدیدی بنا گردید.

بدین ترتیب در دوره سلطنت ناصرالدین شاه علاوه بر ترمیم و گسترش حصار و برج و باروی شهر تهران، دروازه‌های دوازده گانه این حصار که حصار ناصری خوانده می‌شد، بنا گشت. همچنین بسیاری از دروازه‌های داخل شهر طهران و نیز دروازه راه آهن یا همان دروازه ماشین دودی ساخته شد.

اینها همان دروازه‌هایی هستند که در بسیاری از کتابهای تاریخی بعنوان دروازه‌های شهر تهران معرفی شده‌اند. (به بخش ذیل رجوع شود)

دوره‌های بعد [ویرایش]

گفته می‌شود که تنها دروازه باغ ملی که بدان دروازه سردر باغ ملی هم گفته می‌شود، در اواخر دوره قاجاریه و زمان پادشاهی احمدشاه قاجار ساخته شده‌است. در این دوران سردار سپه (رضا شاه بعدی) نخست وزیری ایران را برعهده داشت

فهرست دروازه‌های تهران [ویرایش]

در کتابهای تاریخی، بسته به قدمت آنها، یا فقط به نام چهار دروازهٔ مربوط به حصار عصر صفوی اشاره شده‌است و یا نام دوازده تا سیزده دروازه مربوط به حصار ناصری قید شده‌است، این دروازه‌ها، گاهی با احتساب دروازه‌های داخل شهر تهران تا ۳۱ دروازه و یا حتی بیشتر هم رسیده‌است.

دروازه‌های حصار ناصری که تا دوران پادشاهی رضاشاه نیز اغلب آنها سرپا مانده بودند، عبارت بودند از:

  1. دروازه شمیران (در شرق سه راه شمیران، محل معروف به پیچ شمرون، ابتدای جاده قدیم شمیران، خیابان دکتر شریعتی امروزی واقع بود)
  2. دروازه دولت (در محل تقاطع خیابان‌های شاهرضا (انقلاب) و روزولت (مفتح) قرار داشت)
  3. دروازه یوسف‌آباد (در محل تقاطع خیابان‌های جمهوری و حافظ فعلی واقع بود)
  4. دروازه باغ‌شاه (در انتهای خیابان سپه(امام خمینی) امروزی قرار داشت)
  5. دروازه قزوین (در میدان قزوین امروزی در در مدخل کنونی بازارچهٔ قوام‌الدوله و شاهپور (وحدت اسلامی) قرار داشت)
  6. دروازه گمرک (در انتهای خیابان امیریه، رو به میدان گمرک امروزی واقع بود)
  7. دروازه خانی‌آباد (در میدان خانی آباد امروزی، و بطور دقیق در محل تلاقی خیابان خانی‌آباد و خیابان شوش واقع بود)
  8. دروازه غار (در حدفاصل میدان شوش و میدان خانی‌آباد امروزی واقع بود)
  9. دروازه شاه عبدالعظیم (در میدان شوش امروزی، ابتدای جادۀ شهرری واقع بود)
  10. دروازه خراسان (مشهد)(در میدان خراسان امروزی، ابتدای جادۀ خراسان وافع بود)
  11. دروازه دولاب (در سه‌راه شکوفه واقع بود)
  12. دروازه دوشان‌تپه (در انتهای خیابان هفده شهریور امروزی، یا خیابان ژاله‌غربی، مشرف به میدان ژاله (شهدا) امروزی قرار داشت)

دروازه‌های دیگری نیز در داخل شهر قرار داشت که ورودی اغلب آنها به میدان توپخانه گشوده می‌شد، این دروازه‌های داخل شهری عبارت بودند از:

دروازه ناصریه، دروازه خیابان چراغ برق (چراغ گاز)، دروازه باغشاه (باغ ملی)، سردر الماسیه (باب همایون)، دروازه خیابان مریضخانه، دروازه خیابان علاءالدوله، دروازه خیابان لاله زار دروازه خیابان نایب السلطنه.

عاقبت دروازه‌های تهران [ویرایش]

در دوره پادشاهی رضاشاه پهلوی، و به منظور گسترش و مدرن سازی شهر تهران دستور تخریب دروازه‌های این شهر صادر شد. بدین ترتیب این آثار ارزشمند تاریخی نیز، مانند بسیاری دیگر از آثار تاریخی تهران عصر قاجاریه نابود گردید.

در حال حاضر تنها دروازه‌هایی که از آن همه دروازه موجود در طهران قدیم باقی مانده‌است، دروازه محمدیه یا همان دروازه نو، واقع در نزدیکی میدان اعدام(میدان محمدیه امروزی) و همچنین دروازه باغ‌ملی یا همان سردر باغ ملی می‌باشد.

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 14:31 ] [ اطلس ایران وجهان ]

وجه تسميه محلات تهران

تهران

 

شايد هر روز نام چند محله تهران را بشنويم بي آنکه بدانيم چرا به اين نام ها معروف شده اند. در اين مقاله اطلاعاتي درباره نام برخي محله هاي تهران گردآوري شده که در ادامه مي خوانيد.

سيد خندان

سيد خندان نام ايستگاه اتوبوسي در جاده قديم شميران بوده است. سيدخندان پيرمردي دانا بوده که پيش گويي هاي او زبانزد مردم در سي يا چهل سال پيش بوده است. دليل نامگذاري اين منطقه نيز احترام به اين پيرمرد بوده است.

فرمانيه

در گذشته املاک زمين هاي اين منطقه متعلق به کامران ميرزا نايب السلطنه بوده  و بعد از مرگ وي به عبدالحسين ميرزا فرمانفرما  فروخته شده است.

فرحزاد

اين منطقه به دليل آب و هواي فرح انگيزش به همين نام معروف شده است.

شهرک غرب

دليل اينکه اين محله به نام شهرک غرب معروف شد ساخت مجتمع هاي  مسکوني اين منطقه با طراحي و معماري مهندسان آمريکايي و به مانند مجتمع هاي مسکوني آمريکايي بوده و در گذشته نيز محل اسکان بسياري از خارجي ها بوده است.

آجودانيه

آجودانيه در شرق نياوران قرار دارد و تا اقدسيه ادامه پيدا مي کند. آجودانيه متعلق به رضاخان اقبال السلطنه وزير قورخانه ناصرالدين شاه  بوده،  او ابتدا آجودان مخصوص شاه بوده است.

اقدسيه

نام قبلي اقدسيه (تا قبل از 1290قمري) حصار ملا بوده است. ناصرالدين شاه زمين هاي آنجا را به باغ تبديل و براي يکي از همسران خود به نام امينه اقدس (اقدس الدوله) کاخي ساخت و به همين دليل اين منطقه به اقدسيه معروف شد.

جماران

زمين هاي جماران متعلق به سيد محمد باقر جماراني از روحانيان معروف در زمان ناصر الدين شاه بوده است.

برخي از اهالي  معتقدند که در کوه هاي اين محله از قديم مار فراوان بوده و مارگيران براي گرفتن مار به اين ده مي آمدند و دليل نامگذاري اين منطقه نيز همين بوده است و عده اي هم معتقدند که جمر و کمر به معني سنگ بزرگ است

و چون از اين مکان سنگ هاي بزرگ به دست مي آمده است، آنجا را جمران، يعني محل به دست آمدن جمر ناميده اند.

تهران

پل رومي

پل رومي در واقع پل کوچکي بوده که دو سفارت روسيه و ترکيه را به هم متصل مي کرده است. عده اي هم معتقدند که نام پل از مولانا جلال الدين رومي گرفته شده است.

جواديه (در جنوب تهران)

بسياري از زمين هاي جواديه متعلق به آقاي فرد دانش بوده است که اهالي محل به او جواد آقا بزرگ لقب داده بودند.

مسجد جامعي نيز توسط جواد آقا بزرگ در اين منطقه بنا نهاده شده است که به نام مسجد فرد دانش هم معروف است.

داوديه (بين ميرداماد و ظفر)

ميرزا آقاخان نوري صدر اعظم اين اراضي را براي پسرش، ميرزا داودخان، خريد و آن را توسعه داد. اين منطقه در ابتدا ارغوانيه نام داشت و بعدها به دليل ذکر شده داوديه نام گرفت.

درکه

اگرچه هنوز دليل اصلي نامگذاري اين محل مشخص نيست اما برخي آن را مرتبط به نوعي کفش براي حرکت در برف که در اين منطقه استفاده مي شده و به زبان اصلي «درگ» ناميده مي شده است دانسته اند.

دزاشيب (در نزديکي تجريش)

روايت شده است که  قلعه بزرگي در اين منطقه به نام «آشِب» وجود داشته است. در گذشته نيز به اين منطقه دزآشوب و دزج سفلي و در لهجه محلي ددرشو مي گفتند.

 

زرگنده

احتمالاً دليل نامگذاري اين محل کشف سکه ها و اشياء قيمتي در اين محل بوده است. در گذشته اين منطقه  ييلاق کارکنان روسيه  بوده است.

قلهک

کلمه قلهک از دو کلمه "قله" و "ک" تشکيل شده است که قله معرب کلمه کله، مخفف کلات به معناي قلعه است.

عقيده اهالي بر اين است که به دليل اهميت آبادي قلهک که سه راه گذرگاه هاي لشگرک، ونک و شميران بوده است،

به آن( قله- هک) گفته شده است.

کامرانيه

زمين هاي اين منطقه ابتدا به ميرزا سعيدخان، وزير امور خارجه تعلق داشت و سپس کامران ميرزا پسربزرگ ناصرالدين شاه، با خريد زمين هاي حصاربوعلي، جماران و نياوران، اهالي منطقه را مجبور به ترک زمين ها کرد و سپس آنجا را کامرانيه ناميد.

محموديه (بين پارک وي و تجريش يا وليعصر تا ولنجک)

در اين منطقه باغي بوده است که متعلق به حاج ميرزا آقاسي بوده است و چون نام او عباس بوده آن را عباسيه مي گفتند. سپس علاءالدوله اين باغ بزرگ را از دولت خريد و به نام پسرش، محمودخان احتشام السلطنه، محموديه ناميد.

تهران

نياوران

نام قديم اين منطقه گردوي بوده است. برخي معتقدند در زمان ناصرالدين شاه نام اين ده به نياوران تغيير کرده است

به اين ترتيب که نياوران مرکب از "نيا" (حد، عظمت و قدرت) "ور" (صاحب) و "ان" علامت نسبت است

و در مجموع يعني کاخ داراي عظمت.

ونک

نام ونک تشکيل شده است از دو حرف (ون) به نام درخت و حرف (ک) که به صورت صفت ظاهر مي شود.

يوسف آباد

منطقه يوسف آباد را ميرزا يوسف آشتياني مستوفي الممالک در شمال غربي دارالخلافه ناصري احداث کرد و به نام خود، يوسف آباد ناميد.

پل چوبي

قبل از اين که شهر تهران به شکل امروزي خود درآيد، دور شهر دروازه هايي بنا شده بود تا دفاع از شهر ممکن باشد.

يکي از اين دروازه ها، دروازه شميران بود با خندق هايي پر از آب در اطرافش که براي عبور از آن، از پلي چوبي استفاده مي شد. امروزه از اين دروازه و آن خندق پر از آب اثري نيست، اما اين محل همچنان به نام پل چوبي معروف است.

شميران

نظريات مختلفي درباره اين نام شميران وجود دارد. يکي از مطرح ترين دلايل عنوان شده ترکيب دو کلمه سمي يا شمي به معناي سرد و «ران» به معناي جايگاه است. در واقع شميران به معناي جاي سرد است. به همين ترتيب نيز تهران به معناي جاي گرم است. همچنين در نظريه ديگري به دليل وجود قلعه نظامي در اين منطقه به آن شميران مي گفتند و همچنين  برخي نيز  معتقدند که يکي از نه ولايت ري را شمع ايران مي گفتند که بعدها به شميران تبديل شده است.

گيشا

نام گيشا که در ابتدا کيشا بوده است برگرفته از نام دو بنيانگذار اين منطقه (کينژاد و شاپوري) است.

منيريه (در جنوب وليعصر)

منيريه در زمان قاجار يکي از محله هاي اعيان نشين تهران بوده و گفته شده نام آن از نام زن کامران ميرزا، يکي از صاحب منصبان قاجر، به نام منير گرفته شده است.

منابع: کتاب اول و سايت ويکي پديا
تنظیم برای سایت تبیان: زهره پری نوش

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 14:7 ] [ اطلس ایران وجهان ]

آرامگاه امام  خمینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(
آرامگاه سیدروح‌الله خمینی

آرامگاه سیدروح‌الله خمینی

اطلاعات اولیه
موقعیت تهران, ایران
سیستم مختصات جغرافیایی شرقی‌″۵۹ ′۲۱ °۵۱ شمالی‌″۵۷ ′۳۲ °۳۵ / ۵۱٫۳۶۶۵شرق ۳۵٫۵۴۹۲شمالی / ۵۱٫۳۶۶۵;۳۵٫۵۴۹۲مختصات: شرقی‌″۵۹ ′۲۱ °۵۱ شمالی‌″۵۷ ′۳۲ °۳۵ / ۵۱٫۳۶۶۵شرق ۳۵٫۵۴۹۲شمالی / ۵۱٫۳۶۶۵;۳۵٫۵۴۹۲ (نقشه)
وابسته به شیعه

آرامگاه سید روح‌الله خمینی رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران بنایی است که در بهشت زهرای تهران قرار دارد. کار ساخت این آرامگاه، پس از مرگ وی و با محوریت جهاد سازندگی و سپاه پاسداران آغاز گردید و همچنان ادامه دارد.[۱]

مراسم سالگرد درگذشت وی به همراه برخی مناسبت‌های مذهبی و انقلابی در این مقبره برگزار می‌شود. و زیارتنامه وی نیز به زبان عربی در آن قرار داده شده‌است. مسئولیت اداره آن بر عهده خانواده وی و در حال حاضر نوه او حسن خمینی می‌باشد.پس از او، احمد خمینی و همسرش خدیجه ثقفی نیز در این مقبره دفن شدند.

 

زیارت نامه

زیارتنامه امام خمینی به زبان عربی در آرامگاه نصب شده است و در برخی چاپ‌های مفاتیح‌الجنان نیز درج شده است. برخی چنین عملی را بدعت به حساب می آورند ولی برخی دیگر معتقدند چون متن این زیارت نامه به معصومین منتسب نشده بدعت به شمار نمی آید.[۲]

طرح آرامگاه

بخش اصلی آرامگاه تاکنون چندین بار تغییر یافته و هنوز طرح اصلی بطور کامل راه اندازی نشده‌است. پرویز موید(محمد تهرانی؟) معمار بخش‌های اصلی مقبره‌است.[۳][۴]

روزنامه جمهوری اسلامی در سال ۱۳۸۷ به نقل از یکی از سازندگان فضای سرپوشیده حرم را ۶۰ هزار متر مربع عنوان می‌کند و بخش اصلی حرم را ۱۵هزار متر مربع.

سازهٔ اصلی دارای مقاومت در برابر زلزله‌ای به قدرت ۱۰ ریشتر است و به گفته مدیر کل مقبره از برج میلاد نیز مقاوم‌تر است. اسکلت فولادی ساخته شده برای گنبد ۳۴۰ تن وزن دارد و روکش آن هم ۴۰ تا ۵۰ تن وزن خواهد داشت که در مجموع به ۴۰۰ تن می‌رسد. در اطراف حرم چهار گلدسته به بلندی ۹۱ متر و به نشانه سن وی ساخته شده‌است ارتفاع حرم تا نوک چراغ پرچم سن درگذشت وی را نشان می‌دهد.[۵] همچنین مجموعا دارای پنج گنبد است که گنبد اصلی فلزی و چهار گنبد دیگر کاشی‌کاری شده‌است.[۶] گنبد اصلی در سال ۱۳۸۶ تعویض گردید.[۷] همچنین ۵ ورودی اصلی در صحن‌های شرقی و غربی وجود دارد.

بخش‌های دیگر آرامگاه

گلدسته های آرامگاه در شب
  • خط یک متروی تهران تا آرامگاه ادامه یافته‌است.
  • موزهٔ مقبره به مساحت ۱۵ هزار متر مربع حاوی آثار مربوط به خمینی در حال ساخت است.
  • دانشگاه‌های آزاد اسلامی و دانشگاه شاهد در اطراف آرامگاه احداث گردیده‌است.
  • بیمارستان مقبره، در حال احداث است و تا سال ۱۳۸۷ بخش‌های عمده آن راه اندازی شده‌است.
  • پارکینگ
  • زائرسرا
  • هتل ۵ ستاره
  • فروشگاهای زنجیره‌ای
  • شهربازی تهران
  • شهرک سلامت
  • شهر آفتاب


شهر آفتاب

درون ضریح

در دوران شهرداری محمود احمدی نژاد و اصرار وی برای انتقال نمایشگاه بین‌المللی تهران، با مصوبه شورای دوم شهر تهران در سال ۱۳۸۴ شهر جدیدی به مرکزیت آرامگاه امام خمینی احداث و نمایشگاه بین‌المللی تهران بدان مکان منتقل خواهد شد. شهر آفتاب همچنین بعنوان شهری حوزوی و علمی عنوان شده‌است که بطور مشترک توسط شهرداری تهران و مسئولان مقبره خمینی تعیین خواهد شد.[۸][۹][۱۰]

زمان احداث شهر آفتاب دو سال و بودجه آن ۸۰۰ میلیارد تومان برآورد شده بود و قرار بود که تا سال ۱۳۸۶ به پایان برسد ولیکن این پروژه هنوز افتتاح نشده‌است.[۱۱] در سال ۱۳۸۷ محمد عیدیان سرپرست شهرداری شهر آفتاب تحقق اهداف این شهر را به ۵ سال بعد موکول کرد.[۱۲]

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 14:6 ] [ اطلس ایران وجهان ]

بهشت زهرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
آرامگاه‌های خانوادگی در بهشت زهرا
اولین دفن شده در در بهشت زهرا

بهشت زهرا نام بزرگ‌ترین گورستان استان تهران است. فعالیت این گورستان رسما در سال ۱۳۴۹ خورشیدی آغاز شد و نخستین درگذشته به نام محمدتقی خیال در تاریخ ۱۳۴۹/۵/۳ در قطعه ۱ ردیف ۱، شماره ۱ به خاک سپرده شد[۱].

بهشت زهرا ابتدا ۳۱۴ هکتار وسعت داشت که در سال ۱۳۷۶ بخش شمالی به مساحت ۱۱۰ هکتار و در سال ۱۳۸۷ بخش شرقی به مساحت ۱۶۰ هکتار خریداری و به آن اضافه شد. بهشت زهرا در حال حاضر ۱،۳۰۰،۰۰۰ نفر را در خود جای داده است.

در قطعه ۳۳ بهشت زهرا تعدادی از مبارزان مشهور که در درگیری با رژیم شاه کشته شده یا در زندان اعدام شدند، به خاک سپرده شده اند. ده قطعه از بهشت زهرا محل دفن کشتگان جنگ ایران و عراق است. آرامگاه شهدای هفتم تیر در قطعه ۲۴ و آرامگاه روح‌الله خمینی در غرب بهشت زهرا قرار دارد و قطعه هنرمندان بهشت زهرا و قطعه نام‌آوران بهشت زهرا ویژه سرشناسان است.

محتویات

 [نهفتن

گالری عکس [ویرایش]

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 14:3 ] [ اطلس ایران وجهان ]

فهرست پایتخت‌های ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
 

فهرست پایتخت‌های ایران در طول تاریخ:

منابع [ویرایش]

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 14:2 ] [ اطلس ایران وجهان ]

جاذبه‌های گردشگری استان تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
 

فهرست جاذبه‏های گردشگری استان تهران

محتویات

 [نهفتن

جاذبه‌های فرهنگی [ویرایش]

همچنین ببینید: کاخ‌ها و عمارت‌های تهران

جاذبه‌های تاریخی [ویرایش]





 

 

 

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 14:2 ] [ اطلس ایران وجهان ]

فهرست شهرداران تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

منابع

وبگاه اطلاع رسانی شهرداری تهران

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 13:59 ] [ اطلس ایران وجهان ]

فهرست فرهنگسراهای تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 

تهران دارای بیش از ۳۳ فرهنگسرا است که تمامی آنها زیر نظر سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران فعالیت می کنند...

فهرست فرهنگسراهای شهر تهران:


نام نام سابق آدرس تلفن موقعیت جغرافیایی
فرهنگسرای ملل منطقه یک تهران
فرهنگسرای ابن سینا منطقه 2 تهران
فرهنگسرای ارسباران منطقه 3
فرهنگسرای پایداری منطقه 3
فرهنگسرای آفتاب منطقه 3
فرهنگسرای اشراق منطقه 4
فرهنگسرای هنگام منطقه 4
فرهنگسرای فردوس منطقه 5
فرهنگسرای سرو منطقه 6
فرهنگسرای شفق منطقه6 شرقی‌″۲۵ ′۱۷ °۵۱ شمالی‌″۳۰ ′۴۵ °۳۵ / °۵۱٫۲۹۰۲۳۱۸شرقی °۳۵٫۷۵۸۲۳۴شمالی / ۵۱٫۲۹۰۲۳۱۸;۳۵٫۷۵۸۲۳۴
فرهنگسرای رسانه منطقه 6
فرهنگسرای اندیشه منطقه 7
فرهنگسرای گلستان منطقه 8
فرهنگسرای رویش منطقه 9 شرقی‌″۳۰ ′۲۵ °۵۱ شمالی‌″۱۷ ′۳۶ °۳۵ / °۵۱٫۴۲۴۸۹۴۹شرقی °۳۵٫۶۰۴۶۳۱۶شمالی / ۵۱٫۴۲۴۸۹۴۹;۳۵٫۶۰۴۶۳۱۶
فرهنگسرای کار منطقه 9
فرهنگسرای عطار منطقه10
فرهنگسرای قرآن منطقه 10 شرقی‌″۳۰ ′۲۵ °۵۱ شمالی‌″۱۷ ′۳۶ °۳۵ / °۵۱٫۴۲۴۸۹۴۹شرقی °۳۵٫۶۰۴۶۳۱۶شمالی / ۵۱٫۴۲۴۸۹۴۹;۳۵٫۶۰۴۶۳۱۶
فرهنگسرای فناوری اطلاعات منطقه 11
فرهنگسرای انقلاب منطقه 11
فرهنگسرای شهر منطقه 12 تهران
فرهنگسرای امید منطقه 13
فرهنگسرای اخلاق منطقه 14
فرهنگسرای خاوران منطقه 15 شرقی‌″۳۰ ′۲۵ °۵۱ شمالی‌″۱۷ ′۳۶ °۳۵ / °۵۱٫۴۲۴۸۹۴۹شرقی °۳۵٫۶۰۴۶۳۱۶شمالی / ۵۱٫۴۲۴۸۹۴۹;۳۵٫۶۰۴۶۳۱۶
فرهنگسرای بهمن منطقه 16
فرهنگسرای بهاران منطقه 17
فرهنگسرای خاتم منطقه 18
فرهنگسرای مهر منطقه 19
فرهنگسرای ولاء منطقه 20
خانه فرهنگ تهرانسر منطقه 21
فرهنگسرای تهران منطقه 22
فرهنگسرای مترو
فرهنگسرای رضوان واقع در بهشت زهرا


فرهنگسرای توچال توضیح: فرهنگسرای موقت تابستانی

منبع: سایت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 13:58 ] [ اطلس ایران وجهان ]

کاخ‌ها و عمارت‌های تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در تهران کاخ‌های زیادی تاکنون بنا شده‌است که مربوط به دوران پهلوی و قاجار هستند. از جمله کاخ‌های معروف تهران می‌توان کاخ سلطنت آباد، کاخ نیاوران، کوشک احمدشاهی، کاخ صاحبقرانیه، عمارت عثمانی و پل رومی، عمارت دارالفنون، حوض خانه باغ قدیم نگارستان، کاخ گلستان، کاخ مرمر و شمس العماره را نام برد.

