دانستنیها ی تاریخ وجغرافیایی ایران وجهان
اشنایی کامل با شهرهای ایران وجهان- تاریخ ایران وجهان وهزاران جدول اماری 
قالب وبلاگ
شهرستان پارس آباد يكي از شهرستان هاي استان اردبيل است. مردم پارس آباد مسلمان و شيعه مذهب بوده و به زبان آذري گفت و گو می كنند. اين شهرستان در سرشماری سال 1375 تعداد 138887 نفر جمعيت داشته است. شغل اصلی ساكنين را زراعت و كشاورزی تشكيل می‌دهد و فرش بافی مهم ترين صنايع دستی منطقه است.عمده محصولات كشاورزی پارس آباد صادرمی شود. مهم ترين صادرات اين منطقه را گندم، جو، بنشن، ‌دانه های روغنی، تره بار( بويژه خيار و هندوانه) انگور، پسته، قند، كمپوت تشكيل مي دهد.
عشاير و روستاييان منطقه مغان در استان اردبيل ورنی‌های نفيسی توليد می ‌كنند که نقش و نگارهای زيبای روی بدنه‌ آن ها بيش ‌تراز طبيعت منطقه و شيوه زندگی عشيره‌ای آن ها الهام گرفته است. با اين که در گذشته ساخت ورنی در اين منطقه رواج زيادی داشته است، اما متاسفانه گرانی اين محصول رفته رفته از شمارمشتريان داخلی آن کاسته است. هم اكنون ورنی بافان مغان براساس نياز بازارهای داخلی يا خارجی به توليد آن می ‌پردازند، به همين خاطر از توليد اين محصول تا حد زيادی کاسته شده است.
تپه نادر که از تپه های باستانی و تاريخی شهرستان پارس آباد و محل تاج گذاری نادرشاه افشار است به همراه قلعه های قديمی متعلق به دوره اشکانيان و پل های تاريخی و قديمی و گورستان های مربوط به هزاره های پيش از اسلام از مهم ترين بناهای تاريخی شهرستان پارس آباد هستند. رودخانه ارس - که مهم ترين و پرآب ترين رودخانه شمالی ايران درمنطقه آذربايجان است - از مهم ترين جاذبه های طبييعی منطقه به شمار می آيد.

مکان های دیدنی و تاریخی


تپه نادر که از تپه های باستانی و تاريخی شهرستان پارس آباد و محل تاج گذاری نادرشاه افشاراست به همراه قلعه های قديمی متعلق به دوره اشکانيان و پل های تاريخی و قديمی و گورستان های مربوط به هزاره های پيش از اسلام از مهم ترين بناهای تاريخی شهرستان پارس آباد هستند. رودخانه ارس - که مهم ترين و پرآب ترين رودخانه شمالی ايران درمنطقه آذربايجان است - از مهم ترين جاذبه های طبييعی منطقه به شمار می آيد.  

 

صنايع و معادن


صنايع دستي و ماشيني صنايع شهرستان ژارس آباد را تشكيل مي دهند. عشاير و روستاييان منطقه مغان در استان اردبيل ورنی‌های نفيسی توليد می ‌كنند که‌نقش و نگارهای زيبای روی بدنه‌ آن ها بيش ‌تراز طبيعت منطقه و شيوه زندگی عشيره‌ای آن ها الهام گرفته است. با اين که در گذشته ساخت ورنی در اين منطقه رواج زيادی داشته است، اما متاسفانه گرانی اين محصول رفته رفته از شمار مشتريان داخلی آن کاسته است. هم اكنون ورنی بافان مغان براساس نياز بازارهای داخلی يا خارجی به توليد آن می ‌پردازند، به همين خاطر از توليد اين محصول تا حد زيادی کاسته شده است. 

 

کشاورزی و دام داری


كشاورزی در اين منطقه به دليل اقدامات انجام شده پيشرفته و صنعتی است و گندم و جو، ذرت، سويا، برنج، تره بار، بنشن، چغندر قند، سيب، گلابی، انار، پسته و انگور از مهم ترين محصولات منطقه هستند. دام داري در اين منطقه به صورت سنتي رايج بوده و بيش تر در مناطق اطراف شهرستان ديده مي شود.  

 

مشخصات جغرافيايي


شهر پارس آباد مرکز شهرستان، در 47 درجه و 55 دقيقه طول جغرافيايی و 39 درجه و 39 دقيقه عرض جغرافيايی و در بلندی متوسط 40 متر از سطح دريا واقع شده است. اين شهر در منطقه ای جلگه ای و دشتی قرار دارد و رود ارس از كنار آن می گذرد. آب و هوای آن معتدل و نيمه مرطوب است. مسيرهاي دسترسي به اين منطقه عبارت اند از:
- راه پارس آباد – گرمی به سوی جنوب به طول 114 كيلومتر .
- راه پارس آباد – صفرلو به سوی جنوب باختری به طول 95 كيلومتر اين راه تا مرز بازرگان.
 

