دانستنیها ی تاریخ وجغرافیایی ایران وجهان
اشنایی کامل با شهرهای ایران وجهان- تاریخ ایران وجهان وهزاران جدول اماری 
قالب وبلاگ
  وجه تسمیه استان کرمانشاه        
از هزاران سال پیش، نام کرمانشاه به شکل‌های گوناگون در آثار و متون تاریخی، جغرافیایی و ادبی ایران زمین و همچنین سایر ملل دنیا ثبت و ضبط شده است.
از آنجا که به موجب آثار و مدارک تاریخی و جغرافیایی موجود، شواهد صریح درباره تلفظ واقعی واژه کرمانشاهان پیش از دوره اسلامی اندک است، نمی‌توان در این خصوص نظر قطعی داد.
طی یکی از کتیبه‌های میخی آشوریان متعلق به سده 9 قبل از میلاد، از نخستین استقرارگاه اقوام پارس در غرب ایران و حوالی کرمانشاه امروزی به نام پارسوآ یاد شده است.
نویسندگان یونانی نیز در این مورد از ایالت کامبادانه یاد کرده‌اند. به‌طوری که م.آ.داندامایف مؤلف کتاب ایران در دوران نخستین پادشاهان هخامنشی، از قول پلینی، از کامبادن (کرمانشاه) به نام کامبادس یاد کرده است. آلفرد گوتشمید، مؤلف کتاب تاریخ ایران و ممالک همجوار آن ضمن شرح ساتراپی‌های دوره مقدونی، از کرند به نام کارینا و از کرمانشاهان به نام کامبادنه یاد کرده که ساتراپی‌های چهارم و پنجم نواحی سفلای دولت مقدونی را تشکیل می‌دادند.
تلفظ درست نام این استان کِرماشان است نه کرمانشاه و هنوز هم سالخوردگان و آنانی که کردی را شیوا و رسا بر زبان می‌آورند به این شهر کرماشان می‌گویند و در اشعار محلی کردی فقط نام کرماشان شنیده و دیده می‌شود.
کرماشان در اصل «کِرماچان» بوده و «کرماشان» گونه فرسایشیِ «کرماچان» است. برخی نیز می‌پندارند ریشه این نام «کرمانجان» است. کرمانج نام کردهای ترکیه، بخشی از عراق و نیز کردهای سوریه و کردهای شمال خراسان و بخشی از جمهوری ترکمنستان و گروهی نزدیک دماوند است. اما کردی کرمانجی با کردی جنوبی یعنی کردی ایلام و کرمانشاه و لکی در لرستان و جنوب استان همدان بسیار فرق دارد.
کرماشان در متون اسلامی و عربی قَرمَسین و قِرماسان آمده و نگاهی به قرماسان و قرمسین نشانگر همان کرماشان است. کرماشان یعنی سرزمین رعایا، دیار کشاورزان که الف و نون آخر این نام نشانه نسبت است.
علاوه بر این گفته می‌شود کرمانشاه از واژه «کاره مای شوون» مشتق شده است. «کاره» در ادبیات دور به معنای مقدس و «مای» نیز همان واژه ماد است و «شوون» یعنی مکان. بنابراین «مکان مقدس مادها» نام می‌دهد.
كرمانشاه يا كرمانشاهان تلفظ دولتمردان و مستوفيان و فردنويسان قرن‌های اخير و مردم غيرمحلی بود كه اشتباهاً بر اين استان اطلاق شده است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار حکومت جمهوری اسلامی به جای حکومت سلطنتی که طبعاً مقام، عنوان و شخصیت شاه از میان برداشته شد، به تصور این که میان اسم شهر کرمانشاه یا کرمانشاهان با عنوان و مقام شاهی ایران زمین، رابطه خاصی وجود داشته است، نام کرمانشاهان بدون هیچ گونه توجیه علمی و تاریخی برداشته و به ترتیب قهرمان‌شهر، ایمان‌شهر و باختران را به جای آن نهادند. با پيگيری نمايندگان مجلس در سال 1373 خورشیدی بار ديگر با تصويب مجلس شورای اسلامی، نام باختران به كرمانشاه تغيير کرد.   عوارض جغرافیایی استان کرمانشاه ویرایش        
استان کرمانشاه منطقه‌ای کوهستانی واقع در بلندی‌های رشته کوه‌های زاگرس می‌باشد. ارتفاع نواحی کوهستانی 2000 تا 3000 متر از سطح دریا متغیر بوده و قله‌های بیش از 3000 متر در آن مشاهده می‌شود. ارتفاع دشت‌ها نیز عموماً بیش از 1000 متر از سطح دریا است که گاه تا 2000 متر ارتفاع نیز می‌رسند. وضعیت توپوگرافی استان به گونه‌ای است که هر اندازه از شرق به غرب برویم، ارتفاع زمین کم می‌شود. پست‌ترین ناحیه آن قصر شیرین با ارتفاع 300 متر و بلندترین نقطه آن رشته ارتفاعات الوند (کوه الوند) به ارتفاع 3580 متر از سطح دریا می‌باشد.   کوه‌های استان کرمانشاه ویرایش        
اغلب کوه‌های استان موازی با یکدیگر و در جهت شمال‌غربی- جنوب شرقی امتداد یافته‌اند. این کوه‌ها به دوران سوم زمین‌شناسی تعلق دارند و نسبت به خط مرزی حالتی مایل دارند. کوه‌های مهم استان کرمانشاه عبارتند از:
دالاهو: رشته‌کوه‌های مشجر دالاهو در غرب کرمانشاه قرار گرفته‌اند. این رشته‌ کوه‌ها از یک سو به جلگه بین‌النهرین و از سوی دیگر به جلگه‌های کرند و اسلام‌آباد (شاه‌آباد) مشرف هستند. در این ارتفاعات گیاهان خودرو و طبیعی از جمله بیجک که خوراک مقوی و مطبوعی است، دیده می‌شود.
یونانی‌ها کوه‌های دالاهو و بهلول را زاگرس نامیده‌اند. این ارتفاعات از دیرباز مورد توجه اقوام ایرانی و در نزد یونانی‌ها معروف بوده است زیرا یکی از راه‌های بزرگ تاریخی فلات ایران به جلگه بین‌النهرین، در این رشته کوه واقع است و قسمت عمده مهاجرت‌های اقوام از مشرق به مغرب، از معابر این کوه انجام گرفته است. راه بزرگ شاهنشاهی داریوش کبیر که مرکز حکومت ایران را به متصرفات این دولت در آسیای صغیر و کرانه‌های دریای سیاه و مدیترانه متصل می‌کرد، راهی بوده که یک قسمت آن امروز باقی است و از همدان، کرمانشاه و بغداد می‌گذرد.

نوح: ارتفاعات نوح (=نوا) در جنوب رشته کوه‌های دالاهو قرار گرفته و تنگه پاطاق بین این دو رشته کوه واقع گردیده است. این کوه سرچشمه رودخانه‌های کرند و چم‌دهرا است.
بیستون و پراو: کوه‌های بیستون و پراو با وسعتی حدود 1020 کیلومترمربع در شمال و شرق شهر کرمانشاه قرار گرفته‌اند و پس از طاق بستان به سوی کردستان امتداد می‌یابند. این ارتفاعات سنگی و غیرمشجر بوده و دارای معابر محدود است که امتداد آن‌ها تا رود سیمره ادامه دارد. این رشته ارتفاعات از کوه‌های متعددی تشکیل یافته و بلندترین قله آن کوه شیخ علی‌خان به ارتفاع 3357 متر است. ژرف‌ترین غار خاورمیانه به عمق 572 متر به نام غار بیستون یا پراو، در دامنه جنوبی قله قته چرمی واقع شده است. بهترین مسیر صعود به قله کوه شیخ‌ علی‌خان، از تنگ کنشت به روستای مانگ‌هلات و از آنجا ابتدا به سوی شرق و سپس به سوی جنوب تا قله، طی می‌شود. کتیبه‌ای از زمان هخامنشیان در کوهپایه بیستون و حجاری‌های داخل آن از زمان ساسانیان در طاق بستان باقی مانده است.

الوند: رشته ارتفاعات الوند، کوهستانی مرتفع و ممتد بوده که از یک سو تا ارتفاعات چهل چشمه کردستان ادامه داشته و از سوی دیگر زاگرس را به سوی نهاوند، بروجرد و بختیاری ادامه می‌دهد. این ارتفاعات در جهت غرب به شرق منظم‌تر می‌شود به طوری که در سنقرکلیایی سدی بزرگ و غیرقابل عبور را به وجود می‌آورد. راه اتومبیل‌رو همدان به کرمانشاه، این کوه را از سوی شمال و شمال‌ غربی و مغرب دور می‌زند و راه اتومبیل‌رو جوکار به تویسرکان و کنگاور، بخشی از قسمت‌های جنوبی این کوهستان را قطع می‌کند. مناسب‌ترین راه برای رسیدن به قله الوند، از طریق گنجنامه همدان به سوی غرب می‌باشد و همچنین دره مرادبیک در جنوب همدان از مسیرهای صعود به قله الوند است.

شاه کو: ارتفاعات شاه‌کو (شاهو= شاوه)، یکی از بلندترین کوه‌های رشته کوه‌های زاگرس است که از روانسر تا نوسود امتداد دارد. شهرستان پاوه در دامنه غربی، شهرستان مریوان در دامنه‌های شمال شرقی و شهرستان سنندج و کرمانشاه در دامنه‌های جنوب شرقی این کوه قرار دارند.
قلاجه: ارتفاعات قلاجه که از جنوب شرقی سرپل ذهاب شروع شده به‌صورت قوسی تا جنوب غربی کرمانشاه ادامه می‌یابد و جلگه اسلام‌آباد را از جلگه گیلان‌غرب جدا می‌سازد.
ریزآب: ارتفاعات ریزآب یا ریجاب یا ریجو، تا شمال جاده کرمانشاه، کرند و اسلام‌آباد امتداد دارد. این ارتفاعات محل ییلاق و قشلاق ایلات و چادرنشینان است.
سفیدکوه: ارتفاعات سفیدکوه در جنوب شهر کرمانشاه بوده و به سوی لرستان امتداد دارد و اکثر قلل آن پوشیده از برف است.
کوه گزن: این کوه در 12 کیلومتری غرب پاوه و شمال روستای حوض پوچ واقع شده و ارتفاع آن حدود 2389 متر است. خط‌الرأس این کوه حدّ طبیعی بین پاوه و جوانرود است.
کوه آتشگاه: کوه آتشکده یا آتشگاه، رشته کوهی است که از کوه شاهو جدا گشته و از غرب روستای شمشیر گذشته و در جهت شمال غربی امتداد یافته به رود سیروان منتهی می‌شود. بلندترین قله آن 2462 متر ارتفاع دارد.   غارهای استان کرمانشاه ویرایش        
کوه‌های کرمانشاه به علت دارا بودن بافت آهکی و بارندگی فراوان، جایگاه غارهای متعددی است که برخی از آن شناسایی و مورد بررسی علمی قرار گرفته و تعداد زیادی ناشناخته مانده‌اند. برخی از غارهای استان کرمانشاه عبارتند از:
غار پرآو: نام غار برگرفته از کوه پرآو است که قله آن در ارتفاع 3357 متری از سطح دریا قرار دارد. وجود سراب‌هایی بزرگ همچون سراب تاق بستان و بیستون، که از آب باران‌ها و برف‌های این کوهستان منشأ می‌گیرند، سبب شده است تا در گویش کردی نام پرآو یا کوه پُر از آب برای این کوه انتخاب شود. دهانه غار در ارتفاع 3050 متری از سطح دریا قرار گرفته است. طول غار 1454 متر و عمق آن کمی بیش از 752 متر است. این غار نخستین بار در سال‌های 1350 و 1351 مورد بازدید گروهی از غارنوردان انگلیسی قرار گرفت. نخستین بازدید ایرانی‌ها تا انتهای غار در شهریور سال 1370 توسط کانون کوهنوردان کرمانشاه انجام شد. غار پرآو از کف یک گودال تونل مانند شروع شده و در طول گذرگاهی با شیب زیاد و با دو حجره وسیع ادامه می‌یابد. در سمت راست غار و کنار مدخل اصلی، گذرگاه و چشمه آب شیرین قرار دارد. این غار از نظر عمق و بزرگی در آسیا مقام اول را داشته و دوازدهمین غار جهان و سخت‌ترین غار دنیاست و بازدید از آن نیازمند تمرین و کسب آمادگی است. غار پرآو از 26 حلقه چاه با عمق متفاوت از 5 تا 42 متر و دالان و دهلیز و پرتگاه تشکیل شده است. تاکنون فقط 70 نفر توانسته‌اند این غار را پیمایش نمایند و متأسفانه 3 نفر نیز در این پیمایش جانشان را از دست داده‌اند. در آذر ماه ابتدای غار به وسیله استالاکتیت و استالاگمیت‌های یخی پوشیده شده و زیبایی خاصی به آن می‌بخشد.
  
غار قوری قلعه: غار قوری قلعه در میانه راه کرمانشاه به پاوه و در 25 کیلومتری شرق پاوه در دامنه غربی کوه شاهو یا شاوه قرار دارد. این غار بزرگ‌ترین غار آبی آسیا و طولانی‌ترین غار ایران به طول 3140 متر است که فقط چند صد متر ابتدای این غار برای بازدید عمومی آماده و بهسازی شده است. قدمت این غار به 65 میلیون سال می‌رسد. این اثر طبیعی دارای تالارهای زیبا در 1400 متری و 500 متری به نام‌های تالار مریم، تالار کوهان شتر، تالار مسیر برزخ، تالار بلور و تالار عروس می‌باشد. در بالای کوه قلعه‌گور واقع در 27 کیلومتری شهرستان پاوه (جاده اصلی روانسر- پاوه) قلعه‌ای از اواخر دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی وجود داشته که قسمتی از یکی دیواره‌های آن در کوه قلعه‌گور باقی مانده است. از این رو این محل را قلعه گور، قلعه گوری، قلعه گورا و قلعه گبری می‌نامیدند ولی به مرور زمان به علت تلفظ غلط این واژه از سوی افراد غیرمحلی، اکنون کوه و غار مزبور به نام قوری قلعه معروف شده است. با کشف این غار و بررسی آن، رکورد طولانی‌ترین غار ایران به نام کلهرود با عمق 3000 متر شکسته شد.
         
غار دو اشکفت: غار باستانی دو اشکفت شامل دو غار مجاور هم در شمال شهر کرمانشاه، در دامنه جنوبی کوه میوله قرار دارد و کهن‌ترین بقایای سکونت انسان در شهر کرمانشاه است. با توجه به مطالعات باستان‌شناسی انجام شده، غار شرقی در دوران پارینه سنگی میانی (بین حدود 120 تا 40 هزار سال پیش) محل سکونت انسان نئاندرتال بوده است. ساکنان این غارها بیشتر به شکار بز کوهی، میش وحشی، گورخر و اسب وحشی می‌پرداختند. این غار در ارتفاع حدود 300 متری از دشت و مشرف بر پارک کوهستان می‌باشد.

غار جوجار: غار جوجار در فلات شمالی پراو در قسمت شمال غرب قله شاآودالان قرار گرفته است. در پیرامون این غار محوطه زیبا و چشمه‌سارهای گوارا و دایمی وجود دارد که محل تفریح کوهنوردان این استان است.
در گذشته دهانه غار جوجار به‌صورت هولناکی با قطر زیاد رو به آسمان قرار گرفته و با شیب نسبتاً تندی از سوی شرق به پایین کشیده شده و از جهت‌های دیگر با سوراخ‌ها و حفره‌های عمود به دهانه اصلی غار ختم گردیده بود. اکنون دهانه غار با شیب ملایم و پلکانی با سنگ‌های صاف و صیقلی و رسوباتی که از شستن خاک بیرون به درون غار ایجاد شده تا حدود 50 متر قابل دسترسی برای عموم می‌باشد.
‌غار کاوات: غار کاوات در شمال روستای شبانکاره بخش جوانرود قرار دارد. ورودی آن هلالی و در جلو آن یک صفه (سکّو) می‌باشد که ارتفاع آن از زمین حدود 3 متر است. از ورودی غار به طرف داخل سراشیبی وجود دارد. در وسط غار دو بالاخانه دیده می‌شود که در دل سنگ تراشیده‌اند. در 2 متری انتهای غار نهر آبی از پهنای غار جریان دارد. آب از یک دهانه درآمده و به دهانه دیگری می‌ریزد. این دو دهانه غربی و شرقی است. آب در میان طاق ناپدید می‌شود و قدری پایین‌تر رود کوچکی جریان می‌یابد.
غار شکارچیان (بیستون): غار بیستون یا شکارچیان بر دامنه کوه بیستون در 200 متری نقش تاریخی داریوش هخامنشی، بالای سر مجسمه هرکول واقع است. چشمه‌های گوارایی که از پای کوه تاریخی بیستون می‌جوشند در زیر آن قرار دارند. غار از لحاظ نور و روشنایی در حدّ مطلوبی می‌باشد و دسترسی به آن آسان است.

غار بیستون غار کوچکی است که فقط 6 نفر می‌توانند در آن جای گیرند. ظاهراً این غار یک مخفی‌گاه برای زندگی شکارچیان بوده است، زیرا موقعیت مکانی غار طوری است که تا به آن نزدیک نشوند، افراد داخل آن دیده نمی‌شوند. به عقیده پروفسور کارلتون کون؛ باستان‌شناس آمریکایی که در تابستان سال 1328 خورشیدی غار را مورد بررسی قرار داد، این غار در دوره‌های مختلف زندگی بشر مورد استفاده قرار گرفته است. وی نام غار را غار شکارچیان و زرادخانه انسان قدیم نامیده است.
غار دودر: این غار در دامنه کوه بیستون و در قسمت شمال شرقی غار شکارچیان قرار دارد. این غار 20 متر عمق و در حدود 170 متر مربع وسعت دارد. ارتفاع سقف غار نیز بین 1 تا 3 متر است. غار دودر دارای دو دهانه است. دهانه اصلی در جهت جنوب– جنوب غربی، مشرف بر دره‌ای پرشیب و کم عرض است و به پرتگاهی منتهی می‌شود. دهانه دیگر غار در جهت شرقی– جنوب شرقی، مشرف به راهی است که به غارهای آفتاب و تاریک منتهی می‌شود. ابزارهای شناسایی شده از این غار عبارتند از ابزارهای روتوش شده، سنگ مادر، خراشنده‌های جانبی و خراشنده‌های متقارب، تراشنده‌های کنگره‌دار، تراشنده‌های دندانه‌دار و سوراخ کننده‌ها که این ابزارها مربوط به دوره موسترین می‌باشند.
غار کبوتر: مَر کموتر (غار کبوتر)، مرمیان راهان، غار کبوتر در اراضی جنوبی روستای میان‌راهان، در کمرکوهی به نام کمرسیاه، غار سنگی و بزرگ وجود دارد. راه بیستون به سنقر از دامنه شرقی این کوه می‌گذرد. این غار در محل به مر کموتر معروف است زیرا در زبان کردی «مَر» به معنای غار می‌باشد.
دهانه غار جنوبی- غربی است. پهنای ورودی غار 6 متر و بلندی دهانه غار 10 متر است سقف آن بین 13 تا 15 متر تغییر می‌کند. طول غار که شمالی- جنوبی است، 36/5 متر و پهن‌ترین نقطه آن 13/5 متر است. در انتهای ضلع غربی غار، شاخه‌ای از قسمت اصلی جدا می‌شود که درازای آن 11/5 متر و بلندی دهانه آن 3 متر است.
کف غار و به ویژه اراضی مقابل دهانه غار را سفال شکسته فراوان پوشانده است. سفالینه‌ها عموماً بی‌نقش بوده و به دوره پیش از تاریخ و دوره پارتی (اشکانی) تعلق دارد.
مَر خَرل: مَر خَرل یا غار خرل در مرز سنقرآباد و بیستون، بر دامنه شرقی کوه پراو به سوی پل آجری شاه عباسی، قرار دارد. این غار با طول 27 متر بر دشت بیستون مشرف است. غار خرل در سال 1965 میلادی توسط فیلیپ اسمیت مورد حفاری قرار گرفت که در این حفاری چند تیغه سنگی که از آن‌ها به عنوان ابزار استفاده می‌شد، به دست آمد. این اشیا مربوط به انسان‌های دوره پالئولیتیک است. از 56 نمونه استخوان حیوان به دست آمده از این غار، 240 عدد متعلق به بز و گوسفند بود که این امر نشان می‌دهد زاگرس مرکزی یکی از مراکز اولیه اهلی شدن این دو حیوان بوده است. جدیدترین آثار مکشوفه از غار خرل متعلق به دوره ساسانی است. از این غار در فصل بهار برای آغل گوسفندان استفاده می‌شود.
مَر تاریک: مَر (غار) تاریک در دامنه کوه بیستون و در قسمت شمال غربی غار خرل قرار دارد. این غار 25 متر عمق و در حدود 80 متر مربع مساحت دارد. این غار به صورت دالان دراز و کم عرضی است که در انتها به محوطه‌ای نسبتاً بازتر منتهی می‌شود. دهانه غار به سمت جنوب شرقی است. اشیای شناسایی شده از این غار که بیشتر در قسمت انتهایی غار به دست آمده‌اند، مصنوعات سنگی مربوط به دوره موسترین و شامل سنگ‌های مادر، خراشنده‌ها، سوراخ کننده، اسکنه، ابزارهای کنگره‌دار و دندانه‌دار است.
غار آفتاب: این غار در دامنه کوه بیستون و در حدّفاصل غارهای تاریک و دودر قرار دارد. غار آفتاب 26 متر طول دارد و دهانه آن به سمت شمال شرقی است. مساحت غار 160 متر و دهانه آن حدود 6 متر ارتفاع دارد و به تدریج از ارتفاع آن کاسته می‌شود. سنگ‌های شناسایی شده از این غار بیشتر به صورت تراش‌های ساده، تراش‌های وازده و سنگ مادر دیده می‌شود. ابزارهای سنگی ساخته شده، شامل خراشنده‌ها و سوراخ کننده‌ها است. علاوه بر مصنوعات سنگی، در کف غار نیز ابزاری از جنس استخوان به دست آمده که به شکل مثلث است. در بخش تحتانی این ابزار سه سوراخ وجود دارد. یکی از این سوراخ‌ها بر لبه جانبی ابزار است که متأسفانه کاربرد این قطعه استخوان مشخص نیست. ابزارهای سنگی شناسایی شده از این غار نیز متعلق به دوره موسترین است.
مَر دُزان: مَرِ دُزان یا غار دزدان در ابتدای اراضی سنقرآباد، در جهت نشار، در تنگ میان دارابگ وجود دارد. این غار طبیعی بوده و دهانه آن حدود 4 متر و عمقش بیش از 8 متر است. در کف غار آثاری از کند و کاو دیده می‌شود. ابزارهای مختلف سنگی که از گوشه و کنار غار به‌دست آمده متعلق به دوره پالئولیتیک است.
غار انار: مَرِ انار یا غار انار در تنگ میان دارابگ، در جهت خورَتاب واقع است. کف غار پوشیده از قشر ضخیمی از فضولات دام است. این غار از مَرِ دُزان بزرگ‌تر و وسیع‌تر است. مَرِ انار از اوایل بهار تا اواسط پاییز، آغل گله‌های روستای سنقرآباد و آبادی‌های نزدیک است.
غار حاجی: مَرِ حاجی یا غار حاجی در روستای کُلَه‌جوب در تنگ دینور در سمت چپ راه بیستون به سنقر کلیایی قرار دارد.
غار سیدشهاب: مَرِ سیدشهاب یا غار سیدشهاب در میان تنگ میان راهان قرار گرفته است.
غار طویله سوراخ: این غار دراز و باریک در دره کوه بلیوار، در شمال روستای کنگرشه بانین، در محلی که به نظرگاه مولا (نظرگاه علی) معروف است، قرار دارد. در پاره‌ای نقاط آثاری از کنده شدن غار به صورت دستی دیده می‌شود. در میان غار سرابی بزرگ است که مشخص نیست آب آن به کجا می‌رود.
غار کِنِشت: غار کنشت در بین راه روستای کنشت قرار دارد. هیأت باستان‌‌شناسان دانشگاه شرقی شیکاگو به سرپرستی بروس هاو در سال‌های 1339-1338 خورشیدی از آن بازدید کرده و پس از حفاری و انجام مطالعاتی، این غار را به زمانی در حدود 40 هزار سال پیش نسبت داده‌اند.
غار آوازا: غار آوازا یا غار چشمه سهراب در 2 کیلومتری جاده سنقر- کرمانشاه در کوه چشمه سهراب از رشته کوه‌های پراو قرار دارد. ارتفاع دامنه کوه تا پای غار حدود 500 متر است. پای غار استراحتگاه و چشمه آبی وجود دارد.
برای دسترسی به غار ابتدا ارتفاع 6 متری را که جای پا توسط دست کنده شده طی کرده سپس از 6 پله کنده‌کاری شده بالا رفته و به دهانه اصلی غار وارد می‌شوند. ابتدا ایوان و سپس محوطه سالن مانندی قرار دارد. آشپزخانه، اتاق خواب، اتاق پذیرایی نیز ساخته شده. در داخل غار در محلی آب جمع می‌شود و به شکل استخری درمی‌آید و در بیرون غار دستشویی ساخته‌اند.
در خارج غار دو دیده‌بانی در ارتفاع 250-300 متری وجود دارد. آقای حسین مکری ساکن سنقر بر این باور است که آثار این غار مربوط به دوره هخامنشیان است، ولی اسماعیل قبادی بیستونی غار و آثار کنده‌کاری آن را مربوط به زمان اسماعیلیان می‌داند.
در قسمت شرقی غار آوازا، غار دیگری وجود دارد که در آن آجرهایی به ابعاد حدود 20×50×100 سانتی‌متر وجود دارد و غاری طولانی است.
غار (پناهگاه سنگی) ورواسی: این پناهگاه سنگی در 11 کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه، در دامنه کوه ماسیم و در دره معروف به تنگ کنشت قرار دارد. این پناهگاه در سال 1960 میلادی مورد گمانه‌زنی قرار گرفت. بنا به تحقیقات انجام شده این پناهگاه سنگی محل مناسبی برای استقرار موقت شکارچیان بوده است. بقایای حیوانی مکشوفه نیز این امر را تأیید می‌کند. در میان استخوان‌های حیواناتی که آزمایش شده‌اند، تعداد زیادی بقایای استخوان حیوانات شکاری مانند گورخر، بزکوهی، بز و گوسفند اهلی نشده، گراز وحشی و کفتار وجود داشت. علاوه بر آن مقداری استخوان جوندگان کوچک جثه مانند موش کور و خرگوش نیز در میان بقایای استخوانی مشاهد شد.   دشت‌های استان کرمانشاه ویرایش        
اگرچه بیشتر نواحی استان کرمانشاه کوهستانی است، ولی همین کوهستانی بودن موجب گردیده که شکست‌ها و چاله‌های ساختمانی اولیه، غالباً دشت‌های این منطقه را به‌وجود آورد. در بین کوه‌ها که گاه پهناور و در بعضی جاها کم‌عرض و باریک می‌باشند، دشت‌های متعددی تشکیل شده که از مواد آبرفتی انباشته شده‌اند. عامل اصلی در ایجاد قشر بالایی خاک این دشت‌ها، فرسایش ممتد سال‌های طولانی بوده که همچنان ادامه دارد.
دشت اسلام‌آباد: اين دشت از طرف غرب به وسيله ارتفاعات دالاهو محدود گرديده است. دامنه‌های اطراف اين دشت مشجر است. دشت اسلام‌آباد در حدود 460 كيلومتر مربع وسعت دارد .
دشت بيلوار: اين دشت از رسوبات رودخانه كامياران به وجود آمده است. اراضی اين دشت در حدود 11 هزار هكتار مساحت دارد.
دشت بين ارتفاعات الوند و كوه بيدسرخ: اين دشت به عرض 55 كيلومتر می‌باشد. ارتفاعات شمالی آن نسبتاً صعب‌العبور بوده ولی از طرف جنوب باز و هموار است و به همين سبب راه‌هايی به طرف شهرستان‌های نهاوند و تويسركان از اين منطقه كشيده شده است.
دشت بين ارتفاعات پاطاق و خسروی: ارتفاعات اين دشت از سطح دريا كم و به علت همجواری با خاک عراق، دارای آب و هوای نسبتاً گرم است. عرض اين دشت بين 20 تا 70 كيلومتر است.
دشت دينور: اين دشت در جنوب سنقر قرار گرفته و مساحت اراضی آن حدود 9 هزار هكتار است.
دشت صحنه: اين دشت از پای ارتفاعات بيد سرخ آغاز و در ارتفاعات نعل شكن خاتمه می‌يابد. عرض اين دشت در حدود 90 كيلومتر است .
دشت كرند: اين دشت در امتداد غربی دشت اسلام‌آباد غرب قرار دارد و مساحت اراضی آن در حدود 9 هزار هكتار است .
دشت ماهيدشت: اين دشت را ارتفاعات نعل شكن در شرق و ارتفاعات حسن‌آباد در غرب احاطه كرده است. عرض آن 25 كيلومتر می‌باشد و از دو طرف كاملاً باز است. اين دشت از مناطق عمده زراعی استان كرمانشاه محسوب می‌شود.
دشت هرسين: دشت هرسين بين راه بيستون به نورآباد قرار گرفته و مساحت اراضی آن حدود 15500 هكتار است.   رودخانه‌های استان کرمانشاه ویرایش        
­استان كرمانشاه از مناطق نسبتاً پرآب كشور محسوب می‌شود. استان كرمانشاه شـــامل دو حوزه بزرگ آبخيز كـرخه عليا و سيـروان می‌باشد. حــــوزه آبخيز كـرخه عليا (حوزه آبريز داخلی) شامل 15 زير حوزه اصلی می‌باشد كه  در مركز و شرق استان شامل شهرستان‌های كرمانشاه، اسلام‌‌آباد غرب، كنگاور، جوانرود (بخش روانسر)، صحنه و هرسين می‌شود  و آب رودخانه‌های آن به رودخانه سيمره می‌ریزد. ­حوزه آبريز سيروان (حوزه آبريز خارجی) با 19 زير حوزه اصلی در شمال غرب استان شامل شهرستان‌های قصرشيرين، پاوه، سرپل ذهاب، گيلان غرب، بخشی از سنقر، جوانرود (غير از بخش روانسر) و بخــــشی از شهرستان اسلام‌آباد غرب بوده و‌ آب رودخانه‌های آن از كشور خارج شده و وارد كشور عراق می‌گردد. ­در حال حاضر بخش عظيمی از آب‌های سطحی استان (46/2 درصد) از كشور خارج می‌شود. مهم‌ترین رودخانه‌های استان کرمانشاه به شرح زیر می‌باشد:
رودخانه سيروان: اين رودخانه از بخش رزاب و مريوان در كردستان سرچشمه گرفته و پس از عبور از شمال غربی اورامانات، دوآب و شمال هرتا، رودخانه‌های ژادرود، قشلاق رود، ليله، لوشه، زمكان، دشت حر به آن پيوسته و سپس وارد كشور عراق می‌شود.