 

کاخ سلطنت آباد [ویرایش]

این کاخ در سال ۱۳۰۵ هجری قمری به فرمان ناصرالدین شاه، در جلگه شرقی قریه رستم‌آباد، ساخته شد. معماری، سبک ساختمان کاخ و تزیینات گچبری آن معرف هنر دوره قاجار است و کوبی زرینی، که نشانه کاخ سلطنتی است، برفراز بلندترین نقطه شیروانی بام جای داده شده است.[۱]

کاخ نیاوران [ویرایش]


عملیات احداث این کاخ به دستور محمدرضا پهلوی در سال ۱۳۳۷ آغاز گردید و با وقفه ای که در ساخت آن پیش آمد در سال ۱۳۴۶ به اتمام رسید.این بنا با مساحتی در حدود ۹۰۰۰ متر مربع در دو طبقه و یک نیم طبقه احداث و در ابتدا به عنوان محلی برای پذیرایی میهمانان خارجی در نظر گرفته شد، اما پس از پایان ساخت به محل سکونت محمدرضا پهلوی و خانواده اش اختصاص یافت. طراح بنا محسن فروغی بود که طرح خود را بیشتر از معماری ایرانی و تلفیقی از هنر پیش و پس از اسلام الهام گرفته بود. همچنین گچ بری توسط استاد عبداللهی، آینه کاری توسط استاد علی اصغر و کاشی کاری نمای خارجی توسط استاد ابراهیم کاظم پور انجام شده است. این مجموعه در شمال شرق تهران (شمیرانات) قرار دارد. شکل گیری آن به نخستین سال های سلسله قاجار بازمی گردد. این مجموعه که پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) به مجموعه ای موزه ای تبدیل شده است تا سال ۱۳۷۸ با مجموعه سعدآباد به طور مشترک اداره می گردید و از آغاز سال ۱۳۷۹ رسماًٌ مستقل شد. اکنون با در بر گرفتن ۵ موزه کاخ اختصاصی نیاوران، کاخ صاحبقرانیه، کوشک احمدشاهی، موزه جهان نما، کتابخانه اختصاصی کاخ نیاوران و فضا های فرهنگی دیگر همانند تالار آبی، سینمای اختصاصی و گالری جهان نما و همچنین باغ نیاوران که از باغ های سه گانه ییلاقی و بزرگ شمال قدیم بوده است جاذبه هایی از تاریخ، فرهنگ و طبیعت را به تماشا گذاشته است.[۲]

کوشک احمد شاهی

کوشک احمدشاهی [ویرایش]

نوشتار اصلی: کوشک احمدشاهی

این عمارت، اواخر دوره قاجار جهت خوابگاه ییلاقی احمد شاه در میان باغ نیاوران با مساحتی بالغ بر ۸۰۰ متر در دو طبقه با سقف شیروانی بنا گردید.از ویژگی های عمده این بنا تزئینات و نمای آجری به کار رفته در سرتاسر نمای بیرونی آن است. آجرها از نوع منقوش قالبی با طرح های متنوع به رنگ نخودی است.[۲]

کاخ صاحبقرانیه

کاخ صاحبقرانیه [ویرایش]

نوشتار اصلی: کاخ صاحبقرانیه


ناصرالدین شاه در سال ۱۲۶۷ هجری قمری دستور داد ساخت قصر نیاوران را در دو طبقه شامل شاه نشین، کرسی خانه، حمام و ۵۰-۴۰ دستگاه خانه هر کدام شامل ۴ اتاق و یک ایوان برای زنانش بسازند. او در سی و یکمین سال حکومتش خود را صاحب قران نامید و این کاخ را کاخ صاحبقرانیه نام نهاد. پس از او، مظفرالدین شاه تغییراتی در ساختمان ایجاد و قسمتی از حرمسرا را خراب کرد . فرمان مشروطیت نیز در حیاط کاخ صاحبقرانیه، توسط او امضا گردید. در دوران پهلوی اول این کاخ برای برگزاری مراسم ازدواج محمدرضا پهلوی و فوزیه بازسازی می شود.[۲]

عمارت عثمانی و پل رومی [ویرایش]

در قرن نوزدهم، یکی از سفیران دولت عثمانی در محلبدر، منطقة الهیه تهران، باغ و عمارتی ساخت که هم چنان به دولت ترکیه تعلق دارد. با توجه به پیشینه تاریخی دولت عثمانی، که جانشین امپراتوری روم شرقی شد، نام رومی (همانند لقب مولانا جلال‌الدین محمد بلخی) روی پلی کوچکی در این محل باقی مانده است.[۱]

عمارت دارالفنون [ویرایش]

نوشتار اصلی: دارالفنون


سنگ بنای این ساختمان به فرمان امیرکبیر در شمال ارگ سلطنتی نهاد شد نقشه آن کار میرزا رضای مهندس است که در زمان عباس میرزا ولیعهد فتحلیشاه برای تحصیل به انگلیس رفته بود . چهار طرف حیاط مدرسه را پنجاه اتاق احاطه کرده و در برابر آنها ایوانی گسترده است .نخستین در ورودی مدرسه به سوی خیابان ارگ بود و در کنونی که در خیابان ناصرخسرو است بعدها ساخته شد.[۱]

حوض‌خانه باغ قدیم نگارستان [ویرایش]

این بنا در باغ نگارستان است و در عهد فتح علی شاه و محمدشاه قاجار به شکل هشت گوش، یا شاه نشین‌های سبک زندیه، ساخته و مزمن به گچ‌بری‌های عالی است. اکنون این بنا محل موزه هنرهای ملی است.[۱]

خلوت کریم خانی واقع در کاخ گلستان

کاخ گلستان [ویرایش]

نوشتار اصلی: کاخ گلستان


مجموعه کاخ گلستان شامل اماکن دیدنی و تاریخی است که عبارتند از: اندرون یا عمارت فرح آباد، ایوان تخت مرر، تالار آینه، تالار الماس، تالار برلیان، تالار عاج، تخت خورشید معروف به تخت طاووس، تخت نادری، خلوت کریم خانی، شمس العماره، عمارت خروجی (موزه قیم، تالار گلستان، صندوق خانهعمارت گالری، کاخ ابیض.[۱]

کاخ مرمر [ویرایش]

نوشتار اصلی: کاخ مرمر

این کاخ به فرمان رضا شاه پهلوی بنا شده و ساخت آن ازسال ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۶ به درازا کشید. معماری آن آینده‌ای از سبک های شرقی و غربی است. کاخ مرمر از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۹ موزه بود. استادان و هنرمندانی مانند حسین لرزاده (معمار)، استاد یزدی (کاشی کار)، محمدحسین صنیع خاتم و حسین طاهر زاده در ساختن آن همکاری کرده‌اند. تخت مرمر یا تخت سلیمان به شکل یک سکوی دیواره‌دار بلند با شصت و پنج قطعه مرمر بزرگ و کوچک ساخته شده و در وسط ایوان کاخ مستقر گردیده است. تخت مرمر در سه سال اول سلطنت کریم‌خان زند، در سال های ۱۱۶۳ تا ۱۱۶۵ هجری قمری بنا شد. تخت مرمر کنونی که در وسط ایوان اصلی کاخ قرار دارد در سال ۱۲۲۰ هجری قمری به دستور فتح علی شاه قاجار ساخته شده است.[۱]

منظره شمس‌العماره از درون محوطه کاخ گلستان (۶ فروردین ۱۳۸۶)

شمس العماره [ویرایش]

نوشتار اصلی: شمس العماره

ناصرالدین شاه در سفر اروپا به ساخت بناهایی هم‌چون برج‌های اروپایی تمایل پیدا کرد. به این ترتیب‌، به دستور او، بنای مرتفعی ساختند تا خود و زنانش بتوانند منظره شهر تهران و دورنمای آن را تماشا کنند. بنای شمس‌العماره توسط دوستعلی‌خان نظام‌الدوله معیرالممالک در سمت شرقی ارگ سلطنتی طی دو سال ساخته شد و تاریخ اتمام آن سال۱۲۸۴ ق است‌. شمس‌العماره از لحاظ ارتفاع و تقسیم بندی طبقات مانند بناهای غربی است‌، اما تزیین و آرایش داخلی و خارجی بنا ایرانی و در آن از سازه‌های سنتی استفاده شده است‌.[۱]


جستارهای وابسته

عمارت مدرسه مروی (فخریه)

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 13:57 ] [ اطلس ایران وجهان ]

فهرست گورستان‌های تهران

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 13:56 ] [ اطلس ایران وجهان ]

فهرست مدرسه‌های تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 

فهرست مدارس تهران به تفکیک نوع (دبستان، راهنمایی، دبیرستان و پیش‌دانشگاهی) و دخترانه-پسرانه به ترتیب الفبا به شرح زیر است:

 

دبستان

دخترانه

نام دبستان منطقه شماره تماس آدرس مختصات [۱] توضیحات
دبستان نرجس منطقه ۳ غیر دولتی
دبستان خرد منطقه۱
دبستان منظومهٔ خرد منطقه۱ فرمانیه - نبش خیابان عسگریان غیر دولتی
دبستان فرهنگ نو منطقه۱ غیر دولتی
دبستان نوید آینده منطقه ۴
دبستان بنت الهدی صدر منطقه ۲
دبستان ستوده منطقه ۳
دبستان رفاه منطقه ۱۲ غیر دولتی
دبستان ۱۳ آبان منطقه ۵ دولتی
دبستان ۱۳ آبان منطقه۱۷
دبستان شهدای صادقیه منطقه ۲
دبستان همایون خواجوی منطقه ۱۱
دبستان سوده منطقه ۲
دبستان وارثان نور منطقه ۲
دبستان هدی منطقه ۵ ۴۴۸۱۶۷۰۰و۴۴۸۲۲۲۷۲ انتهای اشرفی اصفهانی-سیمون بولیوار -حصارک-خامام خمینی-پ ۶
دبستان اتحاد نو منطقه ۶ جمالزاده

پسرانه [ویرایش]

نام دبستان منطقه شماره تماس آدرس مختصات [۲] توضیحات
دبستان شهید شفایی منطقه ۳ پاسداران میدان اختیاریه اختیاریه شمالی غیردولتی
دبیرستان صالح منطقه ۷ www.salehschool.ir
دبستان ایران زمین منطقه ۱ ۲۲۱۷۴۰۵۳ ولنجک - خیابان نوزدهم - بعد از خیابان ساسان - پلاک ۱۲ و ۱۴ http://www.iranzaminsch.com غیر دولتی
دبستان فرهنگ سعادت شعبه ۱ منطقه ۲ سعادت آباد- میدان کاج- خ پنجم پ۲۶ غیر دولتی
دبستان فرهنگ سعادت شعبه ۲ منطقه ۲ سعادت آباد- میدان کاج- خ ۱۷ غربی پ۶ غیر دولتی
دبستان ملت منطقه ۳
دبستان سودمند منطقه ۴
دبستان موسسه فرهنگی علوی منطقه ۱۲
دبستان نیکان منطقه ۳ خیابان دولت خیابان شهید وارسته غیر دولتی
دبستان شهید محلاتی منطقه ۱۴
دبستان امام سجاد (ع) منطقه ۱۴
دبستان حضرت رضا (ع) منطقه ۱۱
دبستان دکتر محمود افشار منطقه ۳
دبستان رازی منطقه ۳
دبستان میرزا کوچک خان منطقه ۶
دبستان نظام مافی منطقه ۲
دبستان روزبه منطقه ۳ غیر دولتی
دبستان شهید نامجو منطقه ۱۷
دبستان والعصر منطقه ۳
دبستان راه رشد منطقه ۲
دبستان جهان آرا منطقه ۳ غیر دولتی
دبستان شهید دلخواسته منطقه ۱۰
دبستان شهید مدرس منطقه ۱۱
دبستان شاهد کوثر منطقه ۱۹
دبستان الغدیر منطقه ۱۹
دبستان شهید منتظری منطقه ۶
دبستان آینده سازان منطقه ۷
دبستان سید رضی منطقه ۷
دبستان پگاه منطقه
دبستان سروش آزادی منطقه
دبستان شهید بهشتی منطقه
دبستان شهید مهدوی منطقه
دبستان و پيش دبستان غيردولتي شهريار منطقه ۶ ۸ ـ ۶۶۵۷۴۴۶۷ آدرس: خيابان كارگر شمالي، نرسيده به خيابان دكترفاطمي، كوچه فردوسي، پلاك ۶ http://shahriyarsch.ir

|دبستان و پيش دبستان دولتی امام حسن(ع) |منطقه 9 |آدرس: تهرانسر- بلوار گلها- بلوار یاس -دبستان امام حسن(ع)

راهنمایی [ویرایش]

دخترانه [ویرایش]

نام راهنمایی منطقه شماره تماس آدرس نام مسئول توضیحات
راهنمایی عترت منطقه ۴ ۲۲۹۷۵۲۷۱ لویزان-شهرک شهید دقایقی غیر دولتی
راهنمایی طلوع منطقه ۳ ۲۲۵۸۸۶۳۳ ۲۲۵۷۷۹۶۰ خ دولت-خ مطهری-خ هنگامه شرقی-خ اخلاقی-خ جهتاب-پ۱۸ شهرزاد شاوردی غیر دولتی
راهنمایی منظومهٔ خرد منطقه ۱ غیر دولتی
راهنمایی مشعر منطقه غیر دولتی
راهنمایی سما منطقه غیر دولتی
راهنمایی ربانی منطقه ۲ غیر دولتی
راهنمایی گوهرشاد منطقه ۴ غیر دولتی
راهنمایی شهید بهشتی منطقه ۱ دولتی
راهنمایی ابوریحان منطقه ۱ غیر دولتی
راهنمایی فرزانگان زینب شهر ری
راهنمایی صابرین شاهد منطقه ۱ غیر دولتی
راهنمایی ستوده منطقه ۳ ۲۲۲۶۳۶۶۷ ۲۲۲۶۱۳۴۷ بالاتر از دو راهی قلهک-خ شهید حمید صدیق-خ مطهری جنوبی-بن بست صفایی- پ۷ مهری زعفرانی غیر دولتی
راهنمایی متقین منطقه ۱۷ غیر دولتی
راهنمایی ولایت فقیه منطقه ۷ دولتی
راهنمایی شهید عاصمی منطقه ۱۰ دولتی
راهنمایی رفاه منطقه ۱۲ غیر دولتی
راهنمایی تسنیم منطقه ۳ ۲۲۵۹۱۰۴۲ ۲۲۵۸۶۸۹۰ ۲۲۵۸۶۸۷۰ خ دولت-خ چهارراه قنات-خ چیذری-خ صالح حسینی-بن بست افسون شرقی-پ۱۰ محبوبه زواریان غیر دولتی
راهنمایی علامه جعفری منطقه ۶ غیر دولتی
راهنمایی فرشته منطقه ۳ ۲۲۵۸۹۲۹۳ ۲۲۵۵۰۵۵۴ خ پاسداران-بهستان سوم-پ۲۴ مهین دخت اقتداری غیر دولتی
راهنمایی فرزانگان ۱ منطقه ۶
راهنمایی روشنگر منطقه ۲ غیر دولتی
راهنمایی سوده منطقه ۲ غیر دولتی
راهنمایی گشتاسب منطقه ۶ بین حافظ و چهار راه حافظ ولیعسر غیر دولتی
راهنمایی ندای زهرا منطقه ۴ غیر دولتی
راهنمایی ایمان منطقه ۳ ۲۲۵۷۸۹۶۶ ۲۲۵۸۲۶۲۹ ۲۲۵۴۶۳۵۵ خ شریعتی-خ یخچال-ج هدایت-بعد از میدان هدایت-ک شیفته-پ۵ زهرا یزدان مقدم دولتی
راهنمایی عصمت منطقه ۴ غیر دولتی
راهنمایی آیین روشن منطقه ۳ ۲۲۵۴۵۵۳۵ ۲۲۵۸۸۷۴۰ خ پاسداران-بهارستان دهم-ک شهید جهانی نیا-پ۱ صدیقه پری زاده دولتی
راهنمایی امیدوار منطقه ۳ ۲۲۵۶۵۷۹۳ ۲۲۵۸۲۰۳۰ م اختیاریه-خ شهید عابدینی زاده زهرا شیرمحمدی دولتی
راهنمایی ایران منطقه ۳ ۲۲۰۰۸۸۲۵ ۲۲۶۰۱۰۲۶ خ شریعتی-خ یخچال-خ کی ن‍ژاد-ک اسلامیه مهرانه ایمانی دولتی
راهنمایی حضرت زهرا منطقه ۳ ۲۲۰۱۸۹۸۴ ۲۲۰۵۱۴۲۰ بزرگراه آفریقا-خ سعادت-پ۶۷ سهیلا بختیاری دولتی
راهنمایی سجادیه منطقه ۳ ۲۲۸۹۱۶۲۳ ۲۲۸۵۹۱۶۶ سیدخندان-خ جلفا- ک قناری غربی-پ۵۹ کشور زیلایی دولتی
راهنمایی حضرت زینب منطقه ۳ ۲۲۹۲۱۸۱۹ ۲۲۲۵۰۳۲۳ ۲۲۲۲۱۰۳۵ خ ظفر-خ شهید سهیل تبریزیان-پ۱۴ اشرف کاشانی دولتی
راهنمایی شهید رجایی منطقه ۳ ۸۸۷۸۷۵۷۴ ۸۸۷۷۶۲۶۶ م ونک-اول بلوار شهید حفانی غربی-روبروی بانک کشاورزی-پ۱۲ اعظم حسینی دولتی
راهنمایی ریحانه النبی منطقه ۳ ۲۲۶۱۴۸۴۹ ۲۲۶۰۶۴۹۳ ج شریعتی-ک امامزاده-خ برادران عطاری مقدم زهرا قمری دولتی
راهنمایی حضرت فاطمه زهرا (ایثارگران) منطقه ۳ ۸۸۰۴۱۰۲۵ ۸۸۰۵۹۵۰۵ ضلع جنوبی پارک ملت-خ نیایش-شهرک فجر مهرانه ایمانی دولتی
راهنمایی مشکوة (شاهد) منطقه ۳ ۸۸۷۷۰۵۸۳ ۸۸۸۸۹۴۳۷ خ ولی عصر-جنب مدرسه راهنمایی رازی پسران آریادخت قمی دولتی
راهنمایی حضرت مریم منطقه ۳ ۲۲۹۰۴۱۴۲ ۲۲۲۲۲۰۶۱ ۲۲۲۲۳۷۳۰ ۲۲۲۲۷۱۶۵ خ میرداماد-م مادر-خ شهید آلن آبکار شاه نظری- ک دهم-پ۱ ناهید عظیمی دولتی
راهنمایی معرفت منطقه ۳ ۸۸۰۵۳۱۱۱ ۸۸۶۱۵۳۵۸ ده ونک-خ ونک-خ یکم-روبروی دانشگاه الزهرا سکینه موسوی دولتی
راهنمایی امیدواران منطقه ۳ ۲۲۵۴۶۶۸۸ ۲۲۵۹۰۴۹۹ م اختیاریه-ک شهید لطفی-ک مطلبی-پ۶ فاطمه منتظمی غیر دولتی
راهنمایی سارا منطقه ۳ ۲۲۵۴۴۱۸۹ ۲۲۵۴۸۱۹۱ ۲۲۵۶۰۰۲۱ م احتشامیه-خ راستوان شمالی-پ۱۵۴ سهیلا کاظمی غیر دولتی
راهنمایی منطقه
راهنمایی منطقه
راهنمایی منطقه

پسرانه [ویرایش]

راهنمایی حلی۴(منطقه۱۴)سایت

  • راهنمایی موسسه فرهنگی علوی (منطقه ۱۲)
  • راهنمایی الغدیر(منطقه ۲)
  • راهنمایی پویا (منطقه ۴)
  • راهنمایی تلاش (منطقه ۲)
  • راهنمایی حکمت شهرری (منطقه۲۰)
  • راهنمایی غیر دولتی آینده سازان (منطقه ۲)
  • راهنمایی حمیدرضا شعبانی (منطقه ۷)
  • راهنمایی دانا (منطقه ۱)
  • راهنمایی دولتی امام صادق (ع) (منطقه ۳) خ پاسداران میدان اختیاریه خ لطیفی
  • راهنمایی رازی (منطقه ۳)
  • راهنمایی سیدالشهدا (منطقه ۸)www.guide.seyedalshohada.sch.ir
  • راهنمایی شهدای هفت تیر (منطقه ۱۴)
  • راهنمایی شهید سید کاظم موسوی(منطقه ۲)
  • راهنمایی شهید فهمیده (منطقه ۱۴)
  • راهنمایی علامه حلی ۱ www.helli۱.ir
  • راهنمایی علامه حلی ۲ www.helli۲.ir
  • راهنمایی غیر انتفاعی شهید دانش (منطقه ۳) www.daneshsch.com
  • راهنمایی غیر دولتی امام خمینی(ره) (منطقه ۸)
  • راهنمایی غیر دولتی انرژی اتمی
  • راهنمایی غیر دولتی توسعه صادرات (منطقه ۳)
  • راهنمایی غیر دولتی جاوید (منطقه ۲)
  • راهنمایی غیر دولتی جهان آرا (منطقه ۳)
  • راهنمایی غیر دولتی حکمت (منطقه ۴)
  • راهنمایی غیر دولتی روزبه (منطقه۳)
  • راهنمایی غیر دولتی سروش (منطقه۳)ادرس راهنمایی سروش
  • راهنمایی غیر دولتی صالح (منطقه ۷)
  • راهنمایی غیر دولتی فرجاد (منطقه ۳)
  • راهنمایی غیر دولتی فرید (منطقه ۲)
  • راهنمایی غیر دولتی مصباح (منطقه۱)
  • راهنمایی غیر دولتی مهرولایت (منطقه ۶)
  • راهنمایی غیر دولتی نیکان (منطقه ۳)
  • راهنمایی غیردولتی سرافراز (منطقه ۱) خ شریعتی خ شهید موسیوند ک شفقی
  • راهنمایی غیردولتی مفید
  • راهنمایی غیردولتی مفید قیطریه (منطقه ۱)
  • راهنمایی فجر دانش (منطقه۲)
  • راهنمایی مهر سیّد جمال الدین اسدآبادی (منطقه ۶)
  • راهنمایی نمونه دولتی امام خمینی(ره) (منطقه۱۵)
  • راهنمایی نوید صالحین (منطقه۶)
  • راهنمایی هشترودی(منطقه۲)
  • راهنمایی ۱۳ آبان (منطقه ۱۰)
  • راهنمایی هویزه (منطقه ۷)

راهنمايي شهداي موتلفه اسلامي ( منطقه ۱۲ ) ميدان دروازه شميران ـ خيابان شهيد بياني

دبیرستان [ویرایش]

دخترانه [ویرایش]

  • دبیرستان نخبگان علامه طباطبایی (منطقه 6)
  • دبیرستان امام صادق (ع) (منطقه ۲)
  • دبیرستان امامیه (منطقه ۱۲)
  • دبیرستان علوی اسلامی (منطقهٔ ۱۲)
  • دبیرستان قدس (منطقه ۸)
  • دبیرستان آیین روشن (منطقه ۳)
  • دبیرستان ابوریحان(منطقه ۱)
  • دبیرستان ادیب فرزانه(منطقه ۱)
  • دبیرستان اردیبهشت (منطقه ۲) [۳]
  • دبیرستان ارشاد (منطقه ۲)
  • دبیرستان استقلال (منطقه ۱۰)
  • دبیرستان اسلامی رضوان (منطقه ۱)
  • دبیرستان بهار علم آموزان (منطقه ۳)
  • دبیرستان تزکیه (منطقه ۲)
  • دبیرستان تسنیم (منطقه ۳)
  • دبیرستان خدیجه کبری (منطقه ۳)
  • دبیرستان راه رشد (منطقه۲)
  • دبیرستان ربانی (منطقه۲)
  • دبیرستان روشنگر شاهد (منطقه ۱۲)
  • دبیرستان روشنگر منطقه ۱ سایت مدرسه
  • دبیرستان روشنگر منطقه ۲
  • دبیرستان سجاد (منطقه ۶)
  • دبیرستان سلام (منطقه ۱)
  • دبیرستان سلام (منطقه ۳)
  • دبیرستان سلام (منطقه ۴)
  • دبیرستان سلام (منطقه ۵)
  • دبیرستان سوده(منطقه ۲)
  • دبیرستان شاهد راه زینب(س) (منطقه ۹)
  • دبیرستان شهید صدوقی (منطقه ۱۰)
  • دبیرستان صبا (منطقه ۴)
  • دبیرستان صدیقه رودباری
  • دبیرستان صهبای صفا (منطقه ۱)
  • دبیرستان صیانت (منطقه14)
  • دبیرستان طلوع (منطقه ۳)
  • دبیرستان عاشورا (شهرری)
  • دبیرستان علوی (منطقه ۱۲)
  • دبیرستان فدک (منطقه ۱)
  • دبیرستان غیر دولتی فرشته (منطقه ۳)
  • دبیرستان فرزانگان (منطقه ۱۸)
  • دبیرستان فرزانگان زینب (شهر ری)
  • دبیرستان تیزهوشان فرزانگان ۱ (منطقه ۶)
  • دبیرستان تیزهوشان فرزانگان ۲ (منطقه ۱)
  • دبیرستان تیزهوشان فرزانگان ۳ (منطقه ۳)
  • دبیرستان فرهیختگان (منطقه ۱۸)
  • دبیرستان فضیلت (منطقه ۱)
  • دبیرستان مکتب الاحرار (منطقه ۱۰)
  • دبیرستان منظومه خرد(منطقه۱)
  • دبیرستان نخبگان علامه طباطبایی (منطقه ۶)
  • دبیرستان نرجس (منطقه ۶)
  • دبیرستان نمونه دولتی الزهرا (منطقه ۱۷)
  • دبیرستان نمونه دولتی شهید باهنر (منطقه ۱۵)
  • دبیرستان نمونه دولتی فاطمه الزهرا (منطقه ۱۸)
  • دبیرستان نمونه دولتی فدک (منطقه ۱۸)
  • دبیرستان نمونه دولتی فرهنگ (منطقه ۱۰)
  • دبیرستان نمونه دولتی نرجس (منطقه ۱۷)
  • دبیرستان نوآور (منطقه ۳)
  • دبیرستان نهضت اسلامی (منطقه ۱)
  • دبیرستان نور هدایت (منطقه ۱)
  • دبیرستان هدف (منطقه ۳)
  • دبیرستان هوانوردی
  • هنرستان صدر (منطقه ۱۰)
  • دبیرستان الهام (منطقه ۸)
  • دبیرستان ندای زینب (منطقه۴)
  • دبيرستان غيردولتي فدك(منطقه۱۶)

پسرانه [ویرایش]

  • دبیرستان فجر خاتم(منطقه ۸) www.fajrekhatam.com
  • دبیرستان نخبگان علامه طباطبایی (منطقه 1-3-6)
  • دبیرستان محمد مردانی ۱۵ (منطقه ۱۰)
  • دبیرستان امام صادق (ع)(منطقه ۲)
  • دبیرستان شهید مطهری (منطقه ۴)
  • دبیرستان آیت الله سعیدی (منطقه ۶)
  • دبیرستان آیت الله امام موسی صدر (منطقه ۱)
  • دبیرستان احدزاده (منظقه ۴)
  • دبیرستان البرز (منطقه ۶)
  • دبیرستان امام جعفر صادق (ع) (منطقه ۹) [۴]
  • دبیرستان امام هادی (ع) (منطقه ۵)
  • دبیرستان انرژی اتمی
  • دبیرستان باقر العلوم
  • دبیرستان بنیان (منطقهٔ ۴)
  • دبیرستان پسرانه پاسدار شهید (منطقه۶)
  • دبیرستان پسرانه دکتر محمود افشار (منطقه۳)
  • دبیرستان توحید (منطقه ۴)
  • دبیرستان توسعه صادرات ایران (منطقه ۳)
  • دبیرستان چمران (منطقه ۱۴)
  • دبیرستان حکمت
  • دبیرستان خاتم (منطقه ۱)
  • دبیرستان خردمند
  • دبیرستان دانا (منطقه ۱)
  • دبیرستان غیرانتفاعی البرز نو (منطقه ۶) [۵]
  • دبیرستان دکتر حسابی (منطقه ۳)
  • دبیرستان غیرانتفاعی مهرآیین(منطقه۱)
  • دبیرستان دکتر حسابی (منطقه ۶)
  • دبیرستان دکتر هشترودی (منطقه ۲)
  • دبیرستان رازی (منطقه ۳)
  • دبیرستان رشد
  • دبیرستان روزبه (منطقه ۳)
  • دبیرستان سرافراز (منطقه ۱)
  • دبیرستان سروش (منطقه ۳)
  • دبیرستان سلام ایران زمین (منطقه ۲) [۶]
  • دبیرستان سلام تجریش (منطقه ۱) [۷]
  • دبیرستان سلام دیباجی (منطقه ۳) [۸]
  • دبیرستان سلام صادقیه (منطقه ۵)
  • دبیرستان سیدالشهدا (منطقه ۸)
  • دبیرستان سید جمال‌الدین اسدآبادی (منطقه ۱۱)
  • دبیرستان شریعتی (منطقه۴)
  • دبیرستان شهید باهنر (منطقه ۱۲)
  • دبیرستان شهید بهشتی
  • دبیرستان شهید حسن قدمی (منطقه ۱۰)
  • دبیرستان شهید دکتر بهشتی (منطقه۲)
  • دبیرستان شهید دکتر دانش (منطقه ۳)
  • دبیرستان شهید محمدعلی عموئیان (اکباتان)
  • دبیرستان شهید مطهری (منطقه ۱۳)
  • دبیرستان صالح (منطقه۷)
  • دبیرستان علامه امینی
  • دبیرستان علامه امینی (منطقه ۵)
  • دبیرستان علامه حلی (منطقه ۹)
  • دبیرستان علامه حلی ۳ (منطقه ۱) [۹]
  • دبیرستان علامه حلی ۵ (چهار راه طالقانی ولیعصر)
  • دبیرستان علامه حلی ۴ (تهران - بزرگراه جلال آل احمد - ابتدای خیابان آرشمهر - جنب تعاونی فرهنگیان - پلاک ۹)[۱۰]