وجه تسميه و پيشينه تاريخي


دشت مغان، بر اساس داده های كتاب جغرافيای قديم روزگاری آباد بود و رونق داشت. اما بعدها بر اثر حوادثی نامعلوم از ميان رفت. نمونه بارز روستاهای كهن و تاريخی دشت مغان، روستای پرجمعيت «اولتان» است كه دارای سابقه تاريخی مهم است. گفته می شود در قديم، اين روستا دارای آبادی هايی بود كه آن ها را به اسامی دوازده گانه ماه های سال می ناميده اند. در مورد نام « پارس آباد » گفته می شود كه شخصی به نام مهندس پارسا برای نخستين بار در اين قسمت از دشت مغان به كارهای كشاورزی و عمرانی پرداخت و پارس آباد برگرفته از نام او است. پس از تشكيل شركت كشت و صنعت و دام پروری مغان و احداث سد ارس در منطقه ميل مغان، پارس آباد رونق يافت و رو به توسعه و گسترش نهاد.  

شهرستان پارس آباد يكي از شهرستان هاي استان اردبيل است. مردم پارس آباد مسلمان و شيعه مذهب بوده و به زبان آذري گفت و گو می كنند. اين شهرستان در سرشماری سال 1375 تعداد 138887 نفر جمعيت داشته است. شغل اصلی ساكنين را زراعت و كشاورزی تشكيل می‌دهد و فرش بافی مهم ترين صنايع دستی منطقه است.عمده محصولات كشاورزی پارس آباد صادرمی شود. مهم ترين صادرات اين منطقه را گندم، جو، بنشن، ‌دانه های روغنی، تره بار( بويژه خيار و هندوانه) انگور، پسته، قند، كمپوت تشكيل مي دهد.
عشاير و روستاييان منطقه مغان در استان اردبيل ورنی‌های نفيسی توليد می ‌كنند که نقش و نگارهای زيبای روی بدنه‌ آن ها بيش ‌تراز طبيعت منطقه و شيوه زندگی عشيره‌ای آن ها الهام گرفته است. با اين که در گذشته ساخت ورنی در اين منطقه رواج زيادی داشته است، اما متاسفانه گرانی اين محصول رفته رفته از شمارمشتريان داخلی آن کاسته است. هم اكنون ورنی بافان مغان براساس نياز بازارهای داخلی يا خارجی به توليد آن می ‌پردازند، به همين خاطر از توليد اين محصول تا حد زيادی کاسته شده است.
تپه نادر که از تپه های باستانی و تاريخی شهرستان پارس آباد و محل تاج گذاری نادرشاه افشار است به همراه قلعه های قديمی متعلق به دوره اشکانيان و پل های تاريخی و قديمی و گورستان های مربوط به هزاره های پيش از اسلام از مهم ترين بناهای تاريخی شهرستان پارس آباد هستند. رودخانه ارس - که مهم ترين و پرآب ترين رودخانه شمالی ايران درمنطقه آذربايجان است - از مهم ترين جاذبه های طبييعی منطقه به شمار می آيد.

مکان های دیدنی و تاریخی


تپه نادر که از تپه های باستانی و تاريخی شهرستان پارس آباد و محل تاج گذاری نادرشاه افشاراست به همراه قلعه های قديمی متعلق به دوره اشکانيان و پل های تاريخی و قديمی و گورستان های مربوط به هزاره های پيش از اسلام از مهم ترين بناهای تاريخی شهرستان پارس آباد هستند. رودخانه ارس - که مهم ترين و پرآب ترين رودخانه شمالی ايران درمنطقه آذربايجان است - از مهم ترين جاذبه های طبييعی منطقه به شمار می آيد.  

 

صنايع و معادن


صنايع دستي و ماشيني صنايع شهرستان ژارس آباد را تشكيل مي دهند. عشاير و روستاييان منطقه مغان در استان اردبيل ورنی‌های نفيسی توليد می ‌كنند که‌نقش و نگارهای زيبای روی بدنه‌ آن ها بيش ‌تراز طبيعت منطقه و شيوه زندگی عشيره‌ای آن ها الهام گرفته است. با اين که در گذشته ساخت ورنی در اين منطقه رواج زيادی داشته است، اما متاسفانه گرانی اين محصول رفته رفته از شمار مشتريان داخلی آن کاسته است. هم اكنون ورنی بافان مغان براساس نياز بازارهای داخلی يا خارجی به توليد آن می ‌پردازند، به همين خاطر از توليد اين محصول تا حد زيادی کاسته شده است. 