رودخانه رازآور: اين رودخانه از كوه‌های اطراف كندوله و كامياران سرچشمه گرفته و پس از عبور از كوه‌های جنوب شرقی كامياران، در پای كوه قرال به مسيرش ادامه داده و در جنوب قزانچی به رودخانه قره‌سو می‌ريزد.
رودخانه مِرِگ: اين رودخانه از سراب فيروزآباد واقع در جنوب غربی ماهيدشت سرچشمه گرفته و در شمال شرقی روستای مير عزيزی، به قره‌سو متصل می‌شود. پس از عبور از ماهيدشت و دريافت آب سراب كاشنبه، وارد دشت كوزران شده و در آنجا آب رودخانه زردآب به آن می‌پيوندد. پس از آن در پای كوه ويس به رودخانه قره‌سو می‌ريزد.
رودخانه جاميشان: اين رودخانه از ارتفاعات و چشمه‌سارهای اطراف سنقر كليايی سرچشمه گرفته و به طرف جنوب غربی از تنگ ميان كوه جاميشان عبور می‌كند. پس از عبور از اين تنگ وارد دشت دينور شده و در تنگ دينور به رودخانه دينورآب می‌ريزد.
رودخانه قره‌سو: سرچشمه اصلی اين رودخانه سراب روانسر واقع در 50 کیلومتری شمال غرب كرمانشاه می‌باشد. اين رودخانه با جهت شمال غربی به جنوب شرقی جريان پيدا می‌كند و در 15 کیلومتری كرمانشاه رودخانه رازآور و شاخه‌های فرعی آن به قره‌سو می‌پيوندد و با مسير پر پيچ و خم، در سطح دشت جريان يافته و در نزديكی روستای قزانچی رودخانه مرگ به آن متصل می‌شود. اين رودخانه با يک شيب آرام از داخل شهر كرمانشاه عبور كرده و در نزديكی فرامان به رودخانه گاماسياب می‌پيوندد. در بسياری از نقاط حاشيه اين رودخانه گياهان مختلفی رشد كرده و به آن جلوه خاصی بخشیده است.
رودخانه دينورآب: يک شاخه اين آب از روستاهای دامنه غربی اسدآباد سرچشمه می‌گيرد و شاخه دوم آن كه به آب زحمانی معروف است از سر تخت كليايی سرچشمه گرفته كه در دهكده زحمانی با شاخه سوم كه از سراب سنقرچای می‌آيد، متصل شده و در ميان راهان با شاخه چهارم متصل می‌شود. پس از عبور از پل ميان راهان در دهكده برناج، آب برناج به آن اضافه شده و با پيوستن آب نوژی وران به آن، دينور آب اصلی را شكل می‌دهد. اين آب پس از مشروب كردن دشت دينور و چمچمال در جنوب بيستون به گاماسياب می‌ريزد.
رودخانه گاماسیاب: اين رودخانه از سراب سنگ سوراخ و چشمه‌سارهای اطراف نهاوند سرچشمه گرفته و پس از اتصال با رودخانه ملاير به رودخانه گاماسياب تغيير نام می‌دهد. در مسیر این رودخانه رشته‌های فرعی مختلفی از جمله آب ملاير، آب نهاوند و آب تويسركان ملحق می‌شود. اين رودخانه در جنوب بيستون به آب دينورآب پيوسته و به نام گاماسياب ادامه مسير داده و در نزديكی فرامان به رودخانه قره‌سو متصل شده و پس از آن به نام سيمره وارد خاک لرستان می‌شود و سپس در استان خوزستان به نام كرخه جريان يافته و وارد هورالعظيم می‌شود.
رودخانه الوند: اين رودخانه از آب چشمه‌های سياوانه و سراب اسكندر در كوه دالاهو در شمال غربی كرند سرچشمه گرفته و بعد از طی مسافت حدود 3 كيلومتر، در زمین فرو رفته و پس از مسافت كوتاهی از محل ديگری به نام سراب هشتانه خارج شده و تشكيل آبشاری در ريجاب می‌دهد. اين رود پس از مشروب نمودن دشت ذهاب، به طرف قصرشيرين جريان یافته و نهايتاً وارد خانقين عراق می‌شود و در محل دوآب خانقين وارد دياله می‌شود. اين رودخانه از لحاظ اين كه از سرپل‌ ذهاب (حلوان) می‌گذرد، به نام رودخانه حلوان نيز معروف است.   چشمه‌های استان کرمانشاه ویرایش        
با توجه به ساختمان‌ زمین‌شناسی منطقه، استان کرمانشاه از نظر آب‌های زیرزمینی غنی می‌باشد. عواملی چون دشت‌های وسیع با بسترهای آبرفتی عمیق، میزان بارندگی سالانه، وجود کوه‌های آهکی و طبقات غیرقابل نفوذ زیرزمینی در آبرفت‌های منطقه، باعث ایجاد آ‌ب‌های زیرزمینی شده است. چاه‌‌های عمیق و همچنین وجود چشمه‌های فراوان دلیل بر غنی بودن آب‌های زیرزمینی این استان است.
چشمه ریزه: چشمه معدنی ریزه در ارتفاعات ریزه و سارَوَن در بین جوانرود و ثلاث باباجانی از توابع شهرستان جوانرود واقع است. مردم محل بر این باورند که آب این چشمه برای ناراحتی‌های رماتیسمی مناسب است و در آن آب‌تنی می‌کنند. آب این چشمه طعم بخصوصی دارد و برای نوشیدن مناسب نیست.
چشمه کانی‌با: چشمه معدنی کانی‌با در بلندی‌های کوه آتشگاه واقع در بخش حومه پاوه در 4 کیلومتری شهر پاوه از دل کوه خارج می‌شود. مردم محل بر این عقیده‌اند که مالیدن آب این چشمه به پاهای افراد بیمار مبتلا به رماتیسم مفید است. آب این چشمه گوارا و قابل نوشیدن است.
چشمه معدنی گل‌هویج: چشمه معدنی گل‌هویج و به گویش محلی گُلی، در 25 کیلومتری شهر سنقر قرار دارد. این چشمه از پای کوه کم‌ارتفاعی واقع در روستای گل‌هویج خارج می‌گردد. به عقیده مردم محل استحمام در آب آن تب‌بر و شفادهنده است. کودکان مبتلا به تب را در آن انداخته و خارج می‌کنند و بنابر مشاهدات، نتایج مطلوبی نیز به دست آمده است.
چشمه‌ عبدل‌: چشمه‌ عبدل‌ از چشمه‌های‌ معروف‌ كنگاور است‌ كه‌ از دامنه‌ تپه‌‌ای در شمال‌ كنگاور سرچشمه‌ می‌گيرد. اين‌ چشمه‌ محله‌ چشمه‌ عبدل‌ را مشروب‌ می‌نمايد.
چشمه‌ هندی‌‌آباد:  چشمه‌ هندی‌‌آباد در شمال‌ شرقی‌ كنگاور قرار دارد و آب‌ آشامیدنی‌ محله‌ هندی‌‌آباد شهر را تأمين‌ می‌نمايد.
چشمه‌ آب‌ معدنی‌ امام‌ حسن‌:  اين‌ چشمه‌ در شهرستان‌ كرمانشاه‌ واقع‌ شده‌ و به‌ نسبت‌ ساير چشمه‌ها اهميت‌ كمتری‌ دارد.
چشمه‌ صيفور: چشمه‌ صيفور در 2 كيلومتری‌ شمال‌ شرقی‌ كنگاور قرار دارد. به دلیل زیبایی‌های طبیعی در اطراف‌ اين‌ چشمه‌، اهالی كنگاور و مسافران‌ عبوری جهت گردش و گذران اوقات فراغت به این منطقه مراجعه می‌کنند.
چشمه‌ آبگرم‌ تنگ‌ حمام‌: چشمه‌ آبگرم‌ تنگ‌ حمام‌ بين‌ شهر سرپل‌ ذهاب‌ و قصرشيرين‌ واقع‌ شده‌ است ‌و مورد استفاده‌ اهالی این منطقه قرار می‌گيرد.   تالاب‌ها و سراب‌های استان کرمانشاه ویرایش        
تالاب هشیلان: تالاب هشيلان به صورت ناوديسی در گستره دشتی و اراضی پست دامنه كوه‌های خورين و ويس در فاصله 36 کیلومتری شمال غربی شهر کرمانشاه در ارتفاع 1310 متری از سطح دریا قرار دارد. مساحت این تالاب تقریباً 450 هکتار می‌باشد که از سوی اداره کل حفاظت محیط زیست استان کرمانشاه، به عنوان منطقه شکار و تیراندازی ممنوع درنظر گرفته شده است. آب تالاب در بالادست به صورت سراب و چشمه‌های جوشان می‌باشد و در پهنه تالاب به صورت كانال‌های بزرگ و كوچک پخش شده است. در اين تالاب حدود 110 جزيره كوچک و بزرگ با مساحت تقريبی از 100 متر مربع تا حدود يک هكتار وجود دارند که در فصل زمستان و در روزهای پر باران، در اثر افزایش دبی آب تالاب، بعضی از آن‌ها در زیر آب پنهان می‌شوند. میانگین بارش سالانه در تالاب هشیلان 451 میلی‌متر است و در سراسر سال باد در جهات مختلف در این منطقه می‌وزد. در داخل محدوده تالاب هیچ درخت خودرویی وجود ندارد فقط گونه‌ای بید به صورت خیلی پراکنده و بسیار اندک در چند نقطه از تالاب رویش دارد. پوشش گياهی سطح تالاب علفی است كه به صورت گياهان آبزی در داخل آب رشد كرده‌اند. در داخل و حاشیه تالاب جوندگانی از خانواده موش‌ها و پستاندارانی همچون گرگ، روباه، خرگوش، شغال، گربه وحشی زندگی می‌کنند. ارتفاعات خورین واقع در شمال  و شمال غربی تالاب، زیستگاه مناسبی جهت بز وحشی می‌باشد. تشی نیز از جانوران دیگری است که در ارتفاعات مذکور مشاهده می‌شود. بر اساس بررسی‌های به عمل آمده، هر سال با شروع باران‌های پاييزی و سرد شدن هوا، پرندگان زيادی از آسيای مركزی به اين زيست بوم آمده و زمستان را در اين تالاب می‌گذراندند. اين تالاب مأمن و مأوای مناسبی برای زمستان‌گذرانی تعداد زيادی از پرندگان مهاجر آبزی و كنار آبزی به شمار می‌رود. این پرندگان عبارتند از اردک سر سبز، خوتکا، اردک ارده‌ای، گیلار، خوتکای پر سفید، نوک پهن، کشیم کوچک، کشیک گردن سرخ، غاز خاکستری، چنگر معمولی، چنگر نوک سرخ، کاکایی نوک سبز و بعضی سال‌ها نیز به طور اتفاقی فلامینگو، پلیکان و قو به عنوان گروه پرندگان آبزی و بوتیمار، بوتیمار کوچک، یلوه، اگرت‌های کوچک و بزرگ، گاو چرانک، حواصیل‌ها، لک‌لک، خروس کولی، خروس کولی اجتماعی، سلیم کوچک، سلیم طلایی، آبچیلک پا سبز، ماهی خورک کوچک و ماهی خورک ابلق به عنوان پرندگان کنار آبچر و سایر پرندگان از جمله شکاری‌ها (عقاب، سارگپه، سنقر، کور کور)، جغد کوچک، شاه بوف، سبزه قبا، زنبورخوار، هدهد، کبک، بلدرچین، تیهو، چکاوک، دم جنبانک، سار، زاغی، کلاغ سیاه، زاغ نوک سرخ و حتی غراب به عنوان پرندگان خشک‌زی که در اطراف تالاب زندگی می‌کنند.
   
نام تالاب بر اساس گویش کردی، مرکب از دو بخش «هشی» به معنی مار و «لان» به معنای خانه است. بنابراین نام هشیلان به معنی لانه ماران می‌باشد زیرا در این تالاب تعداد زیادی مار به ویژه مار آبی و مار چلیپر وجود دارند. لاک‌پشت خزری یا گونه لاک‌پشت برکه‌ای و لاک‌پشت مهمیزدار در این زیستگاه به فراوانی یافت می‌شوند. سوسمار آگاما، مارمولک و سمندر نیز از دیگر خزندگان این تالاب می‌باشند. از گونه‌های عمده ماهیان تالاب، می‌توان به عروس ماهی، سیاه ماهی، سفید کولی، زردک و سس ماهی از خانواده ماهیان کپور اشاره کرد. با این وجود کپور پرورشی و یا کپور قرمز (زینتی) که به قصد پرورش در محیط تالاب رهاسازی شده‌اند، نیز در تالاب مشاهده می‌شوند.

سراب بيستون: اين سراب در 30 كيلومتری شمال شرقی شهر كرمانشاه و در دامنه كوه بيستون قرار دارد. اين سراب مزارع بيستون و بلوردی را مشروب می‌كند.
سراب نيلوفر: اين سراب در 14 كيلومتری شمال غربی شهر كرمانشاه، در ابتدای منطقه سنجابی و در دامنه كوه كماجار قرار دارد. اين سراب به صورت استخر وسيعی، مملو از گل‌های نيلوفر است. غنچه‌ها و برگ‌های اين گل‌ها سر از آب بیرون آورده و سطح وسيعی از سراب را پوشانده‌اند. اين سراب ظرفيت بهره‌دهی آب فراوان دارد و برای پرورش ماهی نيز مناسب است. در سال‌های اخير جهت رفاه بازديدكنندگان در اطراف اين سراب، تأسيسات رفاهی و پارک احداث شده است.
    
سراب هرسين: در داخل شهر هرسين و در دامنه كوه شيرز سراب بسيار زيبايب وجود دارد كه اراضی كشاورزی هرسين را آبیاری می‌سازد. سراسر اين سراب پوشيده از درختان جنگلی است. عناصر طبيعی چون چشمه، كوهستان، فضای سبز و آثار تاريخی، زيبايی مضاعفی به طبيعت بكر آن داده است.
سراب دربند: اين سراب در شمال شهر صحنه و در محلی به نام دربند قرار دارد و مزارع صحنه را آبياری می‌كند. در كنار اين سراب آبشاری زيبا ديده می‌شود كه آب آن با فشار زياد از شكاف كوه بيرون می‌ريزد. اين آبشار در فصل بهار از مكان‌های ديدنی و زيبای صحنه محسوب می‌شود.
سراب روانسر: اين سراب زيبا در داخل شهر روانسر قرار دارد و سرچشمه رودخانه قره‌سو است. به دليل وجود اين سراب و قرار گرفتن آثار تاريخی در كنار آن و نيز سرسبزی و طبيعت زيبا، اين مكان يكی از نقاط تفريحی شهر روانسر به حساب می‌آيد.
سراب سنقر: سراب سنقر در 5 كيلومتری جاده سنقر به كرمانشاه و در مجاورت روستای تازه‌آباد قرار دارد. آب آن از زير كوه سراب به سرعت و با فشار به صورت فواره بيرون می‌ريزد. آب اين سراب در زمستان‌ها گرم و در تابستان‌ها سرد است. آب آشاميدنی روستاهای اطراف از این سراب تأمين می‌شود و سپس به رودخانه قره‌سو می‌ريزد.
سراب قنبر: اين سراب در جنوب شهر كرمانشاه و در دامنه كوه سفيد واقع شده و آب مصرفی قسمتی از شهر را تأمين می‌كند.
سراب خضر زنده: اين سراب در 24 كيلومتری شمال غربی شهر كرمانشاه و در مسير جاده كرمانشاه- سنندج قرار دارد.
سراب ياوری: اين سراب در مسير جاده كرمانشاه به روانسر و در نزديکی روستای قزانچی قرار دارد.   ویژگی‌های اقلیمی استان کرمانشاه ویرایش        
استان کرمانشاه به سبب موقعیت جغرافیایی و قرار گرفتن در میان رشته کوه‌های زاگرس، از آب و هوای متنوعی برخوردار است؛ تاجایی که آن را استان چهار فصل می‌نامند. به طور کلی استان کرمانشاه را بر اساس دما، بارش و ناهمواری می‌توان به سه منطقه آب و هوایی تقسیم کرد.
الف) منطقه سردسیر: این نوع آب و هوا در مناطق مرتفع استان مشاهده می‌شود. بخش‌هایی از شهرستان‌های کنگاور، سنقر، پاوه، جوانرود و همچنین بخش‌هایی از ثلاث باباجانی از این نوع آب و هوا برخوردارند. تابستان‌های ملایم تا گرم و زمستان‌های سرد تا خیلی سرد، از مهم‌ترین ویژگی‌های این نوع آب و هوا می‌باشد. میانگین دمای تابستان و زمستان این منطقه به ترتیب 26/6 و 3/4 درجه سانتی‌گراد است و میانگین بارش 835 میلی‌متر که بیشتر آن به صورت برف است.
ب) منطقه گرمسیر: اراضی پست واقع در غرب استان، شامل قصرشیرین، سومار، سرپل زهاب و گیلان غرب از مناطق گرمسیری استان به شمار می‌رود. ارتفاع کم و استقرار در مجاورت بیابان‌های خشک عراق از عوامل مؤثر در گرم بودن این منطقه است. از ویژگی‌های این آب و هوا، تابستان‌های بسیار گرم و زمستان‌های ملایم می‌باشد. میانگین دمای تابستان و زمستان این منطقه آب و هوایی به ترتیب 32/5 و 11 درجه سانتی‌گراد است. این منطقه به طور میانگین 385 میلی‌متر بارش دارد و برف به ندرت در این منطقه آب و هوایی مشاهده می‌شود.
ج) منطقه معتدل: مناطقی که در حدّفاصل دو منطقه گرمسیری غرب و سردسیری شرق و شمال استان قرار دارند، دارای زمستان‌های ملایم تا سرد و تابستان‌های گرم هستند. میانگین دمای تابستان و زمستان این منطقه به ترتیب 26/1 و 4/1 درجه سانتی‌گراد و میانگین بارش 441 میلی‌متر است. بخش اعظم شهرستان‌های کرمانشاه، اسلام‌آباد، روانسر، صحنه، هرسین و بخشی از دالاهو در این منطقه آب و هوایی قرار گرفته‌اند.
ورود و عبور جریان مرطوب مدیترانه‌ای موجب اصلی بارش‌های استان کرمانشاه است.   بادهای استان کرمانشاه ویرایش        
با توجه به وضعیت ناهمواری‌های استان کرمانشاه و قرارگیری ارتفاعات بلند در مجاورت دشت‌های پست، وزش باد در طی شبانه‌روز رخ می‌دهد. بیشترین بادهای محلی در فصول زمستان و بهار اتفاق می‌افتد. مهم‌ترین بادهای محلی استان کرمانشاه عبارتند از:
باد غربی: باد غربی، رطوبت اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه را منتقل کرده و مواقع بخصوصی ندارد ولی در زمستان و بهار معمولاً بیشتر می‌وزد. این باد از غرب استان می‌وزد و در تبخیر و خشکانیدن زمین مؤثر بوده و به دنبال آن، حرکت ابرهای باران‌زا شروع شده و منجر به ریزش باران می‌شود.
باد شمال: باد شمال از جریان‌های مدیترانه‌ای است که به ایران از جمله کرمانشاه می‌رسد. این باد در فصل تابستان از شمال به جنوب می‌وزد و در اعتدال آب و هوای این منطقه و کاهش گرما مؤثر است. این باد در کشاورزی اثرات مثبت به جا می‌گذارد.
باد سموم: باد سموم یا باد سام، در فصل تابستان از عربستان می‌وزد و همیشه مقداری خاک و شن همراه دارد و سبب بالا رفتن دمای سایر نقاط استان می‌شود در عین حال هنگام عبور از روی خلیج فارس، رطوبت زیادی در خود ذخیره می‌کند.
سیدمحمدعلی شوشتری مؤلف کتاب تاریخ جغرافیایی خوزستان می‌نویسد:
«...گاهی در ایام تابستان، بادهای گرم و سوزنده از طرف مغرب به عراق و ایران می‌وزد، و چون این باد نخست به ریگزارهای گرم جزیرة‌العرب می‌وزد، کسب سمیّت می‌کند و لذا آن را باد سام و یا باد سموم می‌نامند. وزش آن در آفتاب مخصوصاً در وسط روز شخص را مسموم می‌کند و هرگاه آب خنک برای شخص باد سام‌زده به دست نیاید، تلف می‌شود. این باد در صحرای لور و اراضی غربی اهواز سالی چند نفر از رهگذران را می‌کشد».
باد سیاه )سیِه وا): باد سیاه معمولاً در فصل پاییز می‌ورزد و چون باعث سرمای ناگهانی و در نتیجه خسارت به کشاورزی می‌شود، آن را باد سیاه می‌نامند.
باد زلان )چیه وا(: باد زلان در فصول زمستان و بهار می‌وزد. این باد از نوع بادهای خشک است و در نتیجه رطوبت را به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد. باد زلان اثرات نامطلوبی روی کشاورزی منطقه می‌گذارد و یکی از عوامل محدودکننده و خسارت‌زا در این ناحیه است.   پوشش گیاهی استان کرمانشاه ویرایش        
موقعیت اقلیمی و اکولوژیکی استان کرمانشاه با توجه به میزان متوسط بارندگی و رطوبت نسبی، پوشش گیاهی متنوعی را در سطح استان به وجود آورده است.
پوشش گیاهی کرمانشاهان به سه دسته کلی زیر تقسیم می‌شود که نوع غالب و مشخص گیاهان این استان را تشکیل می‌دهند.
* جنگل‌ها، درختان و درختچه‌ها: اکثر نواحی کوهستانی کرمانشاه دارای جنگل‌های تُنُک می‌باشد. جنگل‌های این استان عموماً از بلوط بومی ایران تشکیل یافته و علاوه بر آن گونه‌های مختلف بلوط و گونه‌های مختلف پسته وحشی (بنه) و انواع بادام کوهی (ارژن) نیز دیده می‌شود.
برخی از درختان و درختچه‌های جنگلی استان عبارتند از:
آلبالوی وحشی (محلب، بلالوک)؛ در نواحی سردسیر و کوهستانی استان فراوان است.
انجیر؛ دارای انواع زیادی می‌باشد که به تفاوت در نواحی مختلف پراکندگی حاصل کرده است. در ساقه بعضی از آن‌ها شیرابه شیری رنگ فراوانی جریان دارد که به مصارف کائوچو می‌رسد. منشأ اصلی آن نواحی مدیترانه بوده است.
اوجا؛ در حاشیه جنگل‌ها، نواحی کوهستانی و کنار جاده‌ها می‌روید. ارتفاع درخت اوجا از 2 تا 40 متر دیده می‌شود. پوست ثانوی گیاه که به چوب پیوستگی دارد، بیشتر به مصارف درمانی می‌رسد.
بادام وحشی (ارژن)؛ در نقاط معتدل و سردسیر ایران، از جمله استان کرمانشاه می‌روید. میوه آن تلخ است ولی مغز شیرین شده آن را با کشمش، گندم برشته و پسته وحشی مخلوط کرده به عنوان آجیل مصرف می‌کنند.
بلوط یا سلطان جنگل؛ در مناطق معتدل از جمله استان کرمانشاه می‌روید. درختی است با شکوه و بلند، به طول 35-40 متر که 500-2000 سال عمر می‌کند.
بید؛ درختی است سایه‌دار و بی‌میوه. شاخه‌هایش راست و بلند، برگ‌هایش دراز و ساده که در نقاط معتدل، مرطوب و در کنار نهرها می‌روید.
پسته وحشی یا بنه؛ در ایران سه گونه است و هر سه گونه، از درختان کوچک و میانه مناطق نیم خشک کشور به‌شمار می‌روند. شناسایی گونه‌های مختلف بنه معمولاً از روی تعداد و شکل برگچه‌ها و درشتی میوه آن‌ها صورت می‌گیرد.
تمشک؛ درختچه‌ای است که به حالت وحشی در جنگل‌ها و نواحی معتدل کرمانشاه می‌روید.
چنار؛ درختی بزرگ، زیبا، زینتی و دارای تنه‌ای است که پوست آن به‌صورت قطعات نامنظم می‌ریزد. درخت چنار در ارتفاعات 1500-2500 متری و در غالب مناطق، از جمله منطقه کرمانشاه می‌روید.
زبان گنجشک یا ون؛ درختی است زیبا به ارتفاع 15 تا 20 متر و دارای شاخه‌های انبوه که در جنگل‌های شمال ایران و همچنین کرمانشاه می‌روید.
صنوبر؛ از جمله درختان تیره بید می‌باشد و شامل 40-50 گونه است. از دیرباز در اکثر نواحی استان کرمانشاه در کناره‌های رودخانه‌ها و چشمه‌سارها قطعات کوچکی را کشاورزان به کشت صنوبر اختصاص داده‌اند.
سرخ‌ولیک= ترشه‌ولیک= زالزالک گل؛ به شکل درختچه یا درخت کوچک با ارتفاع متوسط است.
گردو؛ درخت زیبا و باشکوهی است که ارتفاع آن به 10-30 متر می‌رسد و به ندرت به صورت درختچه است.
        
* گیاهان طبیعی (خودرو) و دارویی: پونه؛ در عربی حبق و در کردی پونگه نامیده می‌شود. گیاهی است به ارتفاع 10-55 سانتی‌متر که به حالت وحشی در دشت‌های مرطوب و حاشیه جریان‌های آب و حتی داخل آب برخی نواحی ایران از جمله کرمانشاه می‌روید.
ریواس یا ریوند چینی؛ در گذشته جزو گیاهان دارویی به‌شمار می‌رفته و امروزه به صورت خام و پخته شده مصرف می‌شود.
کنگر؛ از دیگر گیاهان استان کرمانشاه است. پوست ساقه‌های آن را برای تهیه خوراک و غذا استفاده می‌کنند.
گون؛ گیاه یا بوته‌ خاری است. طول شاخه‌های آن به 60 سانتی‌متر می‌رسد. گونه‌های مختلف این گیاه در ایران، گون نام دارد. از ساقه گونه‌هایی که به‌صورت چوبی است، ماده‌ای به نام کتیرا خارج می‌شود.
سریش؛ گیاهی علفی به ارتفاع بیش از یک متر است. در منطقه مدیترانه مانند جنوب فرانسه و در الجزایر می‌روید. در استان کرمانشاه نیز یافت می‌شود.
از ریشه متورم سریش نوعی الکل تهیه می‌شود. به علت دارا بودن مواد قندی، از آن‌ها نان نیز تهیه می‌گردد. چسب نیز از دیگر موادی است که از ریشه این گیاه ساخته می‌شود.
مارچوبه؛ گیاهی زیبا، به ارتفاع 40-140 سانتی‌متر است. در غالب آب و هواها به حالت وحشی تکثیر می‌یابد. استفاده از مارچوبه به زمان‌های دور نسبت داده می‌شود. در بدنه اهرام مصر، تصویر این گیاه حک شده است.
زنبق؛ که به عربی دهق، سوسن و ابیض نامیده می‌شود دارای ارتفاع 30-70 سانتی‌متر است که به علت گل‌های زیبایی که دارد، اغلب در باغچه‌ها کاشته می‌شود.
تبن مکه؛ گیاهی است به بلندی 30-40 سانتی‌متر. این گیاه در جنوب آسیا، شمال آفریقا و جنوب ایران به‌ویژه در بلوچستان و قصرشیرین کرمانشاه می‌روید.
شنبلیله؛ گیاهی است که ارتفاع آن تا 50 سانتی‌متر می‌رسد. از آن بیشتر در دامپزشکی در گردهای تقویتی برای چاق کردن گاوها استفاده می‌شود.
شیرین‌بیان؛ دارای ارتفاع 1-5/1 متراست که موارد دارویی فراوانی دارد.
کاسنی؛ گیاهی به ارتفاع 50-150 سانتی‌متر است.

* مراتع: در دامنه کوه‌های استان کرمانشاه که بیشتر با شیب تند همراه هستند، به دلیل وجود خاک کم‌عمق، درشت دانه و جوان، گیاهان استپی می‌رویند و به عنوان چراگاه‌های فصلی مورد استفاده دام‌های عشایر قرار می‌گیرند. این استان به علت وضع خاص جغرافیایی و دارا بودن دو نوع آب و هوای متمایز سرد و گرم در جوار یکدیگر، دارای مراتع متنوع است.
مراتع استان کرمانشاه به سه دسته تقسیم می‌شوند :
1- مراتع ییلاقی: مراتع ییلاقی در محدوده شهرستان‌های کنگاور، صحنه، سنقر، کرمانشاه، پاوه، اسلام‌آباد غرب و بخش‌هایی از گیلان غرب واقع شده‌اند و در ارتفاعات بالای 1800 متر شاهو، پرآو، دالاهو، امروله، نخودچال و دالاخانی قرار دارند. از ویژگی‌های این نواحی برخورداری از باران کافی و ذخیره برف مناسب است. در فصل گرما همزمان با ذوب شدن برف‌ها و جاری شدن جویبارها، پوشش مرتعی مناسبی به وجود می‌آید که از اول اردیبهشت تا اواخر شهریور مورد استفاده قرار می‌گیرد .
2- مراتع قشلاقی: این مراتع در مناطق کم‌ارتفاع و پست نواحی مرزی در جنوب غربی استان، شامل دشت ذهاب، قصر شیرین، خسروی، نفت‌شهر، سومار و گیلان غرب قرار دارند. مراتع این نواحی که در فصل سرد سال محل استقرار عشایر است، از اول آذر تا اواسط فروردین مورد استفاده قرار می‌گیرد .
3- مراتع میان‌بند: در مسیر کوچ عشایر از ییلاق به قشلاق، مراتعی وجود دارند که عشایر ضمن اتراق در آن‌ها، دام‌های خود را تعلیف می‌کنند. این مراتع در ارتفاعات 1200 تا 1800 متر در گیلان غرب، سرپل ذهاب، جوانرود و قسمت‌هایی از پاوه واقع شده‌اند .
      پوشش جانوری استان کرمانشاه ویرایش        
استان کرمانشاه بنابر موقعیت اقلیمی و جغرافیایی خود از نظر خزندگان تقریباً غنی است. خزندگان این استان عبارتند از مارها که در سه دسته مارهای غیرسمّی، مارهای نیمه‌‌سمّی و مارهای سمّی طبقه‌بندی می‌شوند. از جمله مارهای غیرسمّی این استان عبارتند از مار آتشی، قمچه‌مار، مار پلنگی یا مار شتری، مار شلاقی یا گوندمار، مار کوتوله پارسی. در استان کرمانشاه فقط یک نوع مار نیمه‌سمّی به نام  یله‌مار (تیرمار) شناسایی گردیده است. زیستگاه این مار در صحراها، تپه‌ماهورها و چمنزارها می‌باشد. در این استان یک نوع مار سمّی به نام گرزه مار یا افعی شناسایی شده که زیستگاه آن، کوهستان‌ها، میان سنگ‌ها و بوته‌ها، تپه‌ماهورها و علفزارها می‌باشد.