* دبیرستان علامه طباطبایی (مناطق ۳-۵-۶)

  • دبیرستان علمیه
  • دبیرستان غیر دولتی آذین علم (منطقه ۱۳)
  • دبیرستان غیر دولتی امیرکبیر (منطقه ۳و۴)
  • دبیرستان غیر دولتی جهان آرا (منطقه ۱)
  • دبیرستان غیر دولتی شهید دانش (منطقه ۳)
  • دبیرستان غیر دولتی فرجاد (منطقه ۳)
  • دبیرستان غیر دولتی امام خمینی (ره) (منطقه ۱۶)
  • دبیرستان غیردولتی ظفر (منطقه ۱۳) [۱۱][۱۲]
  • دبیرستان غیر دولتی کمال (منطقه ۸)
  • دبیرستان غیرانتفاعی صالح (منطقه ۷)
  • دبیرستان غیردولتی سرافراز (منطقه ۱) خ شریعتی خ شهید موسیوند ک شفقی
  • دبیرستان فتح شاهد (منطقه ۳)
  • دبیرستان فیروز بهرام
  • دبیرستان فجر دانش (منطقه ۲)
  • دبیرستان کوثر (منطقه ۶)
  • دبیرستان مبتکران [۱۳]
  • دبیرستان مصباح (منطقه ۱)
  • دبیرستان مفید ۱
  • دبیرستان مفید ۲
  • دبیرستان مفید ۳ (منطقه ۳)
  • دبیرستان موسسه فرهنگی علوی (منطقه ۱۲)
  • دبیرستان شهدا(منطقه ۱۴)
  • دبیرستان موعود (منطقه ۲)
  • دبیرستان مهدیون (منطقه ۱۳)
  • دبیرستان میرداماد (منطقه ۲۰)
  • دبیرستان نخبگان علامه طباطبایی
  • دبیرستان نمونه دولتی امام صادق (ع) (منطقه ۹)
  • دبیرستان نیکان (منطقه ۱)
  • دبیرستان هدایت میزان [۱۴]
  • دبیرستان هوشمند دکتر غلامحسین مصاحب (منطقه ۵)
  • دبیرستان ۲۲ بهمن ۵۷ [۱۵]
  • دبیرستان باقر العلوم(منطقه ۲۰)* دبیرستان چهارده معصوم(ع) (منطقه ۴)
  • هنرستان شهید آوینی (منطقه ۱۳)
  • هنرستان فنی نظام مافی [۱۶]

نامعلوم [ویرایش]

  • دبیرستان شهید مهدوی
  • دبیرستان علمیه
  • دبیرستان منتظری
  • دبیرستان وحدت

پیش دانشگاهی [ویرایش]

دخترانه [ویرایش]

  • پیش دانشگاهی غیر دولتی منظومهٔ خرد (منطقه۱) [۱۷]
  • پیش دانشگاهی ادیب فرزانه (منطقه ۱)
  • پیش دانشگاهی ادیب فرزانه (منطقه ۳)
  • پیش دانشگاهی ربانی (منطقه۲)
  • پیش دانشگاهی بنت الهدی|بنت الهدی
  • پیش دانشگاهی نرجس (منطقه ۶)
  • پسش دانشگاهی فرزانگان ۱ (منطقه۶)
  • پیش دانشگاهی سوده (منطقه ۲)
  • پیش دانشگاهی غیر دولتی ابو علی سینا (منطقه ۲)
  • پیش دانشگاهی غیر دولتی صبا (منطقه ۴)
  • پیش دانشگاهی نمونه دولتی نرجس (منطقه ۱۷)

پسرانه [ویرایش]

  • پیش دانشگاهی فرجاد (منطقه ۳)
  • پیش دانشگاهی جهان آرا (منطقه ۱)
  • پیش دانشگاهی امام جعفر صادق (منطقه ۹)
  • پیش دانشگاهی مبتکران
  • پیش دانشگاهی ادب (منطقه ۶)
  • پیش دانشگاهی علامه حلی
  • پیش دانشگاهی شهید مطهری (منطقه ۶)
  • پیش دانشگاهی نیکان (منطقه ۱)
  • پیش دانشگاهی صالح (منطقه ۷)
  • پیش دانشگاهی مبین (منطقه ۳)
  • پیش دانشگاهی غیر انتفاعی شهید دانش (منطقه ۳۳)
  • پیش دانشگاهی امام علی (ع) (منطقه ۱۴)
  • پیش دانشگاهی شریعتی (منطقه۱۲)
  • پیش دانشگاهی کوثر (منطقه ۶)

نامعلوم [ویرایش]

  • پیش دانشگاهی آیت الله طالقانی
  • پیش دانشگاهی شهید مهدوی
  • پیش دانشگاهی شهید بهشتی (منطقه ۹)

 

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 13:55 ] [ اطلس ایران وجهان ]

فهرست معابر تهران

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 13:54 ] [ اطلس ایران وجهان ]
[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 13:53 ] [ اطلس ایران وجهان ]

فضای سبز تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
پارک رازی تهران

[ویرایش] پارک‌ها

[ویرایش] پارک‌های جنگلی

پارک‌های جنگلی استان تهران به دو دسته طبیعی و دست‌کاشت بخش می‌شوند. جنگل‌های طبیعی در سطح استان پراکنده‌اند و در آن‌ها گونه‌های گیاهی مانند زالزالک، گوجه وحشی، زرشک، انجیر، شیر خشت، پسته، بادام کوهی، داغداغان، سنجد، تنگرس، گز، ارزن، سماق، سیاه‌دلیک و ... به چشم می‌خورد.

بوستان‌های جنگلی دست‌کاشت استان تهران از این قرارند:

  • پارک جنگلی چیتگر: ۱۴۵۰ هکتار
  • پارک جنگلی لویزان: ۱۱۰۰ هکتار
  • پارک جنگلی وردآورد: با ۱۰۲۰ هکتار وسعت دومین پارک جنگلی بزرگ استان است.
  • پارک سوهانک: ۲۰۰ هکتار
  • پارک جنگلی غزال: ۹۷۵ هکتار شمال شرقی شهر تهران
  • پارک جنگلی سرخه‌حصار: ۸۵۰ هکتار در شرق تهران
  • پارک جنگلی توسکا: ۳۰۰ هکتار در جنوب شرقی تهران
  • پارک جنگلی خجیر: ۱۲۰ هکتار در شمال شرقی شهر تهران

 

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 13:27 ] [ اطلس ایران وجهان ]

محله‌های تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
.

زیررده‌ها

این ۲ زیررده در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۲ زیررده است.

ت

ش

مقاله‌های «محله‌های تهران»

این ۱۷۳ صفحه در این رده قرار دارند؛ این رده در کل حاوی ۱۷۳ صفحه است.

آ

ا

ب

ت

ج

ح

خ

د

د (ادامه)

ز

س

ش

ض

ط

ع

ف

ق

ق (ادامه)

ل

م

ن

ه

و

پ

چ

ک

گ

ی

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:46 ] [ اطلس ایران وجهان ]

شهرک آپادانا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
شهرک آپادانا
Shahrak apadana building.jpg
کشور ایران
استان تهران
شهر تهران
منطقه شهری منطقه ۵ شهرداری تهران
منطقه پستی ۱۳
پیش‌شماره محلی تلفن ۴۴۶۴ - ۴۴۶۵ - ۴۴۶۶

شهرک آپادانا، مجتمعی مسکونی در بخش غربی شهر تهران است.


محتویات

 [نهفتن

موقعیت و محدوده جغرافیائی [ویرایش]

شهرک آپادانا در بخش غربی شهر تهران قرار دارد. هنگام حرکت به سمت تهران در اتوبان کرج-تهران، در سمت راست خود ابتدا شهرک اکباتان و سپس شهرک آپادانا را می‌بینید. این شهرک، از شمال به اتوبان تهران کرج، از جنوب به کوی بیمه، از شرق به مجتمع مسکونی شهید فکوری، از غرب به شهرک اکباتان محدود می‌شود. شهرک مذکور در منطقه ۵ شهرداری واقع است. این شهرک، ارتباطی با خیابان آپادانا (خرمشهر) در تهران ندارد.

نام شهرک [ویرایش]

  • نام آپادانا از کاخ-تالار آپادانا در تخت جمشید و یا کاخ آپادانا (شوش) گرفته شده است.
  • نام این شهرک در انگلیسی Shahrak-e Apadana یا Apadana Residential Complex گفته می‌شود.

تاریخچهٔ تشکیل [ویرایش]

  • بانک رهنی به عنوان مجری طرح پس از اخذ مجوز از شهرداری و ضمن عقد قرارداد با پیمانکاران فرانسوی در سال١٣٥٠ نسبت به احداث ساختمانهای این شهرک اقدام نمودند[۱]. نام شرکت سازنده شهرک آپادانا، S.A.E.IRAN بوده‌است. ولی در جریان انقلاب اسلامی، پیمانکاران خارجی عملیات را نیمه کاره رها و باتوجه به تشکیل بانک مسکن، این بانک عملیات را ادامه داد و پس از تکمیل ساختمانها از سال ۱۳۶۳ ضمن انتشار آگهی در روزنامه و ارائه نقشه شهرک آپادانا نسبت به فروش واحدهای مسکونی اقدام نمود. واحدهای مسکونی در آن زمان بدلیل نداشتن پایان کار و سند مالکیت به صورت اجاره به شرط تملیک و با عقد قراردادی ثبتی ضمن استفاده از تسهیلات بانکی به خریداران که بیشتر کارکنان دولت بودند واگذار گردید.
  • از سال ۱۳۶۶ با توجه به اعلان بانک مسکن کلیه امور شهرک شامل فضای سبز، روشنایی، امور نظافت و سایر هزینه‌های تاسیساتی و موتورخانه‌ها به مالکین واگذار شد و مالکین با همکاری یکدیگر ضمن تشکیل مجامع عمومی و تدوین اساسنامه، طبق موازین قانون تملک آپارتمان‌ها و انتخاب هیئت‌های مدیره به تفکیک فازهای ۶ گانه، کلیه راهبری و نگهداریهای مورد نیاز شهرک را بعهده گرفته و ضمن ایجاد فضای سبز بسیار مطلوب سایر اقدامات مورد نیاز را انجام دادند.
  • تا سال ۱۳۸۲ به دلیل عدم صدور پایان کار، شهرداری هیچگونه خدماتی را ارائه نداده بود. ولی در سال ۱۳۸۳ که پایان کار از شهرداری اخذ و اسناد مالکیت واحدهای مسکونی صادر گردید و عوارض نوسازی نیز به شهرداری پرداخت گردید، انتظار ساکنین برای گرفتن امکانات از شهرداری بیشتر گردید.

وضعیت ساختمان‌ها [ویرایش]

  • با توجه به وجود ۶ موتورخانه و تاسیسات مستقل، کل ساختمانهای شهرک که شامل ۲۹۰۱ واحد مسکونی ۲ یا ۳ خوابه‌است به ۶ بخش یا فاز تقسیم بندی شده‌اند که هرفاز دارای یک موتورخانه جهت تامین آب گرم و همچنین تامین سرمایش تابستانه و گرمایش زمستانه ساختمانهای مربوطه می‌باشد (فن‌کوئل‌ها).
  • هرفاز به طور تقریب ۵۰۰ واحد مسکونی را شامل می‌شود (فاز یک ۴۸۸واحد، فازدو ۵۱۰ واحد، فاز سه ۴۵۹ واحد، فاز چهار ۵۱۲ واحد، فاز پنج ۵۱۲ واحد، فاز شش ۴۲۰ واحد) که این واحدهای مسکونی در ۴۶ بلوک ساختمانی قراردارند. هر بلوک معمولاً دارای ۳ یا ۴ ورودی است که هر ورودی شامل ۵ تا ۱۱ طبقه می‌باشد که هر طبقه نیز معمولاً دارای ۲ واحد مسکونی می‌باشد.
  • ساختمانهای شهرک از نوع بتن‌آرمه (متشکل از بتن و میلگرد) می‌باشد. سیستم سازه‌ای عمده ساختمانها بصورت دیوارهای برشی در دو جهت و دال بتن‌آرمه می‌باشد. در نمای ساختمان‌ها از قطعات پیش ساخته بتن‌آرمه استفاده شده‌است. پارتیشن‌های فرعی داخلی از نوع پانل‌های گچی می‌باشد. با توجه به اینکه عمده دیوارها از نوع دیوارهای برشی هستند، می‌توان انتظار داشت که ساختمان‌ها در برابر زلزله مقاومت بالایی داشته باشند (معمولا ساختمانهای با دیوار برشی، در زلزله فرو نمی‌ریزند). از طرف دیگر، با توجه به اینکه این دیوارها در طبقه همکف نیز وجود دارند (بر خلاف سایر مجتمع‌های مسکونی که طبقه همکف آنها، به پارکینگ یا محل عبور اختصاص دارد) اطمینان به مقاومت در برابر زلزله بیشتر می‌شود.
  • گرچه در دیدگاه عمومی شایع است که این ساختمانها در برابر زلرله حدود ۸ ریشتر، مقاوم طراحی شده‌اند، که این موضوع بعید به نظر نمی رسد که به دلایل ذکر شده در پاراگراف فوق، ساختمانها مقاومت بالایی در برابر زلزله دارند. ضمنا بایستی در موقع بروز زلزله از پانل‌های گچی فاصله گرفت. همچنین تعدادی از اهالی مبادرت به تخریب تیرتیغه بتن‌آرمه بالای بازشوهای داخل دیوارهای برشی می‌کنند که کار درستی نیست.

وضعیت خیابان‌ها، محوطه و فضای سبز [ویرایش]

  • شهرک آپادانا توسط دیوار محصور شده‌است. دور تا دور شهرک، یک خیابان اصلی وجود دارد و مسیرهای فرعی به داخل بلوک‌ها از آن منشعب می‌شوند.
  • ورودی و خروجی خودروها، در ضلع شرقی شهرک قرار دارد. علاوه بر این، دسترسی عابرین پیاده به شهرک از طریق ضلع جنوب غربی (دسترسی به کوی بیمه) و درب شمال غربی (دسترسی به شهرک اکباتان) امکان پذیر می‌باشد.
  • عمده فضای شهرک به پارکینگ اتومبیل‌ها و فضای سبز اختصاص دارد. با توجه به قدمت شهرک و نگهداری خوب فضای سبز، فضای سبز بسیار مناسب می‌باشد. در تمام محوطه داخلی، مسیرهای پباده‌روی سیمانی وجود دارد که از میان فضای سبز عبور می‌کند که بسیار زیبا است که پیاده روی در داخل شهرک را به فعالیتی مفرح تبدیل کرده‌است.

جمعیت [ویرایش]

شهرک آپادانا دارای حدود ۱۵۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. در خانواده‌ها، والدین اغلب کارمندان شاغل و یا بازنشسته ادارات دولتی هستند و غالباً دارای تحصیلات عالیه می‌باشند.

نحوهٔ ادارهٔ امور شهرک [ویرایش]

هریک از فازهای ۶ گانه دارای یک هیئت مدیره منتخب است که در مجامع عمومی سالانه بارای مالکین بمدت ۲ سال انتخاب می‌شوند. در حال حاضر هیئت‌های مدیره هر فاز ضمن استخدام یک مدیرعامل یا مدیر اجرائی نسبت به اداره امور فاز با استفاده از مبالغ مصوبی که ماهانه تحت عنوان شارژ از ساکنین دریافت می‌نمایند نسبت به راهبری امور مربوطه و پرداخت هزینه‌های آن اقدام می‌نمایند.

موقعیت‌های فرهنگی، هنری، مذهبی، اجتماعی و ورزشی [ویرایش]

  • شهرک دارای یک مسجد بنام الزهرا(س) می‌باشد که ضمن برگزاری مراسم سوگواری و جشنهای مذهبی، روزانه در سه نوبت نماز جماعت برگزار می‌نماید. همچنین کلاسهای فرهنگی هنری کانون مسجد برای پر کردن اوقات فراغت نوجوانان و جوانان در فصول مختلف سال بخصوص در فصل تابستان دایر می‌باشد.
  • شهرک برای فعالیتهای ورزشی دارای یک زمین چمن مصنوعی و محصور است که توسط شهرداری احداث گردیده‌است و ضمناً یک سری کامل دستگاه‌های بدنسازی نیز توسط شهرداری در سال ۱۳۸۵ نصب گردیده‌است.

مدارس شهرک [ویرایش]

شامل ۷ مدرسه به شرح زیر است:

۱- دبستان شاهد دخترانه حضرت زینب(س) (دولتی / غیرانتفاعی؟)
۲- دبستان دخترانه عدالت (دولتی / غیرانتفاعی؟)
۳- دبیرستان و راهنمایی دخترانه عدالت (دولتی / غیرانتفاعی؟)
۴- مدرسه راهنمایی پسرانه شهید سعید کهن (دولتی)
۵- مدرسه راهنمایی پسرانه شاهد رهروان امام (ره) (دولتی)
۶- دبیرستان پسرانه سید حسن نصرالله (دولتی / غیرانتفاعی؟)
۷- دبستان پسرانه شهادت (دولتی / غیرانتفاعی؟)

مراکز بهداشتی و درمانی [ویرایش]

در شهرک کانکسی تحت نام (مرکز بهداشت آپادانا) به وسیله ی شهرداری به طور دائم استقرار یافته است و هم چنین مطب یک متخصص پوست و دو دکتر دندانپزشک و دو دکتر عمومی در ساعات اداری دایر می‌باشند.

مراکز تجاری [ویرایش]

دارای سه مرکز فروش یا بازارچه به نامهای ۱: گل مریم ۲: زنبق ۳: پامچال می‌باشد.

وسایل نقلیه عمومی [ویرایش]

اخیراً تعدادی خودرو ون از شهرک آپادانا به‌مقصد مترو صادقیه اهالی شهرک آپادانا و هم چنین اکباتان را جا به جا می کنند.

اعتراضات سیاسی [ویرایش]

راهپیمایی‌های داخل شهرک [ویرایش]

در روزهای پس از انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸، همزمان با پیامدهای اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸)، راهپیمایی‌های آرام شبانه در داخل شهرک آپادانا در حمایت از آقای مهندس موسوی با هدف جلب توجه همسایگان به نتایج اعلام شده انتخابات برگزار شد. این راهپیمایی‌ها با حضور تمام اعضای خانواده‌ها انجام شد و هیچگونه نا آرامی در پی نداشت. راهپیمایان با شعارهایی نظیر «آزادی اندیشه، از پنجره نمیشه» سعی می‌کردند همسایگانی که ایشان را از پنجره تماشا می‌کردند به جمع خود ملحق کنند. در شامگاه روز اول (شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۸۸)، راهپیمایان با دخالت پلیس و استفاده از گاز اشک‌آور، متفرق شدند. در شامگاه روز دوم راهپیمایی (یکشنبه ۲۴ خرداد ۱۳۸۸)، تعداد جمعیت حداقل ۲۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد (با احتساب طول مسیر جمعیت حدود ۲۰۰ متر و عرض حدود ۱۰ متر). در شب‌های بعدی نیز، این راهپیمایی‌ها با تعداد جمعیت کمتر ادامه داشت. نهایتا در شامگاه شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۸، راهپیمایی‌ها با دخالت پلیس و استفاده از گاز اشک‌آور خاتمه یافت.

سهراب اعرابی [ویرایش]

همچنین منزل شهید سهراب اعرابی از کشته شدگان روز بیست و پنج خرداد، در شهرک آپادانا می‌باشد (شرق مسجد الزهرا - بلوک سی و شش - ورودی سه). در شب‌های پس از اعلام کشته شدن وی، مردم هر شب در مقابل منزل ایشان به قصد همدردی تجمع کردند. همچنین میرحسین موسوی و زهرا رهنورد برای دیدار با خانواده سهراب اعرابی و همدردی و تسلی آنان به خانه آنها رفتند. شامگاه سه شنبه ۲۳ تیر ۱۳۸۸ (حدود ۹ و سی دقیقه شب)، میرحسین موسوی به همراه همسرش زهرا رهنورد در منزل سهراب اعرابی که در جریان اعتراضات به نتیجه انتخابات و در حوالی میدان آزادی ظاهرا بر اثر تیراندازی نیروهای بسیج کشته شد، حاضر شدند و با خانواده این جوان ۱۹ ساله ابراز همدردی کردند. چهارشنبه شب نیز علاوه بر مهدی کروبی؛ دکتر حبیب الله پیمان، بانوی فیلمساز رخشان بنی‌اعتماد و شاعر نامی شمس لنگرودی - که خود نیز ساکن آپاداناست - نیز به طور جداگانه با خانواده سهراب اعرابی دیدار و ابراز همدردی صمیمانه‌ای کردند.

 

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:46 ] [ اطلس ایران وجهان ]
[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:45 ] [ اطلس ایران وجهان ]

کَن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو


دهکده کن [ویرایش]

کن نام یک روستا، دهکده، قریه، رود، محله و بخش ای در شمال غرب شهر تهران و استان تهران است. ولایت ری (یا همان استان تهران امروزی) از باستان چندین دهکده و روستا داشته است که یکی از معروف ترین آنها کن است. یکی از مناطقی که در اسناد تاریخی نامش از توابع ری در کنار شمران و تهران آمده کن می باشد. ساکنان قدیمی کن گویشی کوهستانی دارند که به آوای تاتی بسیار نزدیک است و به لهجه کنی معروف است. و تمامی کسانی که در چند دویست سال گذشته از کاشان، قزوین، اراک، مازندران و آذربایجان به آن محل پا گذاشته اند، لهجه این مردم کوهستانی را گرفته اند. در زبان محلی به کن کند هم گفته می شود.


بافت معماری [ویرایش]

بافت معماری کن از خشت و گل و شیروانی های فلزی و چوب است. بافتی که هنوز باقی مانده و در خانه های قدیمی و تکایا دیده می شود. کوچه های باریک و خانه های دو طبقه قدیمی که در گذشته به ندرت آجری بوده. اما امروزه به خاطر توسعه شهر تهران و اتوبان هایی چون همت، حکیم و آبشناسان و آزادراه در دست احداث تهران به شمال، تغییر کرده و خانه هایش به مرور زمان شبیه به بافت مدرن تهران شده است. تنها قسمتی از زمین های کن دارای سند می باشند و اکثر اراضی قولنامه ای و و وقفی است. از معروف ترین آثار باستانی شهر امروز تهران، پل حاج محمد علی کنی است.


بخش کن [ویرایش]

بخش کن یکی از بخش های اصلی شهر تهران بوده و در گذشته منطقه یا بخش کن از شرق به میدان توحید، ستارخان و آریاشهر یا صادقیه(حسن آباد)، از غرب تا گرم دره، وردآورد و قلعه حسن خان(شهرقدس) و اسماعیل آباد، از شمال تا شمیرانات، فرحزاد، امامزاده داود و از جنوب تا نهر فیروز بهرام، مهرآباد، تهرانسر و بزرگراه آزادگان امروزی ادامه داشته . هنوز بخشی به نام کن وجود دارد و بخشداری کن موجود است اما این بخش بسیار کوچک شده است. روستاهای سولقون، سنگون، کشار، کیگا، وردیج، واریش و امامزاده داوود در این بخش هستند. مناطق 5 ، 2 ، 1 ، 22 و 21 قبلاً قسمتی از اراضی کن بوده اند که در اسناد رسمی، قولنامه ها و سه جلدی (شناسنامه) مردم این مناطق نام کن به عنوان بخش برده شده است.


رود کن [ویرایش]

کن در منطقه ای کوهپایه ای البرز واقع شده و کوه های بسیاری آن را احاطه کرده اند. کوههای اطراف کن بسیارند. 1- کوه باغ میر. 2- کوه آسیابک یا آسیاب باد. 3- کوه دره مالا. 4- تپه کوهک. 5- کوه کبوتک. 6- کوه گرم دره. 7- کوه پیر داوود. 8- کوه هزار دره. 9- کوه دره شور. 10- کوه بازارک. 11- کوه شاهنشین. 12- کوه لوارک. 13- پهنه‌حصار (رشته کوه). 14- کوه لیچه. 15- کوه مزرا.

در پایه همه ی این کوه ها، نهر و چشمه هایی است که آب آن به رودخانه کن می ریزد. هر کوه دره هایی دارد که طبیعتی زیبا دارند. رود، آبشار، توتستان، درختان گردو و شاه توت و طبیعت بکر از خصیصه این منطقه است. دره های اطراف کن نیز بسیارند. دره حصارک، تنگه باغ میر، دره مالا، دره زرنو کوچک، دره زرنو بزرگ، دره پل حاجی محمد علی، دره لوسک، تنگه، دره ولوزونه، دره باغ درغمش، خرگوش دره، دره رودخانه، دره لوره کون، دره وسک، دره لدمارد موسوم به دره آسیاب باد، گرم دره در انتهای کوه آسیاب باد، دره دروازه کوهک، دره پستونک، دره خواجه، دره قلاچ، هزار دره و ده ها دره دیگر.


