X
تبلیغات
دانستنیها ی تاریخ وجغرافیایی ایران وجهان

دانستنیها ی تاریخ وجغرافیایی ایران وجهان
اشنایی کامل با شهرهای ایران وجهان- تاریخ ایران وجهان وهزاران جدول اماری 
قالب وبلاگ
قدمت منطقه تويسركان به دوران قبل از ميلاد مسيح (ع) می‌ رسد. شهرستان تويسركان با در‌ه‌هاي پر از گردوي خود يكي از مهم‌ترين شهرستان‌هاي استان همدان را تشكيل مي‌دهد تويسركان از شمال به شهرستان‌های همدان و اسدآباد، از خاور به شهرستان ملاير، از جنوب به شهرستان نهاوند و از باختر به شهرستان كنگاور محدود می‌شود. اساس اقتصاد اين ناحيه را كشاورزي، باغ داري، دام‌داري و صنايع دستي تشكيل مي‌دهد. اين منطقه به لحاظ صنايع از رونق نسبي برخوردار بوده و صنايع‌ماشينی،‌ كارخانه‌های فيلترسازی، نساجی،ساخت وسايل كشاورزی مانند بيل سازی، صنايع غذايي، آجر فشاری، كارگاه ريسندگی و بافندگی، سنگ بری، سرنگ سازی و مصنوعات فلزی در اين شهرستان داير و مشغول به كار هستند.صنايع دستی يكی از فعاليت‌های اقتصادی اين شهرستان است كه شامل نجاری، منبت‌كاری، صابون سازی، قالی،گليم و گيوه‌بافی مي‌شود. پل‌تاريخي فرسفج، قلعه اشتران، دره سركان، دره آرتيمان، امام‌زاده شاه‌زاده ناصر، پير كمر بسته سركان، قلعه دختر (قز قلعه سي)، مسجد جامع تويسركان، درخت چنار كهنسال مسجد باغوار، كاروان‌سراي شاه‌عباسي فرسفج، دره‌ي گزندر، دره‌ي فاران، دره‌ي شهرستانه، شهر بازي و بوستان نبوت و بازار سنتي سرپوشيده مهم‌ترين ديدني‌هاي شهرستان تويسركان را تشكيل مي‌دهند.

مکان های دیدنی و تاریخی


پل تاريخي فرسفج، قلعه اشتران، دره سركان، دره آرتيمان، امام‌زاده شاه‌زاده ناصر، پير كمر بسته سركان، قلعه دختر (قز قلعه سي)، مسجد جامع تويسركان، درخت چنار كهنسال مسجد باغوار، كاروان‌سراي شاه‌عباسي‌فرسفج، دره‌ي گزندر، دره‌ي فاران، دره‌ي شهرستانه، شهربازي و بوستان نبوت و بازار سنتي سرپوشيده مهم‌ترين ديدني‌هاي شهرستان تويسركان را تشكيل مي‌دهند. 


صنايع و معادن


صنايع ماشينی،‌ كارخانه‌های فيلترسازی، نساجی،ساخت وسايل كشاورزی مانند بيل سازی، صنايع غذايي ( آرد )، آجر فشاری، كارگاه ريسندگی و بافندگی، سنگ بری، سرنگ سازی و مصنوعات فلزی در اين شهرستان داير و مشغول به كار هستند. كانی‌های شهرستان تويسركان را كان سنگ گرانيت،‌ كوارتز، فلدسپات، و ميكا تشكيل‌ مي‌دهد که در اطراف روستای شهرستانه به طور مكانيكی بهره‌ برداری می شود.  


کشاورزی و دام داری


تويسركان يك ناحيه‌كشاورزي و دام‌داري است. مهم‌ترين محصولات كشاورزی و باغ‌داری تويسركان را گندم، جو، بنشن، تره بار، سيب، گلابی، هلو، زرد آلو، بادام، انگور و گردو تشكيل مي‌دهد که گردوی آن بسيار شهرت دارد. ديگر محصولات کشاورزی نيز بعضی به صورت تازه و بعضی به صورت خشك‌بار صادر می‌شوند. پرورش دام در اين استان توسط روستاييان صورت گرفته و بيش‌تر شامل گوسفند، گاو و بز مي‌شود فرآورده‌های دامی اين شهرستان صادر می شوند. علاوه بر آن پرورش طيور به شيوه صنعتی در حد خود كفايی اهالی انجام می شود.  


مشخصات جغرافيايي


تويسركان از شمال به شهرستان های همدان و اسدآباد، از خاور به شهرستان ملاير، از جنوب به شهرستان نهاوند و از باختر به شهرستان كنگاور محدود می‌شود. تويسركان در 48 درجه و 28 دقيقه درازای جغرافيايي و34 درجه و 34 دقيقه پهنای جغرافيايي و بلندی 1780 متری از سطح دريا قرار دارد. اين شهرستان از دو بخش مركزی و بخش قلقل رود تشكيل شده است. كوه مرتفع الوند كه از كوهستان های فرعی گران‌كوه زاگرس به شمار می‌رود مرز طبيعی تويسركان، همدان و ملاير را تشكيل می‌دهد. آب و هوای تويسركان نسبتا سرد و خشك است. جمعيت شهرستان تويسركان 118954 نفر در سرشماری 1375 بر آورد شده است. اقتصاد شهرستان تويسركان بر كشاورزی، دام‌داری و صنايع (ماشينی و دستی) استوار شده است. مهم ترين ايل اين شهرستان، ايل تركاشوند است كه محل ييلاقی آن ها تويسركان و قشلاق شان انديمشك است. مدت استقرار آن ها بين 4 تا 6 ماه بوده و در مناطقی بين اسد آباد، كنگاور و تويسركان در رفت و آمد هستند. بخشی از اين ايل از طريق دام‌داری و بخش ديگر از طريق كشاورزی و صنايع دستی امرار معاش می كنند. زبان مردم شهرستان تويسركان تركی و فارسی با گويش لری ( لكی) بوده و دين آن ها اسلام و مذهب شان شيعه است. مركز شهرستان تويسركان در مسير راه آسفالت فرعی كنگاور - جوكار قرار گرفته و از اين طريق به طول 38 كيلومتر به سمت جنوب خاوری تا جوكار و به طول 45 كيلومتر به سمت غرب تا كنگاور فاصله دارد. هم چنين يك راه فرعی شنی به سمت شمال باختري به طول 73 كيلومتر تا اسد آباد كشيده شده است.  


وجه تسميه و پيشينه تاريخي


شهر قديمی «رودآور» دارای سه قصبه « توی »، « سركان » و « شكان » بود. اين شهر پس از حمله مغول اهميت خود را از دست داد و مردم آن به قصبه « توی » روی آوردند و به تدريج آن جا را آباد كردند. قصبه شكان در اثر زلزله خراب شد،‌ اما سركان به فاصله 10 كيلومتری شمال غرب تويسركان هنوز پابرجاست و اكنون يكی از شهرهای شهرستان تويسركان است. تويسركان فعلی كه از تركيب دو كلمه « توی » و « سركان » ساخته شده است، همان قصبه « توی » قديمی است. از سوی ديگر وجود آرامگاه حضرت حبقوق نبی (ع ) ( در مركز آن شهر و نزديك « رود آور » سابق ) با توجه به زمان زندگی آن حضرت در حدود 700 سال قبل از ميلاد و كاوش های باستان شناسی اطراف بقعه، نشان‌گر قدمت و وجود آبادانی منطقه در آن عصر است. تويسركان در دوره های صفويه و قاجاريه نيز مورد توجه بوده است و از اين دو دوره آثاری در شهر به جا مانده كه می توان به بازار دوره قاجار اشاره کرد. 
 منبع-  ایران تراول

[ بیست و سوم اسفند 1389 ] [ 21:0 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 جهت  اشنایی  باهریک از دهستانها روی ان کلیک کنید

استان هرمزگان

[ویرایش] استان همدان

بخش مرکزی شهرستان همدان

بخش مرکزی شهرستان نهاوند

بخش مرکزی شهرستان ملایر

[ هفدهم آبان 1389 ] [ 23:59 ] [ اطلس ایران وجهان ]

تویسرکان ، شهرستان و شهری در استان همدان .

1) شهرستان تویسرکان . در ناحیة مرکزی استان همدان واقع است . از شمال به شهرستانهای همدان و کبودرآهنگ ، از مشرق به شهرستان ملایر، از جنوب به شهرستان نهاوند و از مغرب به شهرستانهای کنگاور (در استان کرمانشاه ) و اسدآباد محدود، و مشتمل است بر دو بخش مرکزی و قِلقِل رود، هفت دهستان و سه شهر تویسرکان (مرکز شهرستان )، سِرکان و فَرسفَج .

مهمترین کوههای این شهرستان عبارت اند از: خان گورْمَز/ خان گُرمَز (بلندترین قله : ح 853 ، 2 متر)، چشمه دره (بلندترین قله : ح 350 ، 2 متر)، چالاب (بلندترین قله : ح 100 ، 2 متر)، سیاه کوه و سیاه کمر (بلندترین قلة هر دو: ح 100 ، 2 متر؛ جعفری ، ج 1، ص 184، 192، 212، 343ـ344). رود دایمی خرّم رود به طول حدود 38 کیلومتر از ریزابه های قره چای در مسیر جنوب غربی ، و قلقل رود به طول حدود پنجاه کیلومتر از ریزابه های گاماساب / گاماسیاب ــ که خود ریزابه ای به نام کُرزان رود دارد ــ از رودهای مهم شهرستان تویسرکان اند (همان ، ج 2، ص 207، 336ـ337؛ فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 47، ص 104).

پوشش گیاهی تویسرکان شامل درختان چنار، تبریزی ، اقاقیا، سنجد و نارون و گیاهانی نظیر ریواس ، بومادران ، گل گاوزبان ، شیرین بیان ، گون و کاسنی است که کاربرد دارویی و صنعتی دارند. تویسرکان زیستگاه مناسب جانورانی از قبیل کَل ، گرگ ، روباه ، گورکن ، گراز، پلنگ و یوزپلنگ ، عقاب ، قوش ، کبک ، قرقاول ، درنا و تیهوست .

منابع آب کشاورزی و آب آشامیدنی تویسرکان بیشتر چشمه ها و چاههای عمیق و نیمه عمیق و قناتهاست . مهمترین محصولات کشاورزی آن گندم ، جو، بنشن و محصولات جالیزی ، چغندر قند، پیاز و سیب زمینی و فرآورده های باغی از قبیل زردآلو، هلو، گلابی و گردوست .

منابع معدنی نظیر سنگ گرانیت ، سیلیس ، سنگ چینی ، سنگ گچ ، سنگ آهک و سنگ مرمر در تویسرکان وجود دارد (مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 368). مهمترین صنایع این شهرستان صنایع ماشینی ، فیلترسازی ، تولید مایعات پاک کننده ، نساجی ، صنایع غذایی (تولید آرد) و صنایع ساختمانی است ( جغرافیای کامل ایران ، ج 2، ص 1329). مهمترین صنایع دستی آن قالی و گلیم و گیوه است که صادر می شود. منبت کاری نیز از صنایع دستی آنجاست ( فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 47، ص 105). پرورش دام و زنبورعسل در این شهرستان رایج است (مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 367).

جمعیت شهرستان تویسرکان در سرشماری عمومی 1375ش ، 954 ، 118 تن بوده است که از آن میان 308 ، 43 تن ، (ح 36%) شهرنشین و بقیه روستانشین بوده اند. مردم تویسرکان شیعة دوازده امامی اند و به ترکی و فارسی (باگویش لکی ) تکلم می کنند. طوایفی از ایل تُرکاشوَند * به نامهای علی مرشد، علی جانی ، سلیمانی و رحمتی در این شهرستان زندگی می کنند ( فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 47، ص 104).

بر اساس قانون تقسیمات کشوری در 1316 ش ، تویسرکان ـ ملایر از بخشهای شهرستان ملایر در استان پنجم (کردستان ) بود. تویسرکان تا 1328 ش ، مدتی جزو ولایت ثلاث شد وسپس به صورت فرمانداری مستقل در آمد و در این سال شهرستان شد (ایران . وزارت کشور. ادارة کل آمار و ثبت احوال ، ج 2، ص 97؛ ایران . وزارت کشور. معاونت سیاسی ، ص 114). بر اساس تقسیمات کشوری 1355 ش ، شهرستان تویسرکان مشتمل شد بر یک بخش حومه به مرکزیت شهر تویسرکان ، چهار دهستان به نامهای حومه و قلقل رود و کرزان رود و خرم رود، و سه شهر تویسرکان و سرکان و سرابی . بر اساس تصویبنامة هیئت وزیران در 1366ش ، سه دهستان دیگر به آن اضافه شد (ایران . قوانین و احکام ، ص 683ـ684). شهرستان تویسرکان در تقسیمات کشوری 1371 ش ، فقط دو شهر به نامهای تویسرکان و سرکان داشت و در 1379 ش ، شهر فرسفج نیز جزو آن شد.