از دیگر خزندگان این استان عبارتند از سوسمارها، مارمولک‌ها، انواع بزمچه (سفید، زرد، سیاه)، لاک‌پشت و ارانوس (از جنس اژدهای کومودو) و ... .
در بیشه‌زارها و کوهستان‌های استان کرمانشاه، تعداد زیادی گونه پرنده زندگی می‌کنند. برخی از گونه‌های پرنده این استان عبارتند از کبک، تیهو، قمری، کبوتر چاهی و پرندگان مهاجر مانند غاز و مرغابی که بیشتر در فصل زمستان در آسمان این منطقه دیده می‌شوند. از سایر پرندگان که به علت صید زیاد در این استان به ندرت دیده می‌شود، هوبره می‌باشد. در میان یونجه‌زارها بلدرچین نیز به فراوانی یافت می‌شود. سار، کلاغ سیاه و ابلق، مرغ نوک‌دراز، فاخته، پرستو، بلبل، سار صورتی، سینه سرخ، خانواده گنجشک و ... در تمام نقاط استان وجود دارد.
جوندگانی که در کرمانشاه یافت می‌شوند عبارتند از سنجاب زمینی، موش دوپای پنج انگشتی کوچک، موش دو پای پنج انگشتی بزرگ، موش کشتزار، موش خانگی، موش ورامین، همستر خاکستری یا همستر مهاجر، همستر طلایی، جربیل ایرانی، جربیل متوسط، موش کور، موش آبی، موش مغان، خرگوش وحشی، خرگوش موش.
برخی از گونه‌های گوشتخوار کرمانشاه عبارتند از گرگ، شغال، روباه معمولی، خرس قهوه‌ای، گورکن، پلنگ، خوک وحشی (گراز)، شوکا (گوزنی کوچک با بدنی ظریف و پاهای باریک)، بزکوهی، گوسفند وحشی و ... .
برخی از گونه‌های حشره‌خوار کرمانشاه عبارتند از خارپشت اروپایی، خارپشت گوش بلند، موش پوزه خرطومی دندان سفید بزرگ، خفاش نعل اسبی بزرگ، خفاش نعل اسبی کوچک و چند گونه خفاش دیگر.
از آنجایی که استان کرمانشاه دارای سراب‌ها و رودخانه‌های بسیاری است، در آن ماهی به مقدار بسیار زیاد یافت می‌شود. ماهی‌های این استان عبارتند از ماهی کولی، ماهی سیاه، سس ماهی، مارماهی، مارماهی حقیقی، مارماهی آب‌های شیرین، سگ ماهی، ماهی طلایی (کپور)، گربه ماهی، ماهی شیربُد، شاه کولی، عروس ماهی، زرده، خاک خور یا بوتک، سنگ لیس، ماهی سلیمانی تخت ماهی یا گاپت، گامبوزیا دولنچ.
قورباغه سبز درختی، قورباغه معمولی، قورباغه سبز آبزی از دوزیستان استان کرمانشاه محسوب می‌شوند.
دشت بزرگ کرمانشاه در عهد باستان به سبب اسبان خود مشهور بوده و به نام نسا خوانده می‌شد. اسب برای اولین بار در فلات ایران اهلی شده و استخوان‌های آن همراه بقایای انسان‌های متعلق به هزاره 20 قبل از میلاد به‌دست آمده است.
آب و هوای استان کرمانشاه در نقاط مختلف به علت پستی و بلندی زیاد متنوع و متغیر است. این تنوع آب و هوا در منطقه، باعث شده است که جمعیت حیات وحش مناطق استان نیز از تنوع خاصی برخوردار باشد. از این رو زیستگاه‌های متعدد و مهمی در استان کرمانشاه وجود دارد که در گذشته نه چندان دور جمعیت حیات وحش آن‌ها چشمگیر و قابل توجه بوده است.
زیستگاه‌های حیات‌ وحش و مناطق حفاظت شده استان کرمانشاه عبارتند از:
منطقه حفاظت شده بیستون: این منطقه در ارتفاع 1320 متری از سطح دریا واقع شده و دارای 54950 هکتار مساحت است. ميانگين بارندگی اين منطقه 400 تا 450 ميلی‌متر در سال و متوسط حداکثر دما 30 تا 35 درجه و متوسط حداقل دمای آن 12- تا 13- درجه سانتی‌گراد است. بيشترين ميزان بارندگی در فصول بهار تا پایيز انجام شده و تابستان خشک در منطقه حاکم می‌باشد. گونه‌های گياهی بيستون که عمدتاً بر روی ارتفاعات صخره‌ای و به صورت جوامع درختچه‌ای و بوته‌ای به چشم می‌خورند عبارتند از گونه‌هايی از افرا، نسترن، زالزالک، گون، رز، شيرسگ، باريجه، بداغ هفت کول و ... . گونه‌های گياهی با مصارف دارويی و خوراکی مثل بلوط و بید، شيرين بيان، جو وحشی، يونجه وحشی، کتيرا و ... وجود دارد. نمونه‌های ديگر آن زالزالک، موسير، تره کوهی، انجير کوهی، کنگر، ون، ذغال اخته و انواعی از قارچ می‌باشد.

گونه اصلی پستاندار بزرگ منطقه؛ کل، بز و گوسفند وحشی (قوچ و ميش) می‌باشد که در نواحی کوهستانی و صخره‌ای و تپه ماهورها پراکنده می‌باشند. بهترين پناهگاه برای گونه کل و بز ارتفاعات و نقاط صخره‌ای می‌باشد. اين ارتفاعات با داشتن پوشش علفی و بوته‌ای خوش خوراک و دره‌های پرآب، شکاف‌ها و پناهگاه‌های متعدد، استعداد پذيرش تعداد قابل توجهی کل و بز را دارد. در حال حاضر در اين پناهگاه مقررات منع چرای دام اجرا می‌گردد. قوچ و ميش دومين پستاندار بزرگ علفخوار منطقه است و چون اين جانور از نظر زيستگاه بيشتر با دام اهلی در رقابت می‌باشد، جمعيت آن صدمه بيشتری ديده است. از گونه‌های ديگر پستاندار منطقه، خرس قهوه‌ای است. اين حيوان در سراسر منطقه در ارتفاعات و دره‌ها پراکنده بوده مخصوصاً در نقاطی که تردد انسان کمتر است، بيشتر ديده می‌شود. از پستانداران ديگر می‌توان به پلنگ و گربه جنگلی اشاره نمود. زيستگاه پلنگ به خاطر نوع شکارش با کل و بز يکی می‌باشد. گرگ آسيايی، شغال و روباه سه گونه پستاندار از خانواده سگ‌سانان هستند که در منطقه ديده می‌شوند. گراز (خوک وحشی) از ديگر پستانداران بزرگ منطقه است که در تقسيم‌بندی پستانداران منطقه جای دارد. اين جانور روزها به ارتفاعات رفته و شب‌ها به بيشه می‌رود.
گونه‌هایی از حشره‌خواران از جمله خارپشت (جوجه تيغی) و همچنين انواع جوندگان بخصوص خرگوش نيز در منطقه مشاهده شده‌اند.
در محدوده منطقه بيستون بسياری از پرندگان بومی و مهاجر کشور به صورت جمعی و يا دسته‌های کوچک و انفرادی مشاهده می‌شوند. يکی از باارزش‌ترين پرندگان منطقه کبک است. اين پرنده بومی منطقه در اکثر کوهستان‌های بلند ايران که در تابستان قلل آن برف داشته باشد، وجود دارد. از ساير پرندگان قابل شکار می‌توان کبوتر چاهی، کبوتر کوهی و فاخته را نام برد.
از پرندگان شکاری دليجه بحری و شاهين در منطقه مبادرت به آشيانه‌سازی می‌کنند. عقاب طلايی و چند گونه عقاب ديگر در منطقه وجود دارند. از لاشخورها دال و کرکس در منطقه مشاهده شده و  از پرندگان گنجشک‌سان سهره و گنجشک در منطقه ديده شده‌اند. از کلاغ‌ها، کلاغ معمولی، کلاغ نوک سرخ و زاغی در منطقه فراوانند.
اقليم، توپوگرافی و زيستگاه از عواملی هستند که در پراکندگی جغرافيای زيستی خزندگان ايران مؤثرند. متأسفانه تاکنون در مورد خزندگان ايران به ویژه در ناحيه زاگرس بررسی‌های زيادی به عمل نيامده و معدود نمونه‌های جمع‌آوری شده نتيجه مطالعات زيست‌شناسان خارجی بوده است. در منطقه حفاظت شده بیستون می‌توان از خانواده آگاما، آگامای صخره‌ای و آگامای پوست شنی را نام برد. همچنين گونه‌هايی از انواع مارهای سمی ايران و مارهای آبی در منطقه وجود دارند. شترمار استپی  (ماری نسبتاً طويل و غيرسمی به طول حدود 50/1 متر) و مار ديم از جنس تيرمار صحرايی (ماری نسبتاً نازک و بسيار سريع که از درختان بالا می رود و پرندگان را شکار می‌کند) از دیگر مارهای این منطقه است.
از مارهای سمی منطقه، گونه‌ای افعی از خانواده افعی‌های حقيقی است که در نقاط ايران به گرزه مار معروف است. همچنين می‌توان در منطقه لاک‌پشت معمولی و لاک‌پشت آبی را مشاهده نمود.
منطقه حفاظت شده بوزین و مرخیل: این منطقه در 13 کیلومتری جنوب غرب پاوه قرار دارد. مساحت آن بیش از 33 هزار هکتار است. این منطقه از سال 1357 خورشیدی به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار و تیراندازی ممنوع تحت حفاظت بود و از سال 1378 خورشیدی به منطقه حفاظت شده ارتقاء یافت. از نظر توپوگرافی این منطقه کوهستانی و صخره‌ای با شیب تند می‌باشد. میانگین بارندگی سالانه آن 100 میلی‌متر و دمای متوسط آن 15 درجه سانتی‌گراد است. اقلیم این منطقه مرطوب و معتدل است. این منطقه از گیاهانی همچون بلوط، بنه، آلبالو وحشی، زیتون، مورت، بادام وحشی، خرزهره و گیاهان مرتعی پوشیده شده است. جانوران این منطقه عبارتند از کل و بز، قوچ، میش، شوکا، خرس قهوه‌ای، خوک، پلنگ، روباه، سیاه گوش و کفتار. علاوه بر آن پرندگانی چون کبک، عقاب جنگلی، توکای سیاه، کرکس مصری، غراب و مرغ شباهنگ نیز در این منطقه دیده شده‌اند.

منطقه حفاظت شده جنگلی قلاجه: این منطقه در حدّفاصل شهرستان‌های گیلان غرب و اسلام‌آباد غرب قرار دارد. مساحت این منطقه 42607 هکتار است و از سال 1378 خورشیدی به عنوان منطقه حفاظت شده معرفی شد. منطقه حفاظت شده قلاجه از نظر توپوگرافی وضعیت کوهستانی دارد. میانگین دمای سالانه آن 13 درجه سانتی‌گراد و میانگین بارش سالانه این منطقه 500 میلی‌متر است و از اقلیم‌های نیمه خشک و معتدل برخوردار است. وجود جنگل‌های وسیع و باارزش بلوط ایرانی، از ویژگی‌های بارز این منطقه محسوب می‌شود. از دیگر گونه‌های گیاهی این منطقه زبان گنجشک، گلابی وحشی، بادام کوهی، شیرین بیان، انواع گندمیان، زالزالک، بنه و کیکم است. جانورانی که در این منطقه زندگی می‌کنند عبارتند از بز، پازن، پلنگ، تشی، گربه جنگلی، خرگوش، کفتار، شغال، گرگ، روباه، خرس قهوه‌ای، خوک، کبک، انواع عقاب، دلیجه، یله مار، گرزه مار و مار کوتوله پارسی.

در تابستان سال 1391 خورشیدی دو رأس گوزن زرد جهت احیای این گونه‌ جانوری در معرض انقراض، از منطقه حفاظت شده دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد به منطقه حفاظت شده قلاجه انتقال یافتند.

منطقه حفاظت شده ورمنجه: پناهگاه حیات وحش ورمنجه در شرق جاده کرمانشاه- کامیاران قرار دارد. وسعت این منطقه 31250 هکتار است و از سال 1354 خورشیدی به عنوان منطقه حفاظت شده معرفی شد. از نظر توپوگرافی این منطقه کوهستانی و صخره‌ای است و پوشیده از گیاهانی همچون بلوط، بنه، زالزالک، کیکم، آلبالو وحشی و گیاهان مرتعی می‌باشد. جانوران این منطقه عبارتند از کل، بز وحشی، خرس قهوه‌ای، کبک، انواع عقاب، شاهین، دلیجه، سارگپه، کرکس و کلاغ.

منطقه شکار و تیراندازی ممنوع زله زرد: این منطقه واقع در گیلان غرب می‌باشد. منطقه زله زرد با 39 هزار هکتار مساحت، یکی از مناطق مهم زیستگاهی گونه‌های نادر گیاهی و جانوری در سطح استان و کشور به شمار می‌رود که از سال 1373 خورشیدی تحت حفاظت می‌باشد. از جانوران موجود در این منطقه می‌توان به کل و بز وحشی، قوچ و میش، آهو، گرگ، روباه، خرگوش، تشی و بزمجه اشاره کرد. همچنین از پرندگان کبک، تیهو، سار و فاخته در این زیستگاه زندگی می‌کنند. پوشش گیاهی منطقه شامل بلوط، پلک، تنگرس، آلبالو وحشی و گیاهان مرتعی است.   ویژگی‌های جمعیتی استان کرمانشاه ویرایش        
فسیل‌های انسان عصر پارینه سنگی (پالئولیتیک= حجر قدیم) در بسیاری از مناطق ایران از دریاچه ارومیه در شمال غربی ایران تا شیراز در جنوب و کرانه‌های جنوبی دریای مازندران تا جنوب خراسان و همچنین کرمانشاهان یافت شده است. براساس پژوهش‌های باستان‌شناسی و آثار به‌دست آمده و مدارک مکتوب تاریخی، معلوم گردیده است که ایران، از جمله کرمانشاه از آغاز محل سکونت نژادها و ملل مختلف بوده است.
پیش از ورود و استقرار آریایی‌ها در کرمانشاه، نژادهای بومی در این منطقه می‌زیستند. مدارک بازمانده از دوران پیش از تاریخ، حاکی است علاوه بر نژاد مدیترانه‌ای، نژادهای دیگری در کرمانشاه و پیرامون آن سکونت داشته‌اند و فرهنگ‌های متفاوتی در آنجا به‌هم اختلاط یافته است. برخی از اقوام قدیمی کرمانشاه بدین شرح است:
عیلامیان: کشور عیلام شامل خوزستان، لرستان امروزی، استان ایلام و گاه قسمتی از استان کرمانشاهان کنونی و سرزمین بختیاری بوده است و یکی از سرزمین‌های متمدن دنیای قدیم محسوب می‌شده است.
از اوایل هزاره 4 قبل از میلاد، در سرزمین عیلام، زندگی شهرنشینی آغاز شده و شهر شوش پایتخت کشور عیلام بوده است. حکومت عیلام اصولاً حکومت فدرال و به بیان دیگر حکومت ملوک‌الطوایفی بوده است که هر یک از ایالت‌های آن دارای حکومت‌های جداگانه بوده‌اند. عیلام و همسایگان شمالی و غربی‌اش در دامنه‌های رشته کوه‌های زاگرس و دشت بین‌النهرین در تماس بسیار نزدیک و دائمی بوده‌اند که گاه این تماس‌ها دوستانه و مسالمت‌آمیز و گاه خصمانه و شدید بود، که در هر حال موجب مبادلات فرهنگی و نفوذ تمدنی، خواه از این ممالک به عیلام و خواه زمانی چند از عیلام به این مناطق، از جمله کرمانشاهان بوده است. به‌نظر می‌رسد که عیلامی‌ها ابتدا در آسیای مرکزی ساکن بوده و در حدود 4000 سال پیش از میلاد، به فلات ایران، شام و مصر مهاجرت کرده باشند. دلایل و شواهدی در دست است که ساکنان قدیم آنو* با اهالی شوش قدیم، دارای یک منشأ مشترک بوده‌اند.
*آنو anau، در 12 کیلومتری جنوب عشق‌آباد ترکمنستان واقع است.
لولوبیان: لولوبی‌ها بخش وسیعی از کوه‌ها و کوهپایه‌ها، از شمال دیاله گرفته تا دریاچه ارومیه و پیرامون آن نواحی از جمله کرمانشاه را اشغال کرده بودند که از لحاظ نژادی از قبایل هوریانی و اورارتویی نبوده و به احتمال قوی با عیلامی‌ها قرابت داشته‌اند.
به زبان هوریانی و اورارتویی، لولو به معنی بیگانه و دشمن است و اولین بار نارام‌سین، نواده سارگن از پادشاهان اکد (سده 23 قبل از میلاد) در کتیبه مشهورش ضمن شرح پیروزی خود، از لولوبی‌ها نیز نام برده است.
از پادشاهان معروف قوم لولوبی، آنوبانی‌نی (سده 22 قبل از میلاد) بود که سنگ ‌نبشته‌ای از او بر صخره سرپل زهاب هنوز وجود دارد. این قوم در نیمه هزاره 3 قبل از میلاد، دارای دولتی قوی بوده و جامعه‌ای طبقاتی داشتند که در نبشته آنوبانی‌نی سخن از دولتی در میان است که هوریان یا اکدیان به کمک نیروهای مسلح قبایل لولوبی‌ به‌وجود آورده‌اند.
هوری‌ها: قوم هوری بین ارتفاعات زاگرس و دریاچه ارومیه زندگی می‌کرده‌اند و در هزاره 2 قبل از میلاد در بین‌النهرین شمالی، سوریه، سراسر فلات ارمنستان و غرب آذربایجان پراکنده بودند. هوری‌ها تا اواسط هزاره اول پیش از میلاد، در کنار قبایلی که منشأ دیگری داشتند باقی ماندند.
پژوهش‌های به عمل آمده همانند بودن زبان هوری‌ها را با زبان اورارتوها ثابت کرده است. زبان هوری را مانند اورارتو، از ریشه ایبری و از خانواده زبان‌های قفقازی آسیانی دانسته‌اند.
هوری‌ها معروف به پرورش اسب بودند و ارابه‌های جنگی داشتند که صاحبان آن‌ها را ماریانی می‌گفتند. تشوب؛ رب‌النوع رعد و زن او هیبا؛ رب‌النوع خورشید، از خدایان اصلی هوری‌ها بوده است.
نام هوری ظاهراً مشتق از هورا یا اورها است که اورفه از شهرهای جنوب ترکیه مأخوذ از آن است. هوری‌ها از نژاد ویژه‌ای به نام آسیانی بودند، ولی در اثر آمیزش با اقوام آریایی، نام‌های آریایی را برای خود برگزیدند. نام این قوم در کتیبه بغازکوی که مربوط به سده 15 قبل از میلاد است هو-او-اور (Hu-u-uR) و نام زبان آنان به خط هیتی هورلی آمده است.
کوتیان: کوتیان در سرزمین میان ذاب سفلی، دجله، جبال سلیمانیه و دیاله ساکن بوده‌اند. ولی بعضی از مورخان، بر اساس متون آشوری بر این باور بودند که قلمروی آنان جبال جوری داغ در شمال آشور بوده است.
واژه کوتی یا گوتی در هزاره 3 و 2 قبل از میلاد، به یک گروه نژادی اطلاق می‌شده که در شرق، شمال و شمال غربی لولوبی‌ها و در آذربایجان کنونی، کردستان و کرمانشاهان زندگی می‌کردند.
در هزاره اول پیش از میلاد، اورارتوها، مانناها و مادها را گوتی می‌گفتند، فقط در کتیبه‌های سارگون دوم، مادهای ایرانی زبان از کوتیان مشخص و ممتاز گشته‌اند.
کوتیان زبان مستقلی داشته‌اند که با زبان‌های گروه عیلامی، لولوبی‌ها و کاسیان قرابت داشته است. هامی؛ مردم‌شناس فرانسوی در کتاب چهره آدمی می‌نویسد:
«مردمانی که در عصر حاضر بین آذربایجانی‌ها در ناحیه شوشه زندگی می‌کنند، با تصاویر و مجسمه‌هایی از لولوبیان و گوتیان مانده است، مطابقت می‌نمایند.»
از بررسی هنر ماد و هخامنشی مشخص می‌شود که مادها پیش از این که تحت تأثیر بابل و آشور قرار گیرند، تحت تأثیر اقوام لولوبی‌ و گوتی واقع شده‌اند. دلیل آن کشف نقش‌های برجسته اقوام مزبور در سرزمین ماد است که معلوم می‌کند اقوام لولوبی و کوتی در نیمه هزاره 3 قبل از میلاد در اقوام ایرانی تأثیر زیادی به جا گذاشته است.
کوتی‌ها از غرب ایران به بین‌النهرین حمله برده و حدود 125 سال در آن سرزمین حکومت کردند و دودمان شاهی اکد را برانداختند. پایتخت آنان در آراپها (کرکوک) در شمال سوبارتو بود. سرانجام مردم بین‌النهرین از ستم‌کاری‌های کوتی‌ها به جان آمده بر آنان غلبه کرده و آن‌ها را به ارتفاعات زاموآ در آذربایجان راندند.
پس از نابود شدن کوتی‌ها، این نام از بین نرفت و در دوره بابلی‌ها، تمام فلات ایران را همان اصطلاح باستانی، گوتیوم می‌نامیدند.
کاسیان: کاسی‌ها از دوران کهن در منطقه کوهستانی زاگرس (کرمانشاه و لرستان) در روستاهایی در کنار چشمه‌سارها مستقر بودند و از طریق شکار، گله‌داری و زراعت روزگار می‌گذراندند. عیلامی‌ها به این قوم کوسی، و آشوریان آنان را به نام کاشو می‌شناختند.
از اوایل هزاره 2 قبل از میلاد، کاسیان که قدرتی یافته بودند، گهگاه به مرزهای شرقی بابل تاخت و تاز می‌کردند، ولی به عقب رانده می‌شدند تا این که در سال 1530 قبل از میلاد تهاجم خود را به بین‌النهرین آغاز کردند، و حکومت بابل را در هم شکستند و به بین‌النهرین آباد با تمدنی کهن دست یافتند.
کاسی‌ها از 1530 تا 1150 قبل از میلاد بر بابل فرمان راندند، تا سرانجام حکومت عیلام در زمان پادشاهی شوتروک ناخونته (1207-1171 قبل از میلاد) به اوج عظمت رسید و به بابل حمله برد و سلسله کاسی را برانداخت. پس از این تاریخ، کاسی‌ها نقشی در سیاست دنیای آن روزگار نداشته و در منطقه کوهستانی خود زندگی کرده به کشاورزی و دامداری به‌ویژه پرورش اسب پرداخته‌اند. از نام چند تن از خدایان و فرمانروایان کاسی‌ها برمی‌آید که مردم این قوم با هند و اروپاییان روابطی داشتند. ولی در بابل منش و ویژگی‌های قومی خود را از دست می‌دادند، چنان که امپراتوری میتانی در شمال بین‌النهرین و سوریه، در این روزگار در مردم بومی مستحیل می‌شدند.
مغان‌ها: اقوام ماد که تیره‌ای از نژاد آریا بوده‌اند از راه کوه‌های قفقاز به حدود شمالی ایران سرازیر شده و چون از دیگر دسته‌های نژاد آریا زورمندتر بودند، به تدریج در مناطق آذربایجان، کردستان شرقی، کرمانشاهان و حدود شهر همدان سکونت گزیدند. برطبق نوشته هرودوت، مادها به شش قبیله تقسیم می‌شدند: بوسیلن، پارتاکنیان، استر وخانیان، اریزانتیان، بودیان و مغان یا مغ‌ها.
بنا بر پژوهش‌های تاریخی، به احتمال قوی این قبایل در سده 10 قبل از میلاد به حدود ایران آمده و هر قبیله‌ای در مناطق مختلف ایران سکونت اختیار کردند. ولی در نتیجه اتحاد و اجتماع به صورت واحدی درآمدند.
قبیله مغان در کرمانشاه، کردستان و ناحیه راحبس (ری کنونی) به‌سر می‌بردند.
سامی‌ها: سامی‌ها در کرانه‌های عربستان می‌زیسته‌اند و بعدها به این منطقه آمدند. اینان مردمانی بودند که بعدها در شمال به نام آرامی‌ها و شامی‌ها، در شرق به نام بابلی‌ها و آشوری‌ها، در جنوب به نام عرب‌ها و در غرب به نام فنیقی‌ها و یهودی‌ها معروف شدند. محل سکونت طوایف این نژاد سرزمینی بوده است که حدود آن کوه‌های ارمنستان، ایران از جمله کرمانشاه، خلیج فارس، اقیانوس هند و دریای سرخ، مصر و مدیترانه بوده و به نام هلال حاصلخیز یا هلال اخضر نامیده می‌شده است.
کاس سرای: کاس سرای‌ها و به قول پلوتارک کاس سین، یکی از طوایف صحرانشین ایران بوده که در روزگار اسکندر مقدونی در کوه‌های پاطاق و کرند در کرمانشاه سکونت داشتند.
الی‌پی‌ها: الی‌پی‌ها در حوضه علیای رود کرخه بین دره گاماسیاب و سیمره و ماهی‌دشت به‌سر می‌بردند. در سال 900 قبل از میلاد مردم الی‌پی با آشوریان جنگیدند. این قوم را با قوم الیمایید دوره سلوکی و دوران بعد یکی می‌دانند.
کردها: کردان بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین قوم آریایی ایران زمین هستند که در نواحی کوهستانی و محصور غرب فلات ایران از جمله کرمانشاهان، از دیرباز ساکن هستند و بیشتر از سایر اقوام ایرانی‌نژاد به حفظ ملیت و آداب و اخلاق ایرانی موفق شده‌اند و کمتر از قبایل دیگر دچار تحول شده‌اند.
لرها: لرها در شرق و جنوب شرقی کرمانشاهان به‌ویژه در نواحی مجاور لرستان و همچنین در برخی از شهرهای استان به‌طور پراکنده زندگی می‌کنند. بعضی از آنان هنوز به شغل دامداری اشتغال دارند و برای نگاهداری و چراندن گاو و گوسفندان خود ییلاق و قشلاق می‌کنند. برخی دیگر در روستاها اسکان یافته و ضمن دامداری به کشاورزی نیز می‌پردازند. لران کرمانشاه با لهجه ویژه لری که نوعی از زبان پهلوی قدیم است، تکلم می‌کنند. راولینسون بر این باور است که کردها و لرها از لحاظ خصوصیات جسمانی به مادهای باستان شباهت دارند.
عرب‌ها: اکنون اعقاب عرب‌ها در کرمانشاه زندگی می‌کنند و با دیگر نژادها مخلوط شده‌اند.
ترک‌ها: ترک‌ها در استان کرمانشاهان به‌طور پراکنده بسر می‌برند. ترک‌های ایران شعبه‌ای از نژاد بزرگ ترکی یا ترکمن یا تاتار هستند. اینان گرچه به زبان ترکی تکلم می‌کنند از هر لحاظ ایرانی هستند و مخلوطی از ایرانیان خالص با رگه‌ای از نژاد ترکمن یا تاتار می‌باشند.
علاوه بر اقوامی که در بالا معرفی شدند، عده‌ای از افراد از شهرهای دیگر و دین‌های مختلف نیز به تدریج به کرمانشاه مهاجرت کرده و در این سرزمین ساکن شدند.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1390، جمعیت استان کرمانشاه  1945227 نفر می‌باشد. بر اساس این سرشماری جمعیت شهرستان‌های استان به شرح زیر می‌باشد:
نام شهرستان
جمعیت شهری
جمعیت روستایی
جمعیت غیرساکن
اسلام‌آباد غرب
96062
55064
347
پاوه
30242
26595
ـــ
ثلاث باباجانی
13336
25048
91
جوانرود
51483
19752
ـــ
دالاهو
12930
26573
334
روانسر
24592
21803
ـــ
سرپل زهاب
35809
49384
423
سنقر
46181
45754
ـــ
صحنه
37140
39520
18
قصرشیرین
17968
7221
328
کرمانشاه
857048
173441
489
کنگاور
53449
27396
206
گیلان‌غرب
23780
37814
1264
هرسین
55074
31256
12     زبان در استان کرمانشاه ویرایش        
استان تاريخی كرمانشاه سرزمين انواع گويش‌ها و لهجه‌هاست. گويش‌ها و لهجه‌های مناطق مختلف آن مانند طبيعت هزار رنگش است. به اعتقاد صاحب‌نظران شايد كمتر استانی به اندازه استان كرمانشاه از لحاظ تنوع قوم‌ها، قبيله‌ها، فرقه‌ها و مذاهب مختلف برخودار باشد و هر يک از اين گروه‌ها نيز به لهجه‌ها و گويش‌های خاص خود تكلم می‌كنند.
در استان كرمانشاه با توجه به قدمت و غنای تاريخی آن، ده‌ها گونه و گويش محلی وجود دارد. جاف جوانرود، سورانی، پاوه‌ای، ژاو رودی، لهونی، بالاجوبی، كلهری، فارسی كرمانشاهی، اورامی، گوران، لری و لكی از رايج‌ترين گونه‌های گويشی در استان كرمانشاه است. همچنين زبان‌های تركی سنقری و عربی هم در بعضی نقاط استان تكلم می‌شود. گويش‌های مختلفی كه در استان كرمانشاه رواج دارد ريشه در زبان كردی به عنوان زبان نژاد يا قوم كرد دارد.
زبان كردی دارای چهار شاخه اصلی است و 60 گونه گويشی را دربر می‌گيرد. چهار شاخه اصلی زبان كردی شامل كرمانج جنوب، كرمانج شمال، كردی كرمانشاهی و اورامی و گوران است كه هر يک گويش‌های خاصی را شامل می‌شود. كرمانج جنوب در ايل جاف در كرمانشاه رايج است. كردی كرمانشاهی كه خاص قبايل، ايلات و عشاير استان كرمانشاه و ايلام است. اين شاخه از زبان كردی دارای گويش معيار است و آن كردی كلهری است. گويش اكثريت مردم كرمانشاه كردی كلهری است و در كنار آن فارسی كرمانشاهی نيز كه اختلاطی از كردی كلهری با زبان فارسی است از 200 سال پيش در اين استان رايج شده است. شاخه چهارم زبان كردی، اورامی و گوران است كه در منطقه اورامانات كرمانشاه رايج است. تمام اشعار سروده شده به زبان كردی تاكنون به اين گويش سروده شده است. در چند سال اخير نيز گويش‌وران دانش آموخته گويش كلهری شروع به سرودن شعر در اين گويش كرده‌اند. در ميان اين گويش‌ها، كردی كلهری بيشترين گويش‌ور را در استان دارد و لری محدودترين گويش در استان كرمانشاه است. آنچه امروز ملموس است این است که گويش‌های محلی به واسطه مسايلی در حال از بين رفتن است. دور شدن مردم گويش‌ور از خاستگاه اوليه خود يعنی زيست بوم و قرار گرفتن در بخش‌ها و شهرهای جديد، تداخل فرهنگ‌ها و گويش‌ها و زبان‌های گوناگون، گوناگونی اقليم‌ها و جغرافيای شهر ها و روستاها، مهاجرت، سوادآموزی و دور شدن از گويش مادری از جمله دلايل است.
با تشكيل دولت قاجار در ايران و شكل‌گيری سازمان‌های اداری و حكومتی در آن زمان و وجود امارت‌های حكومتی نوادگان آن‌ها در نقاط مختلف كشور و رسمی بودن زبان فارسی و سخن گفتن باسوادان (كارمندان و طيف حاكم) به زبان فارسی و عدم آشنايی آنان با زبان‌های محلی، كافی بود تا مردم برای ارتباط برقرار كردن با آنان به زبان فارسی نياز پيدا كنند و با توجه‌ به عدم آشنايی مردم عادی با زبان فارسی، در بيشتر اوقات آنان با مشكل پایين بودن دايره ‌واژگان فارسی روبرو می‌شدند و برای جبران آن واژگانی از زبان كردی را در سخن خود داخل می‌کردند و  بدين گونه‌ شخص ديگری که اين واژه‌ را مي‌شنيد به ‌گمان آن كه ‌واژه‌ای فارسی است آن را در مكالمات خود به‌كار می‌برد. بدين گونه ‌زبان فارسی در بين مردم كرمانشاه رايج شد، گونه‌ای فارسی كه واژگان كردی موجود در آن كم نيست.        
ساكنان فلات ايران، از جمله منطقه كرمانشاه در دوره ماقبل تاريخ معتقد بودند كه حيات آفريده يک ربة‏النوع است و منبع آن مؤنث است نه مذكر. بسيارى از مجسمه‌های كوچک از ربة‏النوعى که در مكان‌هاى ماقبل تاريخى ايران، از جمله استان كرمانشاه به دست آمده است، تأییدکننده چنین اعتقادی می‌باشد. پس از آن، در دوره عيلاميان، بت‌پرستی رواج يافت كه در پى كاوش‌هاى باستان‌شناسى، بت‌هايى از خدايان اين دوره كشف شده است. متون بابلى مربوط به قوم كاسى نشان می‌دهد كه در سرزمين آنان از جمله كرمانشاه، اختلاطى از آیین‌های مختلف وجود داشته كه در آن خدايانى از منشأ آسيايى در کنار خدايان بابلى و هند و اروپايى قرار داشته‌اند.
روزگارى كه آيين مزدايى در برابر مهرپرستى قد علم كرد، بين پيروان دو آيين، اختلاف عقيده پيدا شد و بدين جهت مزداپرستى نتوانست تا مدتى در همه نقاط ايران گسترش يابد. بنابر روايات ايرانى، چون چند سده قبل از ميلاد مسيح، پيامبرى در ايران ويج (يعنى وطن آريايی‌ها) ظهور كرده بود كه او را «زراتوشترا» می‌گفتند، لذا دين ملى ايرانيان پيش از اسلام متأثر از نام وى، «زرتشتى» نام گرفت. آيين زرتشت همانند دين يهود و مسيح، اساس يكتاپرستى بشر و يكى از مظاهر پر ارج مادى و معنوى ايران زمين است. اين آيين از روزگار مادها تا انقراض دولت ساسانى، همواره در ميان تمامى ايرانيان به ويژه مردم كرمانشاه محبوبيت و نفوذ معنوى كامل داشته است. طبق عقايد زرتشت، راستى ريشه همه سعادت‌ها و مايه خيرهاست و دروغ ريشه تمام شرها و باعث هلاكت است. انسان در سه چيز بايد راستى پيشه كند. در مَنش، گويش و روش. به عبارتى بايد پندار نيک، گفتار نيک و كردار نيک پيشه كند تا در صف پيروان «اهورامزدا» درآيد و گرنه گرفتار دوزخ خواهد شد.
علاوه بر دين زرتشت، دين مسيح نيز در منطقه كرمانشاه پيروانى داشته است. همزمان با به سلطنت رسيدن يزدگرد اول و به سبب دشمنى وى با مغان و موبدان زرتشتی، نسبت به مسيحيان رأفت و مهربانى پيش گرفت و شناسايى رسمى دين مسيح در ايران آغاز شد به طورى كه در سال 410 ميلادى حدود 40 ناحيه اسقفى در ايران وجود داشته است. طبق منابع تاريخى، در سال 424 ميلادى، منطقه كردنشين ايران از جمله مناطقى بود كه داراى اسقف بود و از آنجا كه در آن زمان مرسوم نبود كه در نقاطى كه تعداد كمى مسيحى زندگى می‌کنند، اسقف مخصوص برود، از اين رو معلوم می‌شود كه اين ناحيه داراى مسيحيان فراوان بوده است.
با انقراض حكومت ساسانى و تسلط مسلمانان بر ايران، دين زرتشت كه دين رسمى كشور بود رو به اضمحلال نهاد و بيشتر ايرانيان به دين اسلام گرويدند. پس از فتح كرمانشاه در سال 21 هجرى به دست مسلمانان، اكثر مردم كرمانشاه به دين اسلام روى آوردند گرچه برخى نيز بر كيش خود ماندگار شدند.
امروزه اكثريت مردم استان كرمانشاه پيرو دين اسلام و مذهب شیعه اثنى‌عشرى هستند و گروهى نيز از مذهب اهل سنت پيروى می‌کنند. اقليت‌هاى مذهبى ساكن در اين استان زرتشتى، كليمى و مسيحى می‌باشند. گروهی نیز با عنوان اهل حق با حفظ آداب و مناسک و معتقدات دين كهن ايران باستان يعنی زرتشت و همچنين با التقاطی از اسلام به حيات دينی خود ادامه می‌دهند.   پوشاک در استان کرمانشاه ویرایش        
لباس‌های محلی استان کرمانشاه از مهم‌ترين جاذبه‌های فرهنگی اين استان به‌شمار می‌رود که با رنگ‌ها و طرح‌های زيبا و برگرفته از طبيعت چهار فصل اين منطقه، همواره برای گردشگران اين ديار جذاب و جالب توجه بوده است. لباس‌های محلی استان کرمانشاه با توجه به نوع اقليم، آب و هوا و فرهنگ هر منطقه از استان، به اشکال گوناگونی درآمده و تنوع فرهنگی و اقليمی اين استان تاريخی را به خوبی به نمايش می‌گذارد.
پوشاک مردان: پوشاک مردان معمولا از 11 تکه به شرح زير تشکيل می‌شود:
1- عرق‌چين: عرق‌چين را بانوان کرد از نخ يا ابريشم می‌بافند. برخی از مردان از عرق‌چين و برخی ديگر از کلاه مخروطی شکل پارچه‌ای استفاده می‌کنند.
2- سربند: مردان کرد بر دور عرق چين يا کلاه مخروطی خود دستمال‌های متعددی می‌‌پيچند و بعضی از آن‌ها به رنگ‌های روشن و گل‌دار می‌باشند.
3- کرواسی فقيانه: پيراهنی که دارای آستين‌های بلند بوده و آستين‌ها به فقيانه معروف می‌باشد.
4- سخمه: بر روی پيراهن پوشيده می‌شود جلوی آن کاملاً ‌باز و دکمه‌دار می‌باشد.
5ـ قبا: پوشش تمام قد که بر روی سخمه می‌پوشند.
6ـ شال: شال کمر را از پارچه‌های نرم و محکم انتخاب می‌کنند و به دو صورت ساده يا قلابی چپ و راست می‌بندند.
7ـ سلته: نيم‌تنه دارای آستين می‌باشد که در قسمت داخل آن دو جيب دوخته شده و به منزله کت و روپوش استفاده می‌کنند.
8ـ جافی: شلواری است که به سبب راحتی امروزه در اکثر نقاط ايران رايج شده است. اين نوع شلوار از مچ پا تنگ و به طرف بالا فراخ‌تر می‌شود و با بندی در کمر بسته می‌شود.
9ـ پاپوش: اعيان و اشراف و سواره ايل از گيوه ملکی و زيره گاميشی و در صورت دسترسی در تابستان از کلاش اورامی استفاده می‌کنند.
10ـ کپنک: در زمستان‌ها به جای پالتو از نمد مرغوب و عالی تهيه می‌شود و مورد استفاده قرار می‌گیرد.
11ـ جوراب: جوراب مردان کرد را بانوانشان از پشم‌های الوان می‌بافند.
   
پوشاک بانوان: پوشاک بانوان از نظر ظرافت و زيبایی در نوع خود بی‌نظير است و معمولاً از 8 تکه تشکيل می‌شود:
1ـ سربند: سربند زنان کرد اين استان پرپشت است و از چندين دستمال کلاغی ريشه‌دار تشکيل شده است. گاه نيز بانوان کرد به ويژه دختران و نوعروسان به جای سربند از کلاهک يا عرق‌چين منجوق‌دوزی شده استفاده می‌کنند.
2ـ زيرپوش: زير پيراهن زنان کرد اين منطقه ساده و بلند است و تا پشت پا می‌رسد.
3ـ پيراهن: پيراهن زنان کرد بلند و گشاد است و معمولاً آن را از پارچه‌های گلدار تهيه می‌کنند.
4ـ کلنجه: يکی از پوشاک زيبای بومی و مورد علاقه زنان کرد استان کرمانشاه است زيرا علاوه بر رنگ، برش و وضع تزئين خاص خود به زنان امکان استفاده از زيورهای گوناگون را می‌دهد.
5ـ يل: يل يا نيم‌تنه زنان کرد اين منطقه شبيه ساير مناطق کردنشين است. آستين يل زنان کرد عموماً بدون سنبوسه و فقط بر دم آستين چاکی کوتاه دارد. کناره‌های يل در حالت پوشيده هميشه از هم باز است.
6ـ قبا: قبا مانند پيراهن تمام قد و بلند است و تا پشت پا می‌رسد. رويه‌اش اغلب از مخمل الوان تهيه می‌شود.
7ـ روپوش: چادری است از پارچه ابريشمی مشکی که معمولاً آن را از درازا بر پشت و گرده می‌افکنند و دو گوشه بالايی آن را جلو آورده در پيش روی سينه گره می‌زنند.
8ـ جافی: شلواری مانند شلوار مردان است. اين شلوار را زنان کرد به ويژه زنان روستايی هنگام کار می‌پوشند. در ساير مواقع زنان شلواری گشاد از جنس حرير به پا می‌کنند.
        
      ویژگی‌های اقتصادی و معیشتی استان کرمانشاه ویرایش        
كشاورزی: استان کرمانشاه با آب و هوای متنوع و منابع آب و خاک از امکانات بالقوه بسیار بالایی برای توسعه کشاورزی برخوردار است. دشت‌های وسیع این استان در نواحی سرد، معتدل و گرم گسترده شده است. تولید محصولات سردسیری و نیمه گرمسیری مثل خرما و مرکبات، از ویژگی‌های خاص استان می‌باشد که در کمتر استانی دیده می‌شود. خاک در هیچ یک از دشت‌های استان به جز مقدار بسیار جزئی در مناطق گرمسیری نفت‌شهر و سومار عامل محدودکننده توسعه کشاورزی نیست. قسمت‌های شرق و شمال شرق استان با پتانسيل‌های خوب خاک و آب به‌عنوان نقاط زراعی استان و نواحی شمال غربی و جنوب غربی استان از نقاط مستعد برای باغداری، همواره مطرح بوده است. وجود نزدیک به 400 هزار هكتار دشت در استان و وجود آب‌های فراوان سطحی و زيرزمينی؛ باعث ایجاد قابليت‌های زياد در خصوص توليد گیاهان تجارتی از قبيل توت فرنگی، انگور، حبوبات، گردوكاری و بادام‌كاری شده است.
    
دامداری: وجود 4/1 ميليون هكتار مراتع با توليد علوفه مناسب و وجود شرايط آب و هوايی مطلوب، زمینه را برای پرورش انواع دام و طيور فراهم نموده است. نگهداری و پرورش دام در استان کرمانشاه به طریق سنتی و کوچ دام به مناطق سردسیر و گرمسیر استان به صورت ییلاق و قشلاق انجام می‌گیرد. این استان به سبب برخورداری از رودخانه‌های پرآب، جهت پرورش ماهی بسیار مناسب می‌باشند. همچنین این استان از نظر پرورش زنبور عسل نیز شرایط بسیار مناسبی را دارا می‌باشد.

صنایع ماشینی: استان کرمانشاه از لحاظ رتبه صنعتی در بین استان‌های ایران، هجدهم است. 60 درصد صنعت استان در شهرستان کرمانشاه متمرکز است. بزرگ‌ترین صنعت کارخانه‌ای این استان تصفیه‌خانه نفت می‌باشد و قدیمی‌ترین كارخانه صنایع غذایی استان کرمانشاه، كارخانه قند اسلام‌آباد است. پتروشیمی کرمانشاه، مجتمع شیمیایی بیستون، باختر بیوشیمی و کیمیای غرب‌گستر، سیمان غرب، چینی کرد، کاشی بیستون و کاشی کرد از مهم‌ترین واحدهای صنعتی استان است. پالایشگاه آناهیتا، پلیمر کرمانشاه، سیمان سامان، ذوب آهن فرامان، کاغذ کاوه و کاشی کاژه از جمله طرح‌های در دست احداث استان می‌باشد.
صنایع دستی: صنایع دستی استان کرمانشاه عبارتند از:
گلیم‌بافی: گلیم‌بافی از صنایع دستی خانگی است و در بیشتر نقاط استان کرمانشاه رواج دارد. از جمله معروف‌ترین مناطق گلیم‌بافی در این استان شهرستان هرسین است و گلیم‌های آن از شهرتی خاص برخوردار است. وجود مراتع مساعد جهت پرورش دام که تأمین‌کننده الیاف لازم برای بافت گلیم است، خود دلیلی بر رواج گلیم‌بافی در این منطقه است. نقش‌های ترکیبی درخت و لانه گنجشک، مرغابی، مار، قیچی، خطوط افقی و عمودی، پنجه گربه، گل ترمه و سوزنی از جمله نقوشی هستند که در گلیم‌های این استان به ویژه در منطقه هرسین دیده می‌شوند. همچنین در بافت زمینه گلیم‌های هرسین، نشانه‌های بسیاری از آمیزش تمدن و فرهنگ‌های مختلف به چشم می‌خورد.

موج‌بافی: موج در اصطلاح محلی رختخواب‌پیچ و مفرش می‌باشد که از پشم خالص بافته می‌شود و تولید آن بیشتر به منظور رفع نیازهای شخصی و سفارش‌دهندگان آشنا است. موج‌بافی از هنرهای خانگی است و در منطقه اورامانات رواج دارد. موج‌های رنگین کمان در مناطق اورامانات و جوانرود از شهرتی خاص برخوردار است. در جوانرود این صنعت شکل کارگاهی دارد. امروزه از موج به عنوان پتو یا روانداز، زیرانداز، پرده و حتی به جای بقچه‌های بزرگ استفاده می‌شود. مهم‌ترین طرح‌های موج عبارت است از کشکولی، چهارخانه، سیاه و سفید، تخت قرمز، برمالی و شطرنجی.
جاجیم‌بافی: جاجیم از دیرباز در بین خانواده‌های روستایی و عشایر استان کرمانشاه رواج داشته است. جاجیم به عنوان بالاپوش گرم مورد استفاده قرار می‌گیرد. حتی در برخی از خانواده‌های روستایی، جاجیم را به عنوان هدیه به نوعروسان می‌دهند. مواد اولیه جاجیم، پشم است و بافت آن شبیه گلیم است با این تفاوت که جاجیم در چهار تخته بافته می‌شود و سپس به هم متصل و دوخته می‌شود. در مناطق اورامان و ثلاث، جاجیم‌هایی با نقوش متنوع و جنس مرغوب بافته می‌شود که در نوع خود کم‌نظیر است.

قالی‌بافی: نقوش قالی‌های بافته شده بیشتر بومی و محلی است. این هنر در میان روستاییان رواج دارد. نقش‌های محلی شناخته شده، نام روستاهای معینی را بر خود دارد که از جمله می‌توان به نقش‌های حسین‌آباد، اکبرآبادی و کیونانی اشاره کرد. در فرهنگ‎ ‎قالی‌بافی كرمانشاه واژه گل به معنی نقش به كار برده می‌شود چنان كه در گل اكبرآباد‎، گل ترنجی، منظور از گل، نقشه گل قالی است.
نمدمالی: نمدمالی از هنرهای سنتی کاربردی منطقه عشایری کرمانشاه است.
گیوه‌کشی: گیوه را در اصطلاح محلی، کلاش می‌گویند. استفاده از گیوه به عنوان پاپوشی نرم، سبک، راحت و مقاوم در مناطق کوهستانی و گذرگاه‌های صعب‌العبور و سنگلاخی استان کرمانشاه رواج دارد. مراکز ساخت گیوه در این استان شهرهای پاوه، هرسین و کرمانشاه است. کفیِ گیوه معمولاً از لاستیک و چرم و رویه آن از نخ یا ابریشم است. تا قبل از پیدایش صنعت لاستیک‌سازی، زیر گیوه‌ها را از پوست گاومیش تهیه می‌نمودند.

چیغ‌بافی: چیغ یا چیخ عبارت از حصیری به عرض 150 سانتی‌متر است که روی آن نقش‌های متفاوتی به وسیله نخ‌های رنگارنگ پشمی ایجاد می‌شود. از چیغ برای حفاظت اطراف سیاه چادرها استفاده می‌شود و گاهی نیز برای تقسیم داخل چادرهای عشایری به چند بخش جدا از هم کاربرد دارد. بافت ظروف حصیری نیز از دیگر جلوه‌های این هنر می‌باشد.

قلمزنی: در زمان‌های قدیم قلمزنی در این استان جلوه خاصی داشته است و قلمزنان بزرگی در این خطه فعالیت می‌کردند. آخرین فرد از تبار قلمزنان حرفه‌ای شهر کرمانشاه استاد علی‌اکبر عین‌القضاتی است که با تدریس قلم‌زنی به جوانان کرمانشاهی، دست به احیای این هنر زده است. قلمزنان کرمانشاهی با الهام از آثار تاریخی دوره هخامنشی و ساسانی و طبیعت منطقه، در نهایت ظرافت و زیبایی، آثار هنری زیبایی را خلق کرده‌اند که در سطح جهانی شهرت دارد.

ساخت ابزارهای فلزی: در حال حاضر در شهر کرند کارگاه‌هایی وجود دارد که به ساخت وسایل فلزی و ابزار کار می‌پردازند. صنعت‌گران این شهر در تهیه ابزار و وسایل کار و شکار، چاقو، کارد، قندشکن، ابزار زین و یراق، قفل و کلید شهرت بسیار داشته و دارند. علاوه بر کرند، در شهر کرمانشاه نیز چند کارگاه آهنگری وجود دارد که بیشتر آلات کشت و زرع می‌سازند.
معادن استان کرمانشاه
این استان از نظر ذخایر معدنی حائز اهمیت می‌باشد و عمده‌ترین معادن آن‌ عبارتند از آهن، سرب، گوگرد، آلومیت، کوارتزیت، سنگ گچ، سنگ آهک، سنگ لاشه، سنگ مرمریت، دولومیت و ... .   منابع و پیوندها        
«گردآوری شده توسط دپارتمان پژوهش جغرافیایی گروه صنعتی پاکمن»
 
 
 
 
 
[ چهارم شهریور 1393 ] [ 21:2 ] [ اطلس ایران وجهان ]
در استان کرمانشاه هزاران اثر باستانی و جاذبه گردشگری وجود دارد و وجود یادمان‌های دوران دفاع مقدس در این استان بر رونق و زیبایی آن افزوده است.

آب ‌و ‌هوای چهار فصل این استان در کنار صنایع‌دستی و سوغات مختلف مردم این دیار سبب شده هر ساله گردشگران بسیار زیادی از سراسر ایران و حتی جهان به این استان بیایند و البته میهمان‌نوازی کرمانشاهیان از دیرباز، زبان‌زد خاص و عام بوده است.

امسال نیز، مانند هر سال گردشگران بسیاری برای دیدن مناطق دیدنی و آثار باستانی استان کرمانشاه، به این استان سفر کرده‌اند.


منطقه گردشگری پیران

آبشار پیران

 

منطقه گردشگری پیران

کوه‌های دالاهو

 

ریجاب

سرپل‌ذهاب

[ چهارم فروردین 1392 ] [ 13:4 ] [ اطلس ایران وجهان ]
[ نوزدهم تیر 1390 ] [ 23:36 ] [ اطلس ایران وجهان ]

موقعيت جغرافيايي استان كرمانشاه

  استان كرمانشاه با وسعتي در حدود 24434 كيلومتر مربع در ميانه ضلع غربي كشور قرار گرفته است. اين استان از شمال به استان كردستان، از جنوب به استانهاي لرستان و ايلام، از شرق به استان همدان و از غرب به كشور عراق محدود شده است. شهر كرمانشاه مركز استان كرمانشاه مي‌باشد و شهرستان‌هايي اين استان عبارتند از: اسلام‌آباد غرب، پاوه، جوانرود ، روانسر،ثلاث باباجاني، سرپل ذهاب ، سنقر ، صحنه ، قصر شيرين ، كرمانشاه ، كنگاور ، گيلان‌غرب و هرسين.

 

Sample Image

 

استان كرمانشاه ناحيه‌اي كوهستاني است كه بين فلات ايران و جلگه بين‌النهرين قرار گرفته و سراسر آن را قله‌ها و ارتفاعات سلسه كوه‌هاي زاگرس پوشانده‌اند و در محدوده اين استان به صورت مجموعه‌اي از رشته‌كوههاي موازي پديدار گشته كه دشتهاي مرتفع كوهستاني درميان آنها شكل گرفته و بستر گذرگاه‌هاي مهم زاگرس را به وجود آورده است 

 قدمت سكونت در محدوده استان فعلي كرمانشاه به هزاره قبل از ميلاد مي‌رسد در آثار سارگن- شاه اكد- كه از سال 2048 تا 2030 قبل از ميلاد بر جنوب بين النهرين فرمان رانده، از مردم زاگرس به عنوان ( آريزان ياغي) ياد شده است . به استناد كتيبه‌هاي بابل، آشور و عيلام ساكنان دامنه‌هاي زاگرس طوايفي به نام‌هاي لولوبي، گوتي، مانايي، فايري، آموا و پارسوآ بوده‌اند. در خصوص اصل و نژاد اين طوايف، نظرات متضادي ابراز شده است، طوايف آمادا و پارسوآ آريايي، و طوايف گوتي و كاسي نيز به احتمال زياد آريايي ثبت شده‌اند ولي محققان در آ‎ريايي بودن لولوبي‌ها و مانايي‌ها ترديد دارند.

 

شهرستان کرمانشاه :

 

زبان اهالی كرمانشاه فارسی، كردی و كرمانشاهی است و مذهب آن‌ها شيعه، سنی،‌ اهل حق، يهودی و آشوری است. كرمانشاه يكی از مناطق عشايری ايران محسوب مي‌شود كه نقش مهمی در اقتصاد منطقه ايفا مي‌كنند. در سال های اخير تعداد قابل ملاحظه‌ای از عشاير به زندگی يك جانشينی و كشاورزی اشتغال ورزيده اند كه در شهرها و به‌خصوص روستاها اسكان يافته اند. ايل كلهر و سنجابی از جمله ايل های مشهور كرمانشاه به شمار‌مي‌آيند. عشاير منطقه كرمانشاه به 6 دسته (ايل) كلهر، سنجابی، قلخانی، زنگنه، ذوله و زردلان (بالوند) تقسيم می شوند. بيش‌تر طوايف ايل سنجابی در ماهيدشت و دهستان سنجابی اسكان يافته اند و به كشاورزی می پردازند ناحيه ييلاق ايل سنجابی شاه‌كوه و رودخانه قره سو است كه تا روانسر ادامه می يابد. قشلاق اين ايل ناحيه ای وسيع از قصر شيرين تا نزديكی خانقين، قزل رباط و نفت شهر است. مردم ايل كلهر زمستان را در خانه های روستايی و تابستان را در مراتع سرسبز و خرم پيرامون روستاهای خود زير سياه چادر (كولا) به سر می برند. وجه تسميه كرمانشاه پيش از اسلام به نامهاي كامبادن و كامبادنه ناميده ميشد. در صدر اسلام با نامهاي قرماسين و قرماشين از آن نام برده شده است. بعد از انقلاب اسلامي به نامهاي قهرمانشهر و نيز باختران ناميده شدو س‍س مجددا كرمانشاه ناميده شد. "دکتر معین در فرهنگ فارسی خود احتمالا با استنادی به گفته‌‌ی حمدالله مستوفی در ذیل واژه‌‌ی کرمانشاه چنین می‌‌نویسد: «این شهر در زمان ساسانیان بنا شده و بانی آن بهرام‌‌چهارم (لقب به کرمانشاه) بوده است». در کتاب "بند هشن" که مطالبی در باره‌‌ی جغرافیای اساطیری و موجودات مختلف از حیوانات و درختان و سرزمین‌‌ها و کوه‌‌ها و رود‌‌ها در آن دیده می‌‌شود و تالیف اولیه‌‌ی آن در دوران ساسانی انجام گرفته به واژه‌‌ی کرمینشان اشاره شده است: «کوه مرغ به لاران کوه زرین به ترکستان کوه بهستون به کرمینشان دیگر از این شمار که محل رفت و آمدند... کوه بوم انگاشته می شوند».مرحوم "دکتر مهرداد بهار" در قسمت یادداشت‌‌های بند هش آورده است: «باید توجه داشت که نام واژه‌‌ی کرمانشاه محتملا تبدیلی است از کرمینشان. کرمیشان و کرماشان نام کهن این سرزمین در دوره‌‌ی میانه‌‌ی تاریخ ماست و کرمانشاهی‌‌ها خود را کرماشانی می‌‌خوانند».

اما بعضي محققين بر اين عقيده اند که واژه‌‌ی کرماشان از سه جزء «کار - مای – سیای» تشکیل شده و به معنی مکان مقدس مردم ماد است و معنی این سه جزء را در کتیبه‌‌ی بیستون می‌‌توانیم پیدا کنیم. دکتر محسن ابوالقاسمی در کتاب تاریخ زبان فارسی کتیبه‌‌ی داریوش را واژه به واژه معنی کرده که در اینجا به ذکر سه جزء مورد نظر اشاره می کنیم:

kara یعنی مردم ارتش.

madai حالت مفعول فیه مفرد مذکر از mada که به معنی «ماد» است.

siyan در زبان عیلامی در کتیبه‌‌ی بیستون به معنی مکان مقدس است.

مجموع این سه واژه به معنای «مکان مقدس مردم ماد» که در درازنای زمان به گونه‌‌های مختلف از جمله: «قرمیسین، قرماسین، قرماشین، کرماشین، کرمیشان، کرماشان، نوشته شده است».كرمانشاه در گذر زمان استان تاريخي كرمانشاه همچون ديگر نقاط كشور كهنسال ما آثاري از روزگار مجد و عظمت ايران را در سينه كوه ها و پهن دشت هاي خود محفوظ كرده است . برخلاف ساير نقاط ايران كه به صورت مقطعي مورد سكونت قرار گرفته اند . اين استان بدون وقفه در ادوار مختلف تاريخ مورد سكونت قرار گرفته است ، شواهد و مدارك باستان شناختي نشان مي دهد اين منطقه از اولين زيستگاه هاي انسان اوليه به شمار مي رفته و يكي از مراكز مهم جمعيتي در زاگرس مياني محسوب مي شده است . تمامي مراحل و ادوار زندگي انسان از عهد حجر تا دوره هاي تمدني پيش از تاريخ و سپس تا تشكيل حكومت هاي بزرگ سير تطور خويش را در اين محدوده طي كرده است . به طوريكه غار شكارچيان بيستون نكات جالبي را درباره سابقه زندگي بشري در دوران پارينه سنگي در ايران روشن مي دارد . پس از اين دوره در حدود 9 هزار سال پيش به علت گرم شدن هوا انسان غار را ترك كرده و روي به يكجانشيني مي آورد كه اين حركت موجب زراعت و دامپروري و براثر آن روستا نشيني مي شود كه بدون شك نخستين روستاها در اين استان شكل گرفته كه از جمله آنها مي توان گنج دره هرسين ، گاكيه و تپه سراب اشاره كرد . انسان هاي پيش از تاريخ گنج دره جزء نخستين انسان هايي هستند كه در ايران سفالگري را اختراع كرده و روي به فعاليت هاي صنعتي آورده اند .

در هزاره چهارم پيش از ميلاد استان كرمانشاه يكي از مراكز مهم تجاري و بازرگاني بوده و بازرگانان آن با بازرگانان شوشي و بين النهريني به داد و ستد و مبادله كالا مبادرت مي ورزيدند . حضور بازارهايي در گودين كنگاور و چغاگاوانه اسلام آباد از آن دوره شاهدي بر اين مدعا است .

به استناد كتيبه هاي بابلي و آشوري ، ساكنان زاگرس اقوام لولوبي و گوتي بودند . اين مردمان سخت كوش و شجاع به منظور حفاظت از اين خطه مرتب با بين النهريني ها در جنگ و ستيز بوده اند كه در اين امر به پيروزي هاي چشمگيري نيز نايل شده اند و از آن پس دره هاي زاگرس قرن ها مركز تمدن و حكومت هاي ايراني و بين النهريني بوده كه سرانجام عنصر ايراني تمدن خود را بر اين سامان غالب ساخت . حضور نقش برجسته‌هاي‌ اين اقوام در سرپل ذهاب كه يكي از قديمي ترين نقش برجسته هاي خاورميانه محسوب مي‌شود بيانگر اين موضوع است .

در دوره هخامنشي با عبور جاده شاهي كه يك رشته آن اكباتان را به بابل وصل مي كرد بر رونق و آباداني اين منطقه افزوده شد . پس از انقراض هخامنشيان ، در دوره سلوكي مناطقي از كرمانشاه چون بيستون و دينور محل حضور كلني هاي يوناني بوده ولي ديري نپائيد كه اشكانيان آنان را شكست داده و در اين منطقه حضور پيدا كردند. نقش برجسته‌هاي اشكاني در بيستون بيانگر اين موضوع است. در اين دوره بيستون يكي از مراكز مهم دوره اشكاني محسوب مي شده است.

استان كرمانشاه در دوره ساساني بيش از هر دوره ديگري از اعتبار و رونق خاصي برخوردار بوده است. اين منطقه همواره مورد توجه شهرياران ساساني بوده و به علت نزديكي با تيسفون پايتخت آنها ، ايام تابستان را در قصور ييلاقي اينجا مي گذرانده اند. در اخبار مورخان اسلامي به كرات آمده كه خسرو اول در نواحي طاق بستان قصوري ساخته بود كه در آنها از فغفور چين وراي هند و قيصر روم و ديگر حكمرانان روزگار پذيرايي كرده است .

با احداث شهرهايي چون حلوان در اين سو و سياست شهر سازي پادشاهان ساساني در غرب كشور كه به بنياد شهر كرمانشاه منجر گرديد . اين حوزه بيش از پيش اعتبار يافت و شاهان ساساني با ايجاد پل هايي بر روي رودخانه ها و بناهاي عام المنفعه رفاه و رونق اقتصادي را براي مردم اين ديار به ارمغان آورده بودند .

 

 

 

کرمانشاه در دوران اسلامی

Active Image

 

 با شكست ساسانيان توسط مسلمين ، مردم اين منطقه برخلاف برخي مناطق ديگر جزء اولين مردماني بودند كه به دين مقدس اسلام ايمان آورده و به ترويج آن پرداختند .
مسجد عبدالله بن عمر در ريجاب كه يكي از قديمي ترين مساجد صدر اسلام است . يادگاري از آن زمان مي باشد . از دوران آرامگاهي از ياران وفادار پيامبر اسلام كه در جنگ ها وي را ياري مي كردند به يادگار مانده كه مي توان به آرامگاه ابودجانه در ريجاب اشاره كرد . در دوره خلفاي عباسي كرمانشاه يكي از چهار شهر مهم و معتبر ولايات جبال بود . هارون‌الرشيد خليفه معروف عباسي بدين سامان توجه خاصي داشت ، به طوريكه سياحان و جهانگردان از آباداني و زيبايي شهر ياد مي كنند .
ابن حوقل و استخري از شهر كرمانشاه به عنوان شهرستاني زيبا كه اشجار و آب فراوان دارد ياد مي كنند . مقدسي اين شهر را به همراه شهرهاي همدان ، ري و اصفهان جزء چهار شهر معروف ايالت جبال معرفي مي كند .
در سده سوم هجري كرمانشاه در قلمرو و حكومت صفاريان قرار داشت . در قرن چهارم سلسله كوچكي از اكراد بنام حسنويه در ولايات غرب استقلالي پيدا كردند ، مؤسس اين سلسله حسنويه كه معروفترين اين خاندان نيز هست نزديك پنجاه سال حكمراني كرد و قلعه بزرگ سرماج را مقر خود نمود . در سال 441 ساطان طغرل سلجوقي صد هزار سپاهي به تسخير قلعه سرماج فرستاد كه پس از چهار سال موفق به تسخير قلعه گرديد . در سده ششم هجري سلطان سنجر سلجوقي ، كرمانشاهان و توابع آن را در حوزه حكمراني برادر زاده خود سليمان شاه ملقب به « ‌ايوه » قرار داد. در سده هفتم كرمانشاهان همچون مناطق خراسان و ديگر بخش هاي ايران از هجوم مغول آسيب فراوان ديد به طوريكه سپاهيان هلاكو در اين منطقه قتل و غارتي فجيع به عمل آوردند ولي در اواخر دوره ايلخاني در زمان حكومت ابوسعيد اين خطه مورد توجه قرار مي گيرد به طوريكه در زمان حكومت وي شهر سلطانيه چمچمال نزديك بيستون احداث گرديد . در اين زمان همان طوريكه حمدالله مستوفي اشاره مي كند كرمانشاهان يكي از ايالت هاي 16 گانه كردستان بوده است .

در قرن نهم و اوايل قرن دهم هجري كرمانشاه مورد تجاوز عثمانيان واقع مي گردد . در اين زمان هرسين و ماهيدشت حكومت نشين بوده ولي از كرمانشاهان نامي پيدا نيست . در زمان صفويه كرمانشاهان اهميت و اعتبار زيادي پيدا كرد در دوره سلطنت شاه طهماسب اول حكومتي بنام كلهر و در زمان شاه صفي حكومتي تحت عنوان سنقر و كلهر در اين حدود تشكيل شد و به خوانين زنگنه تفويض گرديد . در حقيقت از اين زمان تجديد بناي كرمانشاه و تشكيل ولايت فعلي شروع مي شود .

همزمان با حمله افغان و سقوط اصفهان ، كرمانشاهان نيز با تجاوز عثماني ها مواجه گرديد و بار ديگر رو به خرابي نهاد . در زمان حكومت زنديه خوانين زنگنه و اهالي كرمانشاه نخست حكومت كريم خان را نپذيرفتند به همين جهت كرمانشاه مدتي با محاصره و خرابي مواجه گرديد . در دوره قاجاريه كرمانشاه اعتبار و اهميت زيادي پيدا كرد . فتحعليشاه در سال 1221 ه.ق يكي از پسران خود به نام محمد علي ميرزاي دولتشاه را با سمت سرحدداري عراقين به اين شغل منصوب كرد و ايالت خوزستان را نيز ضميمه قلمرو او كرد و در حقيقت در اين زمان كرمانشاه به يك پايگاه نظامي مجهز عليه دولت عثماني تبديل شد .
در جنگ جهاني اول كرمانشاه به تصرف قواي عثماني درآمد ولي بعد از سقوط بغداد آنها شهر را تخليه كرده ، عقب نشيني كردند . در جنگ جهاني دوم نيز به تصرف قواي نظامي انگلستان درآمد .مکان های دیدنی و تاریخیاستان کرمانشاه دارای مکان های تاریخی و دیدنی بسیاری است که شامل جاذبه های طبیعی و تاریخی متعدد می شوند. استان چشمه ها، سراب ها و غارهای متعددی چون: چشمه آب گرم، تنگ حمام، چشمه عبدی، چشمه هندی آباد، چشمه صیفور، سراب نیلوفر، سراب یاوری، سراب طاق بستان، سراب های خفر، سراب نوژی وران، سراب قنبر، غار شهربانو، غار های عسل، مرد و زان و غار انار در ارتفاعات بیستون، غار قوری قلعه در جنگل های اورامانات، غارکاوات، غارپراو، غارآسنگران، غارتایله نو، غاررتیل، غار کلیسا، غار میراوی، غار نوروزخان، غار جوجو، غار حاجی، غارهای آوه زا و کبوتر، غار سید شهاب و.... را در خود جای داده است که هر یک از آن ها از جذابیت های خاص خود برخوردار است.
مکان های تاریخی و باستانی نیز از دیگر جاذبه های استان کرمانشاه به شمار می رود که آتشکده چهارقاپي، بقعه امام زاده های متعدد، مسجد های بزرگ و با ارزش معماری چون مسجد جامع، قلعه های قدیمی و متعدد چون قلعه بیستون، قلعه هژبر، قلعه مروان، قلعه شاهین، قلعه گه، قلعه خاموش، قلعه بزه رود، قلعه ساری اصلان، قلعه هرسین، قلعه منیژه، قلعه گبری، قلعه ژیان و زیارتگاه هایی چون: زیارتگاه شوقی علمی، زیارتگاه تخت تیمور، شاه زاده محمد ابراهیم، شهرهای باستانی و قدیمی چون شهر چمچال، کاروان سراهای متعدد به همراه کم نظیرترین کتیبه ها و نقش های باستانی تنها بخشی از این دیدنی ها را تشکیل می دهند که در نقاط مختلف استان پراکنده شده اند و گردشگرا ن را به سوی خود می خوانند   جاذبه های طبیعی استان کرمانشاهبه سبب موقعيت خاص اقليمي و بارندگي به موقع و كافي از مناطق شمال غربي تا جنوب شرقي استان كرمانشاه يعني از ارتفاعات اورامانات تا منطقه زردلان و هليلان دره‌هاي پوشيده از جنگل و مراتع پر بركتي وجود دارد . اين دره ها چون داراي آب و هواي معتدل با مناظر زيباي طبيعي است براي اطراق و تفريح و وجود ايلات در حال كوچ از بهترين نقاط تفريحي ايران است و هميشه يكي از شكارگاه هاي تراز اول ايران محسوب مي شده است .

کوهها :

 

 

Sample Image

 

 ارتفاعات حد فاصل شهرستان کنگاور ، صحنه و سنقرکلیایی در حد فاصل شهرستان کنگاور ، صحنه و سنقرکلیایی کوه های مرتفع و متعددی قرار دارد که مهمترین آنها عبارتند از کوه کمر زرد با ارتفاع 2273 متر ، هزار خانی پائین با ارتفاع 3420 متر ، دالاخانی با ارتفاع 3126 متر ، بدر با ارتفاع 3265 متر ، سیردوله با ارتفاع 2485 متر ، پنجه علی با ارتفاع 2883 متر ، سردره شمالی با ارتفاع 2753 متر ، کوه گر با ارتفاع 2430 متر ، امروله با ارتفاع 2987 متر نخود چال با ارتفاع 3322 متر ، کوه هجر با ارتفاع 2253 متر .

کوههای دالاهو

ارتفاعات دالاهو دارای قلل بسار بلندی است که بلندترین قله آن 2250 متر ارتفاع دارد . قسمت اعظم این ارتفاعات دارای پوشش جنگلی و مراتع سر سبز در دامنه آن می‌باشد و اکثر مدت سال به وسیله برف پوشیده شده است . این رشته کوه از یکسو بر دشت بین‌النهرین مسلط است و از سوی دیگر به جنگل های کرند و اسلام آباد دید ممتدی دارد .کوه بیستونبیستون در ۳۴ درجه و ۳۵ دقیقه شمال عرضِ جغرافیایی و ۴۵ درجه و ۲۷ دقیقه شرقِ طول جغرافیایی در فاصله حدودا ۳۲ کیلومتری شرق شهر کرمانشاه قرار دارد. همچنین نام روستایی که در نزدیکی این صخره قرار دارد هم بیستون می باشد. نام پارسی باستان این کوه بَغستانَ و بگستانَ به معنی جایگاه خدایان و در نوشته های یونانی بگیستانُن می باشد.سفید کوهاین رشته کوه در10 کیلومتری جنوب شهر کرمانشاه قرار گرفته و به طرف لرستان امتداد دارد . بلندترین قله این کوه 2805 متر ارتفاع دارد و اکثر اوقات پوشیده از برف است. خط الرأس کوه سفید مرز طبیعی بین منطقه درود فرامان و سر فیروز آباد ماهیدشت است. این کوه همانند کوه های دالاهو ، پراو و


ادامه مطلب
[ بیست و هشتم اردیبهشت 1390 ] [ 0:4 ] [ اطلس ایران وجهان ]
مجاورت : شمال: استان کردستان   جنوب:استانهای لرستان و ایلام  شرقاستان همدان ه   غرب: کشور عراق
آب و هوا: دارای چهار فصل در یک زمان است برای نمونه قصرشیرین دارای آب و هوای گرم و سنقر و پاوه دارای آب و هوای سرد و کرمانشاه دارای آب و هوای معتدل هستند
وسعــــت:  24434 کیلومتر مربع
جمعـیــت:  ۱٬۹۰۲٬۷۶۰ نفر
تقسیمات: 11 شهرستان، 19 شهر، 24 بخش، 83 دهستان و 2793 آبادی درسال75

مکان های دیدنی و تاریخی 

استان کرمانشاه داراي مکان هاي تاريخي و ديدني بسياري است که شامل جاذبه هاي طبيعي و تاريخي متعدد مي شوند. استان چشمه ها، سراب ها و غارهاي متعدد چون: چشمه آب گرم، تنگ حمام، چشمه عبدي، چشمه هندي آباد، چشمه صيفور، سراب نيلوفر، سراب ياوري، سراب طاق روسان، سراب هاي خفر، سراب نوژي وران، سراب قنبر، غار شهربانو، غار هاي عسل، مرد و زان و غار انار در ارتفاعات بيستون، غار قوري قلعه در جنگل هاي اورامانات، غاركاوات، غارپروا، غارآسنگران، غارتايله نو، غاررتيل، غار كليسا، غار ميراوي، غار نوروزخان، غار جوجو، غار حاجي، غارهاي آوه زا و كبوتر، غار سيد شهاب و.... را در خود جاي داده است که هر يک از آن ها از جذابيت هاي خاص خود برخوردار است.
مکان هاي تاريخي و باستاني نيز از ديگر جاذبه هاي استان کرمانشاه به شمار مي رود که آتشكده چهارقاپو، بقعه امام زاده هاي متعدد، مسجد هاي بزرگ و با ارزش معماري چون مسجد جامع، قلعه هاي قديمي و متعدد چون قلعه بيستون، قلعه هژبر، قلعه مروان، قلعه شاهين، قلعه گه، قلعه خاموش، قلعه بزه رود، قلعه ساري اصلان، قلعه هرسين، قلعه منيژه، قلعه گبري، قلعه ژيان و زيارتگاه هايي چون: زيارتگاه شوقي علمي، زيارتگاه تخت تيمور، شاه زاده محمد ابراهيم، شهرهاي باستاني و قديمي چون شهر چمچال، کاروان سراهاي متعدد به همراه کم نظيرترين کتيبه ها و نقش هاي باستاني تنها بخشي از اين ديدني ها را تشکيل مي دهند که در نقاط مختلف استان پراکنده شده اند و گردشگرا ن را به سوي خود مي خوانند.


ادامه مطلب
[ پنجم بهمن 1389 ] [ 10:19 ] [ اطلس ایران وجهان ]
استان خوزستان

دهستان‌های شهرستان دزفول

دهستان‌های شهرستان شوش

 استان زنجان

دهستان‌های شهرستان ابهر

ده ستانهای ماه نشان # انگوران # دندی # پری # ماهنشان

 استان سمنان

دهستان‌های شهرستان دامغان

دهستان‌های شهرستان سمنان

دهستان‌های شهرستان شاهرود

دهستان‌های شهرستان مهدی‌شهر

دهستان‌های شهرستان گرمسار

[ استان سیستان و بلوچستان

دهستان‌های شهرستان دلگان

دهستان‌های شهرستان سراوان

دهستان‌های شهرستان چابهار

دهستان‌های شهرستان زابل

[استان فارس

دهستان‌های شهرستان لارستان

دهستان‌های شهرستان لامرد

دهستان‌های شهرستان خنج

دهستان‌های شهرستان مهر

دهستان‌های شهرستان کازرون

 استان قزوین

دهستان‌های شهرستان قزوین

[] استان قم

[] استان کردستان

[] استان کرمان

دهستان‌های شهرستان بافت


دهستانهای {شهرستان عنبرآباد}

  • شهرک حجت آباد
  • حاجی آباد گرم
  • یوسف آباد
  • توکل آباد
  • ایالات خود مختار میانچیل { کنارصندل ، رومرز ، دریاچه ، سورونی ، دوبنه }
  • امیر آباد
  • شهرک دهقانپور
  • تل شیراز
  • شوگت آباد
  • علی آباد سازمان
  • علی آباد عمران
  • خضرآباد
  • جهادآباد
  • شلمچه




دهستان‌های شهرستان بردسیر

 استان کرمانشاه

 استان کهگیلویه و بویراحمد

دهستان‌های شهرستان بهمئی

[ استان گلستان

دهستان‌های شهرستان مینودشت

دهستان‌های شهرستان گرگان

دهستان‌های شهرستان گنبد کاووس

[ استان گیلان

دهستان‌های شهرستان املش

دهستان‌های شهرستان رودبار

دهستان‌های شهرستان لاهیجان

[] استان لرستان

[ استان مازندران

دهستان‌های شهرستان آمل

دهستان‌های شهرستان بابل

دهستان‌های شهرستان بابلسر

دهستان‌های شهرستان بهشهر

دهستان‌های شهرستان تنکابن

دهستان‌های شهرستان جویبار

دهستان‌های شهرستان چالوس

دهستان‌های شهرستان رامسر

دهستان‌های شهرستان ساری

دهستان‌های شهرستان سواد کوه

دهستان‌های شهرستان قائمشهر

دهستان‌های شهرستان گلوگاه

دهستان‌های شهرستان محمود آباد

دهستان‌های شهرستان نکا

دهستان‌های شهرستان نور

دهستان‌های شهرستان نوشهر

[ هفدهم آبان 1389 ] [ 23:56 ] [ اطلس ایران وجهان ]
[ هفدهم آبان 1389 ] [ 23:50 ] [ اطلس ایران وجهان ]
[ هفدهم آبان 1389 ] [ 23:43 ] [ اطلس ایران وجهان ]
جاذبه ها

تکایا و مساجد


 

تکایای شهر کرمانشاه و اکثر مساجد تاریخی این شهر مربوط به دوران قاجار و پهلوی اول می‌باشند و معماری قدیمی شهر نیز در این حال و هوا فرو رفته‌است. تکیه معاون الملک معروفترین ترین اثر از دوره قاجاریه در شهر کرمانشاه است که که کاشی منحصر به فردش آن را از دیگر تکایا متمایز می‌کند. این بنا در بافت قدیمی شهر در محله آبشوران بنا شده‌است که به دستور حسین خان معین الرعایا در سال ۱۳۱۵ هجری قمری ساخته شده‌است.[۵۳] شهر کرمانشاه هم اکنون دارای ۷۶ باب مسجد و ۱۱ باب کانون فرهنگی و ۸ کتابخانه عمومی است.[۵۴]

 جاذبه های تاریخی


 

کرمانشاه پیش از اسلام یکی از شهرهای مهم ایران به شمار می رفت و پس از اسلام بارها توسط اعراب مورد حمله قرار گرفت؛ مسعر ابن مهلهل که در قرن چهارم از کاخ های باستانی شاهان ایران در کرمانشاه دیدن کرد و شرح ویران کردن آن توسط اعراب را نوشته است.[۵۵]

جاذبه های تاریخی پیش از اسلام شهر کرمانشاه بیشتر آثار باقی مانده از دوران ساسانیان است که سرآمد آنها تاق بستان است که به گونه ای نماد شهر کرمانشاه هم به حساب می آید و در پایین تر از محوطه تاریخی تاق بستان و شهر تاریخی کامبادنه منطقه ای به نام شکارگاه خسروپرویز وجود دارد که در زمان خسروپرویز برای شکار تفریحی کاربرد داشته است که در نقش برجسته های تاق بستان این شکارها به تصویر کشیده شده اند.

بیشتر بناهای تاریخی پس از اسلام شهر کرمانشاه بیشتر مربوط به دوره قاجار می شوند، زمانی که شهر کرمانشاه به دلیل موقعیت خود مورد توجه قرار می گیرد، این بناها که در نزدیکی بازار کرمانشاه و محله فیض آباد؛ محله قدیمی شهر قرار دارند شامل مسجدهای قدیمی، تکایا و خانه های قدیمی هستند، بازار کرمانشاه که در دوران پهلوی به چهار قمست تقسیم شده است بیشتر این بناها را در خود و مناطق اطراف خود جای داده است، که شامل تکیه معاون الملک، مسجد عمادالدوله، مسجد جامع کرمانشاه، مسجد جامع شافعی، تکیه بیگلربیگی، مسجد حاج شهباز خان، مسجد شاهزاده، مسجد دولتشاه، خانه خواجه باروخ و غیره می شوند.

جاذبه های گردشگری


 

پارک جنگلی تاق بستان که در شمال شرقی شهر کرمانشاه قرار دارد شامل کوهستان ها، چشمه ها، فضای سبز، دریاچه های مصنوعی، مجموعه نقش برجسته های ساسانی و شکارگاه خسرو پرویز می شود که به دلیل آب و هوای معتدل مورد توجه پادشاهان ساسانی قرار گرفته است و از آن به عنوان شکارگاه سلطنتی استفاده کرده اند که امروزه بدلیل امکانات تفریحی و آثار تاریخی یکی از پر جاذبه ترین مناطق کرمانشاه مورد استفاده قرار می گیرد.[۵۶] همچنین غار پرآو که بزرگترین غار عمودی دنیا و دومین اثر طبیعی ملی کرمانشاه است،[۵۷][۵۸] از مکان های مهم برای غارنوردی است که هر ساله غارنوردان داخلی و خارجی زیادی را راهی کوه پراو می کند.[۵۹]

 پارک ها


 

میزان فضای سبز در کرمانشاه ۸٫۸۱ متر مربع به ازای هر نفر است و تعداد ۱۲۰ بوستان در شهر کرمانشاه وجود دارد.[۸] پارک های مهم شهر که بیشترشان در کنار محوطه تاریخی تاق بستان قرار دارند عبارتند از پارک شرقی، پارک غربی، پارک کوهستان که در شمال شهر کرمانشاه قرار دارند و پارک هایی که در نقاط دیگر شهر قرار دارند شامل پارک شاهد، پارک شیرین و پارک لاله می شوند؛ پارک شاهد محل برگذاری نمایشگاه های مهم شهر کرمانشاه است که در بلوار شهید بهشتی قرار دارد.

سالن‌های سینما


 


درب سینما آزادی که نشان دهنده تعطیلی يك ساله سینماهای اين شهر است.

کرمانشاه در سال ۱۳۱۰ صاحب سینمایی بوده که توسط سید ابول نقاش با راهنمایی و کمک دوستش حبیب‌الله مراد در زمین‌های تفریحی آن روزگارساخته شده، بانام سینما فروهر - در مجموع کرمانشاه درطی تاریخ خود دارای ۱۴ سالن سینمابوده، البته نه به طور همزمان، نام این سینماها عبارتند از سینما باربد، سینما هما کرمانشاه (قبل از سینما ایران درمحل همین سینمابوده) سینما ایران، سینما دیانا، سینما مولن روژ ورکس، (که تابستانی بوده‌اند) سینما متروپل، سینما کریستال، سینما آتلانتیک، سینما شهر فرنگ، سینما شهر تماشا، سینما صحرا، سینما فرهنگ که پس از پیروزی انقلاب این سالن‌ها متروکه شدند و یا تغییر کاربری دادند.

سینماهای شهر كرمانشاه پس از انقلاب ۵۷ شامل سینماهای آزادی، پیروزی، فرهنگ و استقلال بوده كه در دی ماه ۱۳۸۷ همه سینماها به جز سینما فرهنگ به گفته نهادهای دولتی به دلیل بازسازی و بهبود كیفیت سینماهای شهر كرمانشاه تعطیل شدند.[۶۰][۶۱] اين در حالی بود كه تعداد صندلی های سینما فرهنگ نیز به ۲۰۰ صندلی كاهش یافت و پس از نه ماه انتظار همزمان با عید فطر ۱۳۸۸ سینما آزادی به دستور استاندار كرمانشاه بدون بازسازی سینما بازگشایی شد و عنوان شد كه به دلیل فقدان اعتبارات سینماهای این شهر هنوز بازسازی نشده اند.[۶۲] در حال حاضر تنها دو سینمای فرهنگ و آزادی به کار خود ادامه می‌دهند.

 موزه‌ها


 

موزه های متعددی در شهر کرمانشاه وجود دارند که بیشتر موزه های شهر را موزه هایی در در زمینه فرهنگی تشکیل می دهد که ۱۴ موزه در این زمینه در شهر کرمانشاه وجود دارد.[۶۳]



 

ساختار شهری


 

شهر کرمانشاه ۱٫۵ درصد از مساحت کل ایران را دارد[۸] و به ۶ منطقه شهرداری تقسیم شده است.


سراسر نمای پل ولایت در شب

شهرداری کرمانشاه


 

بلدیه کرمانشاه در زمان قاجار در میان سال های ۱۲۷۹ تا ۱۲۹۰ در محل دیوانخانه تشکیل می شود که وظیفه آن رفت و روب کردن خیابان های پر رفت و آمد و روشن کردن چراغ های پیه سوز خیابان ها بوده است که این وظایف تا زمان اولین رئیس بلدیه، اسدالله خان فزونی به همین شکل اداره می شود که وی در زمان ریاست به ایجاد خیابان شاه بختی از جلالیه تا سه راه پهلوی، سنگفرش خیابان های شهر و نصب فانوس های نفتی در معابر شهر اقدام می کند. کرمانشاه از زمان ساخت بلدیه تا کنون ۷۱ شهردار داشته.[۸۱]

ساختمان شهرداری کرمانشاه در سال ۱۸۹۷ م توسط سفارت انگلیس جهت کنسولگری تأسیس شده است، که در سال ۱۳۳۷ توسط سلطان محمد دولتشاهی، شهردار وقت، برای ساختمان شهرداری که قبلا در میدان شهرداری سابق قرار داشت خریداری می شود.[۸۱]

 اطلاعات معابر


 

معابر سطح شهر[۸]


میدان شهرداری سابق در سال ۱۳۱۰ (ضلع غربی)
یک گروه موسیقی در حال اجرای برنامه هستند.

ردیف عناوین متراژ تعداد
۱ سرانه فضای سبز ۸٫۸۱
۲ تراکم(براساس جمعیت) ۸۳٫۵ در هکتار
۳ تعداد میادین ۳۴
۴ تعداد پارک‌ها ۱۲۰
۵ تعداد خیابان‌ها ۶۵۵
۶ تعداد شهرک‌ها ۶۷
۷ تعداد کوچه ها ۵۲۱۰
۸ تعداد بلوارها ۱۰۳
۹ تعداد بن‌بست‌ها ۲۴۷۱

 سوغاتی‌ها


 


در بازار کرمانشاه نان برنجی پزها بر روی یکی از سینی ها به مشتریان اجازه امتحان کردن شیرینی هایشان را می دهند.
ردیف اول نان خرمایی، ردیف دوم کاک، ردیف سوم نان برنجی

شیرینی‌ها


 

بژی و نان شکری.

سوغات


 

نان برنجی، کاک، روغن کرمانشاهی و نان خرمایی.

صنایع دستی


 

گلیم، گیوه، جاجیم، موج، انواع آلات موسیقی(دف، تنبور، تار، دیوان و سه‌تار) و چرم .

غذاها


 

ترخینه، خورش خلال بادام، دنده کباب کرمانشاهی و آبگوشت کرمانشاهی.


عکس هایی از کرمانشاه


http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/32672614.jpg

http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/32370109.jpg

http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/8936556.jpg

http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/9204098.jpg

http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/8936705.jpg

 



 

ادامه مطلب

منبع- ویکی بدیا

[ چهاردهم آبان 1389 ] [ 21:15 ] [ اطلس ایران وجهان ]
کرمانشاه

 


کاروانسرای ایلخانی (بیستون)

این کاروانسرا بر روی بقایایی از یک بنای سنگی دوره ساسانی معروف به کاخ خسرو ساخته شده است. ایلخانیان با الحاق دیوارهایی به دیوارهای محیطی بنای ساسانی، این کاروانسرا را احداث نمودند.

این کاروانسرا به ابعاد 85×80 متر با لاشه سنگ و آجر به همراه ملاط گچ ساخته شده است.

درگاه ورودی آن در جبهه شرقی بنا قرار دارد و به حیاط مرکزی منتهی می شود. در اطراف حیاط نیز مجموعه ای از اتاق های مستطیل شکل دیده می شود. در سه ضلع شرقی، شمالی و جنوبی، ایوان ها و اتاق ها قرار دارند و در کنار هر ایوان دو اتاق ساخته شده است. در ضلع غربی در جلوی هر اتاق، ایوان کوچکی وجود دارد.

دیوارهای این کاروانسرا تا قسمت پاکار قوس با لاشه سنگ و از پاکار تا تیزه قوس با آجر چیده شده است. در داخل حیاط مرکزی آن، مسجد کوچکی به چشم می خورد. در کنار این مسجد نیز سکویی مربع شکل احداث شده است و در هرگوشه آن پشتبند مستطیل شکلی قرار دارد. در مرکز این سکو نیز فضای مدور تو خالی ایجاد شده است. متأسفانه کاربرد این سکو تاکنون مشخص نشده است.

کاروانسرای (شاه عباسی) بیستون

کاروانسرای بیستون معروف به کاروانسرای شاه عباسی در سی کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه و در محل روستای «بیستون کهنه» قرار دارد. این کاروانسرا به سبک چهار ایوانی دارای 83/60 متر طول و 74/50 متر عرض است. در چهار گوشه این بنا، برج هایی قرار دارد؛ برج های ضلع غربی مدور و برج های ضلع شرقی هشت ضلعی است. دیوار محیطی این کاروانسرا از داخل و خارج تا کف طاق نماها با سنگ های تراشیده و از کف کطاق نماها به بالا با آجر ساخته شده است. دروازه ورودی این کاروانسرا به عرض 50/3 متر در ضلع جنوبی است. در هر طرف این دروازه هفت طاق نما قرار دارد.

پس از دروازه، فضایی سرپوشیده با طاق جناغی دیده می شود که در طرفین آن، دو ایوان با طاق هلالی است. در ابتدای این ایوان ها، راه پله ای برای ورود به پشت بام ساخته شده است. این فضای سرپوشیده به یک فضای هشت ضلعی با طاق گنبدی منتهی می شود. در طرفین این فضای هشت ضلعی، دو ایوان وجود دارد و هر یک از این ایوان ها دارای سه درگاه است. این فضای گنبددار به حیاط کاروانسرا راه دارد. در هر یک از اضلاع کاروانسر، شش اتاق چهار ضلعی قرار دارد. در جلوی هر یک از اتاق ها ایوان سنگ فرشی دیده می شود. در چهار کنج حیاط نیز چهار ایوان شش ضلعی وجود دارد. در ضلع مقابل درگاه ورودی کاروانسرا، شاه نشینی ساخته شده است. در پشت اتاق های کاروانسرا، اصطبل های درازی ساخته شده است. این کاروانسر به دستور شاه عباس اول صفوی ساخته شد. با توجه به کتیبه ای که از شاه سلیمان صفوی (1105-1077 ه.ق) در این بنا باقی مانده، به نظر می رسد بنای این کاروانسرا در زمان پادشاهی شاه سلیمان و صدارت شیخ علی خان زنگنه خاتمه یافته است. این مکان در زمان سلطنت ناصر الدین شاه قاجار و صدرات «میرزا آقا خان نوری» توسط «حاجی جعفرخان معمار باشی اصفهانی» مورد مرمت قرار گرفت.

کاروانسرای ماهیدشت

این کاروانسرای چهار ایوانی در داخل شهر ماهیدشت قرار دارد و ابعاد آن 65×65 متر است. ورودی آن در قسمت جنوبی بنا است. دو سکوی دراز و بلند در طول این ورودی قراردارد. گوشه های بیرونی این کاروانسرا به صورت مدور است. در هر طرف ورودی کاروانسرا دو فضای دو طبقه ایوان مانند قرار دارد. در نمای جنوبی کاروانسرا نیز در هر طرف ورودی، چهار طاق نما با طاق جناغی ساخته شده است. پس از ورودی، هشتی گنبدداری قرار دارد که به حیاط کاروانسرا منتهی می شود. در اطراف حیاط نیز مجموعه ای از اتاق ها جهت استراحت کاروانیان و در پشت آن ها نیز اصطبل های سراسری ساخته شده است.

این کاروانسرا به دستور شاه عباس اول صفوی احداث شد و طبق کتیبه موجود در زمان ناصر الدین شاه تعمیر شد.

کاروانسرای قصر شیرین

این کاروانسرا در داخل شهر قصر شیرین قرار دارد و متأسفانه در اثر حملات نظامیان عراقی آسیب زیادی دیده و تنها قسمت ورودی آن باقی مانده است. در سال های اخیر میراث فرهنگی اقدام به بازسازی آن نموده است. این کاروانسر نیز تا حدودی شبیه کاروانسراهای بیستون و ماهیدشت است. ورودی طاق دار آن در ضلع جنوبی قرار دارد. در هر طرف ورودی سکویی دراز ساخته شده است. پس از ورودی، هشتی گنبدداری قرار دارد که به حیاط مرکزی راه دارد.

در چهار طرف حیاط، ایوان های بزرگی با طاق جناغی دیده می شود. همچنین در اضلاع حیاط مرکزی تعدادی اتاق ساخته شده است. در جلوی هر یک از این اتاق ها ایوان کوچکی و در پشت اتاق ها، اصطبل های درازی احداث شده است. این کاروانسرا با لاشه سنگ و آجر ساخته شده و در برخی از قسمت های آن از جمله ورودی، از آجرهای بناهای ساسانی نیز استفاده شده است.

معرفی بقعه های استان کرمانشاه

(گشت و گذاری در استان کرمانشاه (4))


مقبره ها ابودجانه

در نزدیکی ریجاب از توابع شهرستان اسلام آباد، قبرستانی از صدر اسلام با تعداد آرامگاه به سبک چهار طاقی های دوره ساسانی وجود دارد. در میان این قبور، بنای عظیمی دیده می شود که در میان اهالی محل به مقبره ابودجانه معروف است و در نزد اهالی از احترام خاصی برخوردار است. این آرامگاه چهار ضلعی است و بر فراز آن گنبدی مخروطی شکل قرار دارد. در جنوب این آرامگاه بنای دیگر شبیه به آن، ولی در ابعاد کوچک تر ساخته شده است و در داخل آن چند سنگ قبر به چشم می خورد. این دو آرامگاه بالا شه سنگ و ملاط گچ ساخته شده و سطوح بیرونی و داخل آنها با ملاط گچ اندود شده است.

ابودجانه یکی از یاران با وفای پیامبر(ص) بود. در جنگ احد هنگامی که مشرکان، نیروهای اسلام را شکست دادند، ابودجانه نیز مانند حضرت علی(ع) در کنار پیامبر باقی ماند و از آن حضرت مردانه دفاع کرد.

مقبره بابا یادگار

این آرامگاه در روستای «بان زرده» کرند، نزدیک قلعه یزدگرد و در دامنه کوه «دالاهو» قرار دارد. از نظر معماری این بنا به صورت فضای مربع شکل کوچکی است و بر روی آن گنبد مخروطی شکلی قرار گرفته است.

سطوح داخلی و خارجی این بنا به وسیله ملاط گچ اندود شده است. این مقبره، یکی از زیارتگاه های مهم اهل حق به شمار می رود. هویت حقیقی بابا یادگار نیز مانند دیگر مشایخ اهل حق به درستی معلوم نیست. بیش تر از این مشایخ در اوایل حکومت صفویان زندگی می کردند و در نوار مرزی ایران و عثمانی به ترویج مذهب اهل حق اشتغال داشتند.

مردم اهل حق طبق معتقدات دینی و سنتی خود که «تناسخ» باشد، بابا یادگار را مظهر روح حضرت امام حسین(ع) می دانند.

مقبره حمزه قادری

این مقبره در سر پل ذهاب و بر سر راهی که به «مله دیزکه» منتهی می شود، قرار دارد. این مقبره در داخل آتشکده ای از دوره ساسانی قرار دارد و به وسیله لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده است. وجود این مقبره موجب شده که بقایای آتشکده ساسانی تاکنون سالم بماند. اهالی محل متعقدند که این آتشکده مقبره حمزه قاری است و برای آن احترام خاصی قایلند.

«ابوعماره حمزه بن حبیب بن عماره بن اسماعیل کوفی» معروف به «زیات»، قاری معروفی است که «ابوالحسن کسایی»، دانشمند و نحوی معروف، قرائت قرآن را از وی آموخته است. حمزه روزگار خود را به تجارت بین کوفه و حلوان می گذراند و در یکی از سفرهای تجارتی به سال 156 ه.ق در سر پل ذهاب درگذشت و طبق سنت اسلامی در همان جا دفن شد.

مقبره احمد بن اسحاق

این مقبره در داخل شهر سر پل ذهاب قرار دارد. بنای این آرامگاه در اصل به صورت چهار ضلعی بود و بر روی آن گنبدی مدور قرار داشت. در سال های اخیر توسط اداره اوقاف ساختمان قدیمی تخریب و به جای آن ساختمان جدیدی با آجر و کاشی کاری بنا شد.

احمدبن اسحاق یکی از محدثان معروف زمان امام حسن عسگری (ع) بود و در سال 250 ه.ق در سر پل ذهاب درگذشت.

بقعه مالک

این بقعه بر روی تپه ای در مرکز شهر سنقر قرار دارد. این آرامگاه برجی شکل، هشت ضلعی و دارای گنبدی آجری است . هر ضلع آن سه و نیم متر طول دارد. در طبقه پایین این بقعه سردابه ای هشت ضلعی وجود دارد و پوشش آن گنبدی است. بخش تحتانی آرامگاه یعنی سردابه با سنگ های تراشیده و قسمت فوقانی آن با آجر ساخته شده است.

در هر یک از اضلاع این آرامگاه، طاق نمایی با قوس جناغی قرار دارد. در داخل این طاق نماها تزیینات آجرکاری دیده می شود. لچکی طاق نماها نیز با کاشی های فیروزه ای رنگ تزیین شده است.

در سال های گذشته از داخل سردابه این آرامگاه، بیست و پنج تابوت چوبی ساده به دست آمد. در داخل تابوت ها، اجسادی قرار داشتند که به شیوه اسلامی دفن شده بودند. متأسفانه در بنا کتیبه ای که بیانگر تاریخ ساخت این بنا باشد، وجود ندارد. با توجه به ساختار معماری و نقشه آن، به نظر می رسد این بنا متعلق به دوره ایلخانی باشد.

بقعه سیده فاطمه

این مقبره در میدان آزادی شهر کرمانشاه قرار دارد. در گذشته این بقعه به صورت چهار طاقی سرپوشیده بود. بر اساس کتیبه موجود در بنا، این مقبره در سال 1287 ه.ق توسط «مصطفی قلی میرزا» فرزند امام قلی میرزا عمادالدوله والی معروف غرب احداث شد. در سال های اخیر این بنا توسط اداره اوقاف تخریب و ساختمان آجری جدیدی به جای آن ساخته شده است. این بقعه یکی از زیارتگاه های قابل احترام مردم کرمانشاه به ویژه بانوان است. در داخل این بقعه دو سنگ قبر وجود دارد. نوشته های هر دو قبر به خط کوفی و مربوط به قرون اولیه اسلامی است. یکی از قبرها مربوط به «شیخ علی» نامی و دیگری – به تاریخ سال 165 ه. ق – به «سیده فاطمه» تعلق دارد.

مقبره فاضل تونی

این مقبره در سال های اخیر در کنار پل کهنه کرمانشاه، مشرف بر رودخانه قره سو ساخته شده است. «ملا عبدالله بن محمد تونی بشروی» از علما و فقهای دوره صفویه بود و در مشهد مقدس ساکن و به تدریس و ترویج اشتغال داشت. وی در اواخر عمر به قصد زیارت ائمه عراق از خراسان حرکت کرد و در روز شانزدهم ربیع الاول سال 1071 ه.ق در کرمانشاه دار فانی را وداع گفت. شیخ علی خان زنگنه حاکم کرمانشاه نزدیک پل کهنه، وی را دفن و بر مزار او بقعه ای بنا کرد این بنا در زمان نامشخصی به کلی تخریب شده بود و در سال های اخیر مقبره جدید در این محل احداث شد.

سر قبر آقا

مقبره معروف به سر قبر آقا متعلق به «محمد علی» فرزند «آقا محمد باقر بهبانی» فقیه معروف است. آقا محمد علی در حدود سال 1188 ه.ق بر حسب تقاضای اهالی کرمانشاه به این شهر آمد و به ترویج مذهب و تدریس علوم اسلامی پرداخت. گذشته از فضایل، مبارزاتی که او با درویشان و خصوصاً «معصوم علی شاه هندی» نمود، مبارزاتی که نام وی بلند آوازه گردد. مقبره او در بین مردم به «قبر آقا» شهرت دارد.

معرفی غارهای تاریخی استان کرمانشاه


غار مرخرل

این غار در دامنه کوه بیستون، در فاصله پانصد متری از خانه های مسکونی قرار دارد. این غار با طول بیست و هفت متر بردشت بیستون مشرف است. در سال 1965 م این غار توسط فیلیپ اسمیت مورد حفاری قرار گرفت. آثار به دست آمده از این غار به ترتیب قدمت عبارتند از:

- تراشنده ها و تیغه های ضخیم دوره میان پارینه جدید (چهل هزار سال پیش).

- قلم های حکاکی، تراشنده ها و تیغه های کول دار دوره زیرین پارینه سنگی جدید.

- ریز تیغه مربوط به دوره فرا پارینه سنگی.

آثار بالای این لایه معرف دوران های نو سنگی بدون سفال و نو سنگی با سفال بود. آثار دوره نو سنگی با سفال، شامل سفال خشن با خمیره مایه کاه خرد شده است که به سفال پوک شهرت دارد.

از پنجاه و شش نمونه استخوان حیوان به دست آمده از این غار، دویست و چهل عدد متعلق به بز و گوسفند بود. این امر نشان می دهد زاگرس مرکزی یکی از مراکز اولیه اهلی شدن این دو حیوان بوده است. جدیدترین آثار مکشوفه از غار مرخول متعلق به دوره ساسانی است.

غار مرتاریک

این غار در دامنه کوه بیستون و در قسمت شمال غربی غار مرخول قرار دارد. این غار بیست و پنج متر عمق و در حدود هشتاد متر مربع وسعت دارد. این غار به صورت دالان دراز و کم عرضی است که در انتها به محوطه ای نسبتاً بازتر منتهی می شود. دهانه غار به سمت جنوب شرقی است.

اشیای شناسایی شده از این غار که بیشتر در قمت انتهایی غار به دست آمده اند، مصنوعات سنگی بیشتر شامل سنگ های مادر، خراشنده ها، سوراخ کننده، اسکنه، ابزارهای کنگره دار و دندانه دار است. ابزارهای سنگی به دست آمده از این غار نیز متعلق به دوره موستری است.

غار شکارچیان

این غار در دامنه کوه بیستون و به فاصله کمی از مجسمه هرکول قرار دارد. در حفاری هایی که در سال 1949 م در این غار صورت گرفت، در حدود بیست و دو هزار یافته شامل سفال، ابزار سنگی و قطعات استخوان حیواناتی چون گوزن، غزال، گاو وحشی، پلنگ، شغال، گراز، وباه قرمز و بخشی از استخوان ساعد انسان نئاندرتال به دست آمد. دو قطعه از سفال های مکشوفه متعلق به دوره آشوری و بقیه از نوع سفال های هخامنشی بودند. همچنین ابزارهای سنگی از نوع تیغه های سنگی دوره پارینه سنگی جدید به عبارتی در حدود چهل هزار سال پیش است.

غار مردودر

این غار دردامنه کوه بیستون و در قسمت شمال شرقی غار شکارچیان قرار دارد. این غار بیست متر عمق و در حود یک صد و هفتاد متر مربع وسعت دارد. ارتفاع سقف غار نیز بین یک تا سه متر است. غار مردودر دارای دو دهان هاست. دهانه اصلی در جهت جنوب – جنوب غربی، مشرف بر دره ای پر شیب و کم عرض است و به پرتگاهی منتهی می شود. دهانه دیگر غار در جهت شرق – جنوب شرقی، مشرف به راهی است که به غارهای مرآفتاب و مرتاریک منتهی می شود.

ابزارهای شناسایی شده از این غار عبارتند از: ابزارهای روتوش شده، سنگ مادر، خراشنده های جانبی و خراشنده های متقارب، تراشنده های کنگره دار، تراشنده های دندانه دار و سوراخ کننده ها، ابزارهای به دست آمده از این غار مربوط به دوره موستری و زارزی است.

غار مرآفتاب

این غار در دامنه کوه بیستون و در حد فاصل غارهای مرتاریک و مردودر قرار دارد. غار مرآفتاب بیست و شش متر طول دارد و دهانه آن به سمت شمال شرقی است. مساحت غار صد و شصت متر و دهانه آن حدود شش متر ارتفاع دارد و به تدریج از ارتفاع آن کاسته می شود. سنگ های شناسایی شده از این غار «چرت» و «ژاسب» است و بیشتر به صورت تراش های ساده، تراش های وازده و سنگ مادر دیده می شود. ابزارهای سنگی ساخته شده، شامل خراشنده ها و سوراخ کننده ها است. علاوه بر مصنوعات سنگی، در کف غار نیز ابزاری از جنس استخوان به دست آمده که به شکل مثلث است. در بخش تحتانی این ابزار سه سوراخ وجود دارد. یکی از این سوراخ ها بر لبه جانبی ابزار است.

متأسفانه کاربرد این قطعه استخوان مشخص نیست. ابزارهای سنگی شناسایی شده از این غار نیز متعلق به دوره موستری است.

غار (پناه گاه سنگی) ورواسی

این پناه گاه سنگی در یازده کیلومتری شمال شرقی کرمانشاه، در دامنه کوه «ماسیم و در دره معروف به «تنگ کنشت» قرار دارد. این پناه گاه در سال 1960 م مورد گمانه زنی قرار گرفت. آثار به دست آمده از این گمانه به ترتیب قدمت از قدیم به جدید عبارتند از:

- تراشنده ها و سرپیمان های دندانه دار دوره میانی پارینه سنگی جدید.

- قلم های حکاکی، تراشنده ها، تیغه های روتوش شده و سر پیکان های دوره زیرین پارینه سنگی جدید.

- سنگ های مادر، ریز تیغه ها، چکش، قلم حکاکی، سوراخ کن های دوره فرا پارینه سنگی.

بنا به تحقیقات انجام شده این پناه گاه سنگی محل مناسبی برای استقرار موقت شکارچیان بود. بقایای حیوانی مکشوفه نیز این امر را تأیید می کند. در میان استخوان های حیواناتی که آزمایش شده اند، تعداد زیادی بقایای استخوان حیوانات شکاری مانند گورخر، بزکوهی، بز و گوسفند اهلی نشده، گراز وحشی و کفتار وجود داشت. علاوه بر آن مقداری استخوان جوندگان کوچک جثه مانند موش کور و خرگوش نیز در میان بقایای استخوانی مشاهد شد.

غار دو اشکفت

یکی از کهن ترین سکونتگاه های بشر در منطقه کرمانشاه غار دو اشکفت در نزدیکی طاق بستان است. این مکان باستانی – شامل دو غار مجاور هم – در دامنه جنوبی کوه «میوله»، در ارتفاع حدود سیصد متری از دشت و مشرف بر پارک کوهستان قرار دارد. با توجه به مطالعات باستان شناسی انجام یافته، یکی از این دو غار (غار شرقی)، در دوره پارینه سنگی میانی محل سکونت موقت یا فصلی گروه های شکارورز ساکن منطقه بود.

این گروه های شکارچی که احتمالاً از نوع نئاندرتال بودند با توجه به مزایای مختلف این مکان از جمله وجود چشمه آب دایمی در کنار غار، چشم انداز مناسب دهانه آن به دست و دسترسی نسبتاً آسان به ارتفاعات بالاتر، به طور متوالی از این غار استفاده کرده اند. همچنین وجود یک برون زد زمین شناسی از جنس رادیو لاریت در نزدیک غار، امکان ساخت ابزار سنگی را در محل فراهم می کرده است.

به طوری که اکثر ابزارهای سنگی یافت شده در محل، از این نوع سنگ ساخته شه است. علاوه بر این منابع سنگ داخل دشت نیز استفاده می کردند. برای مثال منابع سنگ تپه های «گاکیه» در شرق کرمانشاه که حدود دوازده کیلومتر با غار فاصله دارد، در میان مجموع های یافت شده وجود دارد. ابزارهای یافت شده در دو اشکفت اغلب از نوع خراشنده جانبی و سایر ابزارها مربوط به صنعت موستری زاگرس هستند که بین دویست و پنجاه تا حدود چهل هزار سال پیش ساخت آنها در زاگرس رواج داشته است. آثاری از دوره پارینه سنگی میانی در سایر غارهای منطقه مثل غار «قبه» و پناهگاه صخره ای و رواسی در تنگه کنشت و چندین غار دیگر در بیستون نیز یافت شده است.

مطالعات انجام شده در مکان های پارینه سنگی میانی کرمانشاه نشان می دهد که ساکنان این غارها بیشتر به شکار بز کوهی، میش وحشی، گورخر و اسب وحشی می پرداختند. البته حیوانات دیگر مثل مارال، گاو وحشی، غزال و گراز نیز شکار می شدند.

غار قوری قلعه

این غار در بیست و پنج کیلومتری شمال شرق شهر پاوه، در دامنه کوه «شاهو» قرار دارد. غار قوری قلعه بزرگ ترین غار آبی آسیا است و تاکنون 3140 متر آن شناسایی شده است. آبشارهای متعدد، قندیل های کریستالی، ستون های مورب گچی، حوضچه های آب، استالاگمیت و استلاگتیت های بسیار زیبا از جمله جاذبه های این غار است. وجود جنگل های متراکم با گونه های بلوط، انجیر کوهی، آلبالوی کوهی، بادام وحشی و همچنین حیواناتی چون گرگ، روباه، خوک، خرگوش و کل و بز در اطراف این غار، زیبابی خاصی به آن بخشیده است. تقریباً حدود چهارصد متر از این غار نورپردازی شده است و هر روز باز دیدکنندگان بسیاری از این غار دیدن می کنند.

منبع: سازمان میراث فرهنگی استان کرمانشاه

 

[ بیست و ششم تیر 1389 ] [ 16:41 ] [ اطلس ایران وجهان ]

معرفی جاذبه های طبیعی پوشش گیاهی و جنگل های استان کرمانشاه


به دلیل موقعیت خاص اقلیمی و بارندگی های به موقع و فراوان، استان کرمانشاه دارای مراتع پر برکتی است و دره های مناطق شمال غربی تا جنوب شرقی آن یعنی از ارتفاعات اورامانات تا منطقه زردلان و هلیلان، پوشیده از جنگل است. این دوره ها به دلیل داشتن آب و هوای معتدل و مناظر طبیعی زیبا، یکی از بهترین نقاط کشور برای اتراق و تفریح و استقرار ایلات محسوب می شود. پوشش جنگل های این استان عموماً شامل بلوط بومی ایران است. در حدود شصت درصد از این پوش را گونه های مختلف بلوط، بیست و پنج درصد آن را گونه های مختلف پسته وحشی (بنه)، حدود پنج درصد آن را انواع بادام کوهی و ده درصد بقیه را سایر گونه ها تشکیل می دهند.

برخی از درختان و درختچه های جنگلی استان کرمانشاه عبارتند از: آلبالوی وحشی، انجیر، اوجا، بادام وحشی، بلوط، بید، پسته وحشی، تمشک، چنار، زبان گنجشک، صنوبر، گردو، سرخ ولیک و زلزالک. مناطق جنگی این استان عبارتند از: جنگ های منطقه اسدآباد. کرمانشاه، جنگل های منطقه کرمانشاه. ایام، جنگل هایی منطقه گیلان غرب قصر شیرین و جنگل های منطقه اسلام آباد.

پارک جنگلی طاق بستان

این پارک در حاشیه شمالی شهر کرمانشاه و در دامنه کوه «پرآو» قرار دارد. عناصر طبیعی چون کوهستان، چشمه، فضای سبز و دریاچه های مصنوعی و وجود نقش برجسته هایی از دوره ساسانی، محیط جذاب و دیدنی ای را در این ناحیه به وجود آورده است. به علت موقعیت طبیعی و آب و هوای معتدل، این منطقه مورد توجه پادشاهان ساسانی قرار گرفته و آن جا را برای تفریح و شکارگاه سلطنتی خود انتخاب کرده بودند. به طوری که در دو طرف ایوان بزرگ طاق بستان، صحنه های شکار شاه ساسانی حجاری شده است.

این پارک به علت امکانات تفریحی و آثار تاریخی یکی از پر جاذبه ترین مناطق شهرستان کرمانشاه محسوب می شود.

منطقه ریجاب و بان زرده

یکی از مناطق زیبای استان کرمانشاه منطقه ریجاب و بان زرده است که در یک صد و بیست کیلومتری شمال غربی شهرستان کرمانشاه قرار دارد. اطراف این منطقه به وسیله کوه های سر به فلک کشیده «دالاهو» محصور شده است. این کوه ها دارای قللی برف گیر است و دامنه های آن از جنگ پوشیده شده است.

رودخانه زیبای «سراب ریجاب» - سرچشمه رودخانه الوند – در این منطقه جریان دارد. دره های این منطقه به وسیله درختان انجیر و گردو پوشیده شده است. وجود آثار تاریخی مانند قلعه یزدگرد و زیارت گاه های بابا یادگار و ابودجانه بر زیبایی های این منطقه افزوده است.

تالاب هشیلان

تالاب هشیلان در بیست و شش کیلومتری شمال غرب کرمانشاه در دهستان «الهیار خانی» و در دامه کوه های «خورین» و «ویس» قرار دارد. این تالاب با مساحت تقریبی چهارصد و پنجاه هکتار، یکی از بوم سازگان های زیبای غرب کشور است. تالاب هشیان در تشکیلات آبرفتی یک ناودیس تشکیل شده است. آب تالاب در بالا دست به صورت سراب و چشمه های جوشان و در گستره تالاب به صورت کانال های بزرگ و کوچک پخش شده است. آب این زیست بوم در شمال تالاب تأمین می شود. سراب «سبز علی» به عنوان مهم ترینی و پر آب ترین منبع تامین کننده آب این تالاب است.

در این تالاب حدود یک صد و ده جزیره بزرگ و کوچک با مساحت تقریبی یک صد متر مربع تا یک هکتار وجود دارد و حدود سه درصد مساحت تالاب را تشکیل می دهند. در این جزایر به تناسب شرایط خاص، گونه های گیاهی و جانوری شکل گرفته است.


ادامه مطلب
[ بیست و ششم تیر 1389 ] [ 16:40 ] [ اطلس ایران وجهان ]
شهر صحنه ، شهر زيبا و كوچكي است كه 1350 كيلو متر مربع از خاك استان كرمانشاه را بخود اختصاص داده است ، شهرستان صحنه در شرق استان كرمانشاه بين 34 درجه و 19 دقيقه و 34 درجه و 48 دقيقه عرض شمالي و 47 درجه و 6 دقيقه تا 47 درجه و 51 دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ واقع شده و در حدود 2/6 درصد مساحت كل استان را تشكيل مي دهد. اين شهرستان بر اساس آخرين سرشماري بيش از 85 هزار نفر جمعيت داشته و از دو بخش مركزي و دينور شامل بخش صحنه به مركزيت شهر صحنه و دهستانهاي خدابنده لو ، هجر ، گاماسياب و صحنه و بخش دينور بمركزيت شهر ميانراهان مشتمل بردهستانهاي حر، كندوله و دينور تشكيل شده است آب و هوا: شهرستان صحنه داراي آب و هواي معتدل كوهستاني و ييلاقي و بر اساس تقسيم بندي اقليمي داراي اقليم استبي نيمه خشك و استبي گرم مي باشد، بطوريكه با تقسيم استان بـه دومنطقـه سـردسيـر و گرمسير ، شهرستان صحنه جزء نيمه سردسير استان محسوب مي گردد. از رودخانه هاي مهم شهرستان : ميتوان گاماسياب ، دينور آب ، جاميشان ،اسلام آباد نام برد و جاهاي ديدني وسرابهاي پر آب و قشنگ كه هر بيننده اي را جذب خود مي نمايدعبارتند در بند صحنه ، سراب ارمني جان ، سراب سيرجان و سراب گروس ميباشد. وضعیت اقتصادی: از بركت سعي و تلاش فراوان مردان و زنان اين شهرستان ويژگيهاي مناسب اقليمي صحنه داراي مزارع كشاورزي و باغهاي سرسبز و فراوان است اگر چه نوسازي و توسعه شهري با سرعت در حال پيشروي است اما بافت قديمي شهر رادر بعضي از مناطق به راحتي ميتوان ديد. ساز دلنشين تنبور كه با دستان هنرمندان اين شهر ساخته مي شود و با سر پنجه هاي هنرمندشان به صدا در مي آيد، از دير باز مورد علاقه و احترام تمام اقشار بوده و هست ، مردم صحنه با توجه به گرايشهاي قومي داراي گويشهاي فارسي ، كردي و لكي مي باشند و بادر نظر گرفتن اينكه بر سرراه كربلا قرار گرفته از نظر استراتژيكي اهميت خاص خودرا دارد . از عمده محصولات زراعي اين شهرستان گندم ، چغندر قند ، گشنيز ، جو ، شبدر ، يونجه ، آفتابگردان ، گوجه فرنگي ، ذرت دانه اي ، نخود ، برنج ، كدوي بذري ميباشد و محصولات باغي اين شهرستان كه در بازارهاي داخلي و خارجي جايگاه مخصوصي را دارد سيب درختي ، گيلاس و انگور كندوله است پیشینه تاریخی : دو اثر بنام مقبره كيكاوس و مقبره شيرين كوچيكه در شمال شهر صحنه وجود دارد كه نشان از قدمت تاريخي اين شهر است . بهر صورت شهرستان صحنه كه به عروس شهرهاي استان معروف است از هر نظر داراي نقاط قوت بوده كه در سايه نظام پر افتخار جمهوري اسلامي ايران و همت دولتمردان و مسئولين دلسوز شهرستان در حال پيشرفت مي باشد مذهبی و فرهنگی : مردم صحنه از نظر آئيني به دو دسته تقسيم ميشوند ، گروهي شيعه و عده اي پيرو مسلك اهل حق اند كه با وجود يكسان نبودن مراسم آئيني مردم اين شهر يكدل و صميمي در كنار يكديگر زندگي مي كنند . اهالـي شهرستـان از نظر فرهنـگي بسيـار پيشـرفته بوده و جايگاه والائي را براي خود پيدا كرده است بطور يكه برخورد مناسب و مهمان نوازي آنها باعث جذب توريست هايي شده كه در فصول مختلف سال از جاهاي ديدني شهر بازديد مي كنند . چهره‌های نامدار سید خلیل عالی نژاد ابوحنیفه دینوری نور علی الهی بهرام الهی فریدون قنبری کورش نصیمیان عکس هایی از شهر صحنه

شهرستان صحنه         :

شهر صحنه ، شهر زیبا و کوچکی است که 1350 کیلو متر مربع از خاک استان کرمانشاه را بخود اختصاص داده است ، شهرستان صحنه در شرق استان کرمانشاه بین 34 درجه و 19 دقیقه و 34 درجه و 48 دقیقه عرض شمالی و 47 درجه و 6 دقیقه تا 47 درجه و 51 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ واقع شده و در حدود 2/6 درصد مساحت کل استان را تشکیل می دهد. این شهرستان بر اساس آخرین سرشماری بیش از 85 هزار نفر جمعیت داشته و از دو بخش مرکزی و دینور شامل بخش صحنه به مرکزیت شهر صحنه و دهستانهای خدابنده لو ، هجر ، گاماسیاب و صحنه و بخش دینور بمرکزیت شهر میانراهان مشتمل بردهستانهای حر، کندوله و دینور تشکیل شده است


[ ششم تیر 1389 ] [ 23:34 ] [ اطلس ایران وجهان ]

 

 
شهرستان كنگاور

شهرستان كنگاور با وسعتي حدود 845 كيلو متر مربع و 80215 نفر جمعيت و با ارتفاع 1467 متر از سطح دريا در 85 كيلومتري مركز استان و شمال شرقي استان كرمانشاه واقع است كه داراي يك بخش مركزي و 5 دهستان گودين ، فش، قزوينه ، كرماجان و خزل غربي است . اين شهرستان به دليل ويژگيهاي متعدد از جمله تدين و عرف مذهبي اهالي ، واقع بودن در مسير عتبات عاليات ، همجوار بودن با استانهاي همدان و لرستان ووجود آب كافي و خاك حاصلخيز و نيز جاذبه هاي گردشگري از اهميت خاصي برخوردار است كه در ذيل به شمه اي از اين ويژگيها اشاره مي شود:

 http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/32596797.jpg



ادامه مطلب
[ ششم تیر 1389 ] [ 23:34 ] [ اطلس ایران وجهان ]
شهرستان سنقر
شهرستان سنقر . كليايي با بيش از 2300 كيلو متر مربع وسعت و قريب به 140 هزار هكتار اراضي ديم و آبي مستعد كشاورزي باآب و هوايي سرد زمستاني و معتدل تابستاني با ارتفاعات فراوان و مراتع نسبتاً مناسب براي چراي احشام بطوريكه شهرستان را به يكي از قطب هاي مهم دامپروري استان تبديل كرده است . همچنين از نظر معادن سنگ خسرو آباد با درجه خلوص بسيار بالا بطوريكه سنگ آهن آن آهنربا را با خود جذب مي كند در صورت بهره برداري از آن منطقه را از نظر اقتصادي متحول خواهد نمود وازظرفتيهاو نقاط قوت اين شهرستان مي باشد. اين شهرستان ازنظر آب و هوا و ارتفاع آن از سطح دريا محل مناسبي براي پرورش مرغ گوشتي است. و با داشتن بيش از صد واحد مرغداري از مناطق مهم توليد گوشت گوسفند مي باشد . اين شهرستان با سابقه تاريخي چندين صد ساله مردمي صددر صد مسلمان و شيعه مذهب و معتقد و پايبند به دستورات شرع مقدس و از نظر فرهنگي و هنري و سياسي از شهرستانهاي مطرح در استان كرمانشاه بشمار مي رود

سنقر یا سنقر کلیایی یکی از شهرستان‌های استان کرمانشاه در غرب ایران است.این شهر در ۸۵ کیلومتری شمال شرقی شهر کرمانشاه و در طول جغرافیایی ۴۷ درجه و ۳۶ دقیقه شرقی و عرض ۳۴ درجه و ۴۷ دقیقه شمالی واقع شده‌است که ارتفاع آن از سطح دریا ۱۷۰۰ متر است.

وجه تسمیه

سنقر كلمهٔ تركی است كه به‌تنهايی يا در تركيبات مختلف در نام شهرها و روستاهای متعدد وجود دارد؛ به عنوان مثال روستای سنقر واقع در دهستان ميان‌كوه بخش چاپشلو در شهرستان درگز و سنقرآباد كه نام روستاهايی در اطراف كرج، باخرز و كندوان است.[۲]

واژهٔ سنقر دگرگون شدهٔ سنقار است که در زبان ترکی نام مرغی شکاری است. احتمال می‌رود این پرنده در این شهرستان وجود داشته و بدین جهت این ناحیه به سنقر معروف شده‌است. قدیمی‌ترین متنی که نام سنقر بدین صورت در آن آمده، کتاب تواریخ سلاجقه است. در دوره سلاجقه امرای سنقر به نام «آق سنقر» معروف بوده‌اند.[۳]



ادامه مطلب
[ ششم تیر 1389 ] [ 23:34 ] [ اطلس ایران وجهان ]

شهرستان ثلاث باباجانی شهرستان ثلاث بابا جانی در خرداد سال 1381 به عنوان شهرستان موجودیت یافت .

ثلاث مرکز شهرستان شهر تازه آباداست که جمعیتی حدود 10 هزار نفر دارد. شهرستان دارای دو بخش مرکزی و از گله ، شش دهستان به نامهای زمکان، دشت حر ، خانه شور ، ازگله ، سرقلعه و جگیران است و دارای 252 روستا می باشد . این شهرستان از طرف غرب با کشور عراق هم مرز است و 75 کیلو متر مرزمشترک با آن کشور دارد ووسعت آن حدود 1920 کیلو متر مربع است. جمعیت کل شهرستان 42 هزار نفرمی باشد . از مهمترین کوه های شهرستان بمو است که به عنوان مرز محسوب می گردد.



ادامه مطلب
[ ششم تیر 1389 ] [ 23:34 ] [ اطلس ایران وجهان ]


  1. 1-موقعیت:
    شهرستان اسلام آباد غرب با وسعتی در حدود 3828 کیلو متر مربع بین 33- 36 تا35 –15 در جه عرض شمالی 24- 45 تا 30-38 درجه طول شرقی قرار گرفته است . این شهرستان از شمال به شهرستان پاوه و جوانرود و ازشرق به کرمانشاه از غرب به شهرستان سر پل ذهاب و گیلانغرب و از جنوب به استان ایلام منتهی می شود.
    این شهرستان متشکل از 4 شهر ( اسلام آباد – کرند – گهواره – حمیل) و چهاربخش و 12 دهستان و343 روستا می باشد.

    شهر اسلام‌آباد در گذشته روستایی به نام هارون‌آباد بود . البته این نام نامی تاریخی و هیچ ربطی به هارون ندارد چنانچه عمادالدین دولتشاهی در کوههای ناشناخته اوستا می نویسد ئاروینیاوا می باشد و برگرفته از نام سرداری به نام سلوسونو است که در سیاه چالی در نزدیکی این شهر مدتی را زندانی بوده و لقبش ئاروینیا بوده که پس از آزادی دست به بازسازی شهر زده و نام او بر این شهر می ماند و ارتباط دادن نام ئاروینیاوا به هارون آباد اشتباه و فقط به دلیل نزدیکی تلفظ آن است . همچنین دیاکونوف در کتاب تاریخ ماد اشاره به شهری دارد به همین نام یعنی ئاروینیا که محل ان را جنوب شهر مهم و تاریخی الی پی یعنی اطراف کرمانشاه در زمان آشوریان و بر اساس کتیبه های آشوری معرفی می کند . که بی گمان شهر فعلی اسلام آباد غرب می باشد با توجه به وجود تپه تارخی چیا گاوانه در مرکز شهر که میراث فرهنگی قدمت طبقه های کاوش شده آن را 10000 سال معرفی کرده و کشف لوحه های خشتی متعلق به حکومتهای باستانی منطقه در لایحه های دوم و سوم آن قدمت آن را اثبات می کند . در سال ۱۳۱۴ نام آن به شاه‌آباد تغییر یافت و پس از انقلاب ۵۷، اسلام‌آباد نامیده شد.مردم این شهرستان به زبان کردی کلهری تکلم می کنند که یکی از شاخه های اصلی زبان کردی است. همچنین این شهر یکی از مراکز مهم ایل بزرگ کلهر می باشد . شغل اصلی مردم این شهرستان با توجه به وجود خاک بسیار حاصلخیز و وفور اب کشاورزی و دامپروری می باشد


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 23:33 ] [ اطلس ایران وجهان ]
    جوانرود همان محلی است كه حمدلله مستوفی در «نزهت القلوب» از آن به عنوان «الانی» نام برده است با اين‌ حال در مورد پيشينه تاريخي جوانرود اطلاعات زيادي در دست نيست. نگاهي به روند تغييرات شهر جوانرود نشان مي‌دهد كه بيش ترين تغييرات اين منطقه طي سال‌هاي اخير رخ داده است شهرستان جوانرود از شمال به شهرستان پاوه، از جنوب به شهرستان اسلام آباد غرب، از جنوب باختری به شهرستان سر پل ذهاب،‌ از باختر به كشور عراق و از خاور به شهرستان كامياران محدود می‌شود.
    جوانرود برگرفته از قلعه‌های حکومتی متعددی است که در این منطقه در چند قرن اخیر توسط حکومت‌ها بنا نهاده شده‌است. آثار و شواهد مکتوب بدست آمده در منطقه تاریخ و قدمت جوانرود و نامش را به بیش از ۷۰۰ سال می‌رسانند. حمدالله مستوفی در کتاب خویش ازاین منطقه با نام «الانی» یاد می‌کند.

    حکومت جوانرود که جزء بلوک هجده‌گانه سنندج است بیشتر در دست والیان اردلانی بوده اما حاکمان اصلی جوانرود که مشروعیت خود را از عامه مردم می‌گرفتند سید احمد بیگ جاف و فرزندان وی بوده‌اند. پس از او رستم بیگ وکیل بنا بر وصیت پدر سید احمدبیگ و نظر ریش‌سفیدان مسئولیت رهبری ایل را برعهده گرفت. بعد از او اولاد ارشد وی به این مقام می‌رسیدند. این یاسای ایلی با فوت محمد بیگ وکیل درسال ۱۳۶۳ ه.ش به پایان رسید. ایل غالب در جوانرود همواره جاف‌ها، به سرکردگی بیگ زادگان جوانرودی بوده‌اند.

     


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 23:33 ] [ اطلس ایران وجهان ]
    شهرستان گيلانغرب در یک نگاه
    درباره ی شهر گیلان غرب
    http://www.irna.ir/NewsMedia/Photo/Larg_Pic/2010%5C3%5C21%5Cimg634047683245781250.jpg

    شهرستان گيلان غرب در غرب استان کرمانشاه بين 33 درجه و 49 دقيقه تا 34 درجه و 28 دقيقه عرض شمالي و 45 درجه و 51 دقيقه تا 46 درجه و 37 دقيقه طول شرقي نسبت به نصف النهار گرينويچ واقع شده‌است.

    اين شهرستان از شمال به شهرستانهاي سر پل ذهاب، و قصر شيرين از جنوب به شهرستان ايوانغرب، از شرق به شهرستان اسلام آباد غرب و از غرب به شهرستان قصر شيرين محدود مي‌شود.

    http://www.irna.ir/NewsMedia/Photo/Larg_Pic/2010%5C3%5C21%5Cimg634047686976718750.JPG
    ارتفاع اين شهرستان 800متر از سطح دريا مي‌باشد. فاصله گيلان‌غرب تا تهران 700 کيلومتر، تا مرکز استان 140 کيلومتر، تا شهرستان اسلام آباد 90 کيلومتر، با شهرستان قصر شيرين 52 کيلومتر، با سر پل ذهاب 50 کيلومتر و با مرکز استان ايلام 120 کيلومتر مي‌باشد

    گيلانغرب يکي از شهرستان هاي زيبا و ديدني و قديمي استان کرمانشاه است که از شمال به شهرستان هاي سرپل ذهاب و قصر شيرين، از جنوب به استان ايلام، از شرق به شهرستان اسلام آباد غرب و از غرب به شهرستان قصر شيرين محدود مي‌‌شود.
    شغل اصلي مردم گيلانغرب به خاطر موقعيت خاص آب و هوايي منطقه و همچنين زمين‌هاي حاصلخيز، کشاورزي و دامداري است.
    شهرستان گيلانغرب از نواحي استان کرمانشاه است که در نوشته هاي تاريخي نيز به کرات از آن نامبرده شده است .
    خرابه هاي روستاي گيلان در منتهي اليه جنوب جلگه کرمانشاه بر سر راه کرمانشاه به بغداد قرار دارد . اين خرابه ها که به شکل امنيتي ساخته شده اند . در اين تپه ها آجرهاي بزرگ به سبک بابلي و به تعداد زياد پيدا شده که نشانه هايي از قدمت تپه ها هستند و احتمالاً آتشکده هاي بزرگ مربوط به مغها بوده اند که در دوره اشکانيان به يکي از خدايان محلي اختصاص داشته است .


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 23:33 ] [ اطلس ایران وجهان ]
    شهرستان هرسين در 45 كيلو متري جنوب شرقي استان كرمانشاه واقع شده كه از جنوب به شهرستان دلفان استان لرستان ، از شمال به شهرستان صحنه ، از غرب به شهرستان كرمانشاه و از شرق به نهاوند محدود مي شود .
    شهرستان هرسين از دو بخش مركزي و بيستون و چهار دهستان تشكيل شده است .
    وضعیت جغرافیایی :
    هرسين منطقه كوهستاني است كه ارتفاعات موجود اين شهرستان را محصور كرده و بيشتر در جهت شمال غربي و جنوب شرقي امتداد يافته اند و متعلق به دوران زمين شناسي هستند . دامنه هاي كم شيب ، دره هاي عريض ، جلگه هاي آبرفتي و سرابها از مهمترين ويژگيهاي طبيعي سرزمين هرسين به شمار میرود

    http://mw2.google.com/mw-panoramio/photos/medium/11230484.jpg

     




    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 23:33 ] [ اطلس ایران وجهان ]
    پاوه


    پاوه از مناطق زيبای‌استان كرمانشاه است كه درگذشته به «اورامانات» معروف بوده است. شهرستان پاوه درشمال باختر كرمانشاه واقع شده است كه از شمال به استان كردستان، از جنوب به شهرستان جوانرود، از باختر به مرز ايران و عراق و از خاور به استان كردستان محدود می‌شود. سازمان كنوني شهر پاوه و بافت محلات موجود آن نتيجه تغيير شكل هسته قديمي شهر و رشد آن طي ربع قرن اخير است.


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 23:32 ] [ اطلس ایران وجهان ]

    شهرستان کرمانشاه با وسعت تقریبی 8547 کیلو متر مربع به عنوان شهرستان مرکز استان دارای اهمیت استراتژیک می باشد به صورتی که بعد مسافت از این شهر تا مرز خسروی ( کشور عراق ) تا مرکز استان کردستان ، تا مرکز استان همدان و تا مرکز استان لرستان ( از طریق شهرستان هرسین و نور آباد ) با اندکی تفاوت تقریباً به یک اندازه است. این شهرستان دارای چهار بخش ،سیزده دهستان و 815 روستا و جمعیتی بالغ بر 970362 نفر است .‏
    شهر کرمانشاه در 34درجه و 19 دقیقه عرض شمالی و 47 درجه و 7 دقیقه طول شمالی نسبت به نصف النهار گرینویچ قرار گرفته است. این شهر به لحاظ قرار گرفتن در جلگه وسیع و حاصلخیز ماهیدشت و در کنار ه رود قره سو در موقعیت جغرافیایی خاصی قرار گرفته که زمینهای کشاورزی پر بازده آن بر اهمیت فوق العاده آن می افزاید


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:54 ] [ اطلس ایران وجهان ]
    شهرستان سر پل ذهاب :
    شهرستان سرپل ذهاب با مساحتي بالغ بر 1271 كيلو متر در 45 درجه و 52 دقيقه طول شرقي و 34 در جه و 24 درجه عرض جغرافيايي در غرب كشور جمهوري اسلامي ايران و منتهي اليه شيب ارتفاعات زاگرس بر سر راه بين المللي تهران – بغداد موسوم به جاده كربلا با قدمتي بالغ بر 2800 سال قبل ازميلاد حضرت مسيح (ع) با فاصله 665 كياو متري از تهران واقع گرديده است و از شهرستانهاي مرزي و باستاني و زر خيز استان كرمانشاه مي باشد .
    قدمت آن بر اساس مطالعه آثار باستاني و كتيبه هاي آن از قبيل كتيبه و سنگ نوشته انوباني ني پادشاه لولوبي ها كه در ضلع شمال شرقي كه بر سينه رشته كوه هميشه استوار زاگرس حك شده كه يكي از قديمي ترين و به عبارتي اولين هنر معماري روس نگ آسيا بشمار مي رود و نيزدكان داوود طاق گرا و دهها اثر باستاني و تاريخي ديگر قابل دستيابي و استخراج استآثار دیدنی
    • سرابگرم
    • آبشار پیران
    • باغ های گلین
    • ارتفاعات دالاهو
    • منطقه پاطاق


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:54 ] [ اطلس ایران وجهان ]

    آشنایی با فرهنگ و نژاد استان کرمانشاه

     

    ـ جمعیت :

     این استان بنا بر برآوردهای سال 1385 مجموعا 1.902.760 نفر جمعیت دارد. مرکز این استان شهر کرمانشاه است که دارای حدود 570.567 نفر جمعیت است که حدود 3 درصد از جمعیت کل کشور را شامل می شود و از این نظر در کل کشور دارای رتبه سیزدهم است . از این تعداد 35/59 درصد در نقاط شهری و 30/39 درصد در نقاط روستائی زندگی می کرده اند و بقیه جمعیت به صورت غیر ساکن می باشند . در این استان در مقابل هر 100 نفر زن ، 106 نفر مرد وجود داشته است . این نسبت در بین اطفال کمتر از یک سال برابر 107 نفر و در بزرگسالان 65 ساله و بیشتر معادل 137 نفر بوده است .

    از جمعیت این استان 14/4 درصد در گروه سنی 65 ساله و بیشتر قرار داشته اند . 14/55 درصد بین 15 تا 64 ساله و 71/40 درصد کمتر از 15 ساله می باشند .

    در سال 1375 میزان با سوادی در جمعیت 6 ساله و بالاتر استان به 57/76 درصد می‌رسد که این رقم در نقاط شهری 14/97 درصد و در مناطق روستائی و غیر ساکن 30/92 درصد به دست آمده است . به عبارتی دیگر در استان به طور متوسط از هر 10 نفر 9 نفر با سواد می باشد .

     ـ نژاد :

      اگر چه اظهار نظر درباره نژاد کرد ، کاری بس دشوار است ولی به نظر می رسد کردهای کرمانشاه ، همچون کردهای کردستان آریایی تبار و از ساکنان قدیم فلات ایران می باشند . این قوم یکی از شعبات نژاد آریایی است که از هزاره دوم پیش از میلاد وارد ایران شدند و در کوه های زاگرس سکنی گزیدند .
    کردها مردمانی ایرانی تبارند که زبان ، فرهنگ و آداب و سنن آنان در ارتباط و پیوند با دیگر مردمان در قلمرو زیست اقوام ایرانی است . در اسناد سومری و آشوری از بخشی از اقوام ساکن در سرزمین کوهستانی شرق آشور ، شمال شرق و شرق بین النهرین و سرزمین سومر به نام کرتی یا گودی و کارتی و کارد نام برده اند و در منابع ارمنی واژه کردوخ بر اینان اطلاق شده است . در آثار یونانی سده چهارم پیش از میلاد صریحاً به واژه کردوخی اشاره شده که محققین معتقدند کردوخی که با کردها ارتباط نژادی داشته اند . از زمان هخامنش تا دوره پس از اسلام اینان به نام « کورد » و « کرد » نامیده شده اند .

     

    ـ زبان گویش :

      زبان اهالی کرمانشاه کردی است ، زبان کردی خویشاوند نسبی زبان فارسی است زیرا اشتراک قواعد دستوری و ذخیره لغوی زبان های ایرانی نتیجه خویشاوندی نسبی آنها است . زبان کردی که شاخه ای از زبان شمال غربی ایرانی میانه است به علت داشتن ادبیات مکتوب اهمیت خاصی دارد . با این حال نفوذ زبان های دیگر در این زبان قابل توجه است . زیرا از زبان های عربی ، ارمنی ، ترکی و فارسی لغات بسیار در آن راه یافته است .

     

    سابقه تاریخی کردها و پراکندگی آنان موجب پیدایش گویش های بیشماری شده است که از جمله آنها عبارتند از :

    ـ گویش کردی کلهری :

      این گویش کردی بیشتر در میان افراد کلهر مورد استفاده واقع می شود و مناطقی که تقریباً با این گویش سخن می گویند شامل ایلات زنگنه ، سنجابی ، احمدوند ، بهتوری ، نانکلی ، پایروندها ،‌اهالی قصرشیرین ، سرپل ذهاب ، قلخانی ، کرندی ، قلعه زنجیری های ساکن کرمانشاه ، صحنه و مردم دینور است . با این تفاوت که تلفظ و لغات مردم کلهر اصیل‌تر و در سایر نقاط با توجه به همجواری با گویش های دیگر کلمات تغییر یافته است .

    ـ گویش کردی اورامی :

      اکثر مردم دو ایل بزرگ لهونی در منطقه اورامان جنوبی در کرمانشاه و همچنین طوایف اورامان تخت و اورامان رزاب در حوالی کردستان و نیز ایل بزرگ باجلان که تعدادی از آنها در دشت ذهاب و بسیاری در حوالی خانقین زندگی می کنند . چندین روستا در منطقه گوران و تمامی مردم کندوله در دینور به این گویش تکلم می کنند .

    ـ گویش کردی سوراانی :

      طوایف متعدد جاف جوانرود و تعدادی از طوایف مهاجرگوران ، مردم دشت ذهاب و جیگیران ، سراسر بخش روانسر و تیره هایی از اهالی سنجابی با این گویش سخن می گویند . این گویش شیوه ساده ای از کرمانج است .

    ـ گویش لکی :

     اهالی هرسین ، طوایف کاکاوند ، بالاوند ، جلالوند و عثمان وند به این گویش تکلم می کنند . این گویش آمیخته ای از گویش کردی کلهری و لری است . همچنین لغاتی از گویش اورامی نیز دارد .

    علاوه بر گویش های کردی ، مردم کرمانشاه به زبان فارسی کرمانشاهی و مردم سنقر به زبان ترکی تکلم می کنند . لهجه فارسی کرمانشاهی خاص این دیار است . این لهجه از لحاظ ضرب المثل غنی است و واژگان کردی دگرگون شده با پرداخت در جملات فارسی کرمانشاهی ، جان می گیرد و کاربرد می یابد .

    ـ مذهب :

     اکثریت قریب به اتفاق جمعیت استان کرمانشاه را مسلمانان تشکیل می دهد که در حدود 7/99 درصد می باشد . در میان پیروان اسلام بیشتر شیعیان و درصدی نیز  اهل تسنن می باشند . گروهی نیز زیر پوشش بدعت های دینی با نام اهل حق با حفظ آداب و مناسک و معتقدات دین کهن ایران باستان یعنی زردشتی و همچنین با التقاطی از اسلام به حیاط دینی خود ادامه می دهند .

    به طور کلی اقلیت های مذهبی استان در مجموع 17/0 درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند که مهمترین آنها زردشتیان با 12/0 درصد مسیحیان 2/0 درصد و کلیمیان 3/0 درصد از کل جمعیت را دارد

     

    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:53 ] [ اطلس ایران وجهان ]

    بیسْتون یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است.این شهر در 27 کیلومتری شمال شرقی شهر کرمانشاه واقع است. شهر بیستون با جمعیت ۲٫۴۵۵ (برآورد ۱۳۸۳خ) در شهرستان هرسین در خاور این استان واقع شده. شهر بیستون در پای کوهی معروف به همین نام و در مسیر شهر کرمانشاه به همدان واقع شده‌است. دارای دو دهستان به نامهای چهر و مرکزی می‌باشد. این منطقه از دیرباز مورد توجه بوده و تقریباً از تمامی دوران تاریخی در آن یادگاری یافت می‌شود

    این شهر در بخش بیستون شهرستان هرسین در پای کوهی معروف به همین نام و در مسیر شهر کرمانشاه به همدان واقع شده‌است. محل بیستون در میان شهرهای صحنه و کرمانشاه است و رودخانه گاماسیاب نیز در جنوب آن می‌گذرد.


    گویش مردم بیستون آمیخته‌ای از لکی و گویش کلهری و کردی کرمانشاهی است. از نظر مذهب همگی اهل تشیع هستند.

     

     

    این محل در گذشته بغستون نام داشته به معنی جایگاه بغ، و آن به سبب اعتقاد روحانیون زرتشتی به این قسمت بوده که آن را نماد بغ(خدا) می دانسته اند، بعدها در اثر کثرت استعمال و مرور ایام به بیستون تغییر لفظ داده است.[۱]

    روستای قدیم بیستون تقریباً حدود ۱۰۰ خانه مسکونی بوده که در این ۱۰۰ خانه حدود ۱۵۰ خانوار زندگی می‌کردند. بیستون دارای یک خیابان یا بازار اصلی بود که این بازار از کاروانسرا شروع می‌شد و تا سراب یا برکه بیستون پایان می‌یافت. دارای حدوداً ۲۵ مغازه بود که این ۲۵ مغازه شامل قصابی خشکبار و میوه فروشی و نانوایی بود.[۲]

    در سال ۱۳۴۹ خورشیدی دولت شروع به ساخت شهرکی در کنار بیستون کرد و برای تخلیه روستا به آنجا در سال ۱۳۵۴ حکم تخلیه به اهالی اعلام شد در همین حال شهرکی نیز برای کارکنان هلال احمر در چال یاورآباد ساختند.[۳]

    پس از انقلاب ۵۷ مردم آغاز به ساخت‌وساز کردند. بر سر دو راهی صحنه و میان‌راهان و در محلی به نام پل آجری نیز مغازه‌داری گسترش یافت و به مرور زمان تبدیل به شهر بیستون شد که نام محلی آن سرپل بیستون است. امروزه بیشتر جمعیت این شهر را مهاجران روستاهای پیرامونی تشکیل می‌دهند. شهرک بیستون و شهرک الزهرا از شهرک‌های این شهر هستند.[۴]

    آقار اصلی محوطه تاریخی بیستون از این قرار است: تندیس هرکول، بنای بیستون، سراب بیستون، پل خسرو، غار شکارچیان بیستون، یایشگاه مادی بیستون، پل بیستون (این پل به نام‌های پل کهنه، پل شاه عباسی، پل صفوی، پل نادرآباد و دینورآب معروف است)، غار تاریک بیستون و رشته کوه پراو، کاروانسرای بیستون، پل میان‌راهان و پل نوژی‌وران.[۵]

    کتیبه بیستون، هشتمین اثر ایرانی پس از تخت جمشید، تخت سلیمان، چغازنبیل، نقش جهان، پاسارگاد و بم است که در سی‌امین نشست کمیته میراث جهانی در لیتوانی به ثبت رسید. [۶]

     


    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:53 ] [ اطلس ایران وجهان ]

    میان‌راهان یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است.

    این شهر که مرکز بخش دینوَر شهرستان صحنه است. در سال ۱۳۷۵، جمعیتی برابر با ۱۴۶ نفر داشت.

    میان‌راهان بر سر راه بیستون به سنقر قرار دارد و از دیدنی‌های آن پل میان‌راهان است که بر روی رودخانه دینورآب قرار دارد و بنای اصلی آن منسوب به دوره صفوی است. در سال‌های اخیر پل بتونی جدیدی نیز در زیردست پل میان‌راهان ایجاد شده‌است.[۱]

    شاخه چهارم رود دینورآب در میان راهان به این رود می‌پیوندد. پس از گذر از پل میان‌راهان در دهکده برناج، آب برناج به رود دینورآب اضافه شده و با پیوستن آب نوژی‌وران به آن، دینورآب اصلی را شکل می‌دهد.[۲]

    در قدیم

    در فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵ آمده‌است: میان‌راهان دهی است از دهستان دینور بخش صحنه شهرستان کرمانشاهان، واقع در ۲۲ هزار گزی شمال باختری صحنه با ۳۰۰ تن سکنه. آب آن از رودخانه و راه آن ماشین‌رو است.

    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:52 ] [ اطلس ایران وجهان ]
     
     
    حميل  ( كرمانشاه )

     
    حميل يکي از شهرهاي استان کرمانشاه در غرب ايران است.
    اين شهر مرکز بخش حميل شهرستان اسلام‌آباد غرب است
    این قسمت نیاز به اطلاعات بیشتر دارد
    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:52 ] [ اطلس ایران وجهان ]
    شهر باینگان
    بايَنگان يکي از شهرهاي استان کرمانشاه در غرب ايران است.
    اين شهر در بخش باينگان شهرستان پاوه قرار دارد.
    شهر مرزي و سني‌نشين باينگان از توابع شهرستان پاوه با بيش از دو هزار نفر جمعيت در ? 120?کيلومتري شمالغربي کرمانشاه واقع است.
    هورامان ناحيه اي كوهستاني و پر برف و باران است هر چند كه خشكسالي سه ساله اخير را بي نصيب نكرده است اما در مجموع ميزان بارندگي سسالانه حدود 900- 800مليمتر مي باشد بخش اعظم اين بارش به صورت برف و در قلل و دامنه كوهها ورت مي گيرد ارتفاع بلندترين قله مو سوم به زاولي حدود 3495متر از سطح دريا مي باشد معروفترين كوههاي منطقه كه هر كدام داراي قله هاي متعدد نيز هستند عبارتند از


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:52 ] [ اطلس ایران وجهان ]

    شهر نودشه

    Hajij village

    نگاهي به جذابيت‌هاي توريستي و طبيعي شهر نودشه

    آلپ ايران پر از درختان ميوه


    جاذبه‌هاي گردشگري، مختار شكري پور: «نودشه» شهري مرزي در ميانه كوه‌هاي بلند و دره‌هاي عميق سر‌زمين پر رمز و راز اورامان است. «نودشه» در 150 كيلومتري شهر كرمانشاه واقع شده و از توابع شهرستان پاوه به شمار مي‌رود. اين شهر از شمال با مريوان و از طرف غرب با شهر‌هاي غربي كردستان عراق از جمله: حلبچه و بياره هم مرز است



    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:52 ] [ اطلس ایران وجهان ]

    اَزْگَله شهری است در استان کرمانشاه ایران. این شهر در بخش ازگله از توابع شهرستان ثلاث باباجانی قرار دارد. جمعیت این شهر بنا بر سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، برابر ۱٫۰۰۷ نفر است [۱].

    آبادی ازگله در خرداد ۱۳۸۱ مرکز بخش باباجانی شهرستان پاوه بود. این تقسیمات کشوری در سال ۱۳۸۱ تغی
    نام رسمی: ازگله
    کشور: ایران
    استان: کرمانشاه
    شهرستان: ثلاث باباجانی
    بخش: ازگله
    مردم
    جمعیت ۱٫۰۰۷

    اَزْگَله شهری است در استان کرمانشاه ایران. این شهر در بخش ازگله از توابع شهرستان ثلاث باباجانی قرار دارد. جمعیت این شهر بنا بر سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، برابر ۱٫۰۰۷ نفر است [۱].

    آبادی ازگله در خرداد ۱۳۸۱ مرکز بخش باباجانی شهرستان پاوه بود. این تقسیمات کشوری در سال ۱۳۸۱ تغییر کرد.[۲]

     

    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:51 ] [ اطلس ایران وجهان ]
     

    ماهیدشت

    بخش ماهیدشت یکی از بخش‌های تابع شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه در غرب ایران است .

    شهرستان ماهیدشت در میان دشت معروف ماهیدشت واقع شده است .  حد شمالی آن روان سر و حد شرقی آن کرمانشاه و حد جنوبی لرستان و حد غربی رود کرند است . اراضی آن حاصلخيز و ييلاق ايلهای کلهر و سنجابی است . همان است که ياقوت ماهيدشت مي گويد یعنی قلعه و بلده ای از نواحی خانقين . نام محلی کنار راه کرمانشاه و قصرشيرين ميان قمشه و شاه پسند در 597 کیلومتری تهران . (يادداشت به خط مرحوم دهخدا). یکی از دهستانهای بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه و حدود جغرافيایی آن به قرار ذيل است : شمال کوه سفيد واقع شده که همه جا حد طبیعی ماهيدشت با دهستانهای دروفرامان و حومه شهرستان کرمانشاه محسوب می گردد. جنوب سلسله ارتفاعات جنوب ماهيدشت ، مشرق دهستان بالاوند زردلان و مغرب بخش سنجابي . دشت ماهيدشت به عرض تقريبي 6 الي 12 هزار گز و به طول 80 هزار گز (از سامله تا قلعه داراب خان ) بين دو رشته کوهستان واقع شده و رودخانه مرک از وسط اين دشت می گذرد که مهمترين رودخانه ماهيدشت است و اکثر قرای مهم اين دهستان در طول و طرفين اين رودخانه واقع شده است . این دشت یکی از حاصلخیز ترین دشتهای ایران بشمار می رود .

    محصول عمده ماهيدشت غلات است که به صورت ديم بعمل مي آيد و اين دشت حاصلخيزترين نقاط شهرستان محسوب می شود. ماهيدشت از نظر آمار به دو حوزه تقسيم شده است . 1- حوزه 4یعنی قسمت عليا از 97 آبادی تشکيل شده و جمعيت آن در حدود 14 هزار نفر و قرای مهم آن به شرح ذيل است : سرونو، قيماس ، فيروزآباد، باغ طيقون ، طاويران . 2- حوزه 5 یعنی ماهيدشت پايين که در مغرب و قسمت سفلی دشت واقع شده و از 61 آبادی تشکيل شده است و 18 هزارتن سکنه دارد. مرکز دهستان قصبه رباط و قراء مهم آن به شرح ذيل است : قلعه داراب خان ، قمشه ها، سامره ، قلعه نجفعلی خان ، جاشوران ، چقابلک علي رضا و قلعه .

     پل ماهیدشت

    این پل در داخل شهر ماهیدشت بر سر راه کرمانشاه به اسلام آباد وبرروی رودخانه ‌"دائمی مرگ" قرار دارد. این پل به طول ۵۰ متر و عرض ۱۰/۶ متر با جهت شمالی- ‌جنوبی ساخته شده است. پایه های این پل نیز به وسیله لاشه سنگ وملات گچ ساخته ‌شده و روکار آن با سنگ های مکعب مستطیل تراشیده، چیده شده است. این پل دارای دو پایه سنگی است. هر یک از این پایه ها از سه بخش تشکیل شده، بخش میانی بخشی از یک مکعب مستطیل است و در دو جهت آن آب شکن های چند ضلعی ‌ساخته شده است. بر رویپایه های سنگی این پل پشتبند های سه ضلعی از آجر ساخته شده که تا سطح گذرگاه پل بالا آمده اند

    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:51 ] [ اطلس ایران وجهان ]

     ۱۲۰ كیلومتری شمال غرب كرمانشاه به طرف قصر شیرین در مسیر كرند به سرپل ذهاب درمیان قله های برفگیر و زیبای دالاهو و دامنه های پوشیده از درخت و دركنار رودخانه ای خروشان به جایی می رسی كه گویی قطعه ای از بهشت است.

    اینجا «ریجاب» است. «ریجاب» یا «ریژاو» در زبان كردی به معنی محل ریزش آب و آبشار است. با نخستین نگاه می توان به دلیل نامگذاری این منطقه پی برد. از لابه لای كوه های منطقه چشمه های بسیار زیبایی جریان دارد كه موجب پرآبی ریجاب شده است. برخی معتقدند كه كلمه ریجاب از كلمه كردی «رج ئاو» كه به معنی آب منجمد شده یا آب بسیار سرد است گرفته شده است.

    منطقه ریجاب از نظر جغرافیایی منطقه ای كوهستانی و دارای آب وهوایی معتدل است كه از طرف شمال به كوه های دالاهو منتهی می شود. وجود باغ های انجیر، گردو و انار و رودخانه خروشان ریجاب كه سرچشمه رودخانه الوند است، برگی از طبیعت را در این منطقه ورق زده است.


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:51 ] [ اطلس ایران وجهان ]
    کوزران سنجابی یکی از چهار بخش شهرستان کرمانشاه است که در 45 کیلومتری مرکز استان قرار گرفته ، دارای 106 روستا و 2 دهستان به نام های سنجابی و هفت آشیان می باشد .
    جمعیت بخش کوزران طی آخرین سرشماری سال 1385 برابر 16 هزار نفر است که 5 هزار نفر آن در مرکز بخش که از سال 1380 به شهر ارتقاء یافته زندگی می کنند .
    بخش کوزران تا قبل از سال 76 زیر نظر شهرستان اسلام آباد غرب بود از سال 76 این منطقه به شهرستان کرمانشاه پیوست و بعد از مدتی بخشداری در آن تاسیس شد


    ادامه مطلب
    [ ششم تیر 1389 ] [ 22:51 ] [ اطلس ایران وجهان ]
    روانسر

    نام این شهرستان به سبب وجود سراب و رود قره سو که از آنجا سر چشمه می گیرد روان = سرروان انتخاب شده است .

    شهرستان روانسر یکی از شهرستانهای استان کرمانشاه است. مرکز آن شهر روانسر است.شهرستان روانسر در دامنه کوه شاهو ودر شمال غربی شهر کرمانشاه واقع است. زبان مردم آن گویش کردی سورانی است. از نقاط دیدنی این شهر سراب روانسر است.

    شهرستان روانسر (نیکور باستان) در حدود ۵۵ کیلومتری شمال غرب کرمانشاه و در دامنه کوه یله ور (کوهستان شاهو) قرار دارد. از ارتفاعات مهم اطراف آن می‌توان به ماه زرد، انجیره، شور و طاقه چرمی اشاره کرد. چشمه بزرگ سراب گنی خانی در روانسر سرچشمه اصلی رودخانه قره سو است. از دیگر رودخانه‌های اطراف آن یکی وشکه رو در شرق آن و دیگری گراب یا آوی خر در جنوب غربی آن است. بجز چشمه پر آب گنی خانی، دو چشمه سراب جاوری و سراب بروارین در نزدیکی روانسر واقع اند. آب و هوای آن نسبتاً سرد و مرطوب بوده و از میزان بارش سالانه چشمگیری برخوردار است. اقتصاد آن عمدتاً متکی به کشاورزی و دامداری است. شهرستان روانسر دارای یک بخش به نام بخش شاهو وسه دهستان به نامهای دولت آباد، حسن آباد و بدر آباد است. روانسر تا چند دهه پیش شامل روانسر و گرمه خانی بود که پس از انقلاب هر دو گسترش یافته وشهرستان روانسر امروزین را تشکیل دادند. علاوه بر این اراضی ما بین روانسر و شهرک روانسر نیز امروزه مسکونی شده که به زمین شهری مشهور است. از روستاهای اطراف روانسر می‌توان از بدر آباد، مسکین آباد، گله چرمی، سر دم، بنچله، خانیله و کانی کبود نام برد. برخی از قدمگاهها و اماکن مقدسه اطراف روانسر ویس، سه سواره، هوری مرد، بابا حیران و شیخ سرا هستند. زبان مردم محلی کردی و اهل تسنن هستند.

    نام این شهرستان به سبب وجود سراب و رود قره سو که از آنجا سر چشمه می گیرد روان = سرروان انتخاب شده است .

    شهرستان روانسر یکی از شهرستانهای استان کرمانشاه است. مرکز آن شهر روانسر است.شهرستان روانسر در دامنه کوه شاهو ودر شمال غربی شهر کرمانشاه واقع است. زبان مردم آن گویش کردی سورانی است. از نقاط دیدنی این شهر سراب روانسر است.روانسر

    شهرستان روانسر (نیکور باستان) در حدود ۵۵ کیلومتری شمال غرب کرمانشاه و در دامنه کوه یله ور (کوهستان شاهو) قرار دارد. از ارتفاعات مهم اطراف آن می‌توان به ماه زرد، انجیره، شور و طاقه چرمی اشاره کرد. چشمه بزرگ سراب گنی خانی در روانسر سرچشمه اصلی رودخانه قره سو است. از دیگر رودخانه‌های اطراف آن یکی وشکه رو در شرق آن و دیگری گراب یا آوی خر در جنوب غربی آن است. بجز چشمه پر آب گنی خانی، دو چشمه سراب جاوری و سراب بروارین در نزدیکی روانسر واقع اند. آب و هوای آن نسبتاً سرد و مرطوب بوده و از میزان بارش سالانه چشمگیری برخوردار است. اقتصاد آن عمدتاً متکی به کشاورزی و دامداری است. شهرستان روانسر دارای یک بخش به نام بخش شاهو وسه دهستان به نامهای دولت آباد، حسن آباد و بدر آباد است. روانسر تا چند دهه پیش شامل روانسر و گرمه خانی بود که پس از انقلاب هر دو گسترش یافته وشهرستان روانسر امروزین را تشکیل دادند. علاوه بر این اراضی ما بین روانسر و شهرک روانسر نیز امروزه مسکونی شده که به زمین شهری مشهور است. از روستاهای اطراف روانسر می‌توان از بدر آباد، مسکین آباد، گله چرمی، سر دم، بنچله، خانیله و کانی کبود نام برد. برخی از قدمگاهها و اماکن مقدسه اطراف روانسر ویس، سه سواره، هوری مرد، بابا حیران و شیخ سرا هستند. زبان مردم محلی کردی و اهل تسنن هستند.

     آثار تاریخی

    قدیمیترین آثار سکونت انسان در اطراف روانسر به دوره پارینه سنگی میانی تا فرا پارینه سنگی باز می‌گردد که بیش از حداقل از حدود ۵۰ هزار سال تا ۱۲ هزار سال پیش را شامل می‌شود که بقایای آنها در غارهای کولیان و جاوری و همچنین رودخانه گراب (آوی خر) یافت شده‌است. از دیگر کشفیات قدیمی روانسر یک دندان آسیای فیل است که مربوط به دوران یخبندان است و در نزدیکی شهرک روانسر کشف شده‌است. از آثار مهم دیگر روانسر تپه موسایی است که از اوایل دوره مس و سنگ (حدود ۷ هزار سال پیش) تا زمانهای اخیر مورد سکونت انسان بوده‌است. دخمه روانسر (گور صخره‌ای) یا تاق فرهاد نیز در دیواره کوه قله در شمال شرقی روانسر واقع است که به دوره هخامنشی باز می‌گردد. این دخمه شامل یک اتاقک کوچک است که ورودی آن به سمت شرق و مشرف به رودخانه وشکه رو است. نقش اهورامزدا، یک شخص روحانی و توده‌ای هیزم در سمت راست ورودی این دخمه دیده می‌شود. یک پایه ستون نیز در کنار سراب گنی خانی وجود دارد که احتمالاً هم زمان با دخمه ساخته شده‌است و نشان دهنده وجود یک کاخ یا سازه‌ای کوچکتر در نزدیکی چشمه در دوران هخامنشی است. همچنین گورستانی از دوره اسلامی با سنگ قبرهای کتیبه دار به خط کوفی در دامنه شمالی کوه قله وجود داشت که متاسفانه طی سالیان اخیر تابود شده یا به تاراج رفته ‌است. در دوره آشور نیز روانسر یکی از پایگاههای این سلسله بوده که نیکور خوانده می‌شد.

     غار قوری قلعه

    یکی دیگر از جاذبه‌های دیدنی و بسیار زیبای شهرستان روانسر غار قوری قلعه در بخش شاهو از شهرستان روانسر قرار دارد می‌باشد. غار قوری قلعه، بزرگترین غار آبی آسیا می‌باشد. این غار در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر قرار دارد. قدمت آن به ۶۵ میلیون سال می‌رسد و تنها ۳۰ سال از شناسایی آن می‌گذرد و به عنوان یکی از هفت اثر طبیعی ملی ایران، به ثبت رسیده‌است. در سال ۱۳۵۵ هجری شمسی یک گروه از غارشناسان انگلیسی و در سال ۱۳۵۶ و نیز گروه دیگری از غارنوردان فرانسوی موفق به کشف کامل این اثر شدند.

    روانسر  در شمالغرب سیزدهمین شهرستان استان کرمانشاه است.اقتصاد منطقه روانسر عمدتا" متکى بر کشاورزى و صنایع وابسته به آن است. صنعت در مرتبه دوم قرار داشته و مشاغل خدماتى نیز مرتبه بعدى را اشغال مى کند. نرخ بیکارى تقریبا" بالا و به واسطه جوان بودن نیروى انسانى و میزان فارغ التحصیلان متقاضیان کار نسبت بالایى را تشکیل مى دهند.شهر روانسر در مسیر شهرهاى کرمانشاه، پاوه، جوانرود، ثلاث باباجانى، و ناحیه سنجابى و کامیاران واقع شده است.روانسر و حوضه قره سو به دلیل واقع بودن در منطقه غربى زاگرس سهم عمده اى از بارندگى جبهه ها و جریانات باران زاى غربى را دریافت مى نمایند. منطقه عمدتا" تحت تاثیر سیستمهاى کم فشار بارانزاى مدیترانه اى و دریاى سیاه است.بر اساس داده هاى آمارى و بر مبناى اقلیم نماى آمبرژه روانسر داراى اقلیم مرطوب بوده و در نواحى شمالغربى و غرب شهرستان به مرطوب سرد مى گراید.

    Mauris eu wisi. Ut ante dui, aliquet nec, congue non, accumsan sit amet, lectus.

    -->

      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:51 ] [ اطلس ایران وجهان ]
      شهر نوسود
      زبان رایج : کردی
      مذهب : اهل تسنن
      جمعیت : 1617
       

       
      نوسود يکي از شهرهاي استان کرمانشاه در غرب ايران است.
      اين شهر مرکز بخش نوسود شهرستان پاوه است.

      هورامان ناحيه اي كوهستاني و پر برف و باران است هر چند كه خشكسالي سه ساله اخير را بي نصيب نكرده است اما در مجموع ميزان بارندگي سسالانه حدود 900- 800مليمتر مي باشد بخش اعظم اين بارش به صورت برف و در قلل و دامنه كوهها ورت مي گيرد ارتفاع بلندترين قله مو سوم به زاولي حدود 3495متر از سطح دريا مي باشد معروفترين كوههاي منطقه كه هر كدام داراي قله هاي متعدد نيز هستند عبارتند از

       


       
      ادامه مطلب
      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:51 ] [ اطلس ایران وجهان ]
      The Ancient Bridge of KhanaqinThe ruins of the shrine of Wely Agha bajalanKalar CityArmenian Church in Khanaqin

      شهر خسروی در ۱۵ کیلومتری قصرشیرین قراگرفته وفاصله ان از کرمانشاه حدود ۱۷۰ کیلومتر است این شهر قبل از جنگ شهر ی اباد بوده ودر جریان جنگ بطور کلی ویران شد وچند سال در اشغال عراق بود بعد از جنگ بنابر سیاستهای هنوز منطق مسکونی ان بالز سازی نشده است گمر گ خسروی که یکی از مهمترین گمرگات ایران است در این شهر  است وبخش زیادی از تبادالات تجاری وبازرگانی از طریق این گمر گ صورت میگیرید این شهر نزدیگترین نقطه به کربلاست بنابراین هرسال مراسن عرفه در مرز خسروی صورت میگیرید

      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:50 ] [ اطلس ایران وجهان ]
      نام رسمی : نفت‌شهر
      کشور : ایران
      استان : کرمانشاه
      شهرستان : قصر شیرین
      بخش : سومار
      دهستان : سومار
      نام‌های قدیمی : نفت شاه، منصورآباد، طینه
      سال بنیاد : ۱۳۱۲ خورشیدی

      نَفت‌شهر نام روستایی است در غرب استان کرمانشاه ایران. این روستا در جنوب شهرستان قصر شیرین واقع شده‌است.[نفت‌شهر در زمان جنگ ایران و عراق ویران شد و اکنون تنها شماری از افراد نیروی نظامی و شرکت نفت در آن سکونت دارند. منطقهٔ نفت‌شهر دارای ۶ چاه نفت مشترک با کشور عراق است.[نیازمند منبع]

      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:50 ] [ اطلس ایران وجهان ]

      بايِنْگان‌، يا بايَنگان‌، بخش‌ و شهري‌ در استان‌ كرمانشاه‌ واز توابع شهرستان‌ پاوه‌ مي باشد. بانيكان‌ نيز ظاهراً صورت‌ تصحيف‌ شده اين‌ كلمه‌ است‌ كه‌ گاه‌ در منابع‌ رسمى‌ ديده‌ مى‌شود.

      بایَنگان یکی از شهرهای سردسیر شهرستان پاوه و اورامانات است . شهر مرزی باینگان با بیش از دو هزار نفر جمعیت در ۱۲۰کیلومتری شمالغربی کرمانشاه واقع است.


      مناطق جغرافيايي:

      بخش‌ باينگان‌: اين‌ بخش‌ يكى‌ از بخشهاي‌ سه‌گانه پاوه‌ است‌ كه‌ از شمال‌ به‌ نوسود و حومه پاوه‌، از جنوب‌ به‌ جوانرود و از غرب به‌ كشور عراق‌ محدود مى‌گردد. قسمت زيادي از خاك‌ اين‌ بخش‌ را ارتفاعات‌ فراگرفته‌ كه‌ شامل‌ ماكووان‌ ( 630،2متر)، گزن‌ ( 330،2متر)، اوته‌ ( 220،2متر)، بَلْهَس‌ ( 160،2متر)، زردوئى‌، كله‌ خانى‌، راگا، گَرمَزناب‌ و شش‌ دول‌ است‌.

      بخش‌ باينگان‌ در حوضه شمال‌ غربي‌ استان‌ كرمانشاه قرار گرفته‌


      ادامه مطلب
      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:50 ] [ اطلس ایران وجهان ]
       
      قصر شيرين از مناطق بسيار قديمی ايران است كه بنای آن را به خسرو پرويز ساسانی منسوب مي‌دانند.قصرشيرين ديرينه‌ي باستاني مشهوري دارد و دورترين اطلاعاتي كه از اين مكان به‌عنوان يك مكان تاريخي موجود است به دوره ساساني مربوط مي‌شود. شهرستان قصر شيرين از شمال و باختر به خاك عراق، از خاور به شهرستان های سر پل ذهاب‌ و گيلان‌غرب، از جنوب و جنوب خاوری به شهرستان ايلام و از جنوب باختری نيز به خاك عراق محدود می‌شود. قالي بافي، گليم بافي، پارچه بافي و جاجيم بافي از مهم ترين صنايع دستي شهرستان قصر شيرين به شمار مي‌آيند.

      قصر شیرین یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است.

      این شهر مرکز بخش مرکزی شهرستان قصر شیرین است و در نزدیکی مرز عراق قرار گرفته است.

      شهر قصرشیرین مرکز شهرستان قصرشیرین یکی از شهرستان‌های مرزی استان کرمانشاه است که در ۱۶۶ کیلومتری غرب شهر کرمانشاه واقع شده‌است. این شهر بین طول جغرافیایی ۴۵ درجه و ۳۵ دقیقه شرقی و عرض ۳۴ درجه و ۳۱ دقیقه شمالی قرار دارد که ارتفاع آن از سطح دریا ۳۳۳ متر می‌باشد.

       


       

      ادامه مطلب
      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:50 ] [ اطلس ایران وجهان ]
      سرمَست يکي از شهرهاي استان کرمانشاه در غرب ايران است. اين شهر مرکز بخش گواور شهرستان گيلان غرب است.فاصله اين شهر تامرکز شهرستان65کيلومتر مي‌باشد.
      مذهب اين شهر در خود شهر سرمست شيعه بوده و در دهستان حيدريه اهل حق مي‏باشند.
       
      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:49 ] [ اطلس ایران وجهان ]

      گَهواره یکی از شهرهای استان کرمانشاه در غرب ایران است.

      این شهر مرکز بخش گهواره شهرستان دالاهو است.

      این شهر در فاصله ۹۰ کیلومتری شمال کرمانشاه، و در فاصله ۴۵ کیلومتری اسلام آباد غرب قرار دارد.

      این شهر جایگاه بزرگان آیین یارسان.به رهبری اسید نصر الدین حیدری است بوده و هست.[۱] اکثریت مردم منطقه کشاورز و دارای باغات سیب، انگور و گردو و همچنین زمین‌های دیم که در آن نخود و گندم کشت می‌شود، می‌باشند. در این شهر ساز تنبور مرغوبی ساخته می‌شود ودر سطح جهان دارای اعتبار خاصی است بطوریکه در بزرگترین موزه های فرانسه و دیگر کشورهای مطرح ارو پای اثاری از تنبور سازی دیده می شود-زبر دست ترین استاد تنبور سازی-اقای فرمانی هم در این شهر ساکن است-تنبور در ایین یارسان)اهل حق(دارای جایگاهی مقدس است -از معرو فترین تنبور نوازان حال حاضر میتوان از استاد طاهر یارویسی نام برد که در بسیاری از فستیوالهای خارجی نواخته اند.[۲]



      ادامه مطلب
      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:49 ] [ اطلس ایران وجهان ]

       

      - موقعیت جغرافیایی :  
      شهرستان دالاهو با مساحت 1930 کیلو متر مربع، در قسمت غربی استان کرمانشاه  بین 9ََ°34تا ΄46 °34  عرض شمالی و΄53 ° 45  تا ΄35 °46 طول شرقی از نصف النهار  گرینویچ واقع شده است، که از شمال  به جوانرود وثلاث باباجانی  ،  از غرب به سر پل ذهاب ، از جنوب غربی  به گیلان غرب ، از شرق و جنوب شرقی به اسلام آباد غرب  وازشمال شرق به کرمانشاه محدود می شو
      د.

      2- وضعیت آب و هوا : 
      شهرستان دالاهو با مساحت 1930 کیلو متر مربع، در قسمت غربی استان کرمانشاه  بین 9ََ°34تا ΄46 °34  عرض شمالی و΄53 ° 45  تا ΄35 °46 طول شرقی از نصف النهار  گرینویچ واقع شده است، که از شمال  به جوانرود وثلاث باباجانی ، از غرب به سر پل ذهاب ، از جنوب غربی  به گیلان غرب ، از شرق و جنوب شرقی به اسلام آباد غرب  وازشمال شرق به کرمانشاه محدود می شود.

      3- پیشینه تاریخی :
      در خصوص قدمت و دیرینگی تمدن و تاریخ دقیق حیات انسانی  در این ناحیه اطلاعات صریح و مستندی دردست نیست، شاید بتوان گفت؛  آثار  باستانی به جای مانده  بیانگر قدمت  آن به دوران ایران باستان ( دوره ساسانی ) و قبل ازظهور اسلام بر می گردد.
       بر اساس نوشته ها و یادداشت های تاریخ نویسان ؛ کرند(کارینا) چنین توصیف شده است:
             «...در مرج القلعه شهر زیبایی وجود دارد که هوای آن بسیار سرد وآبهای سردی  نیز در آن جاریست. ...که باید همان کرند باشد ... کرند در میان کوهی بلند واقع است و آب و هوایش دلپسند و نافع ، بام خانه هر یک صحن خانه دیگری است؛ واز دور با شکوه  واز هر عیب و نقصی  ، عاری  و بریست ، از یک طرف کوه  واز طرف دیگر باغات بسیار...
      دارای باروئی مهم و حول و حوش آن روستاهای پرجمعیت و خوب ... میوه­جات مرغوب، انگورش مشهور آفاق و هندوانه­اش در شیرینی طاق. اهالیش با قوت و تنومندند و قوی هیکل و بلندقامت و توانائی هر یک به قدر ده مرد است .
       یعقوبی حکایت می­کند: که در مراتع آن خلفای عباسی ایلخی اسبان خود را نگه می­داشتند.
      ....  و  در دوره افشاریه مرکز تدارکات سپاه نادری بوده است.. .»
       
       در سفرنامه ناصرالدین شاه به نقل از  اوژان اوبن چنین آمده است : «کرند قصبه بزرگی است با ششصد خانوار کرندی وحدود بیست خانوار یهودی.... اهالی آن بیشتر از طایفه گوران کرندی، باباجانی و دهستانهای بیونیج و بان زرده می­باشند.... رباط بسیار بزرگی که شاه سلیمان صفوی به اهتمام شیخ علی­خان زنگنه ساخته، لیکن گردش روزگار از کارش انداخته، آسیابشان پانزده مجراست و آبشان بی­حد و مرز، شش دستگاه چخماق سازی دارند و شب و روز در کارند..... چشمه­ای در یک فرسنگی آنجاست که مشهور به سرچشمه و زیباست همه کس از کیفیت آن چشمه در حیرت است و چشم و دل مسافر مجاور از استحضارش بی­بصیرت ...»
       
       در کرند ؛  محلات شوا، زرده و در بند همچنان  بافت قدیمی و سنتی خود را حفظ کرده است.
      اهالی این منطقه بیشتر از طوایف گوران کرندی،  باباجانی و دهستان های بیونیج و بان زرده و از نژاد کرد بوده  و با گویش کردی گورانی که ترکیبی از لهجه های  کردی اورامانی،کرمانج ، لکی و کردی کرمانشاهی است ، تکلم  می کنند.کتب کلامیِ شان نیز به سبک کردی گورانی نگاشته شده است. 
      از نظر اعتقادی اکثریت  مردمان  این دیار ( 83%)پیرو مسلک اهل حق  و اقليتي از آنان اهل تسنن (13%) و تشيع (4%)  هستند.
      شهرستان از لحاظ صنایع دستی مانند: چاقو سازی ، فلز کاری  وساخت ادوات موسیقی  و ابزار کشاورزی ، گلیم ، گیوه  موج (چادر شب) وسبد  پیشینه ای دیرینه دارد بطوری که این  صنایع با اندک تغییراتی به خارج از کشور صادر می شوند.

      4- جاذبه های گردشگری و اماکن تاریخی :

      آثار باستانی قبل از اسلام:

      سرخه دیزه :  در روستای سرخه دیزه  بقایای قلعه  عظیمی از روزگار ساسانیان  برجاست که از قلوه سنگ و ملاط ساخته شده  ودو نوع آجر با دو رنگ نخودی و قرمز در ساخت آن به کار برده شده است .

       

      تاق گرا :  ایوان سنگی مسقفی است که در دروازه کوهسار زاگرس  و گردنه گِل سیاه در تنگه پاتاق موجود است، علت بنای آن را عده ای  توقفگاه موکب شاهی و عده ای دیگر علامت سرمدی ایالت ماد از ایالت اشکانیان تصور کرده اند.

       

      بانزرده :  دهستان  بانزرده علی الخصوص روستای بانزرده(دوازده کیلو متری شمال غربی منطقه ریجاب)، دارای آثار فراوانی از دوره ساسانیان است،  از جمله مهمترین  این آثار می توان به ؛ بان مَه زاران ،  قلعه گَه ، گنبد کلایی ، قبر سلطان سی قلی مَه ،  قلعه و برج خاموشی ،  زندان دو ناب ، پل دروازه ،  قلعه ویرانه ،  بهشت و دوزخ ،   بابا شیخ ، نقاط حجاری شده دره« هونان» ،  نهرگبری ( جوگوری)،  مسجد ریجاب ،گمری ملک،  قلعه سراب  کنار،  قلعه تاش خیزی ، قبر شیخ بایزی بستان ،  برج ریجاب ،  قلعه بان زرده ،  قلعه یزد گردی،  نقاره خانه،  آشیابا ،  گچ گنید ،   آشپز خانه ،  دیوار دفاعی  اشاره نمود،

        

      آثارباستانی  بعد از ظهور اسلام :

      مقبره ابو دجانه : مقبره ابودجانه (دوجانبه) که برای اهل تسنن متبرک و محترم است، او یکی از یاران پیامبر(صل الله علیه و آله) بوده که در جنگهای اُحد، بدر و دیگر غزوات نبی اکرم(صلی الله علیه و آله) حضور داشته و در جنگ یمامه با مسیلمه کذاب به درجه شهادت رسید.

       

      مسجد عبدالله بن عمر :  این بنا علی الظاهر از بناهای قبل از اسلام  بوده ، که  پس از ظهور اسلام در ایران به مسجد تبدیل شده است  ، اهالی منطقه بنای مسجد را به عبدالله بن عمر فرزند خلیفه دوم نسبت می دهند و به همین نام نیز معروف شده است.

       

      مقبره بابا یادگار : یکی از بقاع متبرک اهل حق  که در قریه بان زرده نزدیک قلعه معروف یزدگردی است، هویت حقیقی بابایادگار مانند دیگر مشایخ اهل حق معلوم نیست ولی از آنجا که غالب این مشایخ در اوایل حکومت صفویان زندگی می کرده اند ردپایی در تاریخ از آنان می توان سراغ گرفت.

      5-  تقسیمات سیاسی - اداری:  شهرستان دالاهو از دو بخش ؛ مرکزی و گهواره تشکیل شده است. بخش مرکزی شامل ؛  شهر کرند غرب و سه دهستان ؛  حومه ، بانزرده و بیونیج با 68 روستا، مزرعه ومکان مصوب  که در حال حاضر 44 روستای آن دارای سکنه  می باشد.

      بخش گهواره شامل ؛ شهر گهواره و دو دهستان  قلخانی وگوران با 128 روستا ، مزرعه و مکان  مصوب که در حال حاضر 107 روستای آن دارای سکنه می باشد. 

        ازمجموع 196 روستا ی شهرستان  148 روستای آن   دارای سکنه می باشد.

       كوه‌هاي سر به فلك كشيده با قله‌هاي پر برف، رودخانه‌هاي خروشان و رقصان، جنگلهاي سرسبز و طبيعت بكر و با صفا با مردماني ساده و صميمي اولين جايي را كه در ذهن گردشگران كرمانشاه زنده مي‌كند منطقه دالاهو ، بهشت زميني اين ديار است.

      شهرستان دالاهو با مساحت 1970 كيلومتر در غرب استان كرمانشاه واقع است.

      اين شهرستان به مركزيت شهر كرند داراي دو بخش به نامهاي مركزي و گهواره است كه از پنج دهستان گوران ، قلخاني ، بان زرده ، ريجاب و بيوه‌نيج تشكيل شده و در مجموع داراي 156 روستاست.

      مهمترين ارتفاعات منطقه كوهستاني دالاهو كوه نوا است كه آب و هواي معتدل و سرد كوهستاني را براي اين منطقه به ارمغان آورده است.

      مهمترين رودخانه‌هاي شهرستان دالاهو رودخانه كرند است و از ديگر رودخانه هاي آن مي‌توان به زمكان، هورو و بريشاه اشاره كرد.

      به جرات مي‌توان گفت اين شهرستان ديدني بيشتر زيبايي توصيف ناپذيرش را مديون سرابها و رودخانه‌هاي خروشان است كه از مهمترين آنها مي‌توان سراب خروشان شالان يا همان ريجاب را نام برد.

      سراب كرند غرب، رشمينه قورچي باشي ، سفرشاه ، قلعه زنجير و تختگاه جهانبخش هم از ديگر رودخانه‌هاي اين منطقه است.

      وجود طبيعت بكر و جلوه‌هاي طبيعي منطقه ريجاب ازجمله جنگلها، كوهستانهاي مرتفع ، كوه دالاهو ، رودخانه‌ها ، دره‌ها و چشمه‌ها اين منطقه را از ساير مناطق استان متمايز كرده است.

      مردمان ساكن دالاهو از اقوام كرد هستند كه به زبان كردي و گويشهاي جافي ، كلهري و قلخاني تكلم مي‌كنند.

      مردم ساده و صميمي اين منطقه همچنان لباسهاي محلي خود را مي‌پوشند كه صفا و صميميت آنها را در چشم مسافران دو چندان مي‌كند.

      از پوشاك مردان مي‌توان شيه و ، شلوار جافي ، كوله بال ، كلاو ، كلاش و از پوشاك زنان شيه و ، پاپوش ، جلسقه ، ماشته ، سرون ، سلته و زبون را نام برد.

      تنبور مهمترين ساز منطقه دالاهو است كه قدمتي هزار ساله دارد.

      اين شهرستان جاذبه‌هاي بي‌شماري دارد كه از آن ميان مي‌توان به روستاي ديدني شالان اشاره كرد كه همواره پذيراي گردشگران بسياري است.

      اين روستا در 23 كيلومتري سرپل ذهاب و 140 كيلومتري كرمانشاه واقع است.

      آب و هواي آن در فصول بهار و تابستان خنك و در پاييز و زمستان سرد و برف گير است.

      رودخانه پرآب الوند در جنوب روستا جريان دارد.

      روستاي شالان به سبب درختان بسيار بلند و پوشش سبز ، چشمه‌ها ، سرچشمه رودهاي كوچك ، زيارتگاه عبدالله ابن عمر، جنگلهاي انبوه و گسترده، باغات گردو، انار و انجير كوهي از تفرجگاه‌هاي زيبا و كم نظير استان است كه مورد توجه گردشگران بسياري است.

      از ديگر روستاهاي اين منطقه مي‌توان روستاي حرير را نام برد.

      روستاي حرير به دليل برخورداري از موقعيت طبيعي و اقليمي مطلوب ، مناظر و جلوه‌هاي طبيعي منحصر به فردي دارد، مراتع سبز و حاصلخيز روستا بويژه در بهار و تابستان و پاييز زيباييهاي شگفت‌انگيز و جلوه‌هاي جذابي پديد مي- آورد.

      يكي از چشم‌اندازهاي بسيار زيباي روستا، مناظر اطراف سراب حرير مي‌باشد كه از درختان بلند، گياهان و گلهاي وحشي پوشيده شده است.

      روستاي سرخه ديزه، نيز از ديگر جاذبه‌هاي اين شهرستان است كه به سبب استقرار در كوهپايه و اقليم معتدل، طبيعت زيبا و استقرار عشاير و فصل كوچ داراي جذابيت بسيار است.

      علاوه بر زيباييهاي بي‌شمار طبيعي در اين شهرستان جاذبه‌هاي تاريخي نيز وجود دارد كه همواره مورد توجه گردشگران است، از جمله مي‌توان به قلعه يزدگرد اشاره كرد.

      مجموعه بناي يادماني قلعه يزدگرد در 18 كيلومتري سه راهي ريجاب به سر پل ذهاب قرار دارد.

      اين مجموعه با وسعت حدود 40 كيلومتر مربع از سمت شمال غرب با پرتگاه تندي به جلگه ذهاب و از طرف شمال و شرق به صخره‌هاي پلكاني دالاهو منتهي مي‌شود.

      بر اساس كاوشهاي باستان شناسي زمان ساخت اين مجموعه به دوره ساساني و يا اواخر دوره اشكاني بر مي‌گردد.

      اين مجموعه شامل چند محوطه از جمله ديوار گچ، آشپزخانه، دروازه، جاي دار، تپه رش ، قلعه يزدگرد ، گچ گمبد ، قلعه داور، نقاره خانه و آسياب است.

      از ديگر جاذبه‌هاي اين شهرستان مي‌توان مسجد عبدالله ابن عمر را نام برد.

      مسجد عبدالله ابن عمر يكي از مساجد صدر اسلام است كه در روستاي شالان قرار دارد، شالوده اين بنا بر روي بنايي كه به قبل از اسلام تعلق داشته ساخته شده است.

      مسجد به شكل مستطيل و به ابعاد 7.10 در 18 متر است، شبستان مسجد داراي هشت ستون در دو رديف موازي است.

      محراب مسجد بر خلاف ساير مساجد اسلامي از ديوار جنوبي بيرون نيامده بلكه به وسيله گچ بري به ديوار مسجد اضافه شده است.

      منبر پنج پله‌اي مسجد پشت به محراب ساخته شده و مصالح آن سنگ و گچ است.

      مناره مسجد در جنوب غربي پشت بام داراي 21 پله مثلثي شكل است در بالاي آن نيز گنبدي مخروطي قرار دارد.

      از ديگر آثار تاريخي اين شهرستان مقبره ابودجانه است.

      در نزديكي ريجاب قبرستاني از صدر اسلام با تعدادي آرامگاه به سبك چهار طاقي‌هاي دوره ساساني است.

      در ميان قبور بناي عظيمي ديده مي‌شود كه در ميان اهالي محل به مقبره ابودجانه معروف است، ابودجانه از ياران با وفاي پيامبر (ص) در جنگ احد بوده است.

      يكي ديگر از جاذبه‌هاي اين شهرستان مقبره بابا يادگار در نزديكي قلعه يزدگرد است كه از زيارتگاه‌هاي پيروان اهل حق به شمار مي‌رود.

      اين بنا از نظر معماري به صورت فضاي مربعي شكل است بر روي آن گنبد مخروطي شكلي قرار گرفته و سطوح داخلي و خارجي بنا به وسيله ملات گچ اندود شده است.

      از مهمترين صنايع دستي شهرستان دالاهو مي‌توان به قالي بافي ، چاقوسازي ، فلز كاري ، ساخت ادوات موسيقي ، موج (چادر شب) گليم ، گيوه و سبد اشاره كرد كه در نهايت چيره‌دستي توسط هنرمندان اين ديار تهيه مي‌شود.

      مهمترين سوغات اين شهرستان به دليل وجود باغهاي پر بار انگور ، گردو است.

      همچنين گردشگران مي‌توانند از نخود و روغن حيواني مرغوب اين ديار تهيه و به عنوان سوغاتي با خود به همراه ببرند.

      اكنون در آستانه بهار طبيعت و نوروز مسافران و گردشگران بسياري به سير و سياحت در منطقه دالاهو مشغولند تا دمي دور از هياهوي زندگي شهري، آرامش و آسايش را از لابه‌لاي زيباييهاي بي‌شمار و بكر اين بهشت زميني هديه بگيرند.


      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:49 ] [ اطلس ایران وجهان ]
      شهرستان سومار

      سومار
      اطلاعات کلی
      نام رسمی: سومار
      کشور: ایران
      استان: کرمانشاه
      شهرستان: قصر شیرین
      بخش: سومار
      مردم
      جمعیت ۳۲۶ نفر
      جغرافیای طبیعی
      ارتفاع از سطح دریا: ۳۳۳ متر

      سومار یکی از شهرهای شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه می‌باشد. ‫ﺳﻮﻣﺎر ﺷﻬﺮی ﻣﺮزﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻣﻴﺎن درﻩ‌اﯼ میان بلندی‌های ﺳﺎرات، ﭼﻐﺎاﻣﺎن و‬ ‫اردوﺑﺎن ﻗﺮار دارد. بلندی‌های ﻣﺮزﯼ ﮔﻴﺴﮑﻪ و ﮐﻬﻨﻪ‌رﯾﮓ همچون دﯾﻮار ﺑﻠﻨﺪﯼ در ﻏﺮب ﺷﻬﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ‌اﺳﺖ.

       

      این شهر در مرز ایران و عراق واقع شده و فاصله آن با شهر مندلی عراق ۱۵ کیلومتر است و یکی از نزدیکترین مناطق ایران به بغداد می‌باشد. این منطقه دارای آب و هوایی ملایم در زمستان و تابستان‌هایی نسبتاً گرم می‌باشد. سطح آن نیز با تپه‌ماهور پوشیده شده است. کشاورزی و دامپروری رونق خاصی در این منطقه دارد و محصولات باغی آن مرکبات وانگور و خرما می‌باشد. وانواعی از محصولات جالیزی دراین منطقه رشد می‌کند. نفت‌شهر نیز از توابع آن دارای منابع گازی و نفتی است که هم اکنون از آنها استفاده می‌شود. در این منطقه رودخانه دائمی کنگیر جاری است. سومار در زمان جنگ ایران و عراق به تصرف نیروهای عراقی درآمد. از جمله عملیات‌های جنگی انجام‌شده در این منطقه عملیات مطلع‌الفجر بود.

       جنگ ایران و عراق

      عراقیان این شهر را در مهر ۱۳۶۶ مورد جمله شیمیایی قرار دادند که شمار زیادی از ساکنان کشته شدند. سومار در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۶۷ به طور کامل از دست نیروهای عراقی در آمد.

      این شهر در اثر جنگ به طور کلی ویران شد و پس از جنگ بازسازی بطور جدی در آن انجام نشد.

      سمت چپ جاده مرزی سومار به نفت‌شهر که با نقطه صفر مرزی حدود ‪ ۶۰۰‬متر فاصله دارد هنوز از مین پاکسازی نشده و علائم هشداردهنده هم ندارد.در بخش سومار نزدیک به یک هزار هکتار اراضی آلوده به مین‌های باقی‌مانده از زمان حمله عراق به ایران وجود دارد.

       

      [ ششم تیر 1389 ] [ 22:48 ] [ اطلس ایران وجهان ]
      .: Weblog Themes By SibTheme :.

      درباره وبلاگ

      این سایت درسال1389با هدف ارائه مقالات ومطالب مختلف در زمینه اقلیم وطبیعت ابران اغاز به کارکرد ودرابتدا سعی وافری شد که مقالات مختلف وکاملی درمورد شهرستانهای مختلف ایران از لحاض طبیعت وفرهنگ واداب ورسوم و جمعیت -اثار باستانی-وقابلیتهای اقتصادی وصنعتی وکشاورزی ارائه دهد بدنبال ان در ادامه کار به بررسی کشورهای مختلف جهان پرداخت وطی مقالات مختلف کلیه کشورهای جهان از لحاض طبیعت وفرهنگ واقتصاد و.. . موردبررسی قرار گرفت وشناخت کلی از کشورهای جهان وحتی شهرهای مهم ان به ما ارائه دهد دراین میان سعی شد که با ارائه مقالات مستند وقابل اعتماد کشورهای مختلف وایران را از لحاض صنعتی واقتصادی واموزش و... مورد برسی قرار گیرد واخرین امار مقایسه ای از این کشورها ارائه شود بدنبال ان تاریخ پرافتخار ایران از دوران مادها تا عصرحاضر مورد برسی قرارگرفت دربخشی دیگر از مطالب سایت مطالب کاملی درزمینه مذهب وزندگی پیامبران وامامان وحوداث مربوط به عصر ان بزرگوران ارائه شد دربخشهای دیگر سایت صدها مقاله درزمینه اشنایی با شرکتهای صنعتی ایران وجهان واخرین اختراعات واکتشافات جهان درحوزهای مختلف علم واخرین رکوردهای ورزشی وبرترین های جهان پرداخته است دراین میان باید از مطالب زیبایی دیگر مانند روزشمار حوادث جنگ تحمیلی نام برد بهرحال امید ان است که مطالب سایت که بازحمات فراوان درسالهای اخیر از طریق جمع اوری از صدها سایت دیگر تهیه شده بتواند بخشی از نیاز خوانندگان را رفع کند دراینجا جادارد ازسایتهای مانند همشهری انلاین تیبان- ایران تراول- ویکی بدیا- مرجع شهرهای ایران- کویرها وبیابانها- تاریخ معاصر-پورتال جهاد کشاورزی- ایران اکتور- میراث فرهنگی استانها- پورتال استانها- سایت مرکز امار ایران- وسایت هواشناسی استانها - وسایتهای خبری عصر ایران-انتخاب - خبرانلاین اشاره کرد که از مطالب زیبا ومستند انها استفاده شده واز انان سپاسگزارم دراینجا باید گفت کلیه مطالب سایت بدون هیچگون تحریفی یا تغییری دران ارایه شود واینجانب مسولیتی درزمینه مطالب ارایه شده سایت از لحاض صحت یا کذب بودن ان ندارم وبا توجه موثق بودن منابع باید به ان اعتمادکرد
      موضوعات وب
      امکانات وب
      .gigfa.com/zibasaz/2.js'> WebGozar.com Counter code -->