تاریخ کن [ویرایش]

تاریخ کن با استناد تاریخ و اسناد مربوطه به بیش از دوهزار سال پیش میرسد که نامش جزو دهکده های ری آمده است.از نظر سابقه زندگی بشر در این منطقه حداقل با توجه به آثار بدست آمده باستانی (کوزه سکه‌های طلا در حفاری بزرگراه همت در سال ۱۳۸۵) حداقل براورد ۱۲۰۰ تا ۱۴۰۰ سال رادارد.اما از آنجا که یکی از بزرگترین رودخانه‌های قدیم ولایت ری که از کوههای امامزاده داود سرچشمه داشته و تا دریاچه قم میرود در آنجاست و از آنجا که بشر همیشه در پای رودخانه‌ها سکنی داشته می‌توان زمان سکونتی بیش از این را نیز برآورد کرد. درختان کهن سال چندصد ساله، امامزادگان موجود در کن، آداب و سنن خاص منسوخ شده و گویش باستانی دلالت بر تاریخ کهن این دهکده را می دهد. مدارک‌ تاریخی‌ زیاد است‌ اما تاریخ‌ زنده‌ را می‌توان‌ در سینه‌ اهالی‌ و قدیمی‌های‌ کن‌ یافت‌. افسانه‌هایی‌ در مردم جریان‌ دارد که‌ در مشاهده‌ دقیق‌ چندان‌ هم‌ افسانه‌ به‌ نظرمی‌رسد. مثلا جمعی‌ از مردم‌ کن‌ می‌گویند چند سال‌ پیش‌، هنگام‌ ساخت‌ و ساز ساختمانی‌ در کنار مدرسه‌ دخترانه‌ مهدیه‌ فعلی‌، استخوان‌هایی‌ پیدا شده‌ که‌ معلوم‌ بود دفنشان‌ روبه‌ قبله‌ نبوده‌ است‌. این‌ یعنی‌ نشانه‌یی‌ بر این‌ مدعا که‌ تاریخ‌ کن‌ حتی‌ به‌ پیش‌ از اسلام‌ برمی‌گردد. یا برخی‌ می‌گویند اخیرا سکه‌هایی‌ یافت‌ شده‌ که‌ قدمت‌ تاریخی‌ آن‌ به‌ صدراسلام‌ باز می‌گردد. تمام‌ این‌ اعتقادات‌ نشان‌ از این‌ دارد که‌ اهالی‌ کن‌ اگرچه‌ نه‌ خیلی‌ دقیق‌ ولی‌ تاریخ‌ روستای‌ خود را بسیار کهن‌ می‌دانند.


کن در کتاب ها [ویرایش]

از کن به عنوان روستا، دهکده، رودخانه و منطقه ای خرم و سرسبز در کتابها و نقشه های بسیاری نام برده شده. اکثر کتابهایی که درباره تهران قدیم و ولایت ری است می توان نشانی از تهران یافت. مرحوم‌ علی‌اکبر دهخدا در لغتنامه‌اش‌ ذیل‌ واژه‌ کن‌ می‌آورد: «مرکز بخشی‌ است‌ در شمال‌ باختری‌ تهران‌ که‌ در ابتدای‌ دره‌ سولقان‌ واقع‌ است‌ و در حدود ۵۲۰۰ تن‌ سکنه‌ دارد، بخش‌ کن‌ از پنج‌ محله‌ به‌ نام‌های‌ سرآسیاب‌، اسماعیلیان‌، درقاضی‌، میان‌ده‌ و بالون‌ تشکیل‌ می‌شود. این‌ محله‌ها و باغ‌های‌ کن‌ در قسمت‌ خاور رودخانه‌ کن‌ که‌ از ارتفاعات‌ شمالی‌ سولقان‌ سرچشمه‌ می‌گیرد واقع‌ است‌ و آب‌ مزروعی‌ این‌ قصبه‌ از زهاب‌ همین‌ رودخانه‌ تامین‌ می‌شود. کن دارای‌ بخشداری‌، ژاندارمری‌، بهداری‌، آمار، پست‌، محضر رسمی‌ و دبستان‌ و چندین‌ مغازه‌ و دکان‌ است‌. بخش‌ کن‌ در سابق‌ مهم‌ بوده‌ و از چهار دهستان‌ کن‌، شمیران‌، ارنگه‌ و لورا و شهرستانک‌ تشکیل‌ می‌شود که‌ در اواخر سال‌ ۱۳۲۶ ه‌.ش‌ دهستان‌ شمیران‌ تبدیل‌ به‌ بخش‌ و دهستان‌های‌ ارنگه‌ و لورا و شهرستانک‌ ضمیمه‌ بخش‌ کرج‌ شده‌ است‌.».

درکتاب‌ هفت‌ اقلیم‌ نوشته‌ امین‌ احمد رازی‌ آمده‌ است‌: «کوهستان‌ دیگری‌ تقریبا در دو فرسنگی‌ تهران‌ است‌ به‌ نام‌ کن‌ و سولقان‌ که‌ آنجا نیز از بسیاری‌ آب‌ روان‌ و کثرت‌ درختان‌ و میوه‌های‌ الوان‌ مانند بستان‌ جنان‌ تواند بود!».

درکتاب‌ قصران‌ «نام‌ قدیم‌ تهران‌» تالیف‌ دکترحسین‌ کریمان‌ آمده‌ است‌: «وضعیت‌ جغرافیایی‌ و اقلیمی‌ کن‌ باستان‌ آنچه‌ در قصران‌ خارج‌ واقع‌ است‌، عبارتند از: دهستان‌ سولقان‌ با شانزده‌ آبادی‌ یعنی‌: امامزاده‌ داود، امامزاده‌ عقیل‌، باغ‌ دره‌، باغ‌ میر، جنگلک‌، رندان‌، سنگان‌، سولقان‌، طالون‌، قلعه‌ ارمنه‌، قلهک‌ دره‌، کشار سفلی‌، کشار علیا، کن‌، کیگاه‌ و هریاس‌. و همچنین‌ دهستان‌ طرشت درشت با شش‌ آبادی‌: باغ‌ ونک‌، پونک‌، حصارک‌ کن‌، خاک‌ احمدی‌، خوروین‌ و مرادآباد. کن‌ در آن‌ زمان‌ جزو دهستان‌ سولقان‌ و مرکز بخش‌ کن‌ شهرستانک‌ طهران‌ بوده‌ و درشمال‌ غربی‌ تهران‌ و در ابتدای‌ دره‌ سولقان‌ واقع‌ است‌. همچنین‌ در ۵۲۰۶ درجه‌ طول‌ و ۴۲۰۶ درجه‌ عرض‌ جغرافیایی‌ برطبق‌ فرهنگ‌ جغرافیا و فرهنگ‌ آبادی‌های‌ کشور است‌. دو دبستان‌ و درمانگاه‌ و شرکت‌ تعاونی‌ دارد. از رودخانه‌ کن‌ هفت‌ قنات‌ مشروب‌ می‌شود و ۱۰۰۰۰ راس‌ گوسفند نگهداری‌ می‌شود و ۱۵۰۰ هکتار گندمکاری‌ آبی‌ داشته‌ و ۱۲۵۰ هکتار باغ‌ و قلمستان‌ دارد. باغ‌های‌ کن‌ در قسمت‌ خاور رودخانه‌ کن‌ که‌ از مرتفعات‌ شمالی‌ سولقان‌ سرچشمه‌ می‌گیرد واقع‌ است‌. از آنجا گندم‌، جو، نخود، انجیر، انار، خرمالو، زردآلو و گیلاس‌ به‌ دست‌ می‌آید.» در قسمتی‌ دیگر از این‌ کتاب‌ آمده‌ است‌: «تاریخ‌ کن‌ نیز با قدمت‌ بیش‌ از یک‌ هزار سال‌ نشانگر تمدنی‌ کهن‌ است‌. البته‌ لازم‌ به‌ ذکر است‌ مناطق‌ کن‌ و ری‌ از تهران‌ قدیمی‌تر هستند و نقل‌ است‌ در کتاب‌های‌ تاریخی‌ که‌: در زمان‌ تیمور حاکم‌ شهرری‌ افرادی‌ را برای‌ تهیه‌ میوه‌ از باغات‌ کن‌ به‌ سوی‌ این‌ محل‌ گسیل‌ می‌دارد. ولی‌ آنها جز ویرانی‌ مخروبه‌ چیزی‌ نمی‌یابند. هنگامی‌ که‌ از چوپان‌های‌ گله‌ که‌ در اطراف‌ آن‌ محل‌ با احشامشان‌ بودند از کن‌ سراغ‌ می‌گیرند آنها در جواب‌ به‌ زلزله‌یی‌ که‌ بتازگی‌ اتفاق‌ افتاده‌ اشاره‌ می‌کنند که‌ در آن‌ زلزله‌، کن‌ به‌ کلی‌ ویران‌ شده‌ و آنهایی‌ که‌ با توجه‌ به‌ کارشان‌ در دشت‌ و بیابان‌ بودند از زلزله‌ درامان‌ می‌مانند و تعداد خیلی‌ کمی‌ زنده‌ می‌مانند.».

در کتاب‌ رجال‌ ایران‌ صفحه‌ ۴۰ آمده‌ است‌: «پس‌ از فوت‌ محمدشاه‌۱۲۶۴ ه‌.ق هنگامی‌ که‌ ناصرالدین‌ شاه‌ از تبریز به‌ سوی‌ تهران‌ حرکت‌ کرد و به‌ نزدیک‌ پایتخت‌ رسید، لله‌باشی‌ عباس‌ میرزا را تا یک‌ منزلی‌ «قریه‌ کن‌» به‌ پیشواز شاه‌ تازه‌ می‌برد و چون‌ شاهزاده‌ زیاد مورد توجه‌ شاه‌ واقع‌ نمی‌شود از این‌ جهت‌ لله‌باشی‌ به‌ شهر بازگشته‌ از کار خود به‌ کلی‌ کناره‌گیری‌ می‌کند و...».


فرهنگ مردم کن [ویرایش]

مردم کن عموماً به لهجه کنی صحبت کرده و به کشاورزی و دامداری اشتغال داشته و دارند. هنوز می توان در کنار جرثقیل های بلند که به بلندمرتبه سازی می پردازند، کشاورزی را دیده که با داس به شیوه سنتی در حال کشاورزی است. درصد عمده زمینهای کن را توتستان تشکیل میدهد و درختان توت، گردو و خرمالو در همه جای آن پیداست. غیر آن درختان تنومند چند صد ساله چنار هم چهره ای خاص به این دهکده در حال تغییر داده اند. رسوم عزاداری مردم کن در مساجدی که تشکیل شده از ایوان و صحن و تکیه اجرا می شود. نزری و دادن فسنجان در هر ده روز ماه محرم و اجرای مراسم تعزیه و سنگ زنون از دیگر مراسم های مردم کن می باشد. امامزادگان کن دیگر اماکنی است که مردم را در هر هفت روز هفته می توان در آنجا دید. مردم کن اموات خود را در کنار این امامزادگان به خاک سپرده اند. اکثریت قریب به اتفاق بالغ بر ۹۷ یا ۹۸ درصد مسلمان شیعه هستند و تنها درصدی از این مردم که اهل کشور افغانستان هستند، سنی مذهب هستند و حتی می توان مساجد و پوسترهای انتخاباتی افغانها را در آنجا دید. آرامش غریبی در این دهکده حکمفرماست. هرچند امروزه به خاطر اتوبانهای محاصره کننده دور آن و کوچه های باریک مملو از اتومبیل، کمی این آرامش بهم ریخته شده است، اما همچنان می توان آرامش غریب این مردمان را در چهره و نگاهشان حس کرد.


کنی های سرشناس [ویرایش]

بافت فرهنگی اسلامی کن باعث شده تا مردمان بزرگی از این دهکده ظهور پیدا کنند که به تقوا، علم و فرهنگ معروف بوده و هستند. چند نمونه از آنها مانند:

۱- آیت اله ملا علی کنی (نویسنده، فقیه و عالم علوم اسلامی در عهد قاجار که با اعتراض امتیاز رویتر را باطل کرد).

۲- آیت اله محمدرضا مهدوی کنی (موسس و رئیس دانشگاه امام صادق، رئیس مجلس خبرگان، وزیر کشور و نخست وزیر سابق).

۳- دکتر مسعود علی‌محمدی (برجسته ترین دانشمند فیزیک هسته ای).


کن امروزه [ویرایش]

کن امروزه تبدیل به یکی از محلات تقریباً دست نخورده تهران بزرگ شده و با اتوبانها محاصره شده است. ساخت ساز بلند مرتبه سازی با کوچه های باریک کن تناسبی ندارد. اتوبان همت بین مردم و توتستان ها فاصله انداخته است. آب رودخانه سد شده و کمتر در آن رود پرخروش سابق آب دیده می شود. باغات زیادی خشک شده اند و آپارتمان ها جای آن را گرفته اند. شهرداری با از بین بردن باغات در حال ساخت پارک ساحلی تفریحی است. خیلی از مردم قدیمی کن به داخل تهران کوچ کرده اند. دره های کن شده است پاتوق مردمی که به دنبال کباب و قلیان کشیدن هستند. امامزاده ها، باغات و کوچه های دست نخورده کن امروزه شاهد گروه های فیلمبرداری بسیاری است که آنجا را به عنوان لوکیشن فیلمبرداری انتخاب کرده اند و تقریبا روزی نیست که در آن شاهد فیلمبرداری گروهی نباشید. از فیلمهای سینمایی معروف که در کن فلیمبرداری شده می توان به باران ساخته مجید مجیدی نام برد. تقسیمات شهری جدید باعث شده مردم توابع کن دیگر با کن مانند گذشته ارتباط نداشته و فرهنگ باستانی مردم در حال فراموشی باشد.

محلات کن [ویرایش]

کن دارای ۵ محله‌ قدیمی است که در زبان محلی بالون - اسمالون - میونده - درقاضی - سرآسیاب به آنها گفته می‌شود. محلات جدید تر هم قبلاً جزو حومه و حاشیه دهکده بوده اند. مانند: کوهسار، شهران، شهرزیبا، آریاشهر (روستای حسن آباد) و دهکده المپیک.

پنج محله قدیمی کن:

۱-بالان یا بالون

۲- میان ده یا میونده

۳-اسماعیلیون یا اسمالون

۴-دارقاضی یا درقاضی

۵-سرآسیاب


امامزادگان کن: [ویرایش]

۱- امامزاده شعیب

۲- امامزاده علی بن جعفر

۳- امامزاده کابل حسین

۴- امامزاده محمد

۵- امامزاده سید محمدرضا

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:42 ] [ اطلس ایران وجهان ]

ونک (تهران)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

‏۵۳٫۰۸″ ۲۳′ ۵۱°شرقی ‏۳۹٫۸۵″ ۴۵′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۳۹۸۰۷۷۸غرب ۳۵٫۷۶۱۰۶۹۴جنوب / -۵۱٫۳۹۸۰۷۷۸;-۳۵٫۷۶۱۰۶۹۴

ونک
میدان ونک
اطلاعات کلی
کشور ایران
استان تهران
تعداد بخش‌ها
منطقه ۳ شهرداری

مختصات: شرقی‌۵۱°۱۴′ شمالی‌۳۵°۲۷′ / °۵۱٫۲۳٫۵۳شرقی °۳۵٫۴۵٫۳۹شمالی / ۵۱٫۲۳٫۵۳;۳۵٫۴۵٫۳۹ (نقشه)


ونک محله‌ای واقع در شمال غربی شهر تهران و غرب منطقه ۳ شهرداری پایتخت ایران است.


دِه وَنَک یکی از محله‌های قدیمی و سرسبز شمال تهران است. در دوره قاجار این ده و زمین‌ها و توتستان‌های آن از املاک خانوادهٔ میرزا حسن‌خان مستوفی‌الممالک بود. آرامگاه او نیز در مجموعه معروف به «باغ مستوفی» (محل فعلی دانشگاه الزهرا) در ده ونک قرار دارد.


نام ونک تشکیل شده‌است از دو حرف (ون‌) به معنی درخت و علامت کوچکی (ک) و معنی نام ونک «درخت کوچک» است.


ونک از آبادی‌های پهنه ری باستان است و به مناسبت‌های مختلف از آن در منابع تاریخی یاد شده است‌. این ده، در دوره ناصرالدین شاه جزو آبادی‌های خالصه بود و میرزا یوسف مستوفی‌الممالک آن را از شاه خرید و با حفر چند رشته قنات، درآبادی آن‌جا کوشید.

ونک از سده‌های گذشته تا ۳۰-۴۰ سال اخیر دوپاره بوده است‌. یک پاره، ونک ارامنه نامیده می‌شد که بخش شرقی ونک را در بر می‌گرفت و قلعه ارامنه در مرکز آن بود که پیرامونش کشاورزی و باغ‌داری رونق داشت‌. هنوز هم قلعهٔ ارامنه و گورستان ارمنیان در همین بخش وجود دارد. گورستان کهنه ارمنیان اکنون به باشگاه آرارات پیوسته و متصل به بخش جنوبی آن است‌. پاره دیگر ونک، مستوفی نامیده می‌شد که بخش غربی ونک را در بر می‌گرفت و از آن، ده کنونی ونک و اراضی کشاورزی و باغها باز مانده است‌. گور مستوفی‌الممالک نیز در ونک است‌.


امروزه، این منطقه از شمال به بزرگراه نیایش و از غرب به بزرگراه چمران محدود می‌شود. این محله از محله‌هایی است که هنوز حالت قدیمی خود را حفظ کرده‌است.به طوری که تمام خانه‌ها ویلایی است.

مرقد امامزاده قاضی الصابر از نوادگان سجاد و گورستانی چند صد ساله در این محل واقع شده‌است. در قدیم ده ونک دارای درختان بسیار توت و گردو و همچنین زالزالک بوده‌است که به مرور زمان این درختان و باغات از بین رفته‌است. در ده ونک تعدادی قنات جاری بود که در دهه ۷۰ شمسی به دلیل آنکه برای خانه‌ها مشکلاتی را به وجود می‌آورد و همچنین برای احداث فاضلاب، بسته و یا کور شدند. از بخش‌های معروف و قدیمی ده ونک می‌توان به بازارچه، کوچه امامزاده، گل چمن (سر چمن)، زیر باغ نو، کوچه مسجد جامع، باغ بالا، میدون و سر پل نام برد

نارمک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: شرقی′۳۱°۵۱ شمالی′۴۵°۳۵ / ۵۱٫۵۱۷غرب ۳۵٫۷۵جنوب / -۵۱٫۵۱۷;-۳۵٫۷۵ (نقشه)

نارمَک نام محله‌ای واقع در شمال شرق تهران پایتخت ایران است. در گذشته دهی در ۹ کیلومتری جنوب شرقی تجریش و ۵ کیلومتری راه شوسهٔ دماوند به تهران بوده است.[۱]

محله نارمک تهران که به محله صد میدان معروف است، دارای ۷/۱۲ کیلومتر مربع مساحت و سه ناحیه شهری است. ۸۹ هزار و ۱۰۳ خانوار با ۳۳۶ هزار و ۷۷۲ نفر جمعیت دارد. این منطقه یکی از قدیمی‌ترین مناطق تهران است که در قدیم، نام آن ده نارمک بوده است، یکی از مناطق خوش آب و هوا و سردسیری تهران به شمار می‌رود. این محله به همراه تهرانپارس در دههٔ ۲۰ توسط فرانسوی‌ها ساخته شد.

این محله دارای ۱۰۰ میدان سرسبز می‌باشد و میدان هفت‌حوض در نارمک حالت مرکزی و تجاری دارد و از شمال و جنوب به خیابان آیت و از شرق به غرب به خیابان گلبرگ متصل می‌شود. این محله دارای مسجدهای بسیار است. از شمال به خیابان فرجام از غرب به بزرگراه امام علی(ع) و از شرق به اتوبان باقری و از جنوب به تهران نو و نظام آباد متصل می‌گردد. خیابان‌های مهم آن آیت، چهل و شش متری نارمک، هنگام، رسالت، سامان، سمنگان، دردشت، فرجام و مدائن ... است.

این محله در سال ۱۳۳۰ شمسی برای سکونت فرهنگیان آموزش و پرورش ساخته شد

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:42 ] [ اطلس ایران وجهان ]

ونک (تهران)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

‏۵۳٫۰۸″ ۲۳′ ۵۱°شرقی ‏۳۹٫۸۵″ ۴۵′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۳۹۸۰۷۷۸غرب ۳۵٫۷۶۱۰۶۹۴جنوب / -۵۱٫۳۹۸۰۷۷۸;-۳۵٫۷۶۱۰۶۹۴

ونک
میدان ونک
اطلاعات کلی
کشور ایران
استان تهران
تعداد بخش‌ها
منطقه ۳ شهرداری

مختصات: شرقی‌۵۱°۱۴′ شمالی‌۳۵°۲۷′ / °۵۱٫۲۳٫۵۳شرقی °۳۵٫۴۵٫۳۹شمالی / ۵۱٫۲۳٫۵۳;۳۵٫۴۵٫۳۹ (نقشه)


ونک محله‌ای واقع در شمال غربی شهر تهران و غرب منطقه ۳ شهرداری پایتخت ایران است.


دِه وَنَک یکی از محله‌های قدیمی و سرسبز شمال تهران است. در دوره قاجار این ده و زمین‌ها و توتستان‌های آن از املاک خانوادهٔ میرزا حسن‌خان مستوفی‌الممالک بود. آرامگاه او نیز در مجموعه معروف به «باغ مستوفی» (محل فعلی دانشگاه الزهرا) در ده ونک قرار دارد.


نام ونک تشکیل شده‌است از دو حرف (ون‌) به معنی درخت و علامت کوچکی (ک) و معنی نام ونک «درخت کوچک» است.


ونک از آبادی‌های پهنه ری باستان است و به مناسبت‌های مختلف از آن در منابع تاریخی یاد شده است‌. این ده، در دوره ناصرالدین شاه جزو آبادی‌های خالصه بود و میرزا یوسف مستوفی‌الممالک آن را از شاه خرید و با حفر چند رشته قنات، درآبادی آن‌جا کوشید.

ونک از سده‌های گذشته تا ۳۰-۴۰ سال اخیر دوپاره بوده است‌. یک پاره، ونک ارامنه نامیده می‌شد که بخش شرقی ونک را در بر می‌گرفت و قلعه ارامنه در مرکز آن بود که پیرامونش کشاورزی و باغ‌داری رونق داشت‌. هنوز هم قلعهٔ ارامنه و گورستان ارمنیان در همین بخش وجود دارد. گورستان کهنه ارمنیان اکنون به باشگاه آرارات پیوسته و متصل به بخش جنوبی آن است‌. پاره دیگر ونک، مستوفی نامیده می‌شد که بخش غربی ونک را در بر می‌گرفت و از آن، ده کنونی ونک و اراضی کشاورزی و باغها باز مانده است‌. گور مستوفی‌الممالک نیز در ونک است‌.


امروزه، این منطقه از شمال به بزرگراه نیایش و از غرب به بزرگراه چمران محدود می‌شود. این محله از محله‌هایی است که هنوز حالت قدیمی خود را حفظ کرده‌است.به طوری که تمام خانه‌ها ویلایی است.

مرقد امامزاده قاضی الصابر از نوادگان سجاد و گورستانی چند صد ساله در این محل واقع شده‌است. در قدیم ده ونک دارای درختان بسیار توت و گردو و همچنین زالزالک بوده‌است که به مرور زمان این درختان و باغات از بین رفته‌است. در ده ونک تعدادی قنات جاری بود که در دهه ۷۰ شمسی به دلیل آنکه برای خانه‌ها مشکلاتی را به وجود می‌آورد و همچنین برای احداث فاضلاب، بسته و یا کور شدند. از بخش‌های معروف و قدیمی ده ونک می‌توان به بازارچه، کوچه امامزاده، گل چمن (سر چمن)، زیر باغ نو، کوچه مسجد جامع، باغ بالا، میدون و سر پل نام برد

نارمک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: شرقی′۳۱°۵۱ شمالی′۴۵°۳۵ / ۵۱٫۵۱۷غرب ۳۵٫۷۵جنوب / -۵۱٫۵۱۷;-۳۵٫۷۵ (نقشه)

نارمَک نام محله‌ای واقع در شمال شرق تهران پایتخت ایران است. در گذشته دهی در ۹ کیلومتری جنوب شرقی تجریش و ۵ کیلومتری راه شوسهٔ دماوند به تهران بوده است.[۱]

محله نارمک تهران که به محله صد میدان معروف است، دارای ۷/۱۲ کیلومتر مربع مساحت و سه ناحیه شهری است. ۸۹ هزار و ۱۰۳ خانوار با ۳۳۶ هزار و ۷۷۲ نفر جمعیت دارد. این منطقه یکی از قدیمی‌ترین مناطق تهران است که در قدیم، نام آن ده نارمک بوده است، یکی از مناطق خوش آب و هوا و سردسیری تهران به شمار می‌رود. این محله به همراه تهرانپارس در دههٔ ۲۰ توسط فرانسوی‌ها ساخته شد.

این محله دارای ۱۰۰ میدان سرسبز می‌باشد و میدان هفت‌حوض در نارمک حالت مرکزی و تجاری دارد و از شمال و جنوب به خیابان آیت و از شرق به غرب به خیابان گلبرگ متصل می‌شود. این محله دارای مسجدهای بسیار است. از شمال به خیابان فرجام از غرب به بزرگراه امام علی(ع) و از شرق به اتوبان باقری و از جنوب به تهران نو و نظام آباد متصل می‌گردد. خیابان‌های مهم آن آیت، چهل و شش متری نارمک، هنگام، رسالت، سامان، سمنگان، دردشت، فرجام و مدائن ... است.