 

کشاورزی و دام داری


كشاورزی در اين منطقه به دليل اقدامات انجام شده پيشرفته و صنعتی است و گندم و جو، ذرت، سويا، برنج، تره بار، بنشن، چغندر قند، سيب، گلابی، انار، پسته و انگور از مهم ترين محصولات منطقه هستند. دام داري در اين منطقه به صورت سنتي رايج بوده و بيش تر در مناطق اطراف شهرستان ديده مي شود.  

 

مشخصات جغرافيايي


شهر پارس آباد مرکز شهرستان، در 47 درجه و 55 دقيقه طول جغرافيايی و 39 درجه و 39 دقيقه عرض جغرافيايی و در بلندی متوسط 40 متر از سطح دريا واقع شده است. اين شهر در منطقه ای جلگه ای و دشتی قرار دارد و رود ارس از كنار آن می گذرد. آب و هوای آن معتدل و نيمه مرطوب است. مسيرهاي دسترسي به اين منطقه عبارت اند از:
- راه پارس آباد – گرمی به سوی جنوب به طول 114 كيلومتر .
- راه پارس آباد – صفرلو به سوی جنوب باختری به طول 95 كيلومتر اين راه تا مرز بازرگان.
 

وجه تسميه و پيشينه تاريخي


دشت مغان، بر اساس داده های كتاب جغرافيای قديم روزگاری آباد بود و رونق داشت. اما بعدها بر اثر حوادثی نامعلوم از ميان رفت. نمونه بارز روستاهای كهن و تاريخی دشت مغان، روستای پرجمعيت «اولتان» است كه دارای سابقه تاريخی مهم است. گفته می شود در قديم، اين روستا دارای آبادی هايی بود كه آن ها را به اسامی دوازده گانه ماه های سال می ناميده اند. در مورد نام « پارس آباد » گفته می شود كه شخصی به نام مهندس پارسا برای نخستين بار در اين قسمت از دشت مغان به كارهای كشاورزی و عمرانی پرداخت و پارس آباد برگرفته از نام او است. پس از تشكيل شركت كشت و صنعت و دام پروری مغان و احداث سد ارس در منطقه ميل مغان، پارس آباد رونق يافت و رو به توسعه و گسترش نهاد.  

 

                             

سوار (در اصل پیلسوار) ، شهرستان و شهری در استان اردبیل .

 

 

 

1) شهرستان بیله سوار (جمعیت طبق سرشماری 1375ش ، 584 ، 59 تن )، در شمال شرقی استان اردبیل در مشرق دشتِ مغان * ، کنار مرز ایران و جمهوری آذربایجان ، قرار دارد ومشتمل است بر بخشهای مرکزی ، قشلاقْ دشت ، چهاردهستان و دوشهر جعفرآباد و بیله سوار. از شمال به شهرستان پارس آباد، از مشرق به مرز ایران و جمهوری آذربایجان ، از جنوب به شهرستان گِرمی و از مغرب به شهرستانهای پارس آباد

 

 

 

و گرمی محدود است . اراضی آن با چند چشمه و رود آبیاری می شود. مهمترین رود آن رودخانة موسمی بالهارود (یا بلغارچای ) به طول 168 کیلومتر است که از کوههای اوجارود در شهرستان گرمی سرچشمه می گیرد و پس از مشروب کردن زمینهای بیله سوار در جمهوری آذربایجان ( رجوع کنید بهادامة مقاله ) به دریاچة محمود چاله می ریزد. این رود در مسیر خود قسمتی از مرز ایران و جمهوری آذربایجان را تشکیل می دهد (کیهان ، ج 1، ص 67؛ > واژه نامة توضیحی اسامی جغرافیایی آذربایجان شوروی < ، ص 48).

 

 

 

از گیا، نباتات علوفه ای ، زبان گنجشک ، بادام وحشی ، افرا،گل گاوزبان ، شیرخشت ، شیرین بیان ، خاکشیر، آویشن ، گَوَن و کتیرا دارد و از زیا دارای روباه ، شغال ، خرگوش ، آهو، گرگ ، کفتار، کبک ، تیهو، قرقاول ، بلدرچین ، دُرنا، لک لک و مرغابی است . محصول عمده اش گندم ، جو، پنبه ، کنجد، بنشن ، چغندرقند، سویا و فرآورده های باغی است . گوسفند و بز و فرآورده های دامی آن صادر می شود. از صنایع دستی ، گلیم بافی آن مشهور است و صادر می شود (سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ، ج 4، ص 13). برخی از تیره های ایل سَون (شاهسَوَن ) در شهرستان بیله سوار قشلاق می کنند. این شهرستان ، با راه شوسه با اردبیل و گرمی ارتباط دارد. در 1316 ش ، بر طبق قانون تقسیمات کشور، بیله سوار مرکز ] بخش [ اوجارود - مغان در شهرستان اردبیل شد. در 1329 ش ، دهستان مغان (مرکز آن بیله سوار) مشتمل بر 57 ده جزو شهرستان مشکین شهر (خیاو) به شمار می آمد (ایران . وزارت کشور. ادارة کل آمار و ثبت احوال ، ج 1، ص 399)، در 1330 ش ، دهستان بیله سوار جزو بخش گرمی از شهرستان اردبیل بود (رزم آرا، ج 4، ص 104). در تقسیمات کشوری ، در 1355 ش ، شهر بیله سوار مرکز بخش حومه و مرکز شهرستان مغان بود. در تیرماه 1370 بیله سوار تبدیل به شهرستان شد و مرکز آن شهر بیله سوار تعیین گردید (سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ، ج 4، ص 12). جمعیت شهرنشین آن در سرشماری 1375 ش ، 116 ، 19 تن (حدود 32% کل جمعیت ) و جمعیت روستانشین آن 468 ، 40 تن (حدود 68% کل جمعیت ) بوده است . زبان اهالی ، ترکی آذربایجانی است . مردم آن شیعة اثناعشری ، و عده ای هم سنّی حنفی اند (همان ، ج 4، ص 13).

 

 

 

2) شهر بیله سوار (جمعیت طبق سرشماری 1375 ش ، 253 ، 13 تن )، در 198 کیلومتری شمال شهر اردبیل ، و 56 کیلومتری شمال شرقی شهر گرمی قرار گرفته است . ارتفاع آن از سطح دریا هشتاد متر است . حداکثر دمای آن در تابستان ْ25، حداقل آن در زمستان ْ2-، و میانگین باران سالانة آن 450 میلیمتر است . بیله سوار شهری مرزی است و به فاصله حدود یک کیلومتر در آن سوی مرز، در جمهوری آذربایجان ، شهر دیگری به همین نام وجود دارد.

 

 

 

پیشینه . بنابر سکّه هایی که در تپه های مختلف منطقة بیله سوار کشف شده ، قدمت این ناحیه به دوران اشکانی یا پیش از آن باز می گردد (همان ، ج 4، ص 14). از گذشتة شهر پیش از اسلام ، حتی اوایل دورة اسلامی ، مأخذ مکتوبی سراغ نداریم . به نوشتة حمدالله مستوفی ، شهر را یکی از امیران آل بویه به نام پیله سوار (سوار بزرگ ) احداث کرده است (1362ش ب ، ص 90ـ91).

 

 

 

بیله سوار از دورة ایلخانیان اهمیت یافت و نام آن به لحاظ واقع بودن در دشت مغان که از مراکز قشلاقی ایلات مغول بود، در تاریخها ضبط شده است . در 683، تِکودارخان (حک : 680ـ 683)، پسر هلاکوخان ، با لشکری هشتادهزارنفری (هشت «تومان ») از بیله سوار به جنگ ارغون ، چهارمین پادشاه ایلخانی ، رفت و در حوالی قزوین او را شکست داد (رشیدالدین فضل الله ، ج 2، ص 1135ـ1136). در 686، ارغون خان (حک : 683ـ690) وارد بیله سوار شد (همان ، ج 2، ص 1163). سال بعد خبررسید که توقْتای برضد او با پنج هزار سوار از دربند گذشته و بازرگانان را غارت کرده است (همان ، ج 2، ص 1164). ازینرو ارغون از بیله سوار به سوی شماخی حرکت کرد (همانجا).

 

 

 

در 693 کیخاتو/ گیخاتو هنگام بازگشت از قشلاقِ اَران ،در بیله سوار «عرض لشکر داد» (از قشون خود سان دید؛ همان ، ج 2، ص 1196). سال بعد، هنگام جنگ داخلی و شورش امرای خود در اَران ، به بیله سوار رفت و در آنجا با همراهان خود به قتل رسید (همان ، ج 2، ص 1201؛ حمدالله مستوفی ، 1362ش الف ، ص 601). در 695، ارسلان اُغول که برغازان خان (حک : 694ـ 703) شوریده بود وارد بیله سوار شد، و از آنجا به اَران رفت و در نزدیکی بَیلَقان * از قشون غازان خان شکست خورد و به قتل رسیدشهرستان پارس آباد يكي از شهرستان هاي استان اردبيل است. مردم پارس آباد مسلمان و شيعه مذهب بوده و به زبان آذري گفت و گو می كنند. اين شهرستان در سرشماری سال 1375 تعداد 138887 نفر جمعيت داشته است. شغل اصلی ساكنين را زراعت و كشاورزی تشكيل می‌دهد و فرش بافی مهم ترين صنايع دستی منطقه است.عمده محصولات كشاورزی پارس آباد صادرمی شود. مهم ترين صادرات اين منطقه را گندم، جو، بنشن، ‌دانه های روغنی، تره بار( بويژه خيار و هندوانه) انگور، پسته، قند، كمپوت تشكيل مي دهد.
عشاير و روستاييان منطقه مغان در استان اردبيل ورنی‌های نفيسی توليد می ‌كنند که نقش و نگارهای زيبای روی بدنه‌ آن ها بيش ‌تراز طبيعت منطقه و شيوه زندگی عشيره‌ای آن ها الهام گرفته است. با اين که در گذشته ساخت ورنی در اين منطقه رواج زيادی داشته است، اما متاسفانه گرانی اين محصول رفته رفته از شمارمشتريان داخلی آن کاسته است. هم اكنون ورنی بافان مغان براساس نياز بازارهای داخلی يا خارجی به توليد آن می ‌پردازند، به همين خاطر از توليد اين محصول تا حد زيادی کاسته شده است.
تپه نادر که از تپه های باستانی و تاريخی شهرستان پارس آباد و محل تاج گذاری نادرشاه افشار است به همراه قلعه های قديمی متعلق به دوره اشکانيان و پل های تاريخی و قديمی و گورستان های مربوط به هزاره های پيش از اسلام از مهم ترين بناهای تاريخی شهرستان پارس آباد هستند. رودخانه ارس - که مهم ترين و پرآب ترين رودخانه شمالی ايران درمنطقه آذربايجان است - از مهم ترين جاذبه های طبييعی منطقه به شمار می آيد. سوار (در اصل پیلسوار) ، شهرستان و شهری در استان اردبیل .

 

 

 

1) شهرستان بیله سوار (جمعیت طبق سرشماری 1375ش ، 584 ، 59 تن )، در شمال شرقی استان اردبیل در مشرق دشتِ مغان * ، کنار مرز ایران و جمهوری آذربایجان ، قرار دارد ومشتمل است بر بخشهای مرکزی ، قشلاقْ دشت ، چهاردهستان و دوشهر جعفرآباد و بیله سوار. از شمال به شهرستان پارس آباد، از مشرق به مرز ایران و جمهوری آذربایجان ، از جنوب به شهرستان گِرمی و از مغرب به شهرستانهای پارس آباد

 

 

 

و گرمی محدود است . اراضی آن با چند چشمه و رود آبیاری می شود. مهمترین رود آن رودخانة موسمی بالهارود (یا بلغارچای ) به طول 168 کیلومتر است که از کوههای اوجارود در شهرستان گرمی سرچشمه می گیرد و پس از مشروب کردن زمینهای بیله سوار در جمهوری آذربایجان ( رجوع کنید بهادامة مقاله ) به دریاچة محمود چاله می ریزد. این رود در مسیر خود قسمتی از مرز ایران و جمهوری آذربایجان را تشکیل می دهد (کیهان ، ج 1، ص 67؛ > واژه نامة توضیحی اسامی جغرافیایی آذربایجان شوروی < ، ص 48).

 

 

 

از گیا، نباتات علوفه ای ، زبان گنجشک ، بادام وحشی ، افرا،گل گاوزبان ، شیرخشت ، شیرین بیان ، خاکشیر، آویشن ، گَوَن و کتیرا دارد و از زیا دارای روباه ، شغال ، خرگوش ، آهو، گرگ ، کفتار، کبک ، تیهو، قرقاول ، بلدرچین ، دُرنا، لک لک و مرغابی است . محصول عمده اش گندم ، جو، پنبه ، کنجد، بنشن ، چغندرقند، سویا و فرآورده های باغی است . گوسفند و بز و فرآورده های دامی آن صادر می شود. از صنایع دستی ، گلیم بافی آن مشهور است و صادر می شود (سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ، ج 4، ص 13). برخی از تیره های ایل سَون (شاهسَوَن ) در شهرستان بیله سوار قشلاق می کنند. این شهرستان ، با راه شوسه با اردبیل و گرمی ارتباط دارد. در 1316 ش ، بر طبق قانون تقسیمات کشور، بیله سوار مرکز ] بخش [ اوجارود - مغان در شهرستان اردبیل شد. در 1329 ش ، دهستان مغان (مرکز آن بیله سوار) مشتمل بر 57 ده جزو شهرستان مشکین شهر (خیاو) به شمار می آمد (ایران . وزارت کشور. ادارة کل آمار و ثبت احوال ، ج 1، ص 399)، در 1330 ش ، دهستان بیله سوار جزو بخش گرمی از شهرستان اردبیل بود (رزم آرا، ج 4، ص 104). در تقسیمات کشوری ، در 1355 ش ، شهر بیله سوار مرکز بخش حومه و مرکز شهرستان مغان بود. در تیرماه 1370 بیله سوار تبدیل به شهرستان شد و مرکز آن شهر بیله سوار تعیین گردید (سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ، ج 4، ص 12). جمعیت شهرنشین آن در سرشماری 1375 ش ، 116 ، 19 تن (حدود 32% کل جمعیت ) و جمعیت روستانشین آن 468 ، 40 تن (حدود 68% کل جمعیت ) بوده است . زبان اهالی ، ترکی آذربایجانی است . مردم آن شیعة اثناعشری ، و عده ای هم سنّی حنفی اند (همان ، ج 4، ص 13).