مهمترین آثار باستانی و تاریخی تویسرکان عبارت اند از: تپه های باستانی باباکمال در دهستان کمال رود، که آثار به دست آمده در آن متعلق به چهار هزار سال قبل از میلاد است (مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 66)؛ بقایای شهری قدیمی متعلق به دورة ساسانیان در ولاشجرد/ بلاشگرد ( فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 47، ص 105)؛ کاروانسرای معروف شاه عباسی در ده کیلومتری جنوب غربی شهر تویسرکان متعلق به دورة صفوی (مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 237، 239)؛ پل قدیمی فرسفج در نزدیکی کاروانسرای شاه عباسی بر روی رودخانة قلقل رود به طول تقریبی شصت متر و عرض هشت متر (همان ، ج 1، ص 243، 245)؛ مقبرة ابومِحجَن ثقفی ، شاعر مشهور مُخَضْرم (متوفی 30 هجری )، معروف به پیر کمربسته ، در جنوب غربی شهر سرکان (همان ، ج 1، ص 208ـ209)؛ بقعة امامزاده ابراهیم ، از نوادگان امام موسی بن جعفر علیه السلام ، در چهارده کیلومتری شهر تویسرکان ( فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، همانجا؛ مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 143).

2) شهر تویسرکان ، مرکز شهرستان . در حدود 93 کیلومتری جنوب شهر همدان و در مسیر راه اصلی ملایر ـ اسدآباد، در ارتفاع 780 ، 1 متری ، قرار گرفته است . شهر تویسرکان با کوههای ساری آب در مشرق ، چشمه دره در جنوب ، سیاه کوه در شمال غربی و کوه قصر در شمال شرقی احاطه شده است . کرزان رود در شمال غربی و خرم رود در وسط شهر جریان دارند. آب و هوای آن نسبتاً سرد و خشک است . بیشترین دمای آن حدود ْ32 در تابستان ، کمترین آن ْ15- در زمستان ، و میانگین بارش سالانة آن حدود 310 میلیمتر است . تویسرکان در 1310ش تبدیل به شهر شد (ایران . وزارت کشور. معاونت سیاسی ، همانجا). در سرشماری 1375ش ، جمعیت آن 886 ، 37 تن ذکر شده است .

مهمترین آثار قدیمی شهر عبارت اند از: آرامگاه حَبَقوقِ نبی علیه السلام ، از انبیای بنی اسرائیل ، که حدود 2600 سال قدمت دارد؛ آرامگاه میررضی الدین آرتیمانی (متوفی 1005)، از عرفا و شعرای دورة صفوی ، واقع در شمال شرقی شهر (مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 195، 222، 226)؛ مدرسة شیخعلی خان زنگنه (متوفی 1101؛ وزیر شاه سلیمان صفوی ) که در حدود 1090 به دستور وی ساخته شد (همان ، ج 1، ص 233)؛ بازار سرپوشیده یا راسته بازار، از بناهای دورة صفوی ، که بیش از 350 سال قدمت دارد (همان ، ج 1، ص 247)، ظاهراً در دورة قاجار قسمت اعظم این بازار رو به ویرانی نهاده بود، ولی به همت میرزا رضا قلی خان کلانتر و میرزا ابدال خان ، دوباره مرمت شد (همانجا؛ اعتمادالسلطنه ، ج 1، ص 819)؛ چند مسجد قدیمی مانند مسجد جولاستان / جولستان در پایین محله ، مسجد باغوار، مسجد زرهان و مسجدجامع که هریک در حدود دویست سال قدمت دارند؛ امامزاده زیدبن علی (شاه زید) و زیارتگاه امامزاده ناصر معروف به شاهزاده ناصر (شهادت 250)، در چهار کیلومتری مغرب تویسرکان (مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 273، 278ـ289).

پیشینه . در بارة نام و گذشتة تویسرکان تا قبل از قرن هفتم اطلاعی در دست نیست . در قرن هفتم ، یاقوت حموی (ج 1، ص 901) در ذکر محلی به نام تُویْ (تُوَیّ)، به ابوعبداللّه حسین بن احمدبن جعفر تُوَیّی همدانی ، اشاره کرده (همان ، ج 3، ص 82) و سرکان را از قرای همدان ذکر نموده است . حمداللّه مستوفی (ص 73) نیز در قرن هشتم اشاره ای کوتاه به توی و دیه سرکان دارد. از این دوره تا زمان صفویه ، راجع به حوادث یا رویدادهای تاریخی تویسرکان اطلاعات مهمی در دست نیست . گفته می شود که در اوایل دورة شاه عباس اول (996ـ 1038) قسمتی از عراق عجم ، از جمله نواحی توی و سرکان ، تحت حاکمیت امامقلی خان ، فرزند اللّه وردی خان ، قرار داشت (حقیقت ، ج 4، بخش 2، ص 669). در 996، ایلات تکلّو و ترکمانان ، تویسرکان را غارت و در آنجا قتل عام کردند (منشی قمی ، ج 2، ص 884). تویسرکان در دورة شاه صفی (1038ـ 1052) از شهرهای عمدة عراق عجم محسوب می شد (تاورنیه ، ج 2، ص 87). در 1142، تویسرکان مدتی مقرّ سپاهیان نادرشاه بود (استرآبادی ، ص 119ـ120). در دورة فتحعلی شاه (1212ـ 1250)، شیخعلی میرزا از فتحعلی شاه تقاضا کرد که قسمتی از نواحی اطراف تویسرکان را در محدودة حکومتی وی قرار دهد و فتحعلی شاه دستور داد که تویسرکان را به دولت آباد (ملایر امروزی ) ضمیمه کنند و شیخعلی میرزا حاکم ملایر و تویسرکان شد (مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 187). در دورة محمدشاه قاجار (1250ـ1264) و به دستور وی ، جهانگیر میرزا و خسرو میرزا، فرزندان عباس میرزا، را ــ که اسماعیل خان فراش باشی کور کرده بود ــ به قلعه ای در تویسرکان فرستادند (احمدمیرزا قاجار، ص 313ـ314). در 1289، سیف اللّه میرزا به آزار مردم تویسرکان پرداخت ؛ به دستور او بعضی از سادات را در میدان شهر می بستند و با چوب می زدند (باستانی پاریزی ، ص 468). شیروانی (متوفی 1253) در بستان السیاحة ، تویسرکان را قصبه ای نیک با آب و هوایی سرد دانسته و مردم آن را تاجیک ، و روذراور/ روداور را دارالامارة آن ذکر کرده است (ص 192، 299). در دورة ناصرالدین شاه (1264ـ1313)، اعتمادالسلطنه (ج 1، ص 817) تویسرکان را شامل قصبة معتبری به نام توی و قریة بزرگ سرکان ضبط کرده است . در زمان وی ، این قصبه

را به تنهایی تویسرکان هم می نامیدند، اما قریه همان سرکان خوانده می شد.

از تویسرکان بزرگانی برخاسته اند، از جمله : میررضی الدین آرتیمانی ، دارای دیوان و ساقی نامه (مقدم گل محمدی ، ج 1، ص 225، 231)؛ مولی حبیب اللّه توسرکانی ، از ریاضیدانان عصر صفوی و صاحب رساله ای فارسی در هیئت (امین ، ج 4، ص 558)؛ و شیخ محمدنبی بن احمد تویسرکانی (متوفی 1319)، از فقهای دورة قاجار (همان ، ج 10، ص 79).

حبقوق نبی - همدان - ایرانگردی

نمونه اي از گردوهاي برداشت شده از باغات روستاي قزلوجه در جشنواره گردو

[ سیزدهم آبان 1389 ] [ 19:54 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 طور كلي رودخانه‌هاي استان همدان از چشمه‌سارها و زهاب‌ها تغذيه مي‌شوند و معمولاً در فصل تابستان همراه با افزايش دماي هوا و نياز بيشتر نباتات به آب (به استثناي گاماسياب و سيمينه‌رود) بقيه‌ي رودها ، خشك و يا به پايين‌ترين حد آب‌دهي مي‌رسند . مهم‌ترين رودهاي استان همدان عبارتند از :
رود قره‌چاي (سياه‌رود) : از پيوستن آب‌هاي روان از دره‌هاي شمال الوند (رودك‌هاي خاكو ، الوسجرد ، زربار ، برفجين ، سيمين و ... ) تشكيل مي‌شود و در حدود شهر بهار به نام سيمينه‌رود است در عهد باستان ، كتيبه‌هاي آشوري از حوزه‌ رودك‌ها به عنوان "شانارته" و در متون اوستايي به اسم "زرمند" ياد كرده‌اند و در حدود كوريجان به نام "قره‌چاي يا قوريچاي" به سمت شرقي جريان يافته و با عبور از دشت‌هاي شرا و ساوه از استان همدان بيرون رفته و سرانجام به مثابه خشك‌رودي (در تابستان‌ها) به درياچه‌ حوض سلطان قم مي‌ريزد .
 

رود قره‌سو :
 در سمت جنوب‌غربي به اسم گاماسياب و با عبور از دشت نهاوند و در پيوند با (شهاب‌رود) اسد‌آباد (قلقل‌رود) تويسركان به مثابه يكي از شاخه‌هاي اصلي رود كرخه ، سرانجام به خليج‌فارس مي‌ريزد .

رود تلوار :
 اين رودخانه از ارتفاعات كوه سفيد در شمال استان سرچشمه مي‌گيرد و جزو شاخه‌هاي قزل‌اوزن مي‌باشد و سرانجام در ناحيه‌ي گيلان به نام سفيدرود معروف است و به درياي خزر مي‌ريزد .

 


رود سيمينه‌رود :

از دره‌هاي غربي قله‌ الوند سرچشمه مي‌گيرد بين (آرومند و روان) راه كرمانشاه را قطع مي‌كند و پس از مشروب ساختن اراضي صالح‌آباد و حسام‌آباد به رودخانه‌اي كه از گردنه‌ي اسدآباد جاري است، مي‌پيوندد و به طرف امزاجرد جاري مي‌گردد .

رود خاكو :
 از قله‌ي الوند سرچشمه مي‌گيرد و در روستاهاي مجاور امزاجرد به سيمينه‌رود منتهي مي‌شود .

 

 

 

از دامنه‌ كوه الوند سرچشمه مي‌گيرد از وسط شهر مي‌گذرد . در اراضي گراچقا به رودخانه‌ خاكو مي‌ريزد .

رود عباس‌آباد :
 از كوه‌هاي گنجنامه‌‌ الوند سرچشمه مي‌گيرد . پس از مشروب ساختن باغ‌هاي دره‌ عباس‌آباد و ديگر باغ‌هاي غربي شهر ، سيلاب آن در اراضي گراچقا به رودخانه‌ خاكو جاري مي‌شود

 


رود گردنه‌ اسدآباد :

 از گردنه مذكور سرچشمه مي‌گيرد و پس از گذشتن از كنار تاج‌آباد و اراضي گندم‌چين در اراضي بهادرآباد با رودخانه‌ همه‌كسي ، يكي مي‌شود و در اراضي حسام‌آباد به سيمينه‌رود مي‌پيوندد .

رود همه‌كسي :
 از گردنه‌ همه‌كسي سرچشمه مي‌گيرد پس از مشروب ساختن روستاهاي همه‌كسي و چند دهكده‌ ديگر به رودخانه‌ي گردنه‌ اسدآباد منتهي مي‌شود .

 


رودخانه ها و چشمه ها نهاوند :

 مهم‌ترين منبع آبي و رودخانه شهرستان نهاوند گاماسياب است كه سرچشمه اصلي و اوليه آن در شهرستان نهاوند و ارتفاعات گرين است . هم چنين منطقه نهاوند داراي سراب هاي زيادي است كه باعث رونق كشاورزي در منطقه شده است . مهم ترين سراب هاي موجود در اين منطقه عبارتند از : گاماسياب ، كنگاور ، كهنه ، بنفشه ، وشت ، فارسبان ، ماران ، كيان ، ملوسان ، بارود آب ، بابا علي ، گنبدكبود ، گردكانه و ورزانه . هم‌چنين در حدود 142 چشمه در منطقه براي مصارف كشاورزي و آشاميدني موجود است .

سایر رودخانه ها :
ديگر رودخانه‌هاي همدان عبارتند از ابوك ، ارزانفود ، وفرجين و رودهاي ديگري كه در حوزه‌ شهرهاي تابعه‌ استان جاري مي‌باشند .