این محله در سال ۱۳۳۰ شمسی برای سکونت فرهنگیان آموزش و پرورش ساخته شد

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:42 ] [ اطلس ایران وجهان ]
آریاشهر (تهران) از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشده‌است.
شما می‌توانید با افزودن منابع برطبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید.مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد.
مختصات: ‏۱۴″ ۲۰′ ۵۱°شرقی ‏۱۹″ ۴۳′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۳۳۷۲۲غرب ۳۵٫۷۲۱۹۴جنوب / -۵۱٫۳۳۷۲۲;-۳۵٫۷۲۱۹۴ (نقشه) برای دیگر کاربردها، آریاشهر (ابهام‌زدایی) را ببینید. آریاشهر یا صادقیّه محلّه‌ای در غرب تهران است. بعد از انقلاب ایران (۱۳۵۷) نام آریاشهر را به صادقیّه تغییر دادند و اکنون شامل محلات صادقیّه شمالی، صادقیّه، بلوار فردوس و... می‌باشد. قسمتی از صادقیّه شمالی در منطقه ۲ شهرداری تهران و بقیّه قسمت‌های آریاشهر در منطقه ۵ شهرداری واقع شده اند. آریاشهر یا صادقیّه دارای دو میدان می‌باشد که به نامهای فلکه اوّل و دوم خوانده می‌شوند. در بین این دو فلکه تعداد زیادی مراکز تجاری و آموزشی وجود دارد که معروفترین و بزرگترین آنها مرکز خرید گلدیس می‌باشد در هر دو فلکه آریاشهر تعداد زیادی شعب بانکی وجود دارد. آریاشهر از شمال به باغ فیض (پونک)، از جنوب به میدان آزادی، از شرق به برق آلستوم و از غرب به میدان نور و شهر زیبا منتهی می‌شود. باغ‌های طرشت نیز از اراضی آریا شهر به حساب می‌آیند. خیابان ستّارخان یکی از خیابانهای اصلی آریاشهر است. بلوار فردوس نیز در این محله واقع شده است از محل‌های معروف واقع در بلوار فردوس می‌توان به مجموعه ورزشی برادران خادم، بازار میوه و تره بار شهرداری و ایستگاه متروی صادقیّه اشاره کرد. چهاردهمین فروشگاه زنجیره‌ای شهروند نیز در آذر ماه ۱۳۸۵ در کنار ایستگاه متروی صادقیّه افتتاح گردید . وسک از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو وسک یکی از محله‌های شمال غربی شهر تهران است. وسک از سوی شرق به رودخانه حصارک، از سوی شمال به پارک جنگلی کوهسار، از سمت غرب به کوهپایه‌های غیر مسکونی البرز و از سوی جنوب به محله شهران محدود می‌شود. رودخانه حصارک در امتداد جنوبی خود به نام مسیل وسک نامیده می شود.[۱] بر روی مسیر این مسیل بزرگراهی به نام بزرگراه آسیا (شهید باکری) در دست ساخت است.[۲] این بزرگراه، از وسک و شهران آغاز شده تا بزرگراه تهران کرج ادامه می‌یابد. سمت آن شمالی-جنوبی و طول آن ۸ کیلومتر است.[۳] در بلندی‌های وسک و شهران یک پیست موتورسواری و انبار نفت شمال غرب تهران قرار دارد.[۴] در جنوب وسک نیز نیروگاه برق واقع شده. خیابان‌های اصلی محله وسک، خیابان وسک (حاج آقا خیابانی)، بلوار شهران، وسک، خیابان نیروگاه، خیابان شهید اسحاقی و کوچه حسینی هستند. خیابان وسک از بزرگراه ایران‌پارس (شهید آبشناسان) منشعب می‌شود. اماکن مهم [ویرایش] انبار نفت شمال غرب نیروگاه برق پیست موتورسواری مجتمع مسکونی شهران مجتمع مسکونی کوثر مجتمع مسکنوی شرکت سهامی گوشت کشور زمین ورزشی شهدا ولنجک از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو مختصات: شرقی′۲۴°۵۱ شمالی′۴۹°۳۵ / ۵۱٫۴غرب ۳۵٫۸۱۷جنوب / -۵۱٫۴;-۳۵٫۸۱۷ (نقشه) وِلِنجَک یکی از محلات شمال شهر تهران واقع در منطقه ۱ شهر تهران است. این منطقه مرتفع‌ترین منطقهٔ مسکونی تهران به‌شمار می‌رود و به همین دلیل دمای هوا در آن نسبت به مناطق جنوبی ۵ تا ۷ درجه خنک‌تر است. خیابان اصلی آن که، همنام محله، ولنجک نامیده می‌شود به دلیل شیب تندش، در میان رانندگان مشهور است.[نیازمند منبع] ولنجک از جنوب مشرف به بزرگراه چمران و از شمال محدود به دامنه‌های کوههای شمالی شهر، خصوصاً قله توچال می‌باشد. خیابان ولنجک از ارتفاع ۱۶۵۰ متر از سطح دریا در جنوب آغاز و در ارتفاع ۱۸۳۰ متری از سطح دریا در شمال به پایان میرسد. بنابراین بین ابتدا و انتهای این خیابان ۱۸۰ متر اختلاف ارتفاع وجود دارد. [۱] جاذبه‌های تفریحی [ویرایش] به دلیل آب و هوای خوب و همچنین وجود تله کابین توچال، به‌عنوان یکی از پاتوق‌های مردم تهران به شمار می‌رود. راه آسفالته‌ای که از پایان خیابان ولنجک تا آغاز ایستگاه شماره یک تله کابین کشیده شده‌است به بام تهران معروف است و جایی مناسب برای پیاده‌روی می‌باشد. در راستای این مسیر، چای‌خانه‌ها و رستورانهای بسیاری برپا شده که در دنباله به زمین‌های ورزشی پینت‌بال، تنیس، تیراندازی، اسکیت و باشگاه بدنسازی، و سرانجام به تله کابین توچال می‌رسد. مکانهای مهم [ویرایش] بام تهران تله کابین توچال سالن اجلاس سران دانشگاه شهید بهشتی چیذر از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو چیذَر یکی از محلات واقع در منطقه ۱ شهر تهران است. چیذر در قدیم یک روستا بوده که بعداً با گسترش شهر تهران جزئی از این شهر شده است. چیذر در میان محله‌های قیطریه، دزاشیب، اختیاریه، فرمانیه و کامرانیه واقع شده است و از جنوب به بزرگراه صدر محدود می‌شود. چیذر قدیم [ویرایش] آبادی چیذر که آن را چیزر (و بر روی سنگ قبرهای قدیمی) شیزر هم نوشته‌اند در دامنهٔ تپه‌ای به همین نام بنا شده است. این ده در خاور قیطریه و سه کیلومتری تجریش واقع شده است. املاک این ده از سوی خاور به قیطریه، از شمال به املاک جماران، از باختر به املاک رستم‌آباد و از جنوب به زمینهای دروس محدود می‌شد. سراسر این محدوده خرده‌مالک بوده است. دو کوچه معروف این ده به نامهای کوچه تکیه و کوچه امامزاده بوده و هستند. هوای چیذر چندان خنک نیست. شب‌باد این محل باد توچال و روزباد آن باد ورامین است و باد شهریار در صورتی که شدتی داشته باشد بر این آبادی می‌وزد. در این ده ۱۵۰ خانوار زندگی می‌کردند و به دو طایفه امینی و امام‌بیگی تقسیم می‌شدند. اکنون دو طایفه چیذری هاشمی علیا سرشناسان این طایفه‌ها عمو ربیع از خانواده امینی و حاجی حبیب‌الله چیزری بودند. چند نفری ترک‌زبان هم در سال ۱۳۲۷خورشیدی در این آبادی ساکن شدند. پیشه مردم چیذر کشاورزی و گله‌داری و کارگری کارخانه ضرابخانه و قورخانه سلطنت‌آباد و کسب و دکانداری بوده است. از باغهای معروف این ده باغ شعاع‌السلطنه است که سه دانگ آن از آن صارم‌الدوله بوده است. این باغ استخر قابل توجهی نیز داشته است. دستگیری ظهیرالاسلام در چیذر [ویرایش] از رویدادهای ثبت شده مربوط به چیذر این است که مستشارالدوله پس از تشکیل کابینه تازه سپه‌سالار، روزی به تجریش رفته و ولوله عظیمی در آنجا دیده که ارمنی‌های یپرم‌خان به راه انداخته بودند و پس از دستگیری حاجی مجدالدوله در دزاشیب می‌نویسد: "دسته دیگر از اجامر نظمیه در چیزر به خانه ظهیرالاسلام ریخته، پس از تیراندازی‌های فراوان، او را مغلولاً به نظمیه برده‌اند و درصدد بوده‌اند تا دامنه شب جمع دیگری را همین طور اسیر و محبوس سازند". اماکن چیذر [ویرایش] اماکن قدیم [ویرایش] [امامزاده علی‌اکبر]عنوان پیوند امامزاده اسماعیل بن زکریا باغ و عمارت فرخ‌خان امین‌الدوله مسجد (یک در)، تکیه (یک در)، گرمابه (۷ در) دکان (هفت در) کوره آجرپزی دو گورستان اماکن امروزی [ویرایش] شهرداری منطقه ۷ تهران ورزشگاه عقیلی چیذر وزارت نیرو مجتمع ورزشی ایرانیان اداره بهزیستی حوزه علمیه قائم(عج) چیذر(و توابع : لواسان، لويزان، قلهك (امام محمد تقي عليه السلام) ، اوشان ) واحد برادران و خواهران گیشا (محله) از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشده‌است.شما می‌توانید با افزودن منابع برطبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید.مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد. برای دیگر کاربردها، نصر (ابهام‌زدایی) را ببینید. محل کوی نصر (گیشا) (سیاه‌رنگ) در منطقه ۲ شهر تهران (خاکستری). پارک رفتگر، واقع در مرز جنوب شرقی (خارج از محدوده) کوی نصر (گیشا) کوی نصر یا به عبارت معمول تر گیشا در ابتدا کِیشا بود (برگرفته از اول نام دو بنیانگذار آن در ۴۰ سال پیش کی نژاد و شاپوری) نام یکی از محله‌های غرب تهران واقع در منطقه ۲ تهران است که از شرق به بزرگراه چمران و از غرب به بزرگراه شیخ فضل‌الله نوری و از شمال به بزرگراه حکیم و از جنوب به بزرگراه جلال آل احمد محدود است. گیشا خانهٔ بلندترین برج ساخته شده خاور میانه و پنجمین برج بلند جهان، برج میلاد است.همچنین بازار بزرگ نصر یکی از مراکز بزرگ خرید تهران در این محله واقع شده است که بسیاری از پایتخت نشینان برای خرید مایحتاج و البسه بدان مراجعه میکنند.در قسمت شرقی گیشا بوستان گفتگو یکی از زیباترین پارکهای تهران واقع است که به دست محمد خاتمی رئیس جمهور پیشین ایران افتتاح گردید و در مجموع میتوان این محله را یکی از محله های تهران با ساکنینی اکثرا فرهنگی نامید. کوی دانشگاه تهران، پردیس دانشکده‌های فنی دانشگاه تهران، دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران و دانشگاه تربیت مدرس در نزدیکی آن واقع‌اند. یافت‌آباد محله‌ای قدیمی در جنوب غربی شهر تهران است که در منطقه ۱۸ شهرداری تهران قرار گرفته است.  نازی اباد نظام اباد تاریخچه [ویرایش] پس از فتح شیراز به دست آغامحمد خان قاجار، لطفعلی خان زند آخرین پادشاه سلسه زندیه به تهران منتقل و به دستور آغا محمدخان کشته و در کاخ گلستان تهران به خاک سپرده شد. پس از آن خانواده سلطنتی زند نیز به یافت آباد کنونی در تهران منتقل شدند تا جهت جلوگیری از کودتا تحت مراقبت قرار گیرند. آنها در قلعه‌ای قدیمی زندانی بودند تا در سال‌های بعد در اطراف آن منطقه سکنی گزیدند. نام یافت آباد ظاهراً اولین بار توسط آن خانواده به این مکان اطلاق شده‌است. در رابطه با مالکیت یافت آباد ما بین خوانین یافت آباد و عبدالحسین میرزا فرمانفرما معروف به شازده فرمانفرما از شاهزادگان صاحب نفوذ قاجار اختلاف وجود داشت که در نهایت پس از نزاعی طولانی و خشونت بار که گاهی به تیر اندازی و کشته شدن از طرفین می انجامید، با رای دادگاه مالکیت یافت آباد به خوانین زند رسید.[۱] یافت آباد کشور ایران استان تهران شهر تهران نام های دیگر آخرین آمار جمعیّتی ۳۳,۵۳۹ منطقه شهری منطقه ۱۸ شهرداری تهران ناحیه ۳ منطقه پستی ۱۳ پیش‌شماره محلّی تلفن ۶۶۸ منطقه اتوبوسرانی منطقه ۶ شرکت واحد دسترسی خطّ شمارهٔ ۵۲۹ اتوبوسرانی :یافت آباد ـ آذری منطقه گاز آخرین خان یافت آباد، مرتضی خان از پیشگامان اصلاحات ارضی بود و بخش عمده‌ای از زمین‌های یافت آباد را به صورت داوطلبانه به مردم واگذار کرد. وی در زمان صدور شناسنامه(سجل) در زمان رضا شاه فامیلی یافت آبادی را برگزید. مقبره رو به تخریب مرتضی خان و مقبره‌های قدیمی با نام زند هنوز در قبرستان یافت آباد وجود دارد. نام‌های خانوادگی دیگری نیز همچون ( کلهر، زهره وند، خرقانی، سیدوند، مزلقانی، زندیه، صفری، عبداله، میرزابیگی، فرد و ... ) از اقوام زندیه ساکن در یافت آباد هستند که در این محله ساکن هستند. خیابان‌ها و میدان‌های مهم [ویرایش] محله یافت آباد دارای خیابان‌ها و میادین مهم زیادی است. از جمله آنها می‌توان به بلوار معلم، بلوار الغدیر و میدان‌های معلم و الغدیر اشاره کرد. خیابان زندیه که به گفته اهالی محل قدیمی‌ترین خیابان این محل است دارای خانه‌های قدیمی بسیاری است و اتصال دهنده دو ناحیه «قلعه بالا» و «قلعه پایین» است. گفته می‌شود قلعه بالا و قلعه پایین نام‌هایی هستند از زمان قلعه یافت آباد به جای مانده‌است. بهترین فضایی سبز ان پارک قائم است، این محل دارای امکاناتی از جمله سینما تماشا است که دارای سه سالن سینما می‌باشد. عرب‌آباد [ویرایش] عرب‌آباد نام محله کوچکی است که در کنارهٔ جنوب باختری یافت‌آباد واقع شده و میان یافت‌آباد و بزرگ‌راه کمربندی غرب تهران قرار گرفته‌است. خیابان‌های شهید باقری، طاهری و بابایی آن را احاطه کرده‌اند.[۲] ارشد آباد [ویرایش] ارشد آباد محله کوچکی است که در کنارهٔ غربی یافت‌آباد واقع شده‌است. این محله میان خیابان‌های شهید محمدحسن سلطانی، طاهری و شهید باقری و بزرگ‌راه کمربندی غرب تهران واقع شده‌است.[۳] وضعیت آب شرب منطقه [ویرایش] مردم یافت آباد مشترک آب و فاضلاب تهران نیستند و مشترک آبرسانی یاسر هستند.آبرسانی یاسر در سال های دور با حفر چاه در منطقه آب مورد نیاز مردم را تامین می کند.آب یافت آباد دارای مقادیر بسیار زیادی نیترات است که برای سلامتی بسیار زیان آور است.پس از تائيد نظر وزارت بهداشت درباره آلودگي آب منطقه "يافت‌آباد " در جنوب شهر تهران از سوي كميسيون بهداشت مجلس، وزارت نيرو هم با پذيرش اين مساله، منطقه مذكور را به عنوان "منطقه سياه " اعلام كرد.لازم به توضيح است كه در نقشه شهر تهران مناطق را از نظر پاكيزگي و آلودگي با رنگ‌هايي به ترتيب سبز، زرد، نارنجي، قرمز و سياه مشخص مي‌كنند كه منطقه يافت‌آباد به صورت سياه تعريف شده است. [۴] تصفیه خانه ای کوچکی در یافت آباد به صورت موقت نصب شده است اما کارشناسان آن را بی اثر می دانند. [۵] چهارشنبه سوری در یافت آباد [ویرایش] چهارشنبه سوری در یافت آباد در سال های دور گرمی خاصی داشت و مردم این منطقه این روز را با رسم و رسومات قدیمی اجرا میکردند.رسومی مانند روشن کردن آتش و پریدن از روی آتش و خوردن آجیل و جمع شدن دور آتش.البته مراسمی که امروزه برپا می‌شود به طوری کلی متفاوت با آن روزگار است چون از نظر زرتشتیان آتش نماد مقدسی است و پریدن از روی آن به نوعی بی‌احترامی به آن نماد تلقی می‌شود.[۹] جشن آتش در واقع پیش درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است.[۶] جشن آتش در واقع پیش درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است. مراسم‌های مذهبی در یافت آباد [ویرایش] یافت آباد از سه محله قدیمی که در میان اهالی آن به نام‌های «قلعه بالا» و «قلعه پایین» و «گاومیش خانه» خوانده می‌شود تشکیل شده است، محله‌های دیگر یافت آباد قدمت و تاریخچه این سه محله را ندارند. از گذشته‌های بسیار دور در ایام عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (ع) رسم بر این بوده است که در شب عاشورا دسته‌های عزاداری که شامل سینه زنان و علم کشان سراسر یافت آباد بوده اند ابتدا در محله «قلعه پائین» که با محوریت مسجد امیرالمومنین در مرکز یافت آباد قرار دارد و سپس در محله «قلعه بالا» که آن نیز با محوریت مسجد صاحب الزمان در شمال غرب محله یافت آباد قرار گرفته است گرد آمده و به سینه زنی و عزاداری میپردازند. ظهر روز عاشورا نیز هیئات عزاداری محله‌های یافت آباد در محله «گاومیش خانه» که در ضلع جنوب شرقی یافت آباد و با محوریت مسجد قائم قرار دارد حلقه ماتم و عزاداری را تشکیل داده و به عزاداری و نوحه خوانی میپردازند که پس از اقامه نماز جماعت در مسجد قائم از عزاداران حسینی به صرف ناهار پذیرایی می گردد . حفظ اصالت این مراسم با شکوه و کم نظیر پس از سالها در این محله ی قدیمی، شور حسینی را دوچندان کرده است . بازار مبل [ویرایش] بازار مبل یافت آباد که در محله امامزاده حسن و در تقاطع بزرگراه سعیدی و خیابان معلم واقع شده بزرگترین بازار مبل تهران است. بازار مبل ایران که بزرگترین پاساژ صنایع چوبی در ایران است در این بازار واقع شده. گروهی از مردم یافت‌آباد از راه فروش صنایع چوبی و یا آهن‌آلات گذران زندگی می‌کنند نازی‌آباد از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو برای اثبات‌پذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائه‌شده به‌درستی ارجاع داده نشده‌اند.لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکی‌پدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید.مطالب بی‌منبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. نازی‌آباد (مدائن) از محله‌های جنوب شهر تهران است. نزدیکترین محله از محله‌های قدیمی تهران به آن خانی‌آباد است که در جنوب غربی نازی‌آباد واقع شده‌ است. جنوب نازی‌آباد شهر ری قرار دارد. شرق آن به راه‌آهن تهران مشهد و غرب آن به پادگان قلعه‌مرغی محدود است. نازی‌آباد در دهه سی شمسی بنا شده‌ و دارای طرح شهرسازی است.[نیازمند منبع] بیش از ۷۰ میدان در این محل وجود دارد که از این نظر نسبت به محله‌های جنوب تهران ظاهر بهتری دارد. در حقیقت می‌توان این محله تهران را یکی از مرفه‌ترین محله‌های جنوب تهران دانست. این محله را می‌توان دارای بافت‌های شهری امروزی و جدید دانست. در دوران شهرداری غلامحسین کرباسچی به واسطه ایجاد چندین پارک وسیع و فرهنگسرای بهمن و تخریب محله کشتارگاه در مجاورت آن، این محله به لحاظ شهری رشد چشمگیری داشت. کشیده شدن بزرگراه نواب تا ورودی نازی آباد دسترسی این محله را به مرکز شهر بسیار آسان کرده‌ است. این محله دارای دو بازار در منطقه جنوب تهران می‌باشد که به نام «بازار اول» و «بازار دوم» معروفند که برخلاف بسیاری از بازارهای تهران امروزی‌تر و مدرن‌تر هستند. این بازارها در خیابان مدائن قرار دارند. نام [ویرایش] نام‌گذاری این محله به ساخته شدن بخشی از آن به نام هزار دستگاه توسط آلمانی‌ها طی جنگ جهانی دوم نسبت داده می‌شود. از آنجا که در آن هنگام ایرانیان تمام آلمانی‌ها را نازی می‌گفتند این محله نیز به نام نازی آباد مسمی شد[۱]. روایت ضعیف دیگری علت این نام را این می‌داند که زمین‌های این محله در زمان قاجار متعلق به یکی از زنان قاجار به نام نازخاتون بوده‌ است.[۲] مردم محله‌ی نازی آباد همبستگی و اتحاد خوبی با هم دارند به همین جهت در ایام محرم الحرام هیات مذهبی متعددی در این محله برگزار می گردد نظام‌آباد (تهران) از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشده‌است.شما می‌توانید با افزودن منابع برطبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید.مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد. برای دیگر کاربردها، نظام‌آباد (ابهام‌زدایی) را ببینید. 'سایت سرای محله نظام آباد'نظام آباد، نام یکی از محله‌های اصیل و قدیمی تهران است که در شرق آن و در منطقه‌های ۷ و ۸ شهرداری تهران قرار گرفته‌است. علت نام نهادن نظام آباد بروی این محله به علت مستقر شدن نظامیان در این محدوده در زمانهای پیشین بوده است. این محله از غرب به مجیدیه، از شرق به نارمک و تهران نو، از شمال به محله رسالت و از جنوب به محله امام حسین محدود است. خیابان شهید مدنی (خیابان نظام آباد) و سبلان معروفترین خیابان‌های این منطقه‌است. خیابان نظام آباد از تقاطع خیابان انقلاب آغاز شده و به میدان رسالت ختم می‌شود و خیابان سبلان نیز از شمال از میدان قدوسی ( تقاطع خیابان قدوسی با بزرگراه صیاد) شروع و از سمت جنوب به خیابان دماوند (تهران نو) متصل می‌شود. سینما شاهد، پارک فدک و باشگاه رسالت (دیهیم) از مراکز فرهنگی ورزشی این منطقه‌است. هم اکنون با فعالیت های عمرانی تحولاتی در این محله قدیمی در حال رخ دادن است. در حال حاضر پروژه بزرگراه امام علی در این محله در حال ساخت می باشد.
[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:41 ] [ اطلس ایران وجهان ]

اوین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

اِوین دَرَکِه یا اذون نام محله‌ای در شمال غربی شهر تهران است. این محله جزئی از منطقه 1 شهرداری تهران است.


محتویات

 [نهفتن

اوین [ویرایش]

اوین در شمال تهران و در دامنه کوههای البرز واز شمال به جاده درکه در محدوده دانشگاه و از جنوب به بزرگراه چمران و مجموعه مسکونی آتی ساز، از شرق به پارکینگ طبقاتی نمایشگاه بین‌المللی واز غرب به رودخانه اوین درکه محدود می‌باشد .

میدان اوین ( دانشجو ) در ارتفاع ۱۶۴۰ متری از سطح دریا قرار دارد . [۱]

مراحل گسترش و ایجاد محلات مختلف در اوین [ویرایش]

موقعیت طبیعی و وجود نهرهای پر آب و تغییر مسیر آنها سبب گسترش روستای اوین و تشکیل محلات مختلف آن گردیده است. این محله دارای باغات و زمینهای کشاورزی زیادی بوده که مناسفانه در سالهای اخیر با ساخت وسازهای بی رویه این بافتهای سبز از بین رفته است . این محله که از محلات قدیمی شمیران میباشد از چند طایفه تشکیل شده است از معروفتریین ای طوایف میتوان از اعرابی، مسعودیان، ابطحی، میرشریفی و ... نام برد . از زیباترین مراسم به جامانده در این محله قدیمی مراسم تاسوا و عاشورا میباشد که بین محله یا ده اوین و درکه در این روزها برگزار میشود .

اولین مرحله [ویرایش]

نطفه اولیه تشکیل روستای اوین و گسترش ابتدایی آن شکل خطی و در کنار رود خانه و نهر منشعباز آن صورت گرفته است . قدمت این روستا به احتمال زیاد به هزار سال پیش می‌رسد و هسته آن هم محله تپه سرباز و دامنه شمالی آن بوده است . این تپه در اوایل دوران حکومت قاجار به مرکز اردوگاه نظامی و آموزش فنون رزمی تبدیل می‌گردد که وجه تسمیه آن هم به همین دلیل است . بافت مسکونی در ای قسمت تا اندازه‌ای دارای دارای ترکم بیشتری نسبت به سایر محلات است و به علت عدم وجود نهر و آب جاری در آن باغ وفضای سبز موجود نیست.

دومین مرحله [ویرایش]

دومین مرحله گسترش محله پاچنار بوده که آب جاری رودخانه درکه (آب هفت حوض) از طریق نهر پاچنار براحتی به آن سوار می‌شود . در این بافت به عناصر کالبدی که قدمت زیادی دارند برخورد می کنیم از قبیل مسجد وحسینیه و بقعه امامزاده مطیب، آسیاب، گورستان قدیمی روستا نیز در این محله قرار داشته . سابقه این محله را با کمی تفاوت پی لو می نامند. محله پاچنار در مرکز اوین قرار دارد و نام آن نشئت گرفته از درخت چنار تنومندی است که در میدان پاچنار و نزدیک قهوه خانه قرارداشته است. این چنار در سال ۱۳۰۷ قطع گردیده است.

سومین مرحله [ویرایش]

مرحله درب حمام می‌باشد که قبلا به آن محله حصار گفته می‌شد و در جهت نزدیکی به دسترسی‌های اصلی و در امتداد نهر آب می‌باشد . این محله در ضلع شرقی پاچنار قرار دارد و فضای سبز آن نسبت به نقاط مسکونی از تمام محلات دیگر بیشتر است بطوریکه بزرگترین باغات اوین فعلاً در این قسمت واقع شده است .

چهارمین مرحله [ویرایش]

محله درب مدرسه که در غرب پاچنار قرار دارد و راه قدیمی اوین به درکه نیز از داخل آن میگذرد . نام این محله منسوب به مدرسه حسن ضیا ئیان است که در مرکز آن قرار دارد .

پنجمین مرحله [ویرایش]

محله هشترودی می‌باشد که در شرق محله درب حمام و در شمال بزرگراه چمران قرار گرفته این محله در نتیجه تقسیم و تبدیل باغات به واحدهای مسکونی بوجود آمده است .

ششمین مرحله [ویرایش]

در پست‌ترین زمینها و با تبدیل باغات به واحدهای مسکونی در ناحیه محله باغچاله اتفاق می افتد . خانه و باغات در ای محدوده از انشعاب نهر بالایی اوین و قنات نائب مشروب می‌شوند

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:33 ] [ اطلس ایران وجهان ]

جماران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
.

‏۳۳٫۵۸″ ۲۷′ ۵۱°شرقی ‏۵۶٫۹۱″ ۴۸′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۴۵۹۳۲۷۸غرب ۳۵٫۸۱۵۸۰۸۳جنوب / -۵۱٫۴۵۹۳۲۷۸;-۳۵٫۸۱۵۸۰۸۳

جماران نام محله و دهکده‌ای در شمال شهر تهران است. جماران از توابع شمیرانات است و جزئی از منطقه ۱ شهرداری تهران به حساب می‌آید. دهکده جماران در غرب منظریه از جنوب به دزاشیب، از شرق به حصارک و از غرب به امامزاده قاسم (شمیرانات) منتهی می‌شود.

جماران منطقه ای خوش آب و هوا بوده که محل زندگی روح‌الله خمینی نیز بوده است . این منطقه در دامنه رشته کوه البرز واقع شده و به طور متوسط ۱۷۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد . [۱]

صورت قدیم‌تر نام جماران، جاموران بوده‌است.[۲]

درباره نام جماران برخی گفته‌اند که جُمهران ری، که‌امامزاده ادریس در آن مدفون بوده است، همان جماران امروزی است‌. همچنین به‌اعتقاد اهالی، چون در کوه‌های این محل از قدیم مار فراوان بوده و همواره مارگیران برای گرفتن مار به این ده می‌آمدند، اسم آن مخفف «جمع ماران‌» بوده‌است‌. عده‌ای نیز معتقدند که جَمَر و کمر به معنی سنگ بزرگ است و چون از این مکان سنگ‌های بزرگ به دست می‌آمده است، آن‌جا را جمران، یعنی محل به‌دست آمدن جمر نامیده‌اند.