 

 

 

2) شهر بیله سوار (جمعیت طبق سرشماری 1375 ش ، 253 ، 13 تن )، در 198 کیلومتری شمال شهر اردبیل ، و 56 کیلومتری شمال شرقی شهر گرمی قرار گرفته است . ارتفاع آن از سطح دریا هشتاد متر است . حداکثر دمای آن در تابستان ْ25، حداقل آن در زمستان ْ2-، و میانگین باران سالانة آن 450 میلیمتر است . بیله سوار شهری مرزی است و به فاصله حدود یک کیلومتر در آن سوی مرز، در جمهوری آذربایجان ، شهر دیگری به همین نام وجود دارد.

 

 

 

پیشینه . بنابر سکّه هایی که در تپه های مختلف منطقة بیله سوار کشف شده ، قدمت این ناحیه به دوران اشکانی یا پیش از آن باز می گردد (همان ، ج 4، ص 14). از گذشتة شهر پیش از اسلام ، حتی اوایل دورة اسلامی ، مأخذ مکتوبی سراغ نداریم . به نوشتة حمدالله مستوفی ، شهر را یکی از امیران آل بویه به نام پیله سوار (سوار بزرگ ) احداث کرده است (1362ش ب ، ص 90ـ91).

 

 

 

بیله سوار از دورة ایلخانیان اهمیت یافت و نام آن به لحاظ واقع بودن در دشت مغان که از مراکز قشلاقی ایلات مغول بود، در تاریخها ضبط شده است . در 683، تِکودارخان (حک : 680ـ 683)، پسر هلاکوخان ، با لشکری هشتادهزارنفری (هشت «تومان ») از بیله سوار به جنگ ارغون ، چهارمین پادشاه ایلخانی ، رفت و در حوالی قزوین او را شکست داد (رشیدالدین فضل الله ، ج 2، ص 1135ـ1136). در 686، ارغون خان (حک : 683ـ690) وارد بیله سوار شد (همان ، ج 2، ص 1163). سال بعد خبررسید که توقْتای برضد او با پنج هزار سوار از دربند گذشته و بازرگانان را غارت کرده است (همان ، ج 2، ص 1164). ازینرو ارغون از بیله سوار به سوی شماخی حرکت کرد (همانجا).

 

 

 

در 693 کیخاتو/ گیخاتو هنگام بازگشت از قشلاقِ اَران ،در بیله سوار «عرض لشکر داد» (از قشون خود سان دید؛ همان ، ج 2، ص 1196). سال بعد، هنگام جنگ داخلی و شورش امرای خود در اَران ، به بیله سوار رفت و در آنجا با همراهان خود به قتل رسید (همان ، ج 2، ص 1201؛ حمدالله مستوفی ، 1362ش الف ، ص 601). در 695، ارسلان اُغول که برغازان خان (حک : 694ـ 703) شوریده بود وارد بیله سوار شد، و از آنجا به اَران رفت و در نزدیکی بَیلَقان * از قشون غازان خان شکست خورد و به قتل رسید

سوار (در اصل پیلسوار) ، شهرستان و شهری در استان اردبیل .

 

 

 

1) شهرستان بیله سوار (جمعیت طبق سرشماری 1375ش ، 584 ، 59 تن )، در شمال شرقی استان اردبیل در مشرق دشتِ مغان * ، کنار مرز ایران و جمهوری آذربایجان ، قرار دارد ومشتمل است بر بخشهای مرکزی ، قشلاقْ دشت ، چهاردهستان و دوشهر جعفرآباد و بیله سوار. از شمال به شهرستان پارس آباد، از مشرق به مرز ایران و جمهوری آذربایجان ، از جنوب به شهرستان گِرمی و از مغرب به شهرستانهای پارس آباد

 

 

 

و گرمی محدود است . اراضی آن با چند چشمه و رود آبیاری می شود. مهمترین رود آن رودخانة موسمی بالهارود (یا بلغارچای ) به طول 168 کیلومتر است که از کوههای اوجارود در شهرستان گرمی سرچشمه می گیرد و پس از مشروب کردن زمینهای بیله سوار در جمهوری آذربایجان ( رجوع کنید بهادامة مقاله ) به دریاچة محمود چاله می ریزد. این رود در مسیر خود قسمتی از مرز ایران و جمهوری آذربایجان را تشکیل می دهد (کیهان ، ج 1، ص 67؛ > واژه نامة توضیحی اسامی جغرافیایی آذربایجان شوروی < ، ص 48).

 

 

 

از گیا، نباتات علوفه ای ، زبان گنجشک ، بادام وحشی ، افرا،گل گاوزبان ، شیرخشت ، شیرین بیان ، خاکشیر، آویشن ، گَوَن و کتیرا دارد و از زیا دارای روباه ، شغال ، خرگوش ، آهو، گرگ ، کفتار، کبک ، تیهو، قرقاول ، بلدرچین ، دُرنا، لک لک و مرغابی است . محصول عمده اش گندم ، جو، پنبه ، کنجد، بنشن ، چغندرقند، سویا و فرآورده های باغی است . گوسفند و بز و فرآورده های دامی آن صادر می شود. از صنایع دستی ، گلیم بافی آن مشهور است و صادر می شود (سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ، ج 4، ص 13). برخی از تیره های ایل سَون (شاهسَوَن ) در شهرستان بیله سوار قشلاق می کنند. این شهرستان ، با راه شوسه با اردبیل و گرمی ارتباط دارد. در 1316 ش ، بر طبق قانون تقسیمات کشور، بیله سوار مرکز ] بخش [ اوجارود - مغان در شهرستان اردبیل شد. در 1329 ش ، دهستان مغان (مرکز آن بیله سوار) مشتمل بر 57 ده جزو شهرستان مشکین شهر (خیاو) به شمار می آمد (ایران . وزارت کشور. ادارة کل آمار و ثبت احوال ، ج 1، ص 399)، در 1330 ش ، دهستان بیله سوار جزو بخش گرمی از شهرستان اردبیل بود (رزم آرا، ج 4، ص 104). در تقسیمات کشوری ، در 1355 ش ، شهر بیله سوار مرکز بخش حومه و مرکز شهرستان مغان بود. در تیرماه 1370 بیله سوار تبدیل به شهرستان شد و مرکز آن شهر بیله سوار تعیین گردید (سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ، ج 4، ص 12). جمعیت شهرنشین آن در سرشماری 1375 ش ، 116 ، 19 تن (حدود 32% کل جمعیت ) و جمعیت روستانشین آن 468 ، 40 تن (حدود 68% کل جمعیت ) بوده است . زبان اهالی ، ترکی آذربایجانی است . مردم آن شیعة اثناعشری ، و عده ای هم سنّی حنفی اند (همان ، ج 4، ص 13).

 

 

 

2) شهر بیله سوار (جمعیت طبق سرشماری 1375 ش ، 253 ، 13 تن )، در 198 کیلومتری شمال شهر اردبیل ، و 56 کیلومتری شمال شرقی شهر گرمی قرار گرفته است . ارتفاع آن از سطح دریا هشتاد متر است . حداکثر دمای آن در تابستان ْ25، حداقل آن در زمستان ْ2-، و میانگین باران سالانة آن 450 میلیمتر است . بیله سوار شهری مرزی است و به فاصله حدود یک کیلومتر در آن سوی مرز، در جمهوری آذربایجان ، شهر دیگری به همین نام وجود دارد.

 

 

 

پیشینه . بنابر سکّه هایی که در تپه های مختلف منطقة بیله سوار کشف شده ، قدمت این ناحیه به دوران اشکانی یا پیش از آن باز می گردد (همان ، ج 4، ص 14). از گذشتة شهر پیش از اسلام ، حتی اوایل دورة اسلامی ، مأخذ مکتوبی سراغ نداریم . به نوشتة حمدالله مستوفی ، شهر را یکی از امیران آل بویه به نام پیله سوار (سوار بزرگ ) احداث کرده است (1362ش ب ، ص 90ـ91).

