مجله اینترنتی ازهمه جا ازهمه چیز

خبرمهم-بزودی این سایت باساختاری جدیدوبامحتواهای جدید وبروز شروع بکارخواهدکرد

                                   http://img.photojerk.com/Sat7Eh.JPG

غار شگفت انگیز زینه گان در 5 کیلومتری جنوب شرقی شهر صالح آباد و در فاصلة 52 کیلومتری شهر ایلام قرار دارد . این غار رو باز که بیش از یک کیلومتر طول دارد ، دارای آب فراوان ، دهلیزهای آبگیر ، قندیل های متعدد و آبچک های طبیعی و بسیار جالب می باشد .

                                         

هوای داخل غار بسیار سرد و مطبوع است . درحالی که منطقة صالح آباد درتابستان حدود 40 درجه گرما دارد ، اختلاف هوای بیرون غار درتابستان حدود بیش از 40 درجه گرما دارد ، اختلاف هوای بیرون غار با درون آن تقریباً 50 درجه است و به همین دلیل آن را غار بهشت نیز می نامند . سرخس ها ، جلبک ها ، گل ها و گیاهان خودروی داخل غار ، رنگ سنگ ها ، پیچ و خم داخل غار ، لب های به هم دوخته قسمت هایی از سقف غار همه و همه حکایت از شگفتی های طبیعت دارد . این غار  یکی از جاذبه های مهم توریستی استان ایلام است .

                                         http://img.photojerk.com/0f5jMmVO2n.JPG

 


 

 

دهکده توریستی خوران ایوان با داشتن انواع باغات میوه و گردو و چشمه سارهاي از دل کوه بیرون آمده چشم انداز لطیف و دل نوازی را بر روی میهمانان و مسافران خسته می گشاید.

نزدیکی به شهر ایوان و وجود اردوگاه تفریحی توریستی در وسط باغات این دهکده و نیز امکانات رفاهی موجود در اطراف این روستا زمینه جذب گردشگران زیادی از نقاط مختلف ایران و همچنین کشورهای دیگر را فراهم آورده است.

http://img.photoamp.com/i/thumbs/PPWMNLek.JPG

در اطراف اين روستاي هميشه بهار انواع درختان و ميوه هاي وحشي از جمله تمشك وجود دارد كه چشم هر بيننده اي را به خود جلب مي كند. بهره گيري از خواص دارويي گياهان بومي محل از جمله آويشن توسط مردم روستا از جمله نكات مهمي است كه ذهن مسافران را به خود جلب مي كند.

http://img.photoamp.com/i/thumbs/292A0.JPG

اين روستا هر ساله شاهد كوچ پرندگان و از جمله چند لك لك زيبا و رويايي است كه بر روي درختان سر بفلك كشيده آن لانه كرده اند هستند.

http://img.photoamp.com/i/thumbs/wOnMBqgww.jpg

 

 

http://img.photoamp.com/i/thumbs/2V2qa.JPG

استان ايلام به دليل بهره گيري از تنوع فوق العاده آب و هوايي و وجود مراتع سرسبز در هر فصل سال در نقاط مختلف استان، زمينه مساعدي را براي زندگي عشاير استان و ديگر استانهاي همجوار فراهم نموده است. در حالي كه در مناطق شمالي استان هوا سرد و كوه ها سفيد پوشند، هواي گرم و طبيعت بكر و سرسبز مناطق جنوبي استان پذيراي گردشگران و مسافران طبيعت است.استعداد تورسيم عشاير در اين استان در حد توريسم تاريخي، طبيعي و مذهبي است.

        دختران زيباي كرد صبح هر روز مشك هاي پر از دوغ تازه را آماده و همراه نان داغ محلي كه دست پخت مادر است براي مردان خانه مهيا نموده تا با توكل بر خدا روز خوب و فعالي را شروع نمايند. و این سروش روز خوبی برای خانواده است


 

 

شهر باستانی سيمره که در تقسیم بندی جغرافیایی کهن جزء سرزمین جبال قرار گرفته ، در 135 کیلومتری جنوب شرقی ایلام و 45 کیلومتری غرب پل دختر به عرض و طول جغرافیایی 33درجه و 7 دقیقه و 47 درجه و 21 دقیقه ، با ارتفاع 720 متر از سطح دریا واقع است و هم اکنون شهر جدید دره شهر در غرب ویرانه های آن بنا شده است .

          دره شهر در مرز پشتکوه و پیشکوه در دره سیمره، در دامنه های شمالی کبیر کوه قرار دارد و با کوه های مله در شمال و کبیرکوه در جنوب احاطه شده است . کبیر کوه پوشیده از جنگل های بلوط از مله آفتو (گردنه آفتاب) شروع شده و در محلی به نام دمشا همانجائیکه رودخانه ی سیمره به جانب خوزستان تغییر مسیر می دهد و ادامه آن در خاک بختیاری کشیده شده است . در شرق این محوطه باستانی کوه های کم ارتفاعی است كه اهالی محل آن ها را تپه های گچی می نامند و ادامه بقایای ساخت و سازهای معماری شهر کهن تا بالای این ارتفاعات پیش می رود.