هنگامی که مسلمانان ری را تصرف کردند برای زیر نظر داشتن مقاومت محلی، لشکریان خود را در چند پایگاه مستقر کردند. این پایگاه‌ها در جماران، دهکده اندرمان، فیروز و رام (فیروزآباد کنونی، در راه ری به کومش) و جایی به نام شیروان (احتمالاً همان شمیران) قرار داشتند. پس از تصرف ری توسط عرب‌ها، گروهی از مردم شهر به کوه‌ها و آبادی‌های پیرامون رفته‌بودند و گروه‌های مقاومت تشکیل داده قصد بازپس‌گیری شهر را داشتند که این پایگاه‌های چهارگانه از این امر جلوگیری کرد.[۳]


[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:33 ] [ اطلس ایران وجهان ]

دربند (تهران)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
ورودی میدان سربند در دربند و آسانسور تله‌سیژ دربند.

دَربَند، یکی از محله‌های تهران، پایتخت ایران است.

دربند از دهکده‌های قدیمی شمیران و در شمال باغ سعدآباد است. محله دربند از مناطق خنک و گردشگری تهران است.

بر پایه نظرسنجی‌های انجام شده دربند نخستین گزینهٔ شهروندان تهرانی برای پذیرایی از میهمان خارجی و شهرستانی است و پس از آن فشم، لواسان و درکه قرار دارند.[۱]

 

جغرافیا [ویرایش]

دربند در ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا قرار گرفته و آغاز یکی از راه‌های اصلی صعود کوهنوردان به البرز مرکزی است. کوره‌راهی از دربند آغاز می‌شود و به آبشار دوقلو و پناهگاه شیرپلا ختم می‌شود.[۲]

محله‌های قدیمی دربند عبارت‌اند از مرغ‌محله (مغ‌محله)، کنارمحله، کلاغ‌پر و سربند.

رودی به نام رودخانه دربند از میان دهکده دربند می‌گذرد. در سال ۱۹۸۷ سیلی در این رودخانه ایجاد شد که بازار تجریش را نابود کرد.

دره‌های اصلی رودخانهٔ دربند عبارت‌اند از دره اوسون، دره آبشار، دره امامزاده ابراهیم، دره کاک، آب شیردره و دره زون.

خیابان دربند از ارتفاع ۱۶۰۰ متری در میدان قدس آغاز و پس از گذر از میدان دربند با ارتفاع ۱۷۲۵ متر، در ارتفاع ۱۸۰۵ متری میدان سربند (تندیس کوهنورد) به پایان میرسد.

پیشینه [ویرایش]

در زمان قاجار برخی از شاهزاده‌های قاجار از جمله شاهزاده الله‌وردی‌میرزا و ابوالملوک کیومرث‌میرزا در اینجا نشیمن داشتند.

روز چهارشنبه رمضان ۱۳۰۳ قمری ناصرالدین‌شاه قاجار در راه پس‌قلعه و آبشار به دربند هم آمد. وقتی که بابی‌ها به ناصرالدین‌شاه تیر زدند یکی از ایشان به نام میرزا حسین‌علی با گروهی به محله مرغ‌محله دربند گریختند. مأموران پس از مدتی آن‌ها را یافته به زندان انداختند.

از آنجا که دربند در قدیم مرکز عده‌ای از سادات دعانویس شده‌بوده کامران‌میرزا نایب‌السلطنه، پسر سوم ناصرالدین‌شاه نیز سالی یک‌بار برای دعا گرفتن به دربند می‌رفت.

خانهٔ دکتر ملیسپو، مستشار مالی آمریکایی نیز در دربند بود.

در زمین‌های دهکده دربند به فرمان رضاشاه مهمانخانه و چندین ویلا ساختند. چون محله سربند تنگنا بود پل بزرگی بر روی رودخانه آن زدند و تندیس کوهنوردی نیز در میدانگاه سربند نصب شد. پیش از رسیدن به میدان سربند، در سمت چپ رودخانه هتل دیپلمات قرار دارد که تا اواسط دوران محمدرضا پهلوی محل پذیرایی مهمانان خارجی و تنها هتل آبرومند تهران بوده‌است.[۱]و [۳]

تندیس کوهنورد [ویرایش]

تندیس کوهنورد در میدان سربند در محله دربند تهران، ۱۳۸۶/۱۰/۱۴

تندیس کوهنورد که در میدان سربند در محلهٔ دربند برپا است در سال ۱۳۴۱ توسط رضا لعل ریاحی، پیکره‌تراش و نقاش ایرانی ساخته و سپس نصب شد.[۴]

ایدهٔ ساخت این تندیس در سال ۱۳۳۷ از سوی حسن وجدان‌خوش، از کوه‌نوردان با سابقه ایرانی پیشنهاد شد. سرهنگ بیات، رئیس مرکز آموزش کوهستانی ارتش، مقدمات ساخت آن را آماده کرد و «مهام»، شهردار وقت تهران، هزینه ساخت مجسمه را پذیرفت. سپس امیر شاه‌قدمی، گروهبان ارتش و مربی کوه‌نوردی مرکز آموزش کوهستانی و مربی اسکی ایران به عنوان مدل به رضا لعل ریاحی معرفی شد و شهرداری هم مبلغ ۱۰ هزار تومان بابت ساخت مجسمه پرداخت.[۴]

سال ۱۳۳۸، یک سال پس از طرح این پیشنهاد مدل گچی آن آماده و در میدان سربند نصب شد، اما بارندگی و یخ‌زدگی زمستان همان سال بود که دست و بخشی از بدن مجسمه را خرد کرد. این قسمت مدت‌ها با پرچم ایران پوشانده شده بود تا این‌که در سال ۱۳۴۱ با پی‌گیری‌های رئیس وقت فدراسیون، رضا لعل ریاحی تندیس سیمانی را آماده کرد که این مجسمه هنوز پا برجا است‌.[۵]

نگارخانه [ویرایش]

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:32 ] [ اطلس ایران وجهان ]

تجریش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
تجریش
شمیران

TajrishMap.JPG

Red pog.svg
تجریش
Iran location map.svg
شرقی‌″۴۴ ′۲۵ °۵۱ شمالی‌″۲۵ ′۴۸ °۳۵ / °۵۱٫۴۲۸۸شرقی °۳۵٫۸۰۷۰شمالی / ۵۱٫۴۲۸۸;۳۵٫۸۰۷۰
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان تهران
شهرستان شمیرانات
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی طجرشت
سال شهرشدن ۱۳۵۷[۱]
مردم
زبان‌ گفتاری فارسی
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۶۱۲ متر [۲]
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۲/۹ درجه سانتیگراد [۳]
میانگین بارش سالانه ۴۳۵/۸ میلیمتر [۴]


تجریش نام شهری در کلان‌شهر تهران است که به عنوان یکی از محله‌های شهر تهران هم بشمار می‌آید. محله تجریش مرکز شهرستان شمیرانات استان تهران به شمار می‌آید و در منطقهٔ ۱ شهر تهران واقع شده‌است.[۵] میدان تجریش که نقطه پایانی خیابان ولیعصر تهران است یکی از مکان‌های تجاری و شلوغ تهران بشمار می‌رود. بازار قدیمی، تکیه بزرگ تجریش و امامزاده صالح و مرکز خرید تندیس از نقاط دیدنی محله تجریش‌اند.[۶]

محتویات

[ویرایش] خیابان‌ها و اماکن پیرامون[۷]

خیابان‌ها و کوچه‌هایی که به میدان تجریش می‌پیوندند به ترتیب ساعتگرد عبارت‌اند از خیابان شهرداری، فناخسرو، جعفری، جلالوند، ملکی، ولی‌عصر، دربندی، ثقفی و کوگل. خیابان شهرداری بین میدان تجریش و میدان قدس قرار دارد و کوگل کوچه‌ای است که به امامزاده صالح ختم می‌شود. خیابان‌های:بوعلی، صاحبی، آشتیانی منفرد و حکمت از جمله خیابان‌هایی هستند که دارای استاندارد خیابان سازی نیستند و نیز این خیابان‌ها جزء مناطق قدیمی و فرسوده تجریش قرار دارند.


اماکن مهم پیرامون میدان تجریش:

  • امامزاده صالح
  • اداره پست تجریش
  • بازار تجریش و حسینیه آن
  • بیمارستان شهدا
  • بنیاد شهید شمیرانات
  • سازمان تأمین اجتماعی
  • مرکز خرید تندیس
  • مرکز خرید قائم
  • مرکز خرید البرز
  • مرکز خرید میری


در شمال تجریش محله‌های جعفرآباد و سعدآباد و در شمال غربی آن محله زعفرانیه قرار گرفته.

[ویرایش] پیشینه

هزار سال پیش تجریش، طجرشت خوانده می شد. چنان‌ که راوندی مورخ تاریخ در شرح سلطنت طغرل سلجوقی آورده است: «آنگاه سلطان از تبریز به سوی ری رفت تا زفاف به دار الملک باشد. اندک مایه رنج بر وی مستولی شد، به قصران بیرونی، به در ری به دیه طجرشت ( تجریش ) از جهت خنکی هوا نزول فرمود، چه حرارت هوا بغایت بود ( به سال ۴۵۵ ق). جالب اینجاست که طغرل در همان تجریش وفات یافت و جنازه اش برای دفن به ری منتقل شد. [۸]


[ویرایش] جغرافیا

تجریش در دامنه رشته کوه البرز است و میدان تجریش در ارتفاع ۱۶۱۲ متری از سطح دریا قرار دارد. [۹]

آب و هوای تجریش معتدل و متمایل به سرد است . حداکثر دمای آن در تابستانها ۳۶ درجه و حداقل آن در زمستانها ْ۲۰- درجه است . [۱۰]

در شهر تجریش قناتهای متعددی وجود داشته است و برخی از آنها هنوز هم آبدهی دارد.از جمله قنات امامزاده صالح (مظهر آن در صحن امامزاده )، قنات محمدیه، قنات مقصودبک در کنار رود دربند، قنات سرپل تجریش و قنات کهریز که

مظهر آن در تکیة پایین تجریش بوده است . [۱۱]

[ویرایش] جمعیت

جمعیت شهر تجریش در ۱۳۳۵ شمسی ، ۲۶,۵۲۵ تن و در سرشماری ۱۳۶۵ شمسی حدود ۴۰,۰۰۰ تن بود. در سرشماری ۱۳۷۵ شمسی، به علت متصل بودن تجریش به شهر تهران و قرارگرفتن در محدودة تهران بزرگ، جمعیت آن همراه با جمعیت تهران ذکر شد. [۱۲]