 

 

 

بیله سوار از دورة ایلخانیان اهمیت یافت و نام آن به لحاظ واقع بودن در دشت مغان که از مراکز قشلاقی ایلات مغول بود، در تاریخها ضبط شده است . در 683، تِکودارخان (حک : 680ـ 683)، پسر هلاکوخان ، با لشکری هشتادهزارنفری (هشت «تومان ») از بیله سوار به جنگ ارغون ، چهارمین پادشاه ایلخانی ، رفت و در حوالی قزوین او را شکست داد (رشیدالدین فضل الله ، ج 2، ص 1135ـ1136). در 686، ارغون خان (حک : 683ـ690) وارد بیله سوار شد (همان ، ج 2، ص 1163). سال بعد خبررسید که توقْتای برضد او با پنج هزار سوار از دربند گذشته و بازرگانان را غارت کرده است (همان ، ج 2، ص 1164). ازینرو ارغون از بیله سوار به سوی شماخی حرکت کرد (همانجا).

 

 

 

در 693 کیخاتو/ گیخاتو هنگام بازگشت از قشلاقِ اَران ،در بیله سوار «عرض لشکر داد» (از قشون خود سان دید؛ همان ، ج 2، ص 1196). سال بعد، هنگام جنگ داخلی و شورش امرای خود در اَران ، به بیله سوار رفت و در آنجا با همراهان خود به قتل رسید (همان ، ج 2، ص 1201؛ حمدالله مستوفی ، 1362ش الف ، ص 601). در 695، ارسلان اُغول که برغازان خان (حک : 694ـ 703) شوریده بود وارد بیله سوار شد، و از آنجا به اَران رفت و در نزدیکی بَیلَقان * از قشون غازان خان شکست خورد و به قتل رسید
ادامه مطلب

 

[ سوم تیر 1389 ] [ 12:55 ] [ اطلس ایران وجهان ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

این سایت درسال1389با هدف ارائه مقالات ومطالب مختلف در زمینه اقلیم وطبیعت ابران اغاز به کارکرد ودرابتدا سعی وافری شد که مقالات مختلف وکاملی درمورد شهرستانهای مختلف ایران از لحاض طبیعت وفرهنگ واداب ورسوم و جمعیت -اثار باستانی-وقابلیتهای اقتصادی وصنعتی وکشاورزی ارائه دهد بدنبال ان در ادامه کار به بررسی کشورهای مختلف جهان پرداخت وطی مقالات مختلف کلیه کشورهای جهان از لحاض طبیعت وفرهنگ واقتصاد و.. . موردبررسی قرار گرفت وشناخت کلی از کشورهای جهان وحتی شهرهای مهم ان به ما ارائه دهد دراین میان سعی شد که با ارائه مقالات مستند وقابل اعتماد کشورهای مختلف وایران را از لحاض صنعتی واقتصادی واموزش و... مورد برسی قرار گیرد واخرین امار مقایسه ای از این کشورها ارائه شود بدنبال ان تاریخ پرافتخار ایران از دوران مادها تا عصرحاضر مورد برسی قرارگرفت دربخشی دیگر از مطالب سایت مطالب کاملی درزمینه مذهب وزندگی پیامبران وامامان وحوداث مربوط به عصر ان بزرگوران ارائه شد دربخشهای دیگر سایت صدها مقاله درزمینه اشنایی با شرکتهای صنعتی ایران وجهان واخرین اختراعات واکتشافات جهان درحوزهای مختلف علم واخرین رکوردهای ورزشی وبرترین های جهان پرداخته است دراین میان باید از مطالب زیبایی دیگر مانند روزشمار حوادث جنگ تحمیلی نام برد بهرحال امید ان است که مطالب سایت که بازحمات فراوان درسالهای اخیر از طریق جمع اوری از صدها سایت دیگر تهیه شده بتواند بخشی از نیاز خوانندگان را رفع کند دراینجا جادارد ازسایتهای مانند همشهری انلاین تیبان- ایران تراول- ویکی بدیا- مرجع شهرهای ایران- کویرها وبیابانها- تاریخ معاصر-پورتال جهاد کشاورزی- ایران اکتور- میراث فرهنگی استانها- پورتال استانها- سایت مرکز امار ایران- وسایت هواشناسی استانها - وسایتهای خبری عصر ایران-انتخاب - خبرانلاین اشاره کرد که از مطالب زیبا ومستند انها استفاده شده واز انان سپاسگزارم دراینجا باید گفت کلیه مطالب سایت بدون هیچگون تحریفی یا تغییری دران ارایه شود واینجانب مسولیتی درزمینه مطالب ارایه شده سایت از لحاض صحت یا کذب بودن ان ندارم وبا توجه موثق بودن منابع باید به ان اعتمادکرد
موضوعات وب
امکانات وب
.gigfa.com/zibasaz/2.js'> WebGozar.com Counter code -->