سرآب فارسيان و سراب گيان نهاوند :
 اين سرآب ها از دامنه های كوه های زاگرس در جنوب نهاوند می جوشند و از گردشگاه هاي مهم استان همدان محسوب می شوند . در حواشی اين دو سرآب ها درختان كهنسال با بيش از 500 سال عمر (يادگاری از جنگل های زاگرس) هنوز هم بر جای مانده‌اند . اين دو سرچشمه شگفت آور از گردشگاه هاي مردم منطقه به شمار مي روند .

 


سرآب گاماسياب نهاوند :

 اين سرآب اولين منبع آبی رودخانه گاماسياب است . اين آب از دامنه زاگرس در شمال خاوری نهاوند سرازير می شود و از نظر ظهور و شدت جريان شگفت آور است . محوطه پيرامونی مظهر آن امکانات مطلوبی برای ايجاد تاسيسات گردشي - تفريحی دارد .

آبشار گنج نامه :
 اين آبشار كه دارای آب دايمي است ، در گردشگاه گنج نامه و در کنار كتيبه های معروف دوره هخامنشی قرار دارد . آب اين آبشار از ارتفاع حدود 12 متری سرازير می شود و آب عباس آباد را به وجود می آورد . دبی متوسط آن 200 ليتر در ثانيه است كه از دره زيبای عباس آباد و گنج نامه می گذرد . اين آبشار در مسير صعود به ارتفاعات كوه الوند و نزديك شهر تاريخی همدان واقع شده است . امكانات قابل توجه برای بهره برداری تفريحی - گردشگري و دسترسی آسان در فصل های مناسب سال ، از امتيازات ديگر اين آبشار گردشگري به شمار می آيد .

منبع-سایت سازمان ایرانگردی وگردشگری

[ هفتم مرداد 1389 ] [ 21:32 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 كوه های استان همدان جزو كوه های مركزی و باختری ايران
 محسوب می شوند . كوه های باختری و جنوبی اين استان بخشی از پيش كوه های داخلی زاگرس است.
 مهم ترين ارتفاعات اين استان عبارت اند از : الوند ، كوه ارمنی ، کوه قره داغ ، سلسله جبال خرقان ،
 كوه وفس ، سلسله راسوند ، كوه گرمه ، كوه سرده ، كوه لشكر، كوه سفيد ، كوه يزدجرد و كوه بياتان .   

                                    

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري)
بناي شهر همدان را به ديا آكو پادشاه ماد نسبت مي‌دهند. شهر همدان به نامهاي اكباتان - هگمتانه -آنادانا يا همدانا معروف است. شهر همدان در زمان فرمانروايي بخت النصر ويران شد و بعدها داريوش بزرگ آن را مرمت كرد....

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

حمام حاج تراب در همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

مقبره بوعلی سینا در همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

مقبره بابا طاهر عریان در همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

مقبره بوعلی سینا در همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

كاشیكاری سقف گنبدی مقبره بابا طاهر عریان در همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

بازمانده بنای تاریخی هگمتانه

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

اسکلت بازمانده از انسانهای تاریخی در موزه هگمتانه همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

مسجد جامع شهر همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

مسجد جامع شهر همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

کوچه های منتهی به حمام حاج تراب همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

كارگاه سفال در لاله جین همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

شیر سنگی در یكی از میادین شهر همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

بنای تاریخی گنبد علویان در همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

بنای تاریخی گنج نامه در همدان

مكان‌هاي ديدني شهر همدان (تصويري) | HiPersian.com

بنای تاریخی برج قربان در همدان

                                                                                
رشته کوه الوند :

رشته کوه الوند ، یکی از ویژگیهای طبیعی و جذاب استان همدان می باشد ، که در جنوب شهر همدان
 و شمال شهر تویسرکان قرار گرفته است . الوند ، بلندترین قله آن ، با ارتفاع 3574 متر از سطح دریا،
 حد طبیعی بین این دو شهر می باشد . جهت این کوهستان از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده
 شده است و استان همدان را به دو نیمه شمالی و جنوبی تقسیم می کند . این کوهستان ، با دره
 های عمیق و سرسبز ، چشمه سارها ، چمن زارها ، قله ها و پوشش گیاهی و ... میعادگاه هزاران
 انسان شیفته طبیعت می باشد   .     

غار علیصدر :

 در روستای علیصدر از توابع شهرستان کبودرآهنگ و 75 کیلومتری شمال غربی همدان ، یکی از عجایب طبیعی جهان و نمونه نادری از غارهای آبی قابل قایقرانی ، به نام "غار علیصدر " واقع شده است که با طول جغرافیایی 48 درجه و 18 دقیقه و عرض 35 درجه و 18 دقیقه ، دارای ارتفاع 1900 متر از سطح دریاست . امکان دسترسی به غار علیصدر از سه مسیر فراهم است :                                                                                      
1- همدان ، لالجین به بیجار که جدیدالاحداث و مناسب تر است .                                                               
2- از تقاطع سه راهی پایگاه هوایی نوژه (همدان به رزن) .                                                                                      
3- از طریق همدان به صالح آباد . 

 

                                                                             
غار علیصدر در ارتفاعات ساری قیه (صخره زرد) به وجود آمده است . در این کوه ، دو غار دیگر به نامهای سوباشی و سرآب وجود دارد ، که به ترتیب 11 و هفت کیلومتر با غار علیصدر فاصله دارند . به لحاظ گسترش زیاد لایه های سنگ آهک متبلور در منطقه، امکان ارتباط بین غارهای علیصدر وجود دارد . زمین شناسان ، قدمت سنگ های این کوه را به دوران دوم زمین شناسی ، یعنی دوره ژوراسیک (190 تا 136 میلیون سال قبل) نسبت می دهند و شواهد به دست آمده از دورن غار حاکی از آن است که این غار پناهگاه انسانهای اولیه بوده است . مردم روستای علیصدر و روستاهای اطراف ، از قدیم الایام به وجود آن پی برده بودند و از آب آن بهره برداری می کرده اند ، ولی هیچگاه کاربری گردشگری آن، مطرح نبوده است ، تا اینکه در پنجم مهر ماه 1342 گروهی 14 نفره از اعضای هیئت کوهنوردی همدان ، غار علیصدر را مورد بازدید و کاوش قرار دادند . این عده ، توانستند با وسایل ابتدایی مانند چراغ دستی و تیوب لاستیکی ، مقداری در درون غار پیشروی کنند . بازدید این گروه در روزنامه های محلی منعکس شد و در سال 1346 با پخش خبر کشف یک غار شگفت انگیز و بی انتها در سطح رسانـه های ملی سیل محققـان ، کوهنوردان و علاقمندان آثار طبیعی به سوی آن سرازیر شد . در سال 1352 کوهنوردان همدانی ، دهانه ورودی غار را به قطر 50 سانتیمتر تعریض نمودند و از سال 1354 استفاده عمومی از غار علیصدر آغاز شد . در آن زمان اهالی روستا مسافران را با چراغ دستی ، قایق و پارو به دیدن قسمتهای ابتدایی غار می بردند .

 در نتیجه ترکیب آب حاصل از بارش قطرات باران با گاز دی اکسید کربن موجود در هوا تشکیل اسید کربنیک ضعف و نفوذ آن در زمین های آهکی و انجام واکنش شیمیایی ، ترکیبی ناپایدار به نام بی کربنات کلسیم، به وجود آورده است . چون این ماده در آب محلول است ، در درون لایه های آهکی ضخیم ، فضاهای خالی ریزی ایجاد کرده و این فضاهای خالی میلیون ها سال گسترش پیدا کرده و به مرور به هم پیوسته اند و به عبارتی میلیون ها سال قلم صانع جهان خلقت، به حکاکی و نقش آفرینی این شاهکار شگفت انگیز مشغول بوده است ، تا این غار بسیار وسیع در دل زمین ایجاد شده است . غار علیصدر از بسیاری جهات ، علی الخصوص به علت وجود گذرگاه های ممتد آبی و دریاچه های وسیع و قابل قایقرانی که در سرتاسر غار گسترده شده اند ، یکی از زیباترین جلوه های طبیعی ایران و جهان و پدیده ای منحصر به فرد در نوع خود می باشد . که فقط در معدودی از غارهای جهان ، مثل غار مولیس در فرانسه و غارهای شوالیه و بوکان در استرالیا ، چنین زیبائیهای خیره کننده ای وجود دارد . آب دریاچه غار ، بدون رنگ و بو می باشد و مزه آن معمولی است و هیچ گونه حیات جانوری در آن وجود ندارد . درجه حرارت آن در طول سال، ثابت و در حدود 12 درجه سانتیگراد است و به قدری زلال است ، که تا عمق 10 متری با نور معمولی و چشم غیر مسلح به خوبی قابل روئیت است . نتایج آزمایشهای فیزیک و شیمیائی بر روی آن نشان می دهد ، که در نقاط مختلف غار ، ترکیبات شیمیایی آب نزدیک به هم بوده و جز آب های بی کربناته کلسیک سبک با PH اسیدیته نزدیک به خنثی می باشد و به دلیل وجود املاح آهکی فراوان در آب ، غیر قابل خوردن است . از آنجا که مازاد آب غار توسط رشته های مختلفی (مثل چشمه شور) به خارج غار هدایت می شود، لذا- سطح آب در طی فصول و سالهای مختلف به استثناء مواقع کم آبی ، یکنواخت است . ولی در مواقع کم آبی ،دارای نوساناتی بوده ، که آثار آن بر روی دیواره غار به خوبی مشهود است . عمق آب غار ، در قسمت های مختلف ، آن از صفر تا 14 متر در نوسان است . آب دریاچه غار از چشمه های زیر زمینی و ریزش مداوم آب از دیوار و سقف غار تامین می شود ، که منشا آنها به طور کلی از محل ریزشهای جوی است . سقف غار ، که در بعضی قسمت ها تا حدود 10 متر از سطح آب ارتفاع دارد ، پوشیده از کربنات کلسیم خالص و در بعضی قسمت ها مخلوط با عناصر دیگر است که بر سر راه جریان آب از خارج به داخل غار به وجود آمده اند . این رسوبات به صور مختلف استالاکتیک هایی (چکنده) را تشکیل داده اند و در کف غار و در جاهایی که آب وجود ندارد ، استالاکمیت هایی (چکیده) با اشکال متنوع و جذاب به وفور دیده می شود . منظره داخل غار بسیار بدیع و هوای آن بسیار پاک و لطیف بوده و عاری از هرگونه گرد و غبار و آلودگی میکروبی است و در تابستان خنک و در زمستان گرم و مطبوع است . همچنین هوای داخل غار سبک بوده و حالت سکون مطلق دارد. به طوری که چنانچه شمعی در آنجا روشن کننده ، هیچ گونه حرکتی در شعله شمع دیده نمی شود . در برخی از معابر غار 10 الی 11 کیلومتر پیشروی شده است ، ولی هنوز تمام کانالها و شبکه های ارتباطی غار شده است ، ولی هنوز تمام کانالها و شبکه های ارتباطی غار کشف نشده اند . در حال حاضر ، پس از طی مسیر قابل قایقرانی ، غار نوردی پیاده ، در قسمت خشک غار آغاز می شود و گردشگران پس از طی مسافتی نسبتاً طولانی مجدداً با قایق ادامه مسیر می دهند . تا کنون 14 کیلومتر از معابر ، غار کشف شده ولی تنها چهار کیلومتر از معابر که با پرژکتور نور پردازی شده اند ، مورد بازدید قرار می گیرند . در مجموع ، بازدید از محوطه وسیع قندیل ها ، قندیل بزرگ ، جزایر سوم و چهارم، قایقرانی ، غار نوردی و گذراز پیچ و خم گذرگاه های آبی و دالانهایی با سقف بلوین، به بیننده می باوراند که این اثر ، حقیقتاً یکی از شاهکارهای جهان آفرینش است و هیچ وصفی توان توصیف این همه شکوه و زیبایی را ندارد . در مجموعه سیاحتی غار علیصدر ، برای بازدید کنندگان تسهیلاتی

[ هفتم مرداد 1389 ] [ 21:30 ] [ اطلس ایران وجهان ]

 

موقعیت جغرافیایی :

در روستاي عليصدر از توابع شهرستان كبودراهنگ و75 كيلومتري شمال غربي شهر همدان يكي از عجايب طبيعي جهان و نمونه نادري از غارهاي آبي قابل قايقراني به نام غار عليصدرواقع شده است كه به طول جغرافيايي 48درجه و 18دقيقه و عرض35درجه و18دقيقه داراي ارتفاع 1900متر از سطح درياست.امكان دسترسي به غار عليصدر ازسه مسير فراهم است

 در روستاي عليصدر از توابع شهرستان كبودراهنگ و75 كيلومتري شمال غربي شهر همدان يكي از عجايب طبيعي جهان و نمونه     نادري از غارهاي آبي قابل قايقراني به نام غار عليصدرواقع شده است كه به طول جغرافيايي 48درجه و 18دقيقه و عرض35درجه     و18دقيقه داراي ارتفاع 1900متر از سطح درياست.امكان دسترسي به غار عليصدر ازسه مسير فراهم است

1-همدان لالجين به بيجار كه جديد الاحداث و مناسب تر است.

2-از تقاطع سه راهي پايگاه هوايي نوژه ( در جاده همدان به رزن)

3-از طريق همدان به صالح آباد.


ادامه مطلب
[ بیست و ششم تیر 1389 ] [ 15:33 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 

                                       

همدان‌يكي‌ازديدني‌ترين،باستاني‌ترين و معروف‌ترين نواحي گردشگري ايران است. بنای‌همدان را به‌دياآكو پادشاه ماد (حدود 700 سال قبل از ميلاد) نسبت می‌دهند كه در دوره باستان؛ بانام هگمتانه و اكباتان موجوديت داشته است. وسعت منطقه‌ي باستانی هگمتانه محدود به منطقه‌ای می‌شود كه اكنون به نام تپه هگمتانه معروف است. اگر چه محدوده باستانی اين منطقه، هنوز تعيين نشده اما اين دو محل در گذشته بخش‏ هايی از يک شهر بزرگ بوده ‏اند. فاصله اين دو تپه، يعنی هگمتانه و پيسا، تقريباً دو و نيم كيلومتر است كه تپه هگمتانه به كوه‌های الوند نزديک تر است و نسبت به تپه پيسا گسترده‌تر است. شهرستان همدان از شمال به استان قزوين و زنجان، از خاوربه استان مرکزی، از جنوب به شهرستان های ملاير و تويسركان، از باختر به اسد آباد و از شمال باختري به كبودر آهنگ محدود می‌شود. شهرستان باستانی همدان از ديرباز در رشته های كشاورزی، دام‌پروری و صنايع دستی فعاليت چشم‌گير داشته و در سال‌هاي اخير صنايع كارخانه‌ای نيز به توسعه‌ي زير بنای اقتصادی آن كمك شايانی كرده است. پوست، چرم، سراميك، شيشه، قالی، تره بار، بنشن، فرآورده های دامی، انگور، سيب، گلابی و گردو و بادام اقلام مهم صادراتی همدان را تشكيل می دهد. توليدات پوست، پشم و چرم در رونق صنايع دستی اين شهرستان تاثير داشته و در نتيجه صنايع چرم‌سازی، كفاشی، پوستين دوزی و قالي‌بافی رشد و توسعه زيادی يافته است. قالی های همدان نيز كه اغلب با طرح های همدان و ساروق و با پشم مرغوب يا گل ابريشم بافته شده از جمله صادرات با ارزش همدان به شمار می رود. گيوه بافی، سراميك سازی، سفال‌گری، فلزكاری از قبيل : طلا سازی و توليد ابزارهای مختلف فلزی و صنايع چوبی از ديگر صنايع دستی شهرستان همدان به شمار مي‌آيند. از اين ميان صنعت سراميك سازی همدان كه به ويژه در شهر لالجين تمركز بيش‌تری يافته، اهميت و شهرت فوق العاده ای دارد تا آن‌جا كه جهت توسعه و اعتلای اين صنعت دانشكده‌ای در رشته سراميك سازی در شهر لالجين احداث شده است. گنج‌ نامه كه در يكي از دامنه‌هاي كوهستان الوند، در انتهاي دره باصفاي عباس‌آباد و به فاصلة 5 كيلومتري جنوب باختري همدان قرار گرفته و در آن دو سنگ نبشته حاوي پيام‌هاي داريوش و پسرش خشايار شاه (دو تن از شاهان هخامنشي) به يادگار مانده است،

مکان های دیدنی و تاریخی 

در استان همدان نقاط ديدني و تاريخي فراواني وجود دارد كه عبارت اند از: آرامگاه بوعلي‌سينا، آرامگاه بابا طاهر، موزه و تپه‌ي هگمتانه، موزه‌ي تاريخ طبيعي، موزه‌ي بوعلي، مسجد جامع، برج قربان، گنبد علويان، شيرسنگي، گنج‌نامه، امام‌زاده شاه‌زاده حسين, امام‌زاده يحيي، تپه‌ي توشيجان، مسجد شيخ‌الملوك، مسجد سيف‌الدوله، حمام بلور و امام‌زاده زبيده‌خاتون (در ملاير)، ستون سلوكي، ميدان قيصريه، حمام حاج آقاتراب، سراب گيان، مقبره‌ي باباپيره و بند ليلي يادگار (در نهاوند)، مقبره‌ي حيقوق نبي، كاروان‌سراي شاه عباس، آبشار افشار، كمربسته سركان، كاروان سراي فرسنج، آرامگاه ميررضي‌الدين و مدرسه‌ي علميه‌ي شيخ عليخان زنگنه (در تويسركان)، حمام سنگي، قلعه‌ي كيكاوس (در كبودر آهنگ)، كتيبه‌ي سلطانيه، مسجد شاه‌ طهماسب، آب انبار شاه عباس، تالار دربند و كتيبه‌ي يادبود سيدجمال (در اسدآباد) و لالجين، دشت بهار و آرامگاه شيخ محمدبهاري (در بهار) و غار علي‌صدر (در روستاي علي‌صدر). 

  

صنايع و معادن

صنايع استان همدان در دو دسته صنايع دستي و كارخانه اي دسته بندي مي شوند. دراستان همدان؛ صنايع دستی بيش از صنايع ماشينی گسترش دارد. مهم ترين صنايع دستی استان قالی بافی، سفال گری، گيوه بافی، كفش دوزی، پوستين دوزی و دباغی است. قالی بافی همدان در سطح ملی مشهور است و قالی های ريز باف آن به خارج از كشور نيز صادر می شود. سفال گری از صنايع دستی مهم استان به ويژه لالجين در شهر بهار است. انواع اين ظروف و ابراز سفالی علاوه برمصرف محلی به خارج از آن نيز صادر می شود.
در استان همدان كارگاه ها و كارخانه های متعددی تاسيس شده كه به تدريج بر تعداد آن ها افزوده می شود. يكی از صنايع سبك استان كارخانه صنعتی توليد شيشه است كه در باختر ايران كم نظير بوده و از ظرفيت توليدی منحصر به فردي برخوردار است.
صنايع غذايی، نساجی, چرم سازی سلولزی، شيميايی، كانی غير فلزی، برق و الكترونيك نيز از مهم ترين صنايع سبك استان همدان است. مهم ترين فعاليت صنايع سنگين استان همدان عبارتند از: ريخته گری چدن و توليد ادوات كشاورزی، ماشين آلات ساختمانی و راه سازی، سوپاپ انواع خودرو و شركت فولاد همدان. استان همدان از نظر معادن نيز بسيار غنی است و مهم ترين معادن آن گرانيت، سنگ آهك، سنگ ساختمانی، فلدسپات، سرب، روی، نقره آهنگران، گچ،‌ ليمونيت، ‌سيليس، تراورتن و سنگ آهن است. رونق كشاورزی، دام داری و صنايع دستی در استان همدان سبب رونق بازرگانی در منطقه شده افراد بسياری در اين زمينه مشغول به كار هستند.
 

 

کشاورزی و دام داری

كشت در سطح استان همدان به دو شكل ديم و آبی صورت می گيرد، اما بيش تر زمين هاي كشت شده به صورت ديم است. مهم ترين محصولات كشاورزی استان گردو، گندم، جو، سيب زمينی و چغندر قند است كه كشت گندم و جو حدود سه چهارم زمين هاي زير كشت را به خود اختصاص داده است. محصول گردو به ويژه در شهرستان تويسركان به دست می آيد. محصولات مهم ديگر استان در قسمت های كوهستانی، انواع ميوه ( به ويژه گلابی و سيب ) و در دامنه انگور غلات، حبوبات و صيفی جات است. استان همدان منطقه ای است كوهستانی كه در دامنه های رشته كوه الوند قرار گرفته و سرچشمه رود ها و جويبار های فراوانی است. مراتع بين دره ای آن از دير باز سبب جذب بخشی از دام داران و عشاير به اين منطقه بوده و با توجه به زمستان های نسبتا سرد و تابستان های معتدل، مراتع چرای بهاره و تابستانه را برای عشاير فراهم می كند. تا حدی كه عشاير استان های هم جوار نيز به اين استان كوچ ييلاقی می كنند. تابستان كوتاه خاصه در مناطق مرتفع شمال تويسركان و جنوب همدان سبب شده است كه ايلات و عشاير صرفا به دام داری بپردازند. شيوه دام داری در اين استان بيش ترسنتی است. در حال حاضر وجود مجتمع های دام داری صنعتی و نيمه صنعتی كه زير نظر مركز گسترش خدمات توليدی و عمرانی فعاليت دارند، توليد فرآورده  

  

وجه تسميه و پيشينه تاريخي

نام همدان؛ نخستين بار در 1100 پيش از ميلاد در كتيبه تيگلات پالسر اولين حاكم آشوری به نام اموانه يا آمادای ضبط شده است. هرودت مورخ يونانيم نام همدان را اكباتان ثبت كرده است و بناي احداث شهر همدان را به ديااكو نخستين امپراتور ماد نسبت داده است. پس از ديااكو سه حكم ران ديگر در اين سرزمين حكومت كرده و در سال 553 پيش از ميلاد موسس سلسله هخامنشی مخالفت با آژی دهاك حاكم ماد را آغاز كرد و در 550 پيش از ميلاد همدان را متصرف شد. وی با انقراض سلسله ماد به واسطه مزايای طبيعی همدان، آن جا را مقر فرماندهی خود قرار داد. به هر حال آن چه مسلم است در تمام دوره تسلط مادها همدان مركز سياسی آن ها بوده است. هخامنشيان علاوه بر حفظ و توسعه آثار ديااكو و هوخشتره خود نيز ساختمان هايی در اكباتان احداث كردند.
مورخين و باستان شناسان عقيده دارند كه خزانه حكام هخامنشی در هگمتانه نگه داری می شد و كشف آثاری مانند الواح زرين و نفايس ديگر مويد اين نظريه است. با توجه به حفاری های متوالی كه در محله های شاه داراب و سرقلعه بند هگمتانه به عمل آمده و منجر به كشف ستون های سنگی و زمينه های نفيس شده است، ديگر در اين که كاخ حكم رانان هخامنشی در محل كنونی تپه هگمتانه وجود داشته، ترديدی نيست.
هر چند به غير از مجسمه شير سنگی و آثار به دست آمده از گورستان شمال خاوري ميدان سنگ شير، تا كنون آثار ديگری از دوره سلوكی در همدان به دست نيامده ولی همين مقدار آثار نيز می تواند دليل برحضور سلوكيان در شهر باستانی اكباتان باشد. آثار و شواهدی كه در تپه مصلی وجود دارد حكايت از تنها قلعه نظامی همدان در عهد اشكانيان دارد و چنين به نظر می رسد كه همدان در اين دوره نيز مورد توجه بوده است. حكام ساسانی هم با توجه به موقعيت ويژه همدان و نزديكی آن به تيسفون و شوش، كاخ های تابستانی خود را در همدان تدارك ديده بودند.
ديلميان در جنگ با كردهای حسنويه و كاكويه به اين شهر مسلط شده و آن را ويران كردند. چنان که پاره ای از مورخين از بين رفتن يكی از دو شير سنگی كه در كنار دروازه باب الاسد قرار داشته است را به اين دوران منسوب می کنند. در تقسيمات فتوحات ديلميان همدان از آن ركن الدوله شد و سپس شمس الدوله از طرف سيده خاتون زمامداری همدان را به دست آورده و فيلسوف بزرگ شرق، بوعلی سينا را به وزارت خويش برگزيد.
هر چند همدان از كشمكش های دوران ديالمه آسيب فراوانی ديد ليكن بعداز مدت كوتاهی در زمان سلاجقه دوباره عظمت از دست رفته خود را باز يافت. به طوری كه مدتی مركز حكومت سلجوقيان شد. همدان در زمان صفويان بسيار مورد توجه بود. به دنبال انقراض سلسله صفويه همدان به تصرف احمد پاشا والی بغداد در آمد، اما بعد توسط نادر شاه افشار از ترکان باز پس گرفته شد. استان همدان در دوره هاي قاجاريه و بعد ها به عنوان يكي از مهم ترين مناطق ايران؛ همواره آباد و مستقل بوده و هم اكنون نيز يكي از قطب هاي مهم و با اهميت ايران است.

 

  

مشخصات جغرافيايي

استان همدان در باختر ايران و بين مدارهای 59 درجه و 33 دقيقه تا 49 درجه و 35 دقيقه پهنای شمالی و 34 درجه و 47 دقيقه تا 34 درجه و 49 دقيقه درازای خاوری از نيم روز گرينويچ قرار گرفته و حدود 2/1 درصد از كل مساحت ايران را در بر می گيرد. اين استان از شمال با استان هاي زنجان و قزوين، از جنوب به استان لرستان، از خاور به استان مركزی و از باختر به استان های كرمانشاه و كردستان محدود می شود. بلندترين نقطه استان همدان قله الوند با ارتفاع 3574 متر است. با توجه به شرايط اقليمی؛ مناسب ترين زمان برای مسافرت به همدان از اواخر ارديبهشت تا اواخر مهر ماه است. بر اساس آخرين سرشماري سراسري سال 1375 جمعيت اين استان 1677789 نفر برآورد شده است و شهرستان هاي آن عبارتند از: اسد آباد، بهار، تويسركان، رزن، كبودر آهنگ، ملاير، نهاوند و همدان. راه هاي دسترسي به اين استان عبارتند از:
1- راه اصلی تهران – همدان به درازاي 341 كيلومتر
2- راه اصلی تهران – خسروی كه همدان در كيلومتر 375 اين مسير قرار دارد.
3- راه اصلی تهران – سنندج كه همدان در 343 كيلومتری اين مسير قرار دارد.
4- راه اصلی سنندج – همدان به طول 182 كيلومتر
5- محور زنجان – همدان به طول 275 كيلومتر

[ دوم تیر 1389 ] [ 20:31 ] [ اطلس ایران وجهان ]
                                    
 شهرستان بين مدارهاي 35درجه و2دقيقه تا 35درجه و40دقيقه عرض شمالي و47درجه و50دقيقه تا 48درجه و43دقيقه طول شرقي قرارگرفته است .اين شهرستان از شمال به استانهاي كردستان وزنجان ،از شرق به شهرستان رزن واز غرب به استان كردستان واز جنوب به شهرستان همدان محدود مي گردد.متوسط ارتفاع آن از سطح دريا 1674متر است.مساحت اين شهرستان 4024كيلومتر مربع مي باشد كه در مقايسه با سطح استان رقمي معادل 2/21 درصد است .


تقسيمات كشوري:
شهرستان كبودرآهنگ داراي يك شهر به نام كبودر آهنگ مركز شهرستان مي باشد.اين شهرستان داراي 136 آبادي ودو بخش و9دهستان به شرح ذيل مي باشد :
- بخش مركزي شامل 6دهستان به نامهاي حاجيلو- سبزدشت – راهب – كوهين – شيرين سو ومهربان عليا.
- بخش گل تپه شامل 3دهستان به نامهاي عليصدر – گل تپه ومهربان سفلي.


اوضاع اقليمي:
شهرستان كبودر آهنگ داراي آب وهواي نيمه خشك سرد بوده ورژيم بارندگي از تيپ اقليم مديترانه اي متوسط بارندگي حدود 330ميليمتر ودرجه حرارت متوسط منطقه 7/10درجه سانتيگراد مي باشد .


وضعيت توپوگرافي ورودخانه ها :
بلندترين نقطه شهرستان با ارتفاع 2898 متر از سطح دريا قراردارد وكوههاي قلي آباد به ارتفاع 2220متر،كوه زمان با حداكثر 2208
متر،كوه كلگ با ارتفاع 2898متر ،كوه بقائي با ارتفاع 2600متر وكوه ساري قيه با ارتفاع 2570متر در اين شهرستان واقع شده اند.
رودخانه هاي اصلي حوزه آبريز شهرستان كبودر آهنگ رودخانه دمق وطاسران مي باشد كه داراي رژيم سيلابي هستند.رودخانه دمق از كوههاي چراغي وسر شاخه هاي اصلي رودخانه طاسران از كوههاي بوقاطي وكوههاي سوباشي سرچشمه مي گيرد.


پيشينه تاريخي:
در مورد شهركبودرآهنگ گفته اند ، در اين شهرنهرهاي متعدد آب وبركه هاي زيادي وجود داشته كه كبوتران از هر طرف به آنجا
مي آمده اند وبه همين مناسبت كبوتر آهنگ ناميده شده وسپس به كبودر آهنگ اصلاح گرديد.باتوجه به اينكه مردم اين شهربه زبان تركي تكلم ميكنند به زبان رايج به اين شهر كورنگ مي گويند كه به معناي نهرهاي آب است.
بناهاي تاريخي شهرستان كبودر آهنگ به شرح ذيل مي باشد:
پل كوريجان – قلعه سنگي با شقورتاران – حمام سنگي.

پل ميهمله عليا
پل آجري ميهمله در مسير جاده صالح آباد به غار عليصدر در روستاي ميهمله عليا برروي يكي از شعبات رودخانه قره آقاچ احداث گرديده ،اين پل با يك دهانه از آثار احداث شده در اوائل دوران پهلوي مي باشد .

كبودرآهنگ يكی از شهرستان‌های استان همدان است كه دربرگيرنده‌ي يكي از آثار طبيعي وبا اهميت ايرانيان يعني غار عليصدر است. گفته مي‌شود در اين منطقه چون در گذشته رودهای متعدد و بركه‌هايی وجود داشته كه كبوتران از هر سو به آن می شتافتند از اين رو آن‌را كبوتر آهنگ ناميدند اما در زبان تركی كورنگ گفته می شود كه به معنی رودهای آب است.
مركز شهرستان كبودر آهنگ در 48 درجه و 43 دقيقه درازای جغرافيايي و 35درجه و 12 دقيقه پهنای جغرافيايي و در ارتفاع 1675 متری از سطح دريا واقع شده است. كبودر آهنگ از شمال به خدابنده ( استان زنجان ) از خاور به رزن، از جنوب به همدان و از شمال باختر به شهرستان بيجار و قروه محدود می‌شود. اين شهرستان با آب و هوايی سرد و خشك، در شمال خاوري استان همدان قرار دارد. صنايع دستی به‌ويژه قالی بافی كبودر آهنگ از شهرت فراوانی برخوردار بوده و به عنوان قديمی ترين صنايع اين بخش محسوب می شوند. در بيش‌تر خانه های روستايي اين منطقه دار قالی وجود دارد و نقش به سزايي در تامين معاش مردم منطقه ايفا می كند. آب كشاورزی منطقه از چاه های عميق و قنات ها تامين می شود و گندم، جو، يونجه، بنشن، تره بار، انگور و سيب از مهم ترين محصولات آن استكبودرآهنگ يكی از شهرستان‌های استان همدان است كه دربرگيرنده‌ي يكي از آثار طبيعي وبا اهميت ايرانيان يعني غار عليصدر است. گفته مي‌شود در اين منطقه چون در گذشته رودهای متعدد و بركه‌هايی وجود داشته كه كبوتران از هر سو به آن می شتافتند از اين رو آن‌را كبوتر آهنگ ناميدند اما در زبان تركی كورنگ گفته می شود كه به معنی رودهای آب است.
مركز شهرستان كبودر آهنگ در 48 درجه و 43 دقيقه درازای جغرافيايي و 35درجه و 12 دقيقه پهنای جغرافيايي و در ارتفاع 1675 متری از سطح دريا واقع شده است. كبودر آهنگ از شمال به خدابنده ( استان زنجان ) از خاور به رزن، از جنوب به همدان و از شمال باختر به شهرستان بيجار و قروه محدود می‌شود. اين شهرستان با آب و هوايی سرد و خشك، در شمال خاوري استان همدان قرار دارد. صنايع دستی به‌ويژه قالی بافی كبودر آهنگ از شهرت فراوانی برخوردار بوده و به عنوان قديمی ترين صنايع اين بخش محسوب می شوند. در بيش‌تر خانه های روستايي اين منطقه دار قالی وجود دارد و نقش به سزايي در تامين معاش مردم منطقه ايفا می كند. آب كشاورزی منطقه از چاه های عميق و قنات ها تامين می شود و گندم، جو، يونجه، بنشن، تره بار، انگور و سيب از مهم ترين محصولات آن است. گندم و جو آن به خارج از شهرستان صادر می شود. وجود مراتع غنی در اين منطقه سبب تقويت دام‌داری شده و روستاييان روی پرورش گوسفند و گاو تاكيد فراوانی دارند به خصوص اهميت دام‌داری در دهستان مهربان بر كشاورزی بيش‌تر است.غار عليصدر،قلعه‌باشقوتاران و پل‌كوريجان مهم‌ترين ديدني هاي اين منطقه راتشكيل مي‌دهد
منبع-ویکی بدیا
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:31 ] [ اطلس ایران وجهان ]
     موقيت جغرافيايي :
بهار يكي از 8شهرستان استان همدان ودر نيمه شمالي آن قرارگرفته است اين شهرستان از شمال به شهرستان كبودر آهنگ ،از جنوب به شهرستانهاي همدان واسدآباد واز غرب به شهرستان اسد آباد واستان كردستان محدود مي شود اين شهرستان بين مدارهاي34درجه و47دقيقه تا 35درجه و10دقيقه عرض شمالي و48درجه و8دقيقه تا 48درجه و32دقيقه طول شرقي قرارگرفته است .مساحت آن 1329 كيلومتر مربع،كه د رمقايسه با استان رقمي معادل 7درصد مي باشد.
تقسيمات كشوري:
شهرستان بهار داراي سه شهر به نامهاي بهار،لالجين وصالح آباد ،به مركزيت بهار بوده وداراي 72آبادي ودو بخش و5دهستان به شرح ذيل مي باشد :
- بخش مركزي شامل 3دهستان بهنامهاي سيمينه رود،ديم كاران وصالح آباد .
- بخش لالجين شامل دو دهستان به نامهاي سفالگران ومهاجران مي باشد .
اوضاع اقليمي:
شهرستان بهارداراي آب وهواي خشك بوده ورژيم بارندگي آن از تيپ اقليم مديترانه اي ومتوسط بارندگي ساليانه حدود 320ميليمتر ومتوسط درجه حرارت سالانه حدود 5/10درجه سانتيگراد مي باشد .
وضعيت توپوگرافي ورودخانه ها:
رشته كوه الوند در جنوب غربي شهرستان همدان با بلندترين نقطه ارتفاعي 3480 متر قراردارد،وبقيه وسعت شهرستان را دشت همدان وبهار در بر مي گيرد. نقطه خروجي آبهاي شهرستان در كوشك آباد با ارتفاع 1680متر واقع گرديده است رودخانه هاي جاري در شهرستان بهار،رودخانه هاي صالح آباد ،بهادر بيك وقره آقاج مي باشد .متوسط حجم آب خروجي رودخانه هاي بهار بيگ وصالح آباد هريك 5/24 ميليون متر مكعب ورودخانه قره آقاج 9ميليون متر مكعب در سال مي باشد .

پيشينه تاريخي:
در كتب قديم از شهر بهار بعنوان مركزي آباد يادشده است .در گذشته اين شهر مركز حكمرانان كردستان ولرستان بوده ودر اوايل قرن پنجم هجري ، سلجوقيان عراق پايتخت خود را شهر همدان قرارداده بودند وقلعه بهار مرغزار قراتگين يكي از امراي سلجوقي بوده است.
خرابيهاي قلعه در كوي قلعه شهر،بنام دولت قلعه سي هنوز موجود است .بهار در طول تاريخ چندين بار مورد هجوم وحمله واقع شده است.در سال 655هجري، هلاكو خان مغول اين شهر را ويران وقلعه را باخاك يكسان كرد.در سال 800هجري كه امير تيمورگوركاني،آسياي صغير وشام را به تصرف در آورد.هفت ايل مهم اين مناطق را به نواحي مختلف ايران كوج داد،يكي از آنان بهارلو بو د كه به نواحي كردستان وهمدان كوچانده شد و ييلاق خود را چمنهاي بهار قرارداد.اين ايل در زمان صفويه به دو قسمت تقسيم شد،يك قسمت از آن بنام ايل بهارلو در بهار ساكن شدند وبه كشاورزي پرداختند .وجه تسميه بهاربه خاطر اسكان اين ايل در اين منطقه است .


ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:31 ] [ اطلس ایران وجهان ]
                    

جاذبه هاي بكر و منحصر به فرد طبيعت را در كنار آثار تاريخي، فرهنگي و بناهاي بازمانده از دوران باستان يكجا به مسافران و علاقه مندان هديه مي كند و به همين دليل همه ساله جمع كثيري از ايرانگردان و جهانگردان خارجي در ايام مختلف از جاذبه هاي توريستي و سياحتي اين استان ديدن مي كنند. با آرزوي سپري كردن روزهاي خوش و پرخاطره در سفر به استان همدان، اطلاعاتي چند از ويژگي هاي سياحتي و امكاناتي كه براي مسافران در سطح اين استان در نظر گرفته شده است ارائه مي شود.
موقعيت طبيعي و جغرافيايي

استان همدان با وسعتي حدود 20000 كيلومتر مربع و بيش از 2 ميليون نفر جمعيت، در غرب ايران قرار گرفته است با 8 شهرستان به نامهاي: همدان- ملاير- نهاوند- تويسركان- اسدآباد- كبودرآهنگ- بهار و رزن.


ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:30 ] [ اطلس ایران وجهان ]
غار علیصدر یکی از بی نظیر ترین و خوش منظره ترین غارهای طبیعی قابل قایقرانی جهان است که در روستای علیصدر از توابع بخش گل تپه شهرستان کبودراهنگ و 75 کیلومتری شمال غربی شهر همدان؛ به طول جغرافیایی 48 درجه و 18 دقیقه و عرض 35 درجه و 18 دقیقه و ارتفاع 1900متر از سطح دریا واقع شده است.
این غار در کوه نه چندان مرتفع ساری قیه ( صخره زرد) ایجاد شده که در قسمت جنوب روستای علیصدر و چسبیده به آن قرار گرفته است. در این کوه دو غار دیگر به نام های سراب و سوباشی وجود دارد که به ترتیب 7 و 11 کیلومتر با غارعلیصدر فاصله دارند و چنانکه در منابع جغرافیایی آمده آب غار علیصدر از غار سراب سرچشمه می گیرد.

عکسها از خبرگزاری مهر


ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:30 ] [ اطلس ایران وجهان ]
سركان يكي از شهرهاي استان همدان در ايران است. اين شهر در شهرستان تويسركان و در جنوب دامنه‌هاي رشته كوه الوند واقع شده است. مختصات جغرافيايي سركان 48 درجه و 27 دقيقه طول شرقي و 34 درجه و 36 دقيقه عرض شمالي است. ارتفاع متوسط آن از سطح دريا 2040 متر و مساحت شهر 2,026 كيلومتر مربع است. كوتاه‌ترين راه تا مركز استان 101 كيلومتر و كوتاهترين فاصله با شهرهاي مجاور 7 كيلومتر است که با شهر تويسركان مي‌باشد.
جمعيت سركان تقريباً ثابت بوده (حدود 5400 نفر) و رشد نسبي بين سالهاي 75-35 ، سه صدم درصد بوده است. همچنين تراكم نسبي جمعيت در سركان 7,2676 نفر در كيلومتر مربع به دست مي‌آيد كه در مقايسه با استان (9,6288 نفر در كيلومترمربع،سال 1375) نشان دهنده كم بودن آن نسبت به استان مي‌باشد.

جغرافيا:
شهر سرکان به فاصله حدود 6 کيلومتري شمال غربي تويسرکان در دامنه کوه‌هاي الوند ودر کنار رود خانه سرکان قرار دارد. شهر سرکان از شمال و شرق به کوهستان الوند، از جنوب به شهرستان تويسرکان واز غرب به شهرستان اسدآباد و شهر فرسفج محدود مي‌شود. سرکان داراي آب و هواي ييلاقي و بسيار مطبوعي است و وجود انبوه درختان ميوه وچشمه‌هاي پر آب سرکان را به يکي از زيباترين مناطق گردشگري استان تبديل کرده است.

تاريخ:
شهر سرکان به استناد شواهد بسيار داراي تاريخ کهني است. يکي از شواهد نام سرکان مي‌باشد که به نظر مي‌رسد از نام‌هاي ايراني و مربوط به دوره قبل از اسلام باشد.اما معناي سرکان که بعضي از ايران شناسان آلماني آن را «سرخان» ضبط کرده و گفته‌اند که چون بر بالاي سرخ رود باشد پس بدان نسبت يافته است ولي اين نظر درست نيست. به احتمال قوي سرکان به معناي بالاي کوه باشد چنان که «حسن ابن محمد قمي» (قرن 4) در مورد قريه سرکان قم گويد که: چون اردشير به بناي آن فرمود وآن را گفتند که در کدام موضع بنا نهيم گفت: «افراسَراکان» يعني بر سر کوهي که از آن رودخانه مي‌آيد پس آن ديه را بنا کردند و سرکان نام نهادند.

جاذبه‌هاي گردشگري:
بارز‌ترين جاذبه‌هاي اين شهر باغهاي زيبا و کوه‌هاي بلند آن است. پارک توريستي کمربسته نيز با چنارهايي کهن در اين شهر قرار دارد.
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:29 ] [ اطلس ایران وجهان ]
فامَنين (فامِنين هم گفته مي‌شود) شهري است در استان همدان ايران. فامنين مرکز بخش فامنين شهرستان همدان است. جمعيت شهر فامنين در سرشماري سال 1375 خورشيدي 8785 نفر بوده‌است.فامنين در 135 کيلومتري جاده ساوه به همدان و در 55 کيلومتري همدان واقع شده‌است.

غار قلعه‌جوق که از آثار دوره پيش از اسلام است از نقاط ديدني فامنين است.غار در منتهااليه شرق فامنين واقع شده‌است.

در قديم:
در فرهنگ جغرافيايي ايران جلد 5 درباره فامنين آمده‌است: قصبه‌اي از دهستان درجزين بخش رزن شهرستان همدان که در 31 هزار گزي جنوب قصبه رزن به همدان واقع است. جلگه‌اي سردسير، داراي 4170 تن سکنه‌است. آب آنجا از قنات تأمين مي‌شود و محصول عمده‌اش غلات، حبوبات، صيفي، لبنيات، و شغل اهالي زراعت و گله داري و صنعت دستي زنان قالي بافي است. داراي 50 دکان و يک دبستان است. راه فرعي شوسه دارد.
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:29 ] [ اطلس ایران وجهان ]
ازندریان شهری است در استان همدان ایران. ازندریان در بخش جوکار شهرستان ملایر قرار دارد. محصولش غلات، انگور و انواع میوه‌های سردسیری است. در اطراف آن خرابه‌های آثار تاریخی دیده می‌شود . این شهر به واسطه داشتن معادن بزرگ

سیلیس پیشرفتهای چشمگیری نموده است .حمعیت شهرارندریاه حدود۹۰۰۰ نفراست

منبع:مرجع شهرهای ایران

[ دوم تیر 1389 ] [ 20:28 ] [ اطلس ایران وجهان ]
شهر سامن در حدود 15 کيلومتري جنوب غربي ملاير و در راه ملاير-بروجرد قرار دارد. محصول اصلي باغات اين شهر گردو ، انگور و بادام است .
شهر سامن در حدود 15 کيلومتري جنوب غربي ملاير و در راه ملاير-بروجرد قرار دارد. محصول اصلي باغات اين شهر گردو ، انگور و بادام است .
 
شهر سامن حدود ۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:28 ] [ اطلس ایران وجهان ]
صالح‌آباد شهري در 25 کيلومتري همدان با مختصات جغرافيايي 34°55? شمالي و 48°21? شرقي و از توابع شهرستان بهار است. جمعيت اين شهر به طور تقريبي 8000 نفر مي‌باشد.

اين شهر در کنار سه راهي جاده همدان -سنندج- کرمانشاه قراردارد.در اطراف اين شهر کوچک زمين‌هاي کشاورزي پراکنده ديده مي‌شود و بيشتر سيب‌زميني و گندم کشت مي‌گردد. يکي از شاخه‌هاي فرعي رودخانه قره‌چاي از اين شهر مي‌گذرد و با ايجاد سدي کوچک از آن براي آبياري تاکستان‌ها و مزارع آنجا استفاده مي‌شود.
از سوغات معروف اين شهر به انگور و شيره آن مي‌توان اشاره کرد. اکثر مردم اين شهر مالک کاميون‌هاي کشنده هستند؛ به طوري که طبق سرشماري سال 1380 در اين شهر کوچک حدود هزار دستگاه از اين کاميونها در اين شهر وجود دارد و مشاغل صنعتي مرتبط در اين شهر رونق دارد.

 منبع :مرجع شهرهای ایران

[ دوم تیر 1389 ] [ 20:28 ] [ اطلس ایران وجهان ]
قَهاوَند شهري است در استان همدان ايران. قهاوند مرکز بخش شرا شهرستان همدان است. جمهيت شهر قهاوند 2,757 نفر است. (سرشماري 1375 خ.). از روستاهاي بزرگ بخش قهاوند مي‌توان به روستاي كوزره اشاره كرد.
 
قَهاوَند شهري است در استان همدان ايران. قهاوند مرکز بخش شرا شهرستان همدان است. جمهيت شهر قهاوند 2,757 نفر است. (سرشماري 1375 خ.). از روستاهاي بزرگ بخش قهاوند مي‌توان به روستاي كوزره اشاره كرد
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:28 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 لالجين شهر لالجين در شمال همدان واقع است و به طول جغرافيايي 48 درجه و 28 دقيقه و عرض جغرافيايي 34 درجه و 58 دقيقه قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دريا 1731 متر است.اين شهر که مرکز بخش لالجين است، از همدان بيست کيلومتر و از بهار نه کيلومتر فاصله دارد.

بخش لالجين با وسعت 508 کيلومتر مربع و جمعيت 44,568 نفر ‎در شرق شهرستان بهار واقع شده، از جنوب به شهرستان همدان و از شمال به کبودرآهنگ محدود مي‌شود و شامل دو دهستان مهاجران و سفالگران است. شهرستان بهار با وسعت 1329 کيلومتر مربع در نيمه شمالي استان واقع شده‌است. اين شهرستان داراي سه شهر به نامهاي بهار، لالجين و صالح‌آباد بوده، داراي هفتاد و دو آبادي، دو بخش و پنج دهستان است.

ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:27 ] [ اطلس ایران وجهان ]
شهر مَريانَج (نام محلي: مَرگانه) يکي از شهرهاي استان همدان ايران است. مريانج يکي از شهرهاي تابعه شهرستان همدان است که در 6 کيلومتري جاده همدان-کرمانشاه و در دامنه‌هاي الوند واقع است. لهجه مردم اين شهر مرگانه‌اي نام دارد که نزديکي‌هايي با گويش‌هاي لري و فارسي جنوب استان همدان دارد.مريانج

اولين آمار ثبت شده در خصوص جمعيت مريانج به 53 سال قبل يعني سال 1329 بر ميگردد . در اين سال قصبه مريانج بالغ بر 4555 نفر جمعيت داشته است كه به لحاظ تقسيمات سياسي به استان كردستان تعلق داشته است . در اولين سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال 1335 جمعيت اين شهر به 4846 نفر مي رسد كه در طول اين 6 سال 6.4 درصد رشد داشته است . محل جغرافيايي مريانج به لحاظ تقسيمات سياسي در سال مذكور از محدوده سياسي استان كردستان خارج و به محدوده سياسي استان كرمانشاه ملحق مي گردد و در سال 1345 به محدوه جغرافيايي استان همدان اضافه مي شود . جمعيت شهر مريانج به ترتيب در سرشماري هاي عمومي نفوس و مسكن سال 1345 – 1355- 1365 - 1375 و 1382 به ترتيب به 5148 -5794 - 8242 - 9523 و 9554 نفر مي رسد . در حال حاضر جمعيت شهر مريانج در سال 1383بر اساس آمار خانه بهداشت بالغ بر 9410 نفر مي باشد .

جدول شماره (1 ) تعداد و سير رشد جمعيت شهر مريانج طي سال 1329-1383

سال

1329

1335

1345

1355

1365

1375

1382

1383

جمعيت

4555

4846

5148

5794

8242

9523

9554

9410

رشد جمعيت

1.06

0.62

1.25

4.2

1.55

0.04

1.5-


همانطور كه در جدول شماره (1) و نمودار شماره (1 ) نشان ميدهد نمودا ر وند كلي رشد جمعيت داراي شيب منفي است . اما در دو مقطع آماري در مقايسه با سالهاي قبل داراي رشد مثبت بوده است . يكي رشد 1.25 درصدي در مقطع آماري 1345 الي 1355 كه ناشي از بهبود وضعيت معيشت اجتماعي و اقتصادي مردم ناشي از اثرات حاصل از اصلاحات كشاورزي است كه در اين مقطع با قطع ارتباط مالكان و خوانين عمده و با حمايت دولت , اراضي كشاورزي با اقساط دراز مدت به زارعين و رعايا واگذار مي گردد . دومين مقطع افزايش رشد جمعيت به دهه 55 -65 تعلق دارد . كه در اين مقطع با پيروزي انقلاب اسلامي و توجه ويژه به مناطق روستايي و عمران و آبادي مناطق كشاورزي و بي توجهي دولت در امر كنترل جمعيت و شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران و توجه دولت به افزايش جمعيت بمنظور تامين نيروي نظامي مورد نياز از جمله عواملي موثر در رشد بي سابقه جمعيت در اين برهه مي باشد . بعد از اين مقطع همواره از سال 1365 تاكنون رشد جمعيت داراي روند نزولي داشته است . بطوريكه جمعيت سال 1383 حدود 144 نفر كمتر از جمعيت سال 1382 گزارش گرديده است .

تعداد و بعد خانوار

بر اساس آخرين اطلاعاتي جمعيتي اخذ شده از مركز بهداشت درماني , اين شهر در سال 1383 داراي 2243 خانوار مي باشد . متوسط بعد خانوار در حال حاضر 4.2 نفر مي باشد . در صورتيكه اين رقم در سال 1345 حدود 5.17 نفر بوده است . كه در مدت اين 38 سال بعد خانوار حدود يك نفر كاهش يافته است . تناسب و در حد مطلوب بودن اين معيار نيز امروزه بعنوان نشانه اي از توسعه يافتگي به حساب مي آيد . پيش گرفتن برنامه هاي جمعيتي تا حد زيادي بمنظور پايين آوردن متوسط تعداد افراد خانوارصورت ميگيرد تا از آن طريق سطح زندگي عمومي خانوار ارتقاء يابد . در نمودار شماره(2) تعداد و بعد خانوار طي سالهاي 45 الي 83 ارائه گرديده است .

نسبت جنسي

هدف از توزيع يا تركيب جنسي جمعيت اطلاع يافتن از تعداد زن و مرد در جامعه مورد مطالعه است . نسبت جنسي بهترين و شناخته شده ترين شاخص جمعيتي در اين رابطه است و آن عبارت است از نسبت مرد به زن يا اينكه تعداد مردان در مقابل يك صد نفر زن . معمولا ً اين نسبت در هنگام تولد حدود 105 نفر مي باشد ولي پس از تولد به علت الگوهاي مختلف مرگ و مير و چگونگي مهاجرت و وضعيت بهداشت عمومي تغيير مينمايد .

مهاجرت از مهمترين عوامل توزيع جنسي جمعيت ها است و چون اصولاً قابليت تحرك جوانان خصوصاً مردها بيشتر است , لذا اين حركات و مهاجرت ها سبب مي شود كه در نقاط مهاجر فرست عده زنان بيشتر باشد و در نقاط مهاجر پذير تعداد مردان بيشتر باشد . نسبت جنسي جمعيت شهر مريانج از رقم 123 در سال 1345 نفر به 105 نفر در سال 1383 رسيده است . همچنين اين نسبت در سالهاي 55 و 65 به ترتيب 125 و 116 نفر بوده است . البته نسبت جنسي در گروههاي عمده سني مختلف مي باشد ولذا براي اينكه تجزيه و تحليل هاي دموگرافيك را به معناي واقعي آن انجام داد آگاهي از توزيع سني جمعيت در گروههاي مختلف سني جهت بررسي زمينه هاي مختلف در امر برنامه ريزي و پژوهشي ضروري است . در اين خصوص سيماي تركيب سني و جنسي را در گروهاي مختلف سني شهر مريانج بر اساس آخرين آمار موجود به شرح جدول شماره ( 2) ارائه گرديده است .



پيشينه و تاريخ مريانج:
مريانج در بين شهرهاي مجاور همدان کمترين مهاجر را پذيرفته‌است و از وضعيت اقتصادي مناسبي برخورداراست. مردمان آن عموماً از طريق کشاورزي، دامداري، کاميون داري و... امرار معاش مي‌نمايند. ويژگي‌هاي فرهنگي و زباني آنها بعنوان يک خرده فرهنگ آنها را از روستاها و شهرهاي مجاور متمايز مي‌نمايد. وجه تسميه آن دقيقا مشخص نيست بعضا مبتني بر حدس و استنباط‌هاي شخصي است اما اهالي به آن مرگانه و همداني‌ها مريانه مي‌گويند ودر نقشه‌ها و مکاتبات اداري بصورت معرب مريانج استعمال مي‌شود. دکتر اذکايي در کتاب مادستان يا همدان نامه از طريق تحليل‌هاي زبان شناسي بر اين باور است که مرگانه از دو جز مرگ + آنه تشکيل شده و مرگ يا مرغ بمعني چمن مي‌باشد و در مجموع يعني محلي که در آنجا چمن فراوان است.(اين واژه در مرغزار به معني چمن زار و معرب آن مرج در واژه مرج راهط ومروج الذهب مشاهده مي‌شود).

اولين آمار ثبت شده در خصوص جمعيت مريانج به 53 سال قبل يعني سال 1329 بر ميگردد . در اين سال قصبه مريانج بالغ بر 4555 نفر جمعيت داشته است كه به لحاظ تقسيمات سياسي به استان كردستان تعلق داشته است . در اولين سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال 1335 جمعيت اين شهر به 4846 نفر مي رسد كه در طول اين 6 سال 6.4 درصد رشد داشته است . محل جغرافيايي مريانج به لحاظ تقسيمات سياسي در سال مذكور از محدوده سياسي استان كردستان خارج و به محدوده سياسي استان كرمانشاه ملحق مي گردد و در سال 1345 به محدوه جغرافيايي استان همدان اضافه مي شود . جمعيت شهر مريانج به ترتيب در سرشماري هاي عمومي نفوس و مسكن سال 1345 – 1355- 1365 - 1375 و 1382 به ترتيب به 5148 -5794 - 8242 - 9523 و 9554 نفر مي رسد . در حال حاضر جمعيت شهر مريانج در سال 1383بر اساس آمار خانه بهداشت بالغ بر 9410 نفر مي باشد .

جدول شماره (1 ) تعداد و سير رشد جمعيت شهر مريانج طي سال 1329-1383

سال

1329

1335

1345

1355

1365

1375

1382

1383

جمعيت

4555

4846

5148

5794

8242

9523

9554

9410

رشد جمعيت

1.06

0.62

1.25

4.2

1.55

0.04

1.5-


همانطور كه در جدول شماره (1) و نمودار شماره (1 ) نشان ميدهد نمودا ر وند كلي رشد جمعيت داراي شيب منفي است . اما در دو مقطع آماري در مقايسه با سالهاي قبل داراي رشد مثبت بوده است . يكي رشد 1.25 درصدي در مقطع آماري 1345 الي 1355 كه ناشي از بهبود وضعيت معيشت اجتماعي و اقتصادي مردم ناشي از اثرات حاصل از اصلاحات كشاورزي است كه در اين مقطع با قطع ارتباط مالكان و خوانين عمده و با حمايت دولت , اراضي كشاورزي با اقساط دراز مدت به زارعين و رعايا واگذار مي گردد . دومين مقطع افزايش رشد

[ دوم تیر 1389 ] [ 20:27 ] [ اطلس ایران وجهان ]
                                         

مکانهای باستانی استان همدان

بناي شهرهمدان را به ديا آكو پادشاه ماد نسبت مي دهند. شهر همدان به نامهاي اكباتان - هگمتانه -آنادانا يا همدانا معروٿ است.شهرهمدان در زمان ٿرمانروايي بخت النصر ويران شد و بعدها داريوش بزرگ آن را مرمت كرد.


در زمان اشكانيان كه تيسٿون پايتخت كشور بود همدان پايتخت و اقامتگاه تابستاني شاهان اشكاني شد. بعد از اشكانيان ساسانيان نيز قصرهاي تابستاني خود را در اين شهر بنا كردند.خرابه هاي باروي قلعه اشكاني بر ٿراز تپه مصلي و مجسمه شير سنگي يکي از دروازه هاي همدان از آثار اين دوره است.



درسال 23 هجري براثر جنگ نهاوند همدان به تصرٿ اعراب درآمد. همدان در زمان ديلميان (319 هجري قمري) لطمات ٿراواني ديد. در قرن ششم هجري سلجوقيان مركز خود را از بغداد به اين شهر منتقل كردند و مدت پنجاه سال اين شهر پايتخت سلجوقيان بود.پس از حمله مغول اين شهر به ويرانه اي مبدل شد. در زمان صٿويه اين شهر از نعمت آباداني بهره مند شد. پس از انقراض صٿويه اين شهر به تصرٿ عثماني در آمد كه پس از شش سال توسط نادر شاه باز پس گرٿته شد.


ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:26 ] [ اطلس ایران وجهان ]
م34درجه و26دقيقه عرض شمالي و48درجه و50دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ قرار گرفته است .
از نظر محدوده هاي جغرافيايي ،شهرستان ملاير از شمال به شهرستان همدان وتويسركان ،از سمت مغرب به شهرستان نهاوند،از جنوب به استان لرستان واز سمت شرق نيز به استان مركزي محدود مي شود. بنا براين شهرستان در جنوب شرقي استان واقع شده است .

شهر ملاير بعنوان مركز شهرستان ،دومين شهر پر جمعيت استان مي باشد .شهرستان ملاير با وسعتي معادل 3208 كيلومتر مربع محدوده اي بالغ بر 9/16 در صد از كل وسعت استان را به خود اختصاص داده است .

تقسيمات كشوري:
شهرستان ملاير داراي دو شهر به نامهاي ملاير وسامن و256 آبادي وسه بخش و15 دهستان به شرح ذيل مي باشد :
-        �بخش مركز ي شامل 7دهستان به نامهاي حرمرود عليا كوه سرده جوزان موزاران كمازان عليا- كمازان سفلي- كمازان وسطي .
-        �بخش سامن شامل 4دهستان به نامهاي حرمرود سفلي آورزمان سامن سفيد كوه .
-        �بخش جوكار شامل 4دهستان به نامهاي ترك شرقي- ترك غربي- جوكار- المهدي .
اوضاع اقليمي:
شهرستان ملاير داراي اب وهوايي نيمه خشك سرد بوده ورژيم بارندگي آن از تيپ اقليم مديترانه اي ومتوسط بارندگي آن حدود 300ميليمتر است ،ميانگين درجه حرارت سالانه 44/13 درجه سانتيگراد ومتوسط درصد نم نسبي حدود 66/62 مي باشد .
وضعيت توپوگرافي ورودخانه ها:

از كل وسعت شهرستان ملاير حدود 600كيلومتر مربع آن را دشت وبقيه راارتفاعات حاشيه اي كوهستاني تشكيل مي دهد .كوه لشگردر با 2928 متر ارتفاع وكوههاي قصر قجر (كوه گرمه)وكوه سرده (در شمال وشرق ملاير)به ترتيب با ارتفاع 2206و2777 متر از سطح دريا بلندترين نقطه اين شهرستان مي باشند ونيز پست ترين نقطه اين شهرستان 1550متر از سطح دريا ارتفاع دارد .رودخانه حرم آباد اصلي ترين رودخانه اين شهرستان است ورودخانه ملاير در پايين دست شهر ملاير پس از ورود به دشت ملاير وارد مسير رودخانه گاماسياب مي شود. متوسط تخليه سالانه مسير رودخانه حرم آباد حدود 110ميليون متر مكعب در سال است.

پيشينه تاريخي:
مورخان در مورد وجه تسميه ملاير،نظرات مختلفي ارائه داده اند ،ازجمله گفته اند كه در زمان مادهادر اين نقطه ،با روشن كردن آتش برروي تپه ها وكوهها،اخبار را به ساير مناطق مي رساندند واز اين روي اين منطقه را ((مل آگر)) به معني تپه آتش (تپه بالاي آتش) مي ناميدند .اين منطقه اززمانهاي بسيار دور ،منطقه اي آباد وپر جمعيت بوده است .كه اسامي روستاهايي همچون مانيزان ،گوراب (جوراب) ، اسكنان وابنيه وآثاري چون دژگوراب ،تپه نوشيجان ، بيانگر قدمت تاريخي منطقه است.بناي شهرملاير مقارن است با حكومت قتحعلي شاه قاجار در سال 1188هجري شمسي كه ابتدا دولت آباد ناميده مي شده واحتمالاً با انقراض سلسله قاجار ،به ملاير تغيير نام يافته است .
بناهاي تاريخي وفرهنگي شهرستان ملاير به شرح ذيل مي باشد :
آتشكده وقلعه باستاني نوشيجان تپه تاريخي گوراب(جوراب) برج سامن يخچال ميرفتاح خانه قديمي لطفعليان خانه مصدقي- بازار قديمي ملاير مقبره سيف الدوله.
 
 
 

ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:26 ] [ اطلس ایران وجهان ]
 

اسدآباد منطقه‌اي تاريخي است كه قدمت آن به پيش از اسلام مي‌رسد. دليل اصلي اهميت اسدآباد، قرار گرفتن آن بر سر راه اصلي و قديمي ايران مركزي به بين‌النهرين است.


شهرستان اسدآباد با گستره اي به مساحت 1195 كيلومتر مربع 1/6 درصد از وسعت استان را تشكيل مي دهد كه در 47 كيلومتری باختر همدان و در مسير راه اصلی همدان – كرمانشاه قرار دارد.اساس‌اقتصاد شهرستان اسد آباد بر كشاورزی، دامداری و تا حدودی‌بر صنعت استوار است. محصولات كشاورزی و باغی و انواع فرآورده های دامی و صنايع دستی از صادرات مهم اين شهرستان محسوب می‌شود.


مشخصات جغرافيايي
شهرستان‌اسدآباد در 47 كيلومتری باختر همدان و در مسير راه اصلی همدان – كرمانشاه قرار دارد.ناحيه اسدآباد در محدوده اي بين 47 درجه و 50دقيقه تا 48 درجه و 18 دقيقه طول شرقي و 34 درجه و 35 دقيقه تا 34 درجه و 58 دقيقه عرض شمالي واقع شده است. شهرستان اسدآباد از شمال به قروه ( از شهرستان های استان كردستان ) و سنقر ( از شهرستان های استان كرمانشاه (از خاور به شهرستان های همدان و تويسركان، از جنوب به كنگاور ( از شهرستان های استان كرمانشاه ) محدود می‌شود.
ارتفاع آن از سطح دريا 1607 متر مي باشد
بر اساس تقسيمات كشوري داراي يك نقطه شهري . يك بخش مركزی است
اهالی شهرستان اسد آباد به زبان تركی و فارسی با گويش های كردی و لری صحبت می كنند. دين آن ها اسلام و
مذهب شان شيعه است. اسد آباد در مسير راه اصلی همدان – كنگاور و در 47 كيلومتری شهر همدان و در 32 كيلومتری شهر كنگاور واقع شده و راهی فرعی به طول 53 كيلومتر تا شهر سنقر و راهی فرعی به طول 49 كيلومتر تا شهر تويسركان از مهم‌ترين مسيرهاي دسترسي به اطراف به شمارمي‌آيند.



ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:26 ] [ اطلس ایران وجهان ]
                       

استان همدان با مساحتی بیش از 19 هزار كیلومتر متر مربع در غرب ایران قرار گرفته است

استان همدان از شمال به زنجان، از جنوب به لرستان، از شرق به استان مركزی و از غرب به كرمانشاه و بخشی از استان كردستان محدود می شود. همدان منطقه‌ای كوهستانی است و كوه الوند با 3 هزار 574 متر ارتفاع از مهمترین ارتفاعات این منطقه به حساب می‌آید.

استان همدان از نعمت رودخانه و چشمه سارهای فراوان بهره مند می باشد كه مهمترین آنها رودخانه گاماسیاب نام دارد كه یكی از بلندترین رودخانه های كشور محسوب می گردد كه از دره های جنوبی كوه الوند و سراب گاماسیاب سرچشمه گرفته و تا باتلاقهای هورالعظیم در استان خوزستان پیش می رود. [آشنايي با رودخانه‌هاي ايران]

استان همدان

استان همدان دارای زمستانهای سرد و پر برف و تابستانهای معتدل می باشد. و شهرهای بزرگ آن عبارتند از: همدان، ملایر، نهاوند، تویسركان، كبودرآهنگ، اسدآباد، بهار، سامن، سركان، قروه در جزین، لالجین و مریانج. شهر پر جاذبه و دیدنی، تاریخی و توریستی همدان قدمتی بیش از 3 هزار سال دارد و هرودت مورخ معروف یونانی مبنای این شهر را به دیااكو، نخستین شهریار ماد نسبت می‌دهد. 

در آن زمان همدان را به نام هگمتانه(محل اجتماع) و سپس اكباتان می‌نامیدند. در سال 550 ق. م این شهر به دست كوروش، پادشاه هخامنشی به تصرف در آمد و در دوران هخامنشی، اسكندر، اشكانیان و ساسانیان از شهر همدان به عنوان پایتخت تابستانی استفاده می كردند.

در دهه دوم هجرت و پس از فتح نهاوند، مردم استان به دین مبین اسلام تشرف پیدا كردند.

همدان از نظر محصولات كشاورزی به ویژه گندم ,چغندرقند، سیب زمینی، سیر وهمچنین میوه هایی كه در باغهای دامنه الوند تولید می شود و همچنین از نظر دامپروری شهرت داشته و از نظر صنایع دستی به ویژه از نظر صنایع چرمسازی، قالیبافی و گلیم بافی و به ویژه  با توجه به وجود شهر لالجین به عنوان قطب سفالسازی و سرامیك كشور محسوب می شود. 


ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:25 ] [ اطلس ایران وجهان ]
                                

رزن

مساحت : 


2729

جمعیت : 


123790

 

توضیحات : 


شهرستان رزن در شتی هموار با زمنهای حاصلخیز و مناظر طبیعی در مسیر جاده اصلی همدان به تهران قرار گرفته . این شهرستان از سه شهر رزن ،قروه درجزینو دمق و 3 بخش مركزی سردرود وقروه و در جزین و نیز 7 دهستان و 130 روستای دارای سكنه تشكیل شده است و اكثرا به تركی سخن می گویند ولی زبان فارسی نیز در بین آنها رایج است. رزن در سال 1368 از بخش به شهر و از سال 1373 به شهرستان ارتقا یافته و در آن فرمانداری مستقر شده است. این شهرستان از ناحیه شمال و شمال غربی به استان قزوین از جنوب به شهرستان همدان از مشرق به استان مركزی و از مغرب به شهرستان كبودرآهنگ محدود می باشد.در شمال شرقی این شهرستان رشته كوه خرقان قرار گرفته كه بلندترین نقطه آن در محدوده شهرستان رزن دارای ارتفاع 2630 متر از سطح دریاست.به لحاظ اینكه رزن در شمالی ترین نقطه استان واقع شده است ، هوای آن نسبتا سردتر از سایر نقاط استان است . لیكن در عوض در تابستانها از آب و هوای معتدلی برخوردار است و میانگین درجه حرارت سالیانه ان به طور متوسط 11 درجه سانتی گراد است.متوسط بارندگی سالیانه این شهرستان نیز حدود 300 متر محاسبه شده است و در مجموع با توجه به تقسیم بندی آب و هوایی آب و هوای شهرستان رزن سردو معتدل كوهستانی محسوب میشود٠

شهرستان رزن يكي از شهرستان‌هاي استان همدان است كه از شمال با استان قزوين، از خاور با استان مركزی و از جنوب و باختر با شهرستان كبودر آهنگ هم جوار و آب و هوای آن سرد و خشك است. به علت وجود مراتع مناسب در اطراف رزن، دام‌داری به عنوان يكی از اركان اصلی اقتصاد شهر مطرح شد و مهم ترين عامل توجه بيش تر به شهر رزن، قرارگرفتن آن بر سر راه تهران ـ همدان است. در مورد چگونگی نام‌گذاری و پيشينه تاريخی رزن دو روايت نقل شده است: اول آن‌كه رزن از كلمه رايزن گرفته شده كه در اصطلاح رايزن به معنی مهمان‌دار بوده است. در شرح اين مطلب آمده كه رزن بر سر راه اصفهان – زنجان و قزوين – همدان بنا شده است و بنای اوليه آن جنبه كاروان‌سرا داشته كه مسافران بعد از استراحت در كاروان سرای شاه عباسی واقع در آوج، منزل بعدی را رزن می دانستند و به مرور زمان رايزن به رزن تبديل شده است. در روايت دوم درباره رزن آمده كه به علت وجود باغ های انگور (رز) اين منطقه به رزان معروف شده كه به مرور زمان به رزن تغيير يافته است

[ دوم تیر 1389 ] [ 20:25 ] [ اطلس ایران وجهان ]
     شهرستان نهاوند با مساحت 1461 كيلومتر مربع يكي از هشت شهرستان استان همدان بوده ودر جنوب غربي آن قراردارد .اين شهرستان از شمال به شهرستان تويسركان از شمال غربي وغرب به استان كرمانشاه از جنوب به استان لرستان واز شرق به شهرستان ملاير محدود مي گردد.اين شهرستان در بين عرض هاي 1/34و25/34 شمال وطول هاي 58/47و32/48 شرقي قراردارد مساحت اين شهرستان در مقايسه با استان رقمي معادل 7/7 درصد است .


تقسيمات كشوري:
شهرستان نهاوند داراي دو شهر به نامهاي نهاوند وفيروزان به مركزيت نهاوند بوده وداراي 193آبادي ودو بخش و7دهستان به شرح ذيل مي باشد :
- بخش مركزي شامل 5دهستان به نامهاي طريق الاسلام ،فضل ،گيان ،شعبان وگاماسياب مي باشد.
- بخش خزل شامل2دهستان به نامهاي خزل شرقي وسلگي مي باشد.
اوضاع اقليمي:
شهرستان نهاوند داراي آب وهواي نيمه خشك وسرد بوده ورژيم بارندگي آن از تيپ اقليم مديترانه اي ومتوسط بارندگي ساليانه آن محدود 450ميليمتر مي باشد .ميانگين درجه حرارت سالانه حدود 18/13 درجه سانتيگراد است .
وضعيت توپوگرافي ورودخانه ها:
دشت نهاوند بصورت دره اي باريك وطويل با وسعت 640كيلومتر مربع از رسوبات آبرفتي تشكيل شده است مرتفع ترين مناطق نهاوند در كوههاي غربي است .شيب عمومي دشت نهاوند از جنوب شرقي به شمال غربي است .در اين شهرستان رودخانه گاماسياب كه از بهم پيوستن رودهاي ملاير،تويسركان ونهاوند بوجود آمده در جهت جنوب شرقي شمال غربي تا محل برخورد به رودخانه قره سو جريان مي يابد .حجم تخليه ساليانه رودخانه گاماسياب حدود 650ميليون متر مكعب بوده كه از محل روستاي دو آب خارج ووارد استان كرمانشاه مي شود

.


 


ادامه مطلب
[ دوم تیر 1389 ] [ 20:24 ] [ اطلس ایران وجهان ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

این سایت درسال1389با هدف ارائه مقالات ومطالب مختلف در زمینه اقلیم وطبیعت ابران اغاز به کارکرد ودرابتدا سعی وافری شد که مقالات مختلف وکاملی درمورد شهرستانهای مختلف ایران از لحاض طبیعت وفرهنگ واداب ورسوم و جمعیت -اثار باستانی-وقابلیتهای اقتصادی وصنعتی وکشاورزی ارائه دهد بدنبال ان در ادامه کار به بررسی کشورهای مختلف جهان پرداخت وطی مقالات مختلف کلیه کشورهای جهان از لحاض طبیعت وفرهنگ واقتصاد و.. . موردبررسی قرار گرفت وشناخت کلی از کشورهای جهان وحتی شهرهای مهم ان به ما ارائه دهد دراین میان سعی شد که با ارائه مقالات مستند وقابل اعتماد کشورهای مختلف وایران را از لحاض صنعتی واقتصادی واموزش و... مورد برسی قرار گیرد واخرین امار مقایسه ای از این کشورها ارائه شود بدنبال ان تاریخ پرافتخار ایران از دوران مادها تا عصرحاضر مورد برسی قرارگرفت دربخشی دیگر از مطالب سایت مطالب کاملی درزمینه مذهب وزندگی پیامبران وامامان وحوداث مربوط به عصر ان بزرگوران ارائه شد دربخشهای دیگر سایت صدها مقاله درزمینه اشنایی با شرکتهای صنعتی ایران وجهان واخرین اختراعات واکتشافات جهان درحوزهای مختلف علم واخرین رکوردهای ورزشی وبرترین های جهان پرداخته است دراین میان باید از مطالب زیبایی دیگر مانند روزشمار حوادث جنگ تحمیلی نام برد بهرحال امید ان است که مطالب سایت که بازحمات فراوان درسالهای اخیر از طریق جمع اوری از صدها سایت دیگر تهیه شده بتواند بخشی از نیاز خوانندگان را رفع کند دراینجا جادارد ازسایتهای مانند همشهری انلاین تیبان- ایران تراول- ویکی بدیا- مرجع شهرهای ایران- کویرها وبیابانها- تاریخ معاصر-پورتال جهاد کشاورزی- ایران اکتور- میراث فرهنگی استانها- پورتال استانها- سایت مرکز امار ایران- وسایت هواشناسی استانها - وسایتهای خبری عصر ایران-انتخاب - خبرانلاین اشاره کرد که از مطالب زیبا ومستند انها استفاده شده واز انان سپاسگزارم دراینجا باید گفت کلیه مطالب سایت بدون هیچگون تحریفی یا تغییری دران ارایه شود واینجانب مسولیتی درزمینه مطالب ارایه شده سایت از لحاض صحت یا کذب بودن ان ندارم وبا توجه موثق بودن منابع باید به ان اعتمادکرد
موضوعات وب
امکانات وب
.gigfa.com/zibasaz/2.js'> WebGozar.com Counter code -->