[ویرایش] گالری

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:32 ] [ اطلس ایران وجهان ]
شهر ری از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد شهر ری ( آوا راهنما·اطلاعات) یکی از قدیمی‌ترین شهرهای جهان و ایران و از شهرهای استان تهران است. تاریخ بنا ری به زمان اقوام آریایی می‌رسد و ری از تمام شهرهای ماد بزرگتر بود.[۲] ری در لغت به معنای شهر سلطنتی است. ساکن و اهل ری را رازی می‌نامند.[۳] ری در دوره‌ای پایتخت ایران بوده‌است. این شهر در طول تاریخ به نام مختلفی خوانده می‌شده، راگا، رغه، ارشکیه، رام اردشیر، ام البلاد، ری شهر، شیخ البلاد و محمدیه از نامهایی بودند که ری در هر دوره به مناسبتی با یکی از این نام‌ها خوانده می‌شده.[۴] بنابرآنچه که در اوستا آمده ری سیزدهمین شهری است که درجهان ساخته شده‌است.[۵] تاریخ سکونت در این شهر به ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد برمی‌گردد.[۶] محتویات [نهفتن]  ۱ تاریخ ری ۱.۱ پیدایش ری ۱.۲ نام ری در متون پیش از اسلام ۱.۳ ری پیش از اسلام ۱.۴ ری پس از اسلام ۲ وجه تسمیه ۲.۱ نام‌های قدیم ری ۲.۲ تاریخ استعمال نام‌های ری ۳ جغرافیا ۳.۱ آب و هوا ۳.۲ ناهمواری‌ها ۳.۳ رودخانه‌ها ۳.۴ پوشش گیاهی ۳.۵ راه‌ها ۴ آثار تاریخی ۴.۱ آثار تاریخی پیش از اسلام ۴.۲ آثار تاریخی پس از اسلام ۵ اماکن مذهبی ۶ اماکن عمده ری ۶.۱ محله‌ها ۶.۲ کوچه‌ها و خیابان‌ها ۶.۳ بازارها ۶.۴ دروازه‌ها ۶.۵ گورستان‌ها ۶.۶ روستاها ودهستان‌ها ۷ مشاهیر شهرری ۸ اقتصاد ۹ شهرت شهر ری ۱۰ جستارهای وابسته ۱۱ منابع ۱۲ پیوند به بیرون تاریخ ری [ویرایش] تپه میل (آتشکده بهرام) در جنوب شهرری پیدایش ری [ویرایش]
در بنای شهر ری اختلافاتی وجود دارد . در کتاب نزهه‌القلوب آمده‌است ری را «شیث بنی‌آدم» بنا نهاده‌است. در مختصر البلدان ابن فقیه بنای ری را به احفاد تقی آباد«بیلان ابن اصبهان بن فلوج بن سام بن نوح» نسبت داده‌است.[۷] رابرت کرپرتر، سیاح انگلیسی به پیروی از مولف کتاب آثارالبلاد نقل می‌کند «ایرانیان بنای این شهر را به هوشنگ پسربزرگ کیومرث نسبت می‌دهند.»[۸] همچنین مولف کتاب هفت اقلیم می‌نویسد: "در بنای شهر ری اختلاف بسیار کرده‌اند بعضی برآنند که ری را راز بن اصفهان بن فلوح بنا کرده و برخی گویند راز بن خراسان ساخته و بعضی نقل می‌کنند هوشنگ.[۹] و کسانی هم روایت می‌کنند کیخسرو پسر سیاوش.[۱۰]" همچنین می‌گویند ری شهری است که پيروز پسر يزدگردامیرحسین گوش کتلتی بنا کرد و آن را رام‌فیروز نام نهاد.[۱۱] در فرهنگنامه دهخدا آمده است: بانی ری، راز بن فاروس پسر لواسان و به قولی شیس بنی آدم است.[۱۲] عده‌ای نیز بنای ری را به (روی) از فرزندان نوح و یا ری ‌بن بیلان بن اصفهان بن فلوخ نسبت داده‌اند.[۱۳] نام ری در متون پیش از اسلام [ویرایش] نام ری در کتیبه‌های هخامنشی و منابع یونانی به صورت رگ‌آ (Rega) و رغه (Rege) آمده است. سلوکیان به ری، اریا (Erya) و ارویا (Eroya) و اشکانیان «آرشکیا» می‌گفته‌اند.[۱۴] ری پیش از اسلام [ویرایش] ری در دوران پیش از اسلام مرکز بزرگ دینی زرتشتیان بوده و به وسیله مدیران موبد نوعی حکومت دینی نظیر واتیکان در آن وجود داشت و به طور کلی ری در دوران مادها و هخامنشیان وحتی قبل از آن نیز شهری مقدس به شمار می‌آمد. قرار گرفتن ری در مسیر جاده ابریشم که از آنجا به همدان می‌رفت علاوه بر جنبه مذهبی به ری اهمیت بازرگانی نیز می‌داده‌است، لذا مردم ری عموماً بازرگان و تاجر پیشه بوده‌اند.[۱۵] کتیبه فتحعلی شاه قاجار (چشمه علی) ورود آریایی‌ها در حدود هزاره دوم پیش از میلاد به ری و استقرار شعبه‌ای از آنها در مسیر حرکت خود به شمال و غرب، آثاری از خود بر جای گذاشته که شواهد آن به صورت کوره‌های سفال پزی در کهریزک و نیز در سال ۱۳۷۳ در تپه معمورین در فرودگاه بین المللی امام خمینی به دست آمده‌است، پس از ورود به آریایی‌ها که مهمترین آنها مادها و پارس‌ها می‌باشند و در آمیختن آنها (مادها) با بومیانی که پیش از آنها در این سرزمین مستقر بودند این منطقه نیز در تقسیم بندی مادها به رماد رازی یا راگا، راگس که در جنوب تهران قرار داشت قرار گرفت (۷۲۰ - ۵۵۰ پ.م) با پیروزی کوروش بر جد خود آژدهاک در سال (۵۵۰پ.م) پایه‌های اولین امپراتوری بزرگ جهانی پی‌ریزی شده که مدت دو قرن تا سال (۳۳۰ پ.م) دوام یافت این امپراتوری علاوه برسرزمین‌های واقع در محدوده حکومت ماد از شرق تا سند، غرب تا آسیای صغیر را نیز در بر می‌گرفت، در تقسیم بندی داخلی تغییرات چندانی نسبت به دوره ماد داده نشد و ایالات مادی همچنان با همان نام بر جای ماندند در این دوره این منطقه در محدوده (رک) قرار داشته‌است. در بند ۱۲ از ستون ۱ متن پارسی باستان کتیبه بیستون آمده‌است:[۱۶] « داریوش شاه گوید: پس از آن، (فرورتیش) با سواران کم گریخت، سرزمینی (ری) نام در ماد سو روانه شد...  » در بند ۱۱ ستون ۳ متن پارسی باستان بار دیگر از ری نام برده می‌شود. « داریوش شاه می‌گوید: پس از آن من سپاه پارسی را از ری نزد ویشتاسپ فرستادم...  » اسکندر مقدونی در تعقیب داریوش سوم از راه همدان به ری وارد می‌شود و ویرانی‌ها به بار می‌آورد. پس از مرگ وی به دست سردارانش تقسیم شد و در این میان سلوکوس سردار نامی او با غلبه بر آنتیگون قسمت اعظم آسیای غربی را تصرف نموده و سلسله سلوکی را در سال (۳۱۲ پ.م) تشکیل داد.[۱۷] در عهد سلوکیان، در ری زلزله‌ای شدید روی داد، شهر بر اثر این زلزله ویران شد و سلوکوس اول (بین سالهای ۳۱۲-۲۸۰ قبل از میلاد) شهر را دوباره ساخت و نام زادگاه خود اورپس را بر آن نهاد، به همین خاطر در دوران سلوکیان از شهر ری به نام اورپس در تاریخ یاد می‌شود. کاروانسرای شاه‌عباسی شهرری، اکنون به عنوان انبار استفاده می‌شود. در عصر اشکانیان به علت اینکه آثار بجا مانده از اشکانیان توسط سلسله بعدی یعنی ساسانیان از بین رفته‌است اطلاعات زیادی در دست نیست و لی آنچه مسلم است ری همچنان اهمیت خود را حفظ کرده و برج و باروی عظیمی در نزدیکیو ابتدای چشمه سوربن یا چشمه علی فعلی که اختصاص به شاهان و امرا داشت ساخته شده‌است. در این دوران ری به صورت یک مرکز دینی تجاری و قطب کشاورزی و دامداری به حیات خود ادامه داده‌است. شهر ری در دوران ساسانیان از مراکز بزرگ دینی زرتشتیان بود و در آن به وسیله موبدان موبد نوعی حکومت دینی نظیر واتیکان وجود داشت. باید گفت ری در دوره ساسانیان شهر مقدس نامیده می‌شد و آتشکده ری از بزرگترین آتشکده‌های آن عصر بود که بقایای آن نیز هم اکنون وجود دارد. ری پس از اسلام [ویرایش] در دوره پس از اسلام که سپاه ایران در جنگ نهاوند از مسلمانان شکست خورد و حکومت مرکزی از بین رفت، کشور ایران و ممالک تابعه آن نیز به تدریج تکه تکه گردیدند و تکلیف هر شهر از جمله ری به دست مرزبانان آن افتاد. پس از فتح ری نو یا ری زیرین به دستور نعیم بن مقرن و به دست همین زینبدی بنا شد و ری قدیم یا ری برین تخریب شد. ری نو در جنوب شرقی ری قدیم بنا گردید. ری در آغاز قرن چهارم دوران پرشکوهی از رشد و توسعه خود را آغاز کرد و این عهد مرداویج دیلمی اولین شاه خاندان زیاری بود. مرداویج در سال ۳۱۵ هجری در صحنه سیاست ظاهر شد و در سال ۳۱۹ هجری استقلال یافت و پایتخت خود را ری قرار داد. ری در حکومت رکن الدوله پایتخت او محسوب می‌شد و در این زمان بازهم بر اهمیت ری افزوده شد. در این دوره ری مرکز سیاسی فرهنگی ایران و جهان اسلام تبدیل شد و این امر رونق دانش و ادب را در این شهر درپی داشت. ری در دوره اسلامی، پناه‌گاه فرمان‌داران بنی‌امیه بود. این شهر از کشمکش‌های مذهبی آسیب بسیار دید و در سال ۶۱۷ هـ. ق مردم آن، در تاخت و تاز مغولان قتل عام شدند. هنوز آثار حمله مغولان از بین نرفته بود که ری بار دیگر در سال ۷۸۶ هـ.ق به دست سپاهیان تیمور به ویرانه‌ای بدل شد و از آن پس، دیگر روی آبادی به خود ندید. ویرانه‌های ری قدیم هنوز نزدیک شهر کنونی ری باقی است.[۱۸] وجه تسمیه [ویرایش] نام ری در نقشه ایران در دوره افشاریه ری در لغت به معنای شهرسلطنتی است. ساکن و اهل ری را رازی می‌نامند.[۱۹] همچنین شیخ ربوه دمشقی (متوفی ۷۲۷ هـ) نوشته‌است: از ری به معنی نیکویی یاد شده‌است.[۲۰] همچنین (راج) یا (راک) از نام‌های ری به معنای مشعشع است.[۲۱] ری در تاریخ پرسابقه خود، اسم‌ها و لقب‌های متعددی را داشته‌است که در هر دوره به مناسبتی با یکی از این نام‌ها خوانده می‌شده. رغه یا رئوخا به لغت اوستایی به معنی دارای چشمه با شکوه‌است. نام‌های قدیم ری [ویرایش] آرساسیا، آرساکیا، ارشکیه، اروپس، اروپوس، اَلرّی، اورپا، اورپُس، ائوروپوس، بت رازیکایه، حضرت عبدالعظیم، دورا، رِ، راجیس، راجیش، راجیک، راز، رازی، رازوک، راژس، راک، راکس، راکیا، راگ، راگا، راگای، راگز، راگس، راگو، راگیا، راگیانا، رام اردشیر، رام پیروز (رام فیروز)، رائی، راورُپُس، رای، رغه، رک، رگ، رگا، رگس، رگه، ری ارشیر، ریشهر، شیخ‌البلاد، ماد پایین، ماد راجیانا، ماد رازی، ماد راگیان، ماد رگیانا، ماد سفیلا، محمدیه، مدی، ئوروپوس.[۲۲] در مقدمه فرهنگنامه تطبیقی، کثرت صور و بخشی از اسامی و القاب ذکر شده ری به علت تفاوت در تلفظ‌ها، گویش‌ها و ضبط و حتی احتمالا بر اثر اشتباه ناسخان به صورت‌های مختلف بیان شده‌است.[۲۳] نکته دیگر آنکه اسامی ری کاملا نقل نشده و نیاز به تحقیق بیشتری دارد. به عنوان نمونه عروس‌البلاد[۲۴] و ام‌البلاد[۲۵] دو تا از القاب مشهور ری هستند که در فهرست بالا از قلم افتاده‌است. همچنین در یک اثر متعلق به ۵۲۰ هجری قمری آمده‌است. منوچهر پیشدادی شهر ری را که خراب بود از نو بنا نهاد و آن را (ماه جان) نامید.[۲۶] ژان شاردن سیاح و جهانگرد دوره صفوی نیز در شمار القاب و عناوین ری (باب الابواب الارض)، (سوق العالم) و (بلدة البلاد) را ذکر می‌کند.[۲۷] همچنین در مورد نام ری، در الواح بیستون در آن لوحی است که به زبان مادی می‌باشد راگا ثبت کرده و در لوح دیگر که به زبان تورانی است (راگ کا ان).[۲۸] همچنین در یک متن جغرافیایی قرن چهارم هجری از ری به نام (مهدیه) یاد شده و در علت این نام‌گذاری نوشته‌است: زیرا مهدی در روزگار منصور در ری اقامت داشت و رشید در آنجا زاده شد.[۲۹] تاریخ استعمال نام‌های ری [ویرایش] نام ری در منابع باستانی به کرات و به اشکال گوناگون برده شده‌است. در پیوست‌های غیررسمی منسوب به تورات کتاب مقدس یهودیان به نام‌های «توبیت» و «ژودیت» به ترتیب این شهر به نام «راگس» و «راگو» ذکر شده‌است. در کتاب مقدس زرتشتیان نام ری از چند جهت برده شده‌است. یکی از آن جهت که این شهر زادگاه زرتشت بوده که آن را به نام «رغه» و "راگاً یاد شده‌است. در کتیبه بیستون که سنگ نبشته‌ای از داریوش است نیز رگا نامیده شده‌است. سلوکیان به ری «اروپاً و اشکانیان»ارشکیه«لقب داده بودند. اشکانیان این شهر را پایتخت خود قرار داه بودند. ولی وقتی ساسانیان به پادشاهی می‌رسند دوباره این شهر را به نام باستانی آن، »ری" نامیدند. در بسیاری از منابع اسلامی «محمدیه» عنوان دیگری برای ری ذکر می‌شود. این تعداد نام برای شهرری از آن جهت بود که هر کدام از شاهان که کمر به آبادانی این شهر می‌بستند نام دل‌خواه خود را بر آن می‌نهادند. جغرافیا [ویرایش] نمایی از شهر ری و باروی ری، عکس از بالای دژ رشکان شهر ری محدوده‌ای است با مساحت ۲۲۹۳ کیلومتر مربع، از شمال به شهرستان تهران، از جنوب به شهرستان قم، از شرق به شهرستان ورامین و شهرستان پاکدشت، از غرب به شهرستان‌های اسلامشهر، رباط کریم و زرندیه محدود می‌شود.[۳۰] مساحت بخش‌های سه‌گانه شهرستان ری: بخش مرکزی ۱۷۴؛ بخش کهریزک ۵۴۳، و فشاپویه ۱۶۴۵ کیلومتر مربع می‌باشد.[۳۱] شهر ری مرکز شهرستان ری بین مختصات جغرافیایی '۳۶°۳۵ شمالی، '۲۶°۵۱ شرقی واقع شده است. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۰۶۲ متر است. شهر ری در جنوب‌شرقی شهر تهران و متصل به اسن شهر است. فاصله ری تا مرکز شهر تهران بالغ بر ۱۴ کیلومتر است.[۳۲] آب و هوا [ویرایش] هوای شهر ری معتدل و خشک می‌باشد. حداکثر درجه حرارت در تابستان ۴۲ درجه سانتی‌گراد بالای صفر و حداقل در زمستان به ۴ درجه سانتی‌گراد زیر صفر می‌رسد. میزان باران سالیانه شهر ری به طور متوسط ۲۰۰ میلی‌متر است.[۳۳] در نزهت القلوب حمدالله مستوفی آمده است که ری به سبب بسته بودن شمالش آب و هوای متعفن و ناگوارنده داشته و عقرب قتال دراو بسیار است.در شعری که خاقانی شروانی در زمان سکونتش در ری در قرن ششم در این باره سروده این نکته کاملا مشهود است:
خاک سیاه بر سر آب و هوای ری دور از مجاوران مکارم نمای ری آن را که تن به اب و هوای ری آورند دل آب و جان هوا شد از آب و هوای ری عقرب نهند طالع ری من ندانم آن دانم که عقرب تن من شد لقای ری گر باز رفتنم سوی تبریز اجازت است شکرانه گویم از کرم پادشای ری ری در قفای جان من افتاد و من به جهد جان می‌برم که تیغ اجل در قفای ری دیدم سحرگهی ملک الموت را بخواب بی‌کفش می‌گریخت ز دست وبای ری گفتم تو نیز؟ گفت چو ری دست برگشاد بویحیی ضعیف چه باشد به پای ری[۳۴] ناهمواری‌ها [ویرایش] شهرستان ری در دشت واقع گردیده و کوه‌های آن ارتفاع زیادی ندارند. این کوه‌ها عبارتند از: ۱. کوه بی‌بی‌شهربانو: این کوه در شرق شهر ری و متصل به آن می‌باشد.[۳۵] کوه بی‌بی شهربانو در شرق شهر ری و ارتفاعش از سطح دریا ۱۵۳۵ متر است.[۳۶]۲. کوه آراد: این کوه در مرکز شهرستان ری حد فاصل بخش‌های کهریزک و فشاپویه قرار گرفته است. کوه آراد در ۹ کیلومتری شمال‌شرقی حسن آباد واقع شده و ارتفاع آن ۱۴۲۸ متر است.[۳۷] از این کوه به نام (اراده) هم یاد شده است.[۳۸] همچنین در یک نقشه متعلق به سال ۱۳۰۷ هجری قمری دوره ناصرالدین‌شاه قاجار که توسط دو نفر از مهندسین ایرانی وقت ترسیم شده بود. از کوه آراد با نام کوه (اراد) یاد شده است.[۳۹] همچنین در کتاب جغرافیای مفصل ایران کوه آراد با نام کوه (حسن‌آباد و کنارگرد) ذکر شده است.[۴۰]۳. کوه مره: این کوه در جنوب غربی شهر ری و در جنوب شهر حسن‌آباد و رودشور قرار گرفته است. و ارتفاع آن ۱۵۰۳ متر است.[۴۱]۴. دامنه‌های شمالی کوه کورابلاغ: کوه کورابلاغ یکی از کوه‌های ناحیه مرکزی ایران است که در محل تلاقی چهار شهرستان زرندیه، ساوه، ری و قم واقع شده است. قسمت عمده این کوه و دو ارتفاع باند آن ۱۹۱۵ متر و ۱۹۴۰ متر در شمال استان قم واقع شده است. جنوب غربی شهرستان ری به دامنه‌های شمالی این کوه ختم می‌شود. و بخش شرقی کوه (گوی داغ) در شمال کوه کورابلاغ در شهرستان ری واقع شده است.[۴۲] رودخانه‌ها [ویرایش] چندین رود مشهور و مهم ایران که به حوضه البرز مرکزی ایران روان هستند همانند رودهای کرج، شور فشاپویه، جاجرود (در ناحیه مرز شرقی شهرستان ری) در شهر ری جریان یافته و سپس به رودهای کرج و جاجرود می‌پیوندند.[۴۳] ۱. رودخانه کرج: رودخانه کرج از کوه البرز سرچشمه گرفته و پس از عبور از چندین شهرستان استان تهران به حوضه دریاچه نمک قم می‌ریزد. این رودخانه با جهت شمال‌غربی - جنوب‌شرقی سرتاسر شهرستان ری را می‌پیماید و پس از پیوستن به یکی از شاخه‌های جاجرود به دریاچه نمک قم می‌ریزد.[۴۴]۲. رودخانه جاجرود: رودخانه جاجرود یکی از رودهای ائمی و مهم شهرستان استان تهران است که با مسیر کلی جنوبی جاری است و در نهایت به دریاچه نمک استان قم می‌ریزد. شاخه‌ای از این رود از ناحیه مرز شرقی شهرستان ری عبور می‌کند.[۴۵]۳. رود شور فشاپویه: رود طولانی شور با جهت شمال‌غربی-جنوب‌شرقی عرض شهرستان ری را طی می‌کند. این رود از ۶ کیلومتری جنوب حسن‌آباد فشاپویه عبور می‌کند و به شوره‌زار شرق حوض سلطان قم می‌ریزد.[۴۶] چندین رودخانه کوتاه هم از شهرری عبور می‌کنند. برخی از آنها عبارتند از رودخانه جعفراباد یا دربند، رودخانه سرخه حصار و رودخانه کن. پوشش گیاهی [ویرایش] شهرستان ری به لحاظ آب و هوا نیمه‌صحرایی، دارای جنگل طبیعی نیست و جنگل دست کاشت آن بالغ بر ۳۸۷ هکتار است. اما از نظر مرتع نسبتا غنی است و با ۱۶۶۲۰۰ هکتار در میان ۱۲ شهرستان استان تهران پس از فیروزکوه، ساوجبلاغ و دماوند رتبه چهارم را داراست.[۴۷] درختان گز و از گیاهانی که کاربرد دارویی دارند مانند خاکشیر، گل گاوزبان، کاسنی، کرچک و پونه در بسیاری نقاط می‌روید.[۴۸] راه‌ها [ویرایش] شهرری در مسیر راه آهن تهران - مشهد و تهران - بندر ترکمن و در ۱۵ کیلومتری ایستگاه راه آهن تهران قرار دارد. سابر مسیرهای دسترسی به این منطقه عبارتند از:۱- راهی به سوی جنوب غربی که از کنار دریاچه قم می گذرد و ۱۲۵ کیلومتر از شهر ری تا قم فاصله دارد.۲- راهی به سوی جنوب شرقی از طریق بزرگ راه به درازای ۴۰ کیلومتر که به شهر ورامین می پیوندد.۳- بزرگ راه تهران - قم۴- جاده کمربندی که بزرگ راهش مهم است و جاده قدیم کرج و بزرگ راه در ۴ کیلومتری تهران - کرج واقع است.۵- راه‌های روستایی که به شهر منتهی می‌شوند. این شهرستان از نظر تقسیمات کشوری دارای ۳ بخش «فشاپویه – کهریزک – مرکزی» و ۶ دهستان و ۱۳۰ روستای دارای سکنه است جمعیت شهرستان بر اساس آمار سال ۱۳۸۵ بالغ بر ۲۹۷۷۱۱ نفر است.[۴۹] نمایشی از شهرری و کوه بی بی شهربانو آثار تاریخی [ویرایش] بازار تاریخی شهرری. ری تنها منطقه باستانی استان تهران است که دارای آثار تاریخی و مکان‌های دیدنی زیادی است. این منطقه قطب توسعه توریسم مذهبی استان تهران نیز به شمار می‌آید. جاذبه‌های تاریخی شهرستان ری بر جاذبه‌های طبیعی منطقه غالب است. قدمت طولانی و سابقه کهن ری سبب شده که آثار تاریخی بسیار قدیمی مانند باروی ری برین - که مربوط به سده‌های قبل از میلاد است - در این شهر وجود داشته باشد. برخی از مهمترین اثار تاریخی‌های شهر ری عبارتند از: آثار تاریخی پیش از اسلام [ویرایش] نمایی از سنگ نگاره فتحعلی شاه قاجار که بجای نقش برجسته ساسانی در کوه نزدیک کارخانه سیمان حک شد و در حال حاضر بدلیل تخریب کوه برای مواد اولیه کارخانه سیمان، اثری در دست نیست. سنگ نگاره یکی از شاهان ساسانی، احتمالا اردشیر اول یا شاهپور نخست که تا زمان فتحعلی شاه قاجار در محل کوه نزدیک کارخانه سیمان ری قرار داشته است و به دستور فتحعلی شاه از بین رفته و نقش خود را به جای آن حجاری نموده بوده است. تپه میل - آتشکده بهرام چشمه علی باروی ری دژ رشکان آثار تاریخی پس از اسلام [ویرایش] بازار ری کاروانسرای شاه‌عباسی (شهر ری) برج طغرل قلعه طبرک استودان گبرها برج نقاره‌خانه زندان هارون گنبد امیر اینانج کاروانسرای کنارگرد قلعه گبری اماکن مذهبی [ویرایش] شهرری بیش از آنکه به دلیل آثار تاریخی و باستانی مشهور باشد، به عنوان یک شهر مذهبی شناخته می‌شود. آرام‌گاه‌های متعددی از منسوبان به امامان شیعیان در شهر ری وجود دارد. آرامگاه شاه عبدالعظیم یکی ازمهم‌ترین آثار مذهبی شهرستان ری است. برخی از مهمترین آرامگاه‌های شهر ری عبارتند از: آرامگاه ابن بابویه آرامگاه امامزاده ابراهیم (شهر ری) آرامگاه امامزاده حمزه (شهر ری) آرامگاه امامزاده ابوالحسن (شهر ری) آرامگاه امامزاده ابوالقاسم (شهر ری) آرامگاه امامزاده اسماعیل (شهر ری) آرامگاه امامزاده ایوب و یوشع آرامگاه امامزاده حسین (شهر ری) آرامگاه امامزاده رقیه (شهر ری) آرامگاه امامزاده سه برادران آرامگاه امامزاده شاهزاده ابراهیم و شاهزاده اسحق آرامگاه امامزاده شاهزاده حسین (شهر ری) آرامگاه امامزاده شعیب (شهر ری) آرامگاه امامزاده طاهر (شهر ری) آرامگاه امامزاده عبدالله (شهر ری) آرامگاه امامزاده علی و قاسم (شهر ری) آرامگاه امامزاده عین و غین (شهر ری) آرامگاه امامزاده غیبی (شهر ری) آرامگاه امامزاده هاجر خاتون آرامگاه امامزاده هادی (شهر ری) (مسجد ماشاء الله) آرامگاه امامزاده یعقوب (شهر ری) آرامگاه بی‌بی‌زبیده (شهر ری) آرامگاه بی‌بی‌شهربانو آرامگاه جوانمرد قصاب آرامگاه سه دختران آرامگاه شاه عبدالعظیم اماکن عمده ری [ویرایش] محله‌ها [ویرایش] [تقی آباد]کوی سیزده آبان، ظهیرآباد، طبرسی، نفرآباد، هاشم آباد، ابن بابوی، تراب، اقدسیه، کوی اسلام، سرتخت، دیلمان، محلۀ باطان، محلۀ دولت‌آباد، بلوار قدس (محلهٔ عرب‌ها)، پالانگران، جیلاباد (یا گیلاباد)، دررشمان، درشهرستان، درعابس، درکنده، در مصلحگاه، دروازه جاروب بندان، دیرینه قبه، رویان، زامهران، زعفران جای، ساربانان، سرای ایالت سیزین، شافعیه فخرآباد، فلیان (یا بلیان)، کلاهدوزان، کوی اصفهانیان، کوی فیروزه، مهدی آباد، ناهک (یا ناهق)، نصرآباد و مشهد امیرالمؤمنین.[۵۰] کوچه‌ها و خیابان‌ها [ویرایش] کوچه حنظله، دینار، ساسان، الموالی، صوفی، در بازار روده (حسن صباح در آنجا خانه داشت)، خیابان سرکه در قرن دوّم و سوّم هجری شهرت و عظمتی داشت، خیابان ساربان(یا ساربانان) و علاوه بر اینها خود بازارها در حکم شوارع بودند.[۵۱] بازارها [ویرایش] بازار باب الجبل، باب سین، باب هشام، بلیان، چهارسوق یا چهار بازار، بازار دهک نو، بازار روده، که این بازار از همه بازارها معمورتر و آبادتر بوده‌است. بازار ساربانان، بازار نرمه یا رسته نرمه، که منسوب به دیه نارمک است و بازار نصرآباد بازارها گویا بیشتر مکشوف و بدون سقف بوده‌است.[۵۲] دروازه‌ها [ویرایش] دروازه آهنین، باطان، که از آنجا به سوی عراق و بغداد می‌رفتند. دروازه بلیّان که این حدود جوانمرد قصاب فعلی واقع بوده که از آنجا به قزوین می‌رفتند، دروازه جاروب بندان، باب الحراب دروازه حنظله، دروازه خراسان، دروازه دولاب، در راس الروده، در رشقان یا رشکان، در زامهران باب سین یا باب الصّین، باب الصبرین، در عابس، درغناب، درکنده، دروازه کوهکین که از آنجا به طبرستان می‌رفتند، باب المدینه یا در شهرستان، در مصلحگاه و دروازه هشام که از آنجا به قومس و خراسان می‌رفتند.[۵۳] گورستان‌ها [ویرایش] به دلیل قدمت ری گورستان‌های قدیمی در شهر ری قرار دارد که مدفن بسیاری از مشاهیر تاریخی و مذهبی ایران است. گورستان ابن بابویه، گورستان امامزاده عبدالله، گورستان آرامگاه شاه عبدالعظیم، گورستان بهشت زهرا از این جمله هستند. روستاها ودهستان‌ها [ویرایش] قلعه نو - فیروز آباد - طالب آباد -تبایین - قمی آباد - نظامی - عباس آباد - تقی آباددرپارک طراوت - ده خیر - قوچ حصار - باقر آباد - _ خیر آباد = از روستاهای شهرری میباشند مشاهیر شهرری [ویرایش] محمد بن زکریای رازی، شیخ صدوق، شیخ ابوالفتح رازی، صوفی رازی، شیخ کلینی، شمس قیس رازی، بندار رازی، ابوحاتم رازی، بدیع الزمان فروزان فر، خجندی رازی از مشاهیر علمی، فرهنگی، حماسی و ادبی شهرری هستند. اقتصاد [ویرایش] سبزیکاری در شهر ری. بازرگانی، صنعتگری، کشاورزی و دامداری از مشاغل اصلی اهالی این شهر ری به شمار می‌رود. شهر ری از نظر کشاورزی بسیار فعال و ۵۰٪ آن به طریقه صنعتی و مکانیزه و مابقی به روش نیمه مکانیزه و سنتی انجام می‌گیرد، فرآورده‌های کشاورزی شامل گندم، نباتات، علوفه‌ای، پنبه، چغندر قند و ذرت و تره‌بار می‌باشد. از لحاظ باغداری ۲۰۰۰ هکتار از اراضی شهر ری را تاکستان پوشانده و ۲۰۰۰ هکتار آن شامل سیب گوجه، آلو، زرد آلو، هلو، آلبالو و گلابی است. جهت آبیاری زمین‌های زیر کشت و باغات از چاه‌های عمیق و نیمه عمیق استفاده می‌گردد. ضمنا اداره کل کشاورزی استان تهران برای هدایت آب رودخانه کن به منطقه کم آب فشاپویه کانالی در ۲ فاز حفر کرده که آب مورد نیاز منطقه فشاپویه را تامین می‌نماید.[۵۴] یک جمعه بازار در شهر ری. در رشته صنایع، کارخانجات صنعتی و تولیدی مستقر در شهرستان ری نیروهای زیادی به خود جذب نموده که عبارتند از: پالایشگاه تهران، روغن پارس و اسو، چیت سازی ری، گلیسیرین و صابون دولتی (اتکا)، ریسندگی و بافندگی ممتاز ایران، توری بافی ایران، بنز خاور، ریسندگی الیاف، سیمان ری، کنسرو سازی شمشاد، روغن ورامین، شرکت سهامی کفش اطمینان، روغن نباتی گل، ظروف لعابی قائم، روغن نباتی مارگارین، پلاسکو سازی (سانتال)، دیگر تولید صنایع این شهرستان را در دست دارند که از نظر اقتصادی و ایجاد بازار کار سهم به سزایی را در رشته اقتصادی ایفا می‌نمایند.[۵۵] شهرت شهر ری [ویرایش] شهرت اصلی شهر ری بیشتر به خاطر وجود بارگاه عبدالعظیم حسنی در آن بوده‌است. به طوریکه تا سال‌ها پیش از آن به (شاه عبدالعظیم) یاد می‌شد، ضمن اینکه این شهر از قدیمی‌ترین مناطق کشور نیز به شمار رفته، آثار باستانی فراوانی را در خویش جای داده‌است.[۵۶] در واقع شهرری را می‌توان مادر تهران دانست امّا با گسترش تهران و انتخاب آن به عنوان پایتخت، از توجّه به ری کاسته شد اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی تغییرات و تحوّلات بسیاری در بافت شهری و معماری منطقه بوجود آمد به طوریکه چهره شهر کاملا دگرگون شد و مراکز متعّدد فرهنگی، تفریحی و اجتماعی در آن تأسیس و نقاط مختلف شهر به وسیله خیابان‌های مدرن، بزرگراه و پل‌های روگذر و زیرگذر به هم متّصل شد. نزدیکی شهرری به آرامگاه روح‌الله خمینی و فرودگاه بین‌المللی امام خمینی، و قرارداشتن پالایشگاه تهران در محدوده آن، اهمّیّت جغرافیایی، اقتصادی و اجتماعی آن را دوچندان کرده‌است. ری به دلیل قرارگرفتن مرقد امام‌زادگان بسیاری که معروفترین آنها آرامگاه شاه عبدالعظیم می‌باشد یکی از قطب‌های مذهبی ایران محسوب می‌گردد.[۵۷] کوچه‌های انتهای خیابان عظیم‌آباد شهر ری را تا چندی پیش، سر کوره‌ها می‌نامیدند چرا که در اطراف این محله کوره‌های آجرپزی بود. محمد محمدی ری‌شهری، از فعالان عمده نزدیک به آیت‌الله خمینی اهل این محل بوده.[۵۸]
[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:32 ] [ اطلس ایران وجهان ]

شهرستان شمیرانات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزادپرش به: ناوبری, جستجو
شمیرانات
شمیران

شمیرانات
شرقی‌″۴۴ ′۲۵ °۵۱ شمالی‌″۲۵ ′۴۸ °۳۵ / °۵۱٫۴۲۸۸شرقی °۳۵٫۸۰۷۰شمالی / ۵۱٫۴۲۸۸;۳۵٫۸۰۷۰
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان تهران
شهرستان شمیرانات
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی طجرشت
سال شهرشدن ۱۳۵۷[۱]
مردم
زبان‌ گفتاری فارسی
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۶۱۲ متر [۲]
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۱۲/۹ درجه سانتیگراد [۳]
میانگین بارش سالانه ۴۳۵/۸ میلیمتر [۴]

شمیران یا شمیرانات نام شهرستانی است در استان تهران و در دامنه‌های البرز جنوبی. شمیران در مجاورت شهر تهران و در شمال آن قرار دارد. این شهرستان شامل شهر شمیران (تمامی منطقه ۱ شهرداری تهران و بخش‌هایی از مناطق ۲ و ۴) و نیز بخش‌های رودبارقصران و لواسانات می‌شود.[۵]


محتویات

 [نهفتن

توپوگرافی [ویرایش]

  • تجریش : شهر تجریش ( منطقه ۱ شهرداری تهران و بخش‌هایی از مناطق ۲ و ۴) در دامنه رشته کوه البرز و در ارتفاع ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. [۶]

ارتفاع در میدان تجریش ( مرکز شهرستان ) ۱۶۱۲ متر از سطح دریا است . [۷]

  • لواسان : شهر لواسان در دامنه رشته کوه البرز و در ارتفاع ۱۶۰۰ تا ۱۸۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. [۸]
  • رودبار قصران

معنی واژه [ویرایش]

این نام از دو بخش «شمی» یا «سمی» یا «شم» به معنی «بلند»، و «ران» به معنی «جای» تشکیل شده‌است که روی هم، «بلندجای» را گویند. (در مقابل «تهران» (ته + ران) به معنی «پایین جا».[۹] در متون قدیمی این منطقه را قلعه شمیران گفته‌اند.[۱۰] در مقابل احمد کسروی ریشه لغوی نام این منطقه را چنین دانسته‌است: ««ران» به معنی جایگاه و سرزمین است، و «سمی» یا «شمی» به معنای سرد است و لذا شمیران (شمیرام، شمیرم، شمیلان، سمیران و سمیرم) به معنای جای سرد یا سردسیر است».[۱۱] نکته‌ای که بر مطلب بالا می‌توان افزود این است که این اسم به حالت جمع و به صورت شمیرانات که امروزه مصطلح شده‌است، غلط است زیرا شمیران نام عمومی این منطقه‌است که دارای چندین روستاست و از میان آن‌ها سی روستا در کوهستان قرار دارند و آب و هوای هفده قریه کاملاَ سردسیری است.[۱۲] همچنین منطقه ای به نام شمیران با آب و هوای مشابه شمیران تهران در بیت المقدس وجود دارد.


آب و هوا [ویرایش]

دمای سالانه شمیران در ایستگاه هواشناسی سعدآباد طبق آمار ۲۰ ساله ( ۱۳۵۳-۱۳۷۳ ) ۱۲/۹ درجه سانتیگراد است . [۱۳]

میزان بارندگی شمیران از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۷ به طور متوسط ۴۳۵/۸ میلیمتر بوده است . [۱۴]

بیشترین دمای ثبت شده از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۷ دمای +۳۹/۸ درجه سانتیگراد بوده است . [۱۵]

تعداد روز های همراه با بارش برف شمیران نیز ۲۴ روز در سال ثبت شده است . [۱۶]

شهرستان شمیرانات در تقسیمات کشوری ایران [ویرایش]

شهرستان شمیرانات از دو بخش و سه دهستان و سه شهر تجریش، لواسان و اوشان، فَشَم، میگون تشکیل شده‌است.[۱۷]

شمیران از دیدگاه تاریخی و غیر رسمی [ویرایش]

شمیران روستاهای کهن و زیبای فراوانی داشته‌است. نام‌های بسیاری از این روستاها زیبا و گوشنوازند و بسیاری از این نام‌ها از ریشه زبان تاتی که تا چند صد سال پیش (چیزی در حدود دویست سال پیش) زبان چیره در شمیران بوده‌است، گرفته شده‌اند. نام برخی از روستاهای شمیران که بیشترشان امروزه از محله‌های تهران بزرگ به شمار می‌روند از این قرارند:

باغ شاطر

جاذبه‌های گردشگری [ویرایش]

برخی مراکز دیدنی این شهرستان عبارت‌اند از: دریاچه سد لتیان، آبشار دوقلو، آبشار اسون، آبشار پسنگ، آبشار سوتک، آبشار منظریه، پیست دربندسر، پیست شمشک، پیست توچال، امامزاده قاسم (شمیرانات)، بقعه سلطان، آرامگاه‌های خواجه احمد، موسی، سید میر سلیم و مکان‌های تاریخی و چون مسجد امام حسن عسگری، قلعه دختر ضحاک، قصر ضحاک، گورستان زردشتیان، تپه کله قندی، قبر تاج‌الدین، سعادت آباد و تپه حصارک و غیره.[۲۷]