دره شهر با فاصله چهار کیلومتر از ساحل راست رودخانه ی سیمره قرار دارد . این رود از کوه های شمالی لرستان و دامنه های جنوبی کوه گری که جزء نهاوند محسوب است، سرچشمه می گیرد و به نام گاماساب مشهور است و وقتی به خاک لرستان می رسد « سیمره » نامیده می شود . این رودخانه از بهم پیوستن چند رود تشکیل شده : رودخانه ی شیخ ماخو ، رودخانه ماژین ، رودخانه سیکان و بالاخره رودخانه ی دره شهر که از دامنه های شمالی کبیرکوه سرچشمه گرفته و آب آن نزدیک 6 سنگ آسیاب ، در شرق دره شهر در جریان است و سراسر دره شهر و قسمتی از زمینهای اطراف آن را مشروب می کند و مازاد آن به سیمره می ریزد.

در جنوب غربی محوطه دره شهر مسیری قرار دارند که از ارتفاعات تپه های گچی گذشته و در طرف غرب محوطه ی باستانی ادامه می یابد.

 

                    شهر ساساني سيمره

دره شهر از نظر موقعیت آب و هوایی در منطقه ی گرمسیر واقع شده است و دارای تابستان های گرم و زمستان های معتدل است و به طور معمول فصل زمستان با بارانهای موسمی و شدید همراه است ، از این روی زمین های حاصلخیز آن مناسب کشاورزی است. کشت اصلی منطقه را عموما گندم و جو تشکیل می دهد و همچنین صیفی کاری و باغداری در کنار آن متداول است و متون تاریخی نیز به اتفاق از باغات و نخلستان های آباد و پر بار منطقه در روزگار گذشته همواره یاد کرده اند، به علاوه زمین های این منطقه دارای مراتع و چراگاه های سر سبز و پر محصولی است. شرایط اقلیمی و وجود این مراتع، موقعیت مناسبی را بری قشلاق عشایر و کوچ‌نشینان فراهم آورده و از این روی در فصل زمستان حضور سیاه چادرها در جای جای آن مشهود است .

بقایای دره شهر باستان در یک فضای بسیار وسیع حدود 60 هکتار پراکنده است و امروز قسمت های وسیعی از آن و علت حاصلخیزی خاک ، توسط کشاورزان تبدیل به مزارع وسیع شده میزان قابل توجهی از آثار تخریب و بقیه آن نیز در معرض خطر نابودی است.

سیاحان بسیاری در مسیر سفر خود از این محل عبور کرده و در مورد موقعیت آن توضیحاتی داده اند. سر اورول اشتاین در مورد دره شهر ( سیمره ) می گوید : تمام مسافرانی که به ناحیه سیمره آمده اند مانند هرتسفلد و اولینسون، دمرگان و غیره این خرابه ها را دیده اند. "شهر عجیبی است شاید تجاوز از پنج هزار خانه داشته باشد از ابتدای تنگ تا انتهای آن یعنی دامنه کوه ، آثار بنا از گچ و سنگ نمایان است"

همچنین ، اولینسون در سفرنامه ی خود و در مسیر سفر از ذهاب به خوزستان توصیفی بر سیمره (دره شهر ) دارد : « به سمت جنوب غربی برای دیدن خرابه های شهر سیمره به راه افتادم. فاصله شهر سیمره تا مصب کرخه در حدود سیزده کیلومتر است و موقعیت مکانی آن با سیروان یکی است . فزون بر این چنان شباهتی بین این دو شهر وجود دارد که آنچه درباره سیروان گفته ام در باره سیمره نیز صدق می کند ، با این حال یک فرق عمده وجود دارد و آن هم این که در اینجا ساختمان های بیشتری وجود دارد که بزرگی شهر را می رساند، و همچنین در سیمره ساختمان ها به هم فشرده نیستد و از این رو مسیر خیابان ها ، بازارها ، محل کاروانسراها و عمارات به خوبی آشکار است.

 

                          شهر سيمره

 

امروزه بقایای معماری موجود دره شهر به صورت اطاق های ساخته شده از گچ و سنگ است که تعدادی از طاق های آنها هنوز باقیمانده است و در حال حاضر اهالی بومی از این فضاها به عنوان کاه دامن و انبار علوفه استفاده می کنند.

اين شهر باستاني طي 9 فصل توسط خانم لك پور مورد حفاري قرار گرفته است كه بناي موسوم به مسجد و خانه اربابي از جمله مهمترين بناهاي مكشوفه از اين شهر است.

 

 

+ نوشته شده در  2010/7/17ساعت 14:12  توسط اطلس ایران وجهان  |