مجله اینترنتی ازهمه جا ازهمه چیز

خبرمهم-بزودی این سایت باساختاری جدیدوبامحتواهای جدید وبروز شروع بکارخواهدکرد

آداب و رسوم و زبان
زبان : مردم اين استان به زبان فارسي وبا گويش محلي تكلم مي كنند. لحجه ها در روستا ها بيشتر از شهرها تنوع دارد . برخي از اهالي « جزيره شيف» وبنادر كنگان ، علويه نيز به زبان عربي صحبت مي كنند. لحجه هاي فارسي به گويش بردستاني ، دشتي ، تنگستاني وكازروني دراستان بوشهر رواج دارد اين لحجه ها كاملا با لحجه هاي شمال سرزمين فارس مانند لحجه هاي لري ، فارسي وسيوندي ارتباط دارد . زبان هاي مردم سواحل خليج فارس وجزاير آن بازمانده هاي گويش شبانكاره اي ، بلوچي ، كردي ، تركمني ، وبرخي از واژ ه هاي انگليسي ، هلندي ، پرتقالي ، هندي ، عربي ، وتركمني است.ولي استخوان بندي و ريشه آن فارسي است .
موسیقی : موسيقی استان بوشهر از قدمت طولانی برخوردار بوده و استعداد لازم برای تبديل شدن به يک قطب موسيقی را دارد . اشكال و ژانرهای موسيقی ، شكل و فرم ، ريتم وزن و طنين غالب در موسيقی منطقه، چگونگی اجرا در گونه های مختلف موسيقی ، تكنيک های آوازی ، موسيقی مراسم های گوناگون در منطقه و مخصوصا در قشم دارای جاذبه های بسياری است و از زيبايی خاصی برخوردار است . آن چه كه امروز در موسيقی منطقه (بوشهر ، هرمزگان و دشتستان) موجود است ؛ اين است كه معمولاً از ساز جفتی استفاده می كنند و كلام نقش كمتری در آن ايفا می كند . ژانر های متنوع موسيقی منطقه معمولا"ريتميک هستند كه كهن ترين آن ها با سه ساز كوبه ای دهل(dehol) ، كسر(kaser) و پيپه(pipe) معروف به دهل كسر اجرا می شوند .
لباس ها : به علت موقعيت بندری و ساحلی و شرجی بودن هوا در استان بوشهر بيشتر مردم از لباس های معمولی نخی استفاده می كنند . لباس های محلی اهالی استان بوشهر یکی از مهم ترین جاذبه های فرهنگی این منطقه به شمار می رود . بانوان در استان بوشهر ، پيراهن بلند دور چين به همراه عبای سياه ، مقنعه نازک و سياه رنگ ، روبنده نازک ، شلوار چيت و نوعی كفش صندل معروف به كوش می پوشند .
جشن ها وآیین ها : در تاريخ فرهنگ و تمدن ايرانی ، جشن‌ها و روزهای عيد ، ريشه در تاريخ افسانه‌ای ايران باستان ؛ يعنی دوره سلسله پيشدادی دارند . جشن ها و آیین های استان بوشهر به جشن های مذهبی ، ملی و محلی تقسیم می شوند . جشن های بزرگ مذهبی در استان بوشهر شامل جشن ميلاد حضرت محمد(ص) ، جشن ميلاد حضرت فاطمه(س) (روز مادر) ، جشن ميلاد حضرت على (ع)( روز پدر) ، جشن های بزرگ نيمه شعبان ، روز ميلاد حضرت امام زمان (عج ) ، مراسم های آغاز ماه مبارک رمضان و آداب گرفتن روزه و عيد قربان ، جشن بزرگ غدير خم و تعيين حضرت علی(ع) به جانشينی حضرت رسول الله(ص)، جشن بزرگ بعثت حضرت محمد (ص) و جشن ميلاد ديگر امامان معصوم (ع) از جمله جشن های مذهبی مهم استان بوشهر به شمار می آيند . جشن بزرگ عيد فطر در استان بوشهر ؛ عید تلخک یا عید مرده ها نامیده می شود . در اين روز كسانی كه عزيز از دست رفته دارند ؛ مراسم فاتحه خوانی برگزار می كنند و مردم برای تسليت به ديدن آن ها می روند . سحرگاهان بعد از گفتن اذان صبح روز عيد فطر ، مردم به زيارت اهل قبور می روند و بر قبر مرده های خود سفره می چينند و پس از بازگشت از قبرستان نماز عيد خوانده می شود .
غذاها : به سبب ساحلی بودن استان بوشهر و محدود بودن كشاورزی و دامداری ، ماهی و میگو سهم عمده ای در خوراک مردم استان بوشهر دارند . غذاهای محلی و سنتی از مهم ترین جاذبه های اجتماعی به شمار می روند . تقريباً همه خوراک هایی که در اين استان تهيه و طبخ می شوند ، ریشه در طبع محلی مردمان بوشهری دارد . انواع قلیه رایج ترین غذای محلی استان بوشهر به شمار می آیند . قلیه يک واژه عربی است و مفهوم عام آن نوعی خوراک است كه از گوشت درست می كنند . در نواحی ساحلی منظور از قليه؛ خورش ماهی و ميگو است . قليه انواع مختلفی دارد که قليه اسفناج ، بادنجان ، كدو ترش ، برنج ، به ، هويج ، پيتی ، سغدی ، قليه ماهی ، قليه ميگو ، كباب ميگو ، آبگوشت ماهی ، شينسيل ميگو ، دم پخت ماهی ، ماهی شكم گرفته ، كباب ماهی ، ماهی شور پلو ، عرق گير ماهی ، پلو ماهی ، حواری ماهی ، ماهی تنوری ، ماموسه و پاكوره از جمله برخی از آن ها هستند . برخی دیگر از انواع غذاها چون دلمه برنج ، دلمه برگ مو ، خوراک چغندر ، خوراک سيب زمينی ، خوراک فاسوليا ، گنمه ، دم پخت ماش ، خورشت جگر ، خورشت گل كلم ، خورش كلم پيچ ، خورش لوبيا سبز ، خورش بادمجان ، دال عدس ، حلوای عسلی و ... از دیگر غذاهای محلی این استان جنوبی به شمار می روند .
نژاد : مردم استان بوشهر از نظر نژادی اختلاطی از نژاد آريايی ، سامی ، آفريقايی و نژاد خاصی كه اصطلاحاً به بوشهری معروف است ، هستند . پيش از ورود و استقرار آريایيان در بوشهر ، نژادهادی بومی در اين منطقه می زيسته اند و مداركی كه از عصرحجر و برنز (مفرغ ) باقی مانده بر اين قضيه گــواهی می دهد كه علاوه بر نژاد مديترانه ای نژادهای ديگر مانند دراويدی ، سياه پوست ، سامی ، عيلامی و عرب نیز در این سرزمين سكونت داشته اند .
زبان : مردم اين استان به زبان فارسي وبا گويش محلي تكلم مي كنند. لحجه ها در روستا ها بيشتر از شهرها تنوع دارد . برخي از اهالي « جزيره شيف» وبنادر كنگان ، علويه نيز به زبان عربي صحبت مي كنند. لحجه هاي فارسي به گويش بردستاني ، دشتي ، تنگستاني وكازروني دراستان بوشهر رواج دارد اين لحجه ها كاملا با لحجه هاي شمال سرزمين فارس مانند لحجه هاي لري ، فارسي وسيوندي ارتباط دارد . زبان هاي مردم سواحل خليج فارس وجزاير آن بازمانده هاي گويش شبانكاره اي ، بلوچي ، كردي ، تركمني ، وبرخي از واژ ه هاي انگليسي ، هلندي ، پرتقالي ، هندي ، عربي ، وتركمني است.ولي استخوان بندي و ريشه آن فارسي است .
موسیقی : موسيقی استان بوشهر از قدمت طولانی برخوردار بوده و استعداد لازم برای تبديل شدن به يک قطب موسيقی را دارد . اشكال و ژانرهای موسيقی ، شكل و فرم ، ريتم وزن و طنين غالب در موسيقی منطقه، چگونگی اجرا در گونه های مختلف موسيقی ، تكنيک های آوازی ، موسيقی مراسم های گوناگون در منطقه و مخصوصا در قشم دارای جاذبه های بسياری است و از زيبايی خاصی برخوردار است . آن چه كه امروز در موسيقی منطقه (بوشهر ، هرمزگان و دشتستان) موجود است ؛ اين است كه معمولاً از ساز جفتی استفاده می كنند و كلام نقش كمتری در آن ايفا می كند . ژانر های متنوع موسيقی منطقه معمولا"ريتميک هستند كه كهن ترين آن ها با سه ساز كوبه ای دهل(dehol) ، كسر(kaser) و پيپه(pipe) معروف به دهل كسر اجرا می شوند .
لباس ها : به علت موقعيت بندری و ساحلی و شرجی بودن هوا در استان بوشهر بيشتر مردم از لباس های معمولی نخی استفاده می كنند . لباس های محلی اهالی استان بوشهر یکی از مهم ترین جاذبه های فرهنگی این منطقه به شمار می رود . بانوان در استان بوشهر ، پيراهن بلند دور چين به همراه عبای سياه ، مقنعه نازک و سياه رنگ ، روبنده نازک ، شلوار چيت و نوعی كفش صندل معروف به كوش می پوشند .
جشن ها وآیین ها : در تاريخ فرهنگ و تمدن ايرانی ، جشن‌ها و روزهای عيد ، ريشه در تاريخ افسانه‌ای ايران باستان ؛ يعنی دوره سلسله پيشدادی دارند . جشن ها و آیین های استان بوشهر به جشن های مذهبی ، ملی و محلی تقسیم می شوند . جشن های بزرگ مذهبی در استان بوشهر شامل جشن ميلاد حضرت محمد(ص) ، جشن ميلاد حضرت فاطمه(س) (روز مادر) ، جشن ميلاد حضرت على (ع)( روز پدر) ، جشن های بزرگ نيمه شعبان ، روز ميلاد حضرت امام زمان (عج ) ، مراسم های آغاز ماه مبارک رمضان و آداب گرفتن روزه و عيد قربان ، جشن بزرگ غدير خم و تعيين حضرت علی(ع) به جانشينی حضرت رسول الله(ص)، جشن بزرگ بعثت حضرت محمد (ص) و جشن ميلاد ديگر امامان معصوم (ع) از جمله جشن های مذهبی مهم استان بوشهر به شمار می آيند . جشن بزرگ عيد فطر در استان بوشهر ؛ عید تلخک یا عید مرده ها نامیده می شود . در اين روز كسانی كه عزيز از دست رفته دارند ؛ مراسم فاتحه خوانی برگزار می كنند و مردم برای تسليت به ديدن آن ها می روند . سحرگاهان بعد از گفتن اذان صبح روز عيد فطر ، مردم به زيارت اهل قبور می روند و بر قبر مرده های خود سفره می چينند و پس از بازگشت از قبرستان نماز عيد خوانده می شود .
غذاها : به سبب ساحلی بودن استان بوشهر و محدود بودن كشاورزی و دامداری ، ماهی و میگو سهم عمده ای در خوراک مردم استان بوشهر دارند . غذاهای محلی و سنتی از مهم ترین جاذبه های اجتماعی به شمار می روند . تقريباً همه خوراک هایی که در اين استان تهيه و طبخ می شوند ، ریشه در طبع محلی مردمان بوشهری دارد . انواع قلیه رایج ترین غذای محلی استان بوشهر به شمار می آیند . قلیه يک واژه عربی است و مفهوم عام آن نوعی خوراک است كه از گوشت درست می كنند . در نواحی ساحلی منظور از قليه؛ خورش ماهی و ميگو است . قليه انواع مختلفی دارد که قليه اسفناج ، بادنجان ، كدو ترش ، برنج ، به ، هويج ، پيتی ، سغدی ، قليه ماهی ، قليه ميگو ، كباب ميگو ، آبگوشت ماهی ، شينسيل ميگو ، دم پخت ماهی ، ماهی شكم گرفته ، كباب ماهی ، ماهی شور پلو ، عرق گير ماهی ، پلو ماهی ، حواری ماهی ، ماهی تنوری ، ماموسه و پاكوره از جمله برخی از آن ها هستند . برخی دیگر از انواع غذاها چون دلمه برنج ، دلمه برگ مو ، خوراک چغندر ، خوراک سيب زمينی ، خوراک فاسوليا ، گنمه ، دم پخت ماش ، خورشت جگر ، خورشت گل كلم ، خورش كلم پيچ ، خورش لوبيا سبز ، خورش بادمجان ، دال عدس ، حلوای عسلی و ... از دیگر غذاهای محلی این استان جنوبی به شمار می روند .
نژاد : مردم استان بوشهر از نظر نژادی اختلاطی از نژاد آريايی ، سامی ، آفريقايی و نژاد خاصی كه اصطلاحاً به بوشهری معروف است ، هستند . پيش از ورود و استقرار آريایيان در بوشهر ، نژادهادی بومی در اين منطقه می زيسته اند و مداركی كه از عصرحجر و برنز (مفرغ ) باقی مانده بر اين قضيه گــواهی می دهد كه علاوه بر نژاد مديترانه ای نژادهای ديگر مانند دراويدی ، سياه پوست ، سامی ، عيلامی و عرب نیز در این سرزمين سكونت داشته اند .
بوشهر
در بوشهر قدیم این طور مرسوم بوده که پسران به هنگام شب و خسته از بازیهای روزانه، در محل مخصوص بازی در محله جمع شده و به برخی بازی های شبانهمی پرداخته اند. در اینجا شخصی که اول وارد کوچه می شده با خواندن اشعاریکه گاه نیز آمیخته با هجو بوده دیگران را به خروج از خانه جهت بازی تشویقمی کرده است. برخی از بازی های محلی منطقه، یادگار انگلیسی ها بوده و بااندکی تغییرات از انها وام گرفته شده ولی اکثر بازی های محلی بوشهر، قدمتیبسیار بیشتر دارند. برای نوبت شروع بازی و یارکشی نیز روش های بومی بسیاریوجود دارد که از جمله آنها می توان به روش های "تر و خشک"، "خدا زمینکردن" ، "پر و خالی گرفتن"،"چُرچُر گرفتن" و... اشاره کرد. چُرچُر گرفتنبه این صورت انجام می شود که هر یک از بازیکنان نام مستعاری برای خودانتخاب کرده و به صورت دو به دو، دست در گردن هم انداخته و پیش سرگروه میروند و مثلا می گویند ماه می خواهی یا ستاره؟ و به همین شیوه، نفرات بیندو گروه تقسیم می شوند. یکی از قدیمی ترین بازی های بوشهر، بازی موسوم به"چوکیلی" است که از نام ابزار آن (چوب و کلید) گرفته شده است. کیلی یاکلید، چوب کوچکی است و چو یا چوب نیز تکه چوب بزرگتری را گویند. بازیمذکور به این شکل است که پس از یارگیری و تشکیل دو تیم و نیز تعیین تیمشروع کننده بازی، چاله ای به روی زمین می کنند که نام آن "گانه" است و بعدتیم شروع کننده به ترتیب، چوب موسوم به کیلی خود را روی گانه قرار داده وبا چوب سعی می کند آن را به هوا پرت کند  که هر فرد از تیم مقابل کهبتواند آن را بگیرد دو نوبته می شود و می تواند پس از سوختن، یک بار دیگرنیز بازی کند. در نهایت و پس از طی مراحل مختلفی به شمارش فاصله چوب هایرها شده تا محل "گانه" می پردازند و اندازه آن را تا حد نصاب تعیین شده درابتدای بازی مقایسه می کنند و با هم به رقابت می پردازند. این بازی، قواعدزیاد و پیچیده ای دارد
+ نوشته شده در  2010/10/24ساعت 11:23  توسط اطلس ایران وجهان  |