[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:31 ] [ اطلس ایران وجهان ]
شهرک ژاندارمری از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو
شهرک ژاندارمری شهرکی مسکونی واقع در غرب شهر تهران و در منطقه ۲ شهرداری تهران واقع است. شهرک ژاندارمری کشور ایران استان تهران شهر تهران نام دیگر ندارد منطقه شهری منطقه ۲ شهرداری تهران [۱] ناحیه ۴ [۱] محله ۱۶ [۱] منطقه پستی ۱۴ [۲] پیش‌شماره محلی تلفن ۴۴۲۰-۴۴۲۱-۴۴۲۲- ۴۴۲۳-۴۴۲۴-۴۴۲۵-۴۴۲۶-۴۴۲۹ [۳] محتویات [نهفتن]  ۱ تاریخچه ۲ موقعیت ۳ تقسیم بندی شهرداری ۴ خیابان‌های اصلی ۵ بوستان‌ها ۶ مراکز ورزشی ۷ مراکز بزرگ تجاری ۸ مراکز ارائه اینترنت پرسرعت ۹ منبع تاریخچه [ویرایش] زمین‌های این شهرک که عمدتا قطعات ۳۰۰ و ۴۰۰ متری هستند، در زمان حکومت محمدرضا شاه پهلوی به افسرها و درجه داران ژاندارمری تهران واگذار شده بود. که پس از انقلاب ایران به مردم عادی فروخته شد. موقعیت [ویرایش] این شهرک از شمال به بزرگراه آیت‌الله حکیم، از جنوب به خیابان سازمان آب، از شرق به بزرگراه شیخ فضل الله نوری و از غرب به بزرگراه شهید اشرفی اصفهانی محدود می‌شود.[۴] تقسیم بندی شهرداری [ویرایش] این شهرک در تقسیم بندی شهرداری تهران در ناحیه ۴ از منطقه ۲ شهرداری تهران قرار دارد و با نام محله ۱۶ شناخته می‌شود.[۱] این محله از شرق به خیابان سرسبز و از غرب به خیابان فرشتگان، از شمال به بزرگراه حکیم و از جنوب به بزرگراه جلال آل احمد منتهی می‌شود . خیابان‌های اصلی [ویرایش] این شهرک دارای خیابان‌های اصلی با نام‌های سپهر، فرشتگان، البرز، سرسبز، لاله، شهید ابراهیمی، آرش، پردیس، بلوار مرزداران و بلوار خرم رودی است.[۴] بوستان‌ها [ویرایش] بوستان فرهنگیان بوستان یاس بوستان شهرک بوستان گلستان[۵]
مراکز ورزشی [ویرایش] ورزشگاه و مجتمع ورزشی نسیبه ( مرکز تربیت معلم نسیبه ) باشگاه پردیسان باشگاه جبلی باشگاه حرفه‌ای باشگاه داود 2 باشگاه و استخر سپهر باشگاه سفینه باشگاه نشاط و تندرستی باشگاه نامداران باشگاه نیلگون باشگاه بیلیارد بابکان باشگاه رایکان باشگاه وکیلی[۵] طرشت از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو مختصات: شرقی′۱۳°۵۷ شمالی′۵۸°۳۳ / ۵۷٫۲۱۷غرب ۳۳٫۹۶۷جنوب / -۵۷٫۲۱۷;-۳۳٫۹۶۷ (نقشه) طَرَشت از محلات قدیمی تهران واقع در شمال شرقی میدان آزادی بوده که از روستاهای قدیمی تهران به شمار می‌آید که بعضاً قدمت آن را تا زمان سلجوقیان دانسته‌اند. از محلات جدید که در محدوده طرشت ساخته شده، می‌توان به محله‌های تهران ویلا، دریان نو، آریاشهر، شهرآرا، شهرک شهید فکوری اشاره کرد. از تکایای معروف این محله، تکیه طرشت است که موقوفات بسیاری دارد. طرشت دارای دو مسجد به نام‌های حضرت علی اصغر و امام حسن عسگری می‌باشد. همچنین، به دلیل مجاورت این محله با دانشگاه صنعتی شریف، تعدادی از خوابگاه‌های دانشجویی این دانشگاه، در این محله واقعند. پیشینه [ویرایش] نام طرشت را به صورت درشت و دوریست نیز نوشته‌اند. طرشت از جای‌های خوش‌آب‌وهوای تهران بوده و یکی از راه‌های ری به طبرستان از این دهکده می‌گذشته. از رویدادهای تاریخی طرشت مرگ ناگهانی طغرل بک سلجوقی، سردودمان سلجوقیان در راه بازگشت از آذربایجان در این آبادی بوده‌است.[۱] طرشت یکی از بزرگترین مجموعه توتستان‌های تهران را در خود جای می‌داده که اکنون مقدار بسیار کمی از آن باغ‌ها به جای مانده‌است. این روستا در همسایگی روستاهای کن و جی، واقع بوده است. راه اصلی طرشت از خیابان آذربایجان کنونی که هنوز به سه‌راه طرشت معروف است، می‌گذشته که این مسیر ارتباط اصلی آن را با محدوده تهران بر قرار می‌کرد. در طرشت در قدیم مدرسه آموزش اسلامی وجود داشته و مشایخ چندی از آن روستا برخاسته‌اند.[۲] آرامگاه شیخ عبدالله طرشتی (دوریستی) که از عالمان شیعه می‌باشد، نیز در این محله و در بوستان طرشت که در گذشته، گورستان روستا بوده، قرار دارد. نقل است که خواجه نظام‌الملک شافعی مذهب در دوره سلجوقیان برای شنیدن درس این عالم شیعی به طرشت می‌آمد. بزرگان [ویرایش] بزرگان روستای طرشت.[۳]: حاج اکبرخان از پهلوانان بنام تهران در دوران رضاشاه شیخ عبدالله طرشتی (دوریستی) که از عالمان شیعه محمد بن احمد درشتی (از بزرگان امامیه) جعفر بن محمد درشتی (فقیه و حدیث‌شناس) حسن بن جعفر درشتی (راوی اخبار) ابوتراب درشتی (شاعر) محمد بن موسی درشتی (حدیث‌شناس) جعفر بن محمد بن موسی درشتی (راوی) عبدالله بن جعفر درشتی (فقیه و حدیث‌شناس) حسن بن جعفر بن محمد بن موسی (شاعر) حسن بن حسین درشتی (از مشایخ) میرزا مهدی طرشتی(نویسنده) حاج غلامحسین زاهد(شاعر و نویسنده فرحزاد از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو محل فرحزاد (رنگ سیاه) در منطقه ۲ شهر تهران. فَرَحزاد، محله و دهکده‌ای واقع در شمال غرب تهران است که از بزرگراه یادگار امام، جاده فرحزاد و بلوار فرحزادی شهرک غرب قابل آمد و شد است. فرحزاد از توابع شمیرانات است و جزئی از منطقه ۲ شهرداری تهران به حساب می‌آید. این محله، به دلیل هوای با طراوت و فرح انگیزش به همین نام معروف است. فرحزاد گردشگاه ییلاقی شهروندان تهرانی است که در فصل تابستان به خاطر توتستان‌های پربارش پذیرای اهالی شهر است. فرحزاد از ۳ محله تشکیل شده‌است: محله فرحزاد بالا (شمال اتوبان یادگار امام)، فرحزاد پائین (جنوب اتوبان یادگار امام) و محله امامزاده (صالح). سازمان زیباسازی شهرداری تهران نیز در طرحی با عنوان «ساماندهی تفرجگاه‌های تهران» که در ۲۹ آبان ۱۳۸۶ کلنگ زنی شده‌است، در حال محوطه سازی و ساخت باغ تراس در قسمتی از این محله‌است.[۱] امامزاده صالح (فرحزاد) ضرب‌المثل فارسی: «تو بگو ف، من میگم فرحزاد فرمانیه از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو فرمانیه کشور ایران استان تهران شهر تهران منطقه شهری منطقه ۱ شهرداری تهران محله فَرمانیه در شمال شرق تهران و در منطقهٔ ۱ شهرداری تهران واقع شده‌است. محله فرمانیه از اختیاریه شمالی شروع می‌شود و تا خیابان شهید لواسانی ادامه پیدا می‌کند. فرمانیه در قسمت شرق دزاشیب واقع است و از شمال به حصار بوعلی، جنوب به رستم‌آباد، غرب به چیذر و از شرق به اراج محدود است. دو رشته قنات دارد. یکی داخل باغ و یکی بیرون و از بین این ده جاده آسفالت از تجریش به سلطنت‌آباد و نیاوران متصل است.[۱] پیشینه [ویرایش] این ملک متعلق به عبدالحسین میرزا فرمانفرما بوده است. نامبرده که دارای همسران متعدد و دهها فرزند بود، برای آن‌که فرزندان همسر اولش به سایر فرزندان حسادت نکنند، در زمان حیات، بخش بزرگی از اموال خود را میان فرزندان همسر اولش توزیع نمود. از جمله این ملک به نصرت‌الدوله فیروز (فرزند ارشد) رسید. نصرت‌الدوله که به ولخرجی معروف بود مجبور به فروش ملک خود به سفارت ایتالیا شد.[۲]       پونک (تهران) از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد (تغییرمسیر از پونک) پرش به: ناوبری, جستجو مختصات: شرقی′۲۰°۵۱ شمالی′۴۶°۳۵ / ۵۱٫۳۳۳غرب ۳۵٫۷۶۷جنوب / -۵۱٫۳۳۳;-۳۵٫۷۶۷ (نقشه) مرکز خرید تیراژه در پونک. پونَک، نام یکی از محله‌های تهران است که در شمال غربی آن و در منطقه ۵ تهران قرار گرفته است. این محله از غرب به جنت‌آباد، از شرق به دره پونک و شهرک غرب، از شمال به محله حصارک و از جنوب به محله باغ‌فیض محدود است. خیابان مرادآباد و محله چهاردیواری نیز در منتهی الیه شمال غربی پونک قرار دارند. پونک محل باغ‌های بزرگ و توتستان‌های قدیمی شمال تهران بوده که از این باغ‌ها شمار کمی امروزه به‌جا مانده‌است. این یک نوشتار خُرد پیرامون تهران است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. ن • ب • و قُلْهَک محله‌ای است واقع در منطقه ۳ شهرداری تهران. محله قلهک از شرق به خیابان شریعتی، از غرب به خیابان جلالی و از شمال به حدود باغ سفارت بریتانیا منتهی می‌شود. خیابان یخچال یکی از خیابان‌های اصلی محله قلهک است. این منطقه از گذشته‌های دور دارای چندین رشته قنات بوده که برخی از آنها هنوز جاری هستند.  پونک- فرمانیه- فرحزاد قنات‌ها [ویرایش] در گذشته آب منطقه قلهک از هفت رشته قنات تأمین می‌شد که مهم‌ترین آن‌ها دو قنات موجود در باغ سفارت بریتانیا و دیگری قنات جاری در باغ قوام السلطنه بوده است‌. آب قنات جاری در سفارت که بسیار پرحجم و همچنان جاری است، درختان چنار کهنسال منطقه را سیراب می‌کند. در منطقه قلهک دارای 2 مسجد به نام های مسجد جامع و مسجد اعظم قلهک وجود دارد که قدیمیترین مسجد مسجد اعظم قلهک می باشد که در آن در ایام تاسوعا و عاشورا نخل قلهک برای ایام سوگواری بیرون آورده می شود همچنین حمام اهالی قلهک واقع در خیابان جلالی جنب بن بست شریعتی می باشد که به نام گرمابه حافظ تا چندین سال پیش معروف بوده است که در حال حاضر تعطیل می باشد که قدمتی بیش از 80 سال دارد که تاریخ به وجود آمدن آن مشخص نیست ولی شواهد نشان می دهد که آب قنات که از سفارت انگلیس وارد حوضچه حمام می شده و کوره پزخانه توسط برگ درختان و الوار سوزانده شده آب گرم می شده و اهالی حمام می کردن که بعدها لوله کشی آب و گاز آمده و دوش حمام نصب شده که قبلا به صورت خزینه بوده است در قلهک یک کوچه به نام کوچه سجاد که در قدیم به (( کوچه ده )) معروف بوده که اهالی قدیمی در این محل زندگی می کردنند که در حال حاضر هم هستن ولی به دلیل ساختمان نوساز و افراد جدید به این محل آمده اند که بافت قدیمی به سبک جدید تغییر شکل داده است . مسجد کوچک دیگری هم در ابتدای کوچه سجاد هنوز هم وجود دارد از طرف جلالی که این مسجد هم قدیمی می باشدیک طرف کوچه سجاد به جلالی و انتهای کوچه به خیابان شریعتی راه دارد البته تردد اتومبیل امکان ندارد به خیابان شریعتیمسیل آب قنات از سفارت انگلیس تا خیابان چاله هرز امتداد دارد تاریخچه [ویرایش] منطقه قلهک به طور خاص به «کوچه سجاد» معروف بوده و پیش از آن «کوچه ده» نام داشته که اشاره‌ای به ده قدیمی قلهک در این منطقه است. قلهک در گذشته از آبادی‌های توابع شمیران محسوب می‌شده است. درسال ۱۲۵۱ قمری محمد شاه تمامی امتیاز مالکیت زمین‌های مناطق قلهک و زرگنده را به ترتیب به دولت‌های بریتانیا و روسیه واگذار کرد. پس از آن و در دوره سفارت سر جان کمپبل وزیر مختار بریتانیا در ایران، بریتانیایی‌ها تغییرات گسترده‌ای در قلهک انجام دادند و باغ تابستانی سفارت و واحدهای منطقه مسکونی کارکنان خود را در قلهک بنا نهادند. امتیاز مالکیت قلهک تا دوران پادشاهی رضا شاه در اختیار بریتانیا باقی ماند و پس از آن با الحاق قلهک به شهر تهران، مالکیت زمین‌های منطقه به شهر تهران واگذار شد و تنها باغ سفارت در اختیار دولت بریتانیا باقی ماند. قلهک محل مجادلات سیاسی و تحصن آزادی خواهان، خصوصا در زمان مشروطیت نیز بوده است‌. پس از به توپ بستن مجلس شوای ملی توسط بریگاد قزاق، از آنجا که دولت بریتانیا مخالف سیاست‌های روسیه در ایران بود، به آزادی‌خواهانی چون دهخدا، تقی زاده و معاضدالملک و دیگرانی که از مجلس جان سالم به دربرده بودند، پناه داد. سپس سفارت بریتانیا به دستور لیاخوف محاصره شد، اما سرانجام با دخالت سفیر بریتانیا همه پناهندگان از ایران خارج شدند. مجسمه امیرکبیر در پارک قیطریه. پاییز در قیطریه. قیطریه که در جنوب شرقی تجریش واقع شده است، از شمال به دزاشیب، از جنوب به دروس و قلهک، از غرب به خیابان شریعتی و از شرق به چیذر و اختیاریه محدود می‌شود. لطفا از این پارک قیطریه دیدن کنید نمونه ای از بهشت را خواهید دید. در کاوش‌های مربوط به ارتفاعات قیطریه درسال ۱۳۴۷، آثاری متعلق به انسان‌هایی به دست آمده که ۳۰۰۰ سال پیش از این زندگی می‌کردند و در میان آن‌ها، ظرف‌های سفالین قرمز و خاکستری و زرد از داخل گورهای کهنه کشف شده است‌. همچنین، کشف یک گورستان قدیمی با ۳۵۰ گور، با مساحت بیش از ۵۰۰۰ مترمربع در این منطقه، سابقه ۳۰۰۰ ساله به آن داده است‌. گفته می‌شود در نیاوران گروه زیادی از اقوام آریایی زندگی می‌کردند و رسم داشتند که مردگان خود را رو به آفتاب و در نقاط مطمئن و به صورت چمباتمه دفن کنند و چون به زندگی بعد از مرگ معتقد بودند، در پایین و بالای سر جسد ظروف پر از غذا می‌گذاشتند. انتخاب این منطقه به عنوان گورستان به دلیل آهکی بودن خاک آن بوده است‌. قیطریه کنونی (پارک قیطریه و خیابان قیطریه‌) بر روی این گورستان بنا شده‌است و ویلاها و خانه‌ها جای آن را گرفته‌اند. منظریه (تهران) از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو مختصات: ‏۵۶٫۵۶″ ۲۷′ ۵۱°شرقی ‏۵۸٫۴۹″ ۴۸′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۴۶۵۷۱۱۱غرب ۳۵٫۸۱۶۲۴۷۲جنوب / -۵۱٫۴۶۵۷۱۱۱;-۳۵٫۸۱۶۲۴۷۲ (نقشه) در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشده‌است.شما می‌توانید با افزودن منابع برطبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید.مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد. برای دیگر کاربردها، منظریه (ابهام‌زدایی) را ببینید. منظریه نام محله‌ای است در شمال تهران. مهمترین بخش این محله باغ منظریه است. این منطقه که در دامنه رشته کوه البرز قرار دارد از نقاط بکر و خوش آب و هوای شهر تهران و منطقه شمیران محسوب میشود . منظریه منطقه ای مرتفع و کوهستانی است که در ارتفاع ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است . [۱] باغ منظریه [ویرایش] باغ منظریه در سال ۱۲۶۰ در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار توسط سلطان مراد میرزا معروف به حسام‌السلطنه که یکی از امرای ارتش بود ایجاد شد. نام منظریه در آن زمان حسام آباد بود. در آن هنگام حسام السلطنه شروع به بنای ساختمانی کرد که اکنون بنام عمارت مرکزی معروف است ولی قبل از اتمام آن این محل توسط کامران میرزا برادر مظفرالدین شاه خریداری شد. سپس محمد علیشاه منظریه را به مبلغ ۲۵ هزار تومان از کامران‌میرزا خرید و آن را جزو املاک سلطنتی قرارداد. در زمان احمدشاه منظریه به آقای شعبانعلی قراگزلو معروف به باغبانباشی اجاره داده شد (که او سرباغبان منظریه بوده و تا سال ۱۳۵۲ فعالیت باغبانی رازیر نظر داشت). در سال ۱۳۰۰ منظریه جزو املاک وزارت دارایی درآمد. در اوایل سلطنت رضاشاه مجدا باغ منظریه جزوه املاک سلطنتی شد. این مکان هم اکنون با نام اردوگاه شهید باهنر در اختیار آموزش و پرورش قرار دارد. منیریه از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو مُنیریّه یکی از محلات تهران است که در زمان قاجار یکی از بخش‌های اعیان نشین تهران بوده‌است. نام این محله از نام منیرالسلطنه مادر کامران‌میرزا گرفته شده‌است. کامران‌میرزا پسر سوم ناصرالدین‌شاه قاجار و نایب‌السلنه او بود. منیرالسطلنه ساکن در عمارت منیریه بود که در این محل قرار داشت.[۱] منیریه از جنوب به خیابان فرهنگ و از شمال به چهارراه سپه و از شرق و غرب به ترتیب به چهارراه ابوسعید و چهارراه لشکر منتهی می‌شود. میدان منیریه از شرق از طریق خیابان ابوسعید به بازار تهران و چهارراه گلوبندک، از غرب از طریق خیابان معیری به چهارراه لشکر و خیابان کارگر جنوبی و از شمال از طریق خیابان ولیعصر به میدان ولیعصر و از جنوب باز هم از طریق خیابان ولیعصر به میدان راه آهن ارتباط دارد میدان امام حسین (تهران) از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری, جستجو میدان امام حسین (فوزیه سابق) از میدان‌های مرکزی شهر تهران است. این میدان از سمت غرب به خیابان انقلاب(شاه رضا سابق) و از سمت شرق به خیابان دماوند (تهران نو) و از سمت جنوب به خیابان هفده شهریور(شهناز سابق) متصل است. خیابان انقلاب و خیابان دماوند از طریق زیر گذر ماشین رو به هم متصل هستند
[ بیست و هفتم بهمن 1390 ] [ 12:31 ] [ اطلس ایران وجهان ]

درکه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

.

یک غذاخوری در درکه.
یک غذاخوری در درکه.
بخشی از مسیر کوهستانی و گردنهٔ درکه
ساختمان‌سازی در باغ‌های درکه.

محله و مسیر کوهستانی دَرَکه در شمال‌غرب تهران قرار دارد و آغاز یکی از مسیرهای محبوب کوه‌پیمایی در تهران است. نام درکه از درگِ که نوعی کفش برفی برای راهپیمایی بر روی برف بوده، استنتاج شده‌است.[نیازمند منبع]

درکه یکی از از قدیمی‌ترین و زیباترین محلات ییلاقی شمیرانات است که در امتداد درهٔ مصفایی به همین نام به صورت شمالی-جنوبی و در دو طرف مسیر رودخانهٔ درکه واقع شده‌است. درکه از شمال به رشته کوه توچال، از شرق به اراضی دانشگاه و اوین، از غرب به بازوهای کوه توچال و سعادت آباد، و از جنوب به اوین محدود است. اراضی درکه اعم از باغ‌ها و خانه با پلاک ثبتی ۶۹ اصلی در ثبت شمیران شناخته می‌شوند. قدمت درکه به حدود قرن پنجم هجری بر می‌گردد و سادات ساکن در آن از نسل امامزاده سید محمد والی از نوادگان علی بن حسین هستند. کشف سنگ‌های قبور، تنور‌های قدیمی، هاون‌های سنگی تراش خورده هنگام خاکبرداری و احداث بنای امامزاده، همچنین جاری بودن چشمه آب در شمال بقعه متبرکه موید سکنای اولیه اهالی درکه در اطراف همین امامزاده می‌باشد. علاوه بر بقعه و زیارتگاه سید محمد والی، سه باب مسجد به نامهای «جامع»، امامزاده، و علی بن ابیطالب، یک باب حسینیهٔ بزرگ، پنج مکان مورد احترام ساکنان درکه به شمار می‌آیند. هفت حوض، جنگل و آبشار کارا، آبشار بند عبدالله، آبشار جوزک، پلنگ جوزک، پلنگ چال، اسپیو (آب سپید)، هفت چشمه (هفت طیغانی)، و کفو (آب کف دار) معروف‌ترین جلوه‌های طبیعت زیبا و مترنم دره درکه هستند که بر جاذبیت‌های گردشگری و کوه پیمایی آن افزوده‌اند.

میدان درکه در ارتفاع ۱۷۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد

مداحی اهل بیت، استخراج سنگ سبز از معدن درکه، آسیاب داری، گوسفندداری، سنگ چینی سنتی، مرغ داری، و باغداری، عمده‌ترین مشاغل درکه تا دهه ۱۳۵۰ بوده‌اند.

دِه وَنَک یکی از محله‌های قدیمی و سرسبز شمال تهران است. در دوره قاجار این ده و زمین‌ها و توتستان‌های آن از املاک خانوادهٔ میرزا حسن‌خان مستوفی‌الممالک بود. آرامگاه او نیز در مجموعه معروف به «باغ مستوفی» (محل فعلی دانشگاه الزهرا) در ده ونک قرار دارد.

امروزه، این منطقه از شمال به بزرگراه نیایش و از غرب به بزرگراه چمران محدود می‌شود. این محله از محله‌هایی است که هنوز حالت قدیمی خود را حفظ کرده‌است.به طوری که تمام خانه‌ها ویلایی است.

مرقد امامزاده قاضی الصابر از نوادگان سجاد و گورستانی چند صد ساله در این محل واقع شده‌است. در قدیم ده ونک دارای درختان بسیار توت و گردو و همچنین زالزالک بوده‌است که به مرور زمان این درختان و باغات از بین رفته‌است. در ده ونک تعدادی قنات جاری بود که در دهه ۷۰ شمسی به دلیل آنکه برای خانه‌ها مشکلاتی را به وجود می‌آورد و همچنین برای احداث فاضلاب، بسته و یا کور شدند. از بخش‌های معروف و قدیمی ده ونک می‌توان به بازارچه، کوچه امامزاده، گل چمن (سر چمن)، زیر باغ نو، کوچه مسجد جامع، باغ بالا، میدون و سر پل نام برد

نارمک نام منطقه‌ای در شمال شرق تهران می‌باشد و مجزا از منطقه نارمک با مرکزیت میدان هفت حوض است. این محله که در حال حاضر بخشی از محله «ده نارمک و قاسم آباد» به شمار می‌آید، از کهن‌ترین آبادی‌های شمیران می‌باشد که انار آن بسیار زبان زد بوده‌است، و اگر آنچنان که می‌گویند انار تهران و ساوه معروف بوده، یحتمل انار نارمک (معرب این کمله نرمق می‌باشد) را می‌گفته‌اند. نام نرمق در چندین کتب تاریخی ذکر شده و آن را از توابع آبادی ری می‌دانستند، چراکه تهران هنوز پایتخت ایران شناخته نمی‌شده‌است

دوشان‌تپه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: شرقی‌″۲۵ ′۳۱ °۵۱ شمالی‌″۴۰ ′۴۱ °۳۵ / °۵۱٫۵۲۳۷۱۹شرقی °۳۵٫۶۹۴۵۲۸شمالی / ۵۱٫۵۲۳۷۱۹;۳۵٫۶۹۴۵۲۸ (نقشه)

دروازه دوشان تپه

دوشان‌تپه نام قریه ای واقع در اطراف طهران بود که در گذشته جزو حومۀ تهران محسوب می شد، امّا در حال حاضر به صورت بخشی از تهران بزرگ درآمده است. یکی از دروازه های قدیمی شهر طهران به نام دروازه دوشان‌تپه، به مسیر منتهی به این قریه گشوده می شد.

 سید خندان شمیران نو شهرارا

وجه تسمیه [ویرایش]

کلمه دوشان در زبان ترکی به معنای خرگوش می باشد و دلیل این که این محل با نام دوشان تپه خوانده شده بدلیل آن است که گویا در این قریه مرتفع، خرگوش وحشی فراوان بوده است. بعدها ناصرالدین شاه این محل را به منظور شکار خرگوش ها، قرق می کند.

پیشینه [ویرایش]

دوشان‌تپه در زمان ناصرالدین شاه قاجار شکارگاه وی بوده است و عمدۀ شهرت این محل در کتابهای تاریخی، به همین خاطر می باشد. همچنین گاهی در این محل مسابقات اسب‌دوانی نیز برگزار می شده است.

ابنیه قدیم [ویرایش]

کاخ فرح آباد دوشان تپه، در عصر قاجاریه

ناصرالدین شاه قاجار در دوشان‌تپه یک باغ وحش بنا کرد. این باغ وحش قبل از آن، در محل باغ لاله‌زار قرار داشت و به دستور شاه قاجار، حیوانات و تجهیزات باغ وحش موجود در باغ لاله زار به باغ وحش دوشان تپه انتقال داده شد.

ددیگر بنای بسیار مشهور موجود در دوشان تپه، کاخ مشهور فرح آباد است که ناصر نجمی در کتاب تهران در گذر زمان، مانند بسیاری دیگر آن را منسوب به مظفرالدینشاه قاجار دانسته است. هرچند برخی نیز معتقدند که قدمت این کاخ به مراتب بیشتر نیز هست.

ابنیه جدید [ویرایش]

از جمله ابنیه جدیدتری که در دوشان تپه ساخته شده اند، می توان به فرودگاه نظامی دوشان تپه اشاره نمود که در عصر محمدرضاشاه پهلوی بنا

سید خندان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

‏۴۸٫۵۸″ ۲۶′ ۵۱°شرقی ‏۳۰٫۸۹″ ۴۴′ ۳۵°شمالی / ۵۱٫۴۴۶۸۲۷۸غرب ۳۵٫۷۴۱۹۱۳۹جنوب / -۵۱٫۴۴۶۸۲۷۸;-۳۵٫۷۴۱۹۱۳۹

سید خندان نام محله‌ای در تهران است. پل سیدخندان مرز میان منطقه ۷ و منطقه ۳ شهرداری تهران است. یکی از مناطق مهم پل سیدخندان است که در ادامه به تونل رسالت ختم می‌شود

مکان‌های مهم [ویرایش]

وجه تسمیه [ویرایش]

  • سید خندان نام قهوه خانه‌ای در جاده قدیم شمیران بوده است.[۱][۲]

    شمیران‌نو

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
    پرش به: ناوبری, جستجو

    شمیران نو یکی از محله‌های تهران واقع در منطقه چهار است.

    در این محلهٔ نسبتاً بزرگ یک میدان وجود دارد به اسم میدان پاکدامن (شهدای سابق) و یک پارک به اسم پارک شقایق.

    این ناحیه از شمال محدود می‌شود به جنگل‌های لویزان از جنوب به پارکینگ شرکت اتوبوس‌رانی از غرب به پادگان نیروی دریایی و از شرق به خیابان هنگام.

    مساجد [ویرایش]

    مساجد مهم این منطقه عبارت اند از

    • مسجد فاطمیه (س)
    • م. قمر بنی هاشم
    • م. حضرت ابوالفضل
    • م. موسی ابن جعفر
    • م.ثامن الحجج


    مدارس [ویرایش]

    مدارس آن عبارت اند از: * شهید شهسواری

    • ش.صابر عیسی زاده
    • دبیرستان آبسال
    • ش.محمد باقر صدر ( این مدرسه هم به وسیله دختران از دست پسران مظلوم درآوردند)
    • ش.بنت الهدی صدر (این مدرسه در دهه هفتاد پسرانه بود که به دلیل فشار زیاد دختر ها از پسران مظلوم گرفته شد)
    • ش.پاکدامن ( اینم دخترانه است این هم امکانات برای دختران پس چرا همه پسرا ایران رو به جلو می برن.)

شهرآرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

شهرآرا محله‌ای است در منطقه ۲ شهرداری تهران واقع در غرب تهران.[۱]

شهرآرا هم‌چنین نام روزنامه شهرآرا در مشهد است.

شهرآرا محله‌ای است از شهر تهران که از جنوب به خیابان ستارخان، از شرق بزرگراه چمران، از غرب به بزرگراه کرج و از شمال به جلال آل احمد محدود است.

مساحت:۸۸۷۳۶۳ جمعیت تقریبی:۱۸۶۱۸

محدوده جغرافیایی:

شمال: بزرگراه جلال آل احمد شرق: خ پاتریس لومومبا غرب: خ نیایش و خ ش مازیار منصوری جنوب: