جنگ شهرها عبارت بود از حملات نظامی به محل‌های مسکونی و غیر نظامی برای بالا بردن فشار روانی جنگ بر مردم و دولت مقابل. این حملات اکثرا با بمباران هوایی، موشک باران و یا توپخانه انجام می‌شد. جنگ شهری غالباً با شدت فراوان و اثار تخریبی روانی و جسمانی زیادی برای غیر نظامیان در جهان همراه بوده است.

جنگ شهرها یکی از اصطلاحات مربوط به جنگ ایران و عراق (۱۳۶۷-۱۳۵۹) است. در طول جنگ، ایران و عراق مبادرت به حمله به مناطق مسکونی یکدیگر می‌نمودند. این عمل که اولین بار توسط عراق انجام گرفت، با پاسخ ایران مواجه شد. جنگ شهرها در نهایت با شکست عراق پایان یافت و عراق که آغازکننده این نبرد بود از این کار دست کشید و امیدوار بود که ایران نیز واکنشی یکسان نشان دهد که اینگونه شد.

سه عامل اصلی باعث عقب‌نشینی عراق از حملاتش به شهرهای ایران شد:۱-پدافند هوایی پیشرفته و قدرتمند ایران که مانع از نفوذ هواپیماهای جنگی عراق به داخل مرزهای ایران بود.۲-خلبانان ماهر ایرانی که در ضد حملات، حداکثر تلفات و خسارت را به شهرهای عراق وارد می‌آوردند.۳-نزدیک بودن شهرهای مهم و استراتژیک عراق به نوار مرزی با ایران و دور بودن شهرهای مهم ایران از مرز مشترک. به عنوان مثال شهر بغداد که مهمترین شهر سیاسی ایران به‌شمار می‌رفت تنها ۱۵۰ کیلومتر تا خاک ایران فاصله داشت. این در حالی است که تهران که دارای اهمیتی مشابه بود در فاصله ۶۰۰ کیلومتری از مرز عراق قرار داشت. این بدان معنی بود که مهمترین شهرهای ایران خارج از برد ۳۰۰ کیلومتری موشکهای اسکاد عراق قرار داشتند. با خرید همین موشک توسط ایران از کره شمالی، وضعیت برای عراق بدتر هم شد و صدام حسین ترجیح داد حملاتش را به شهرهای ایران پایان دهد

در زمستان ۱۳۶۵ و در بحبوحهٔ جنگ ایران و عراق و پس از عملیات کربلای ۵ ایران، ارتش عراق به بمباران چندین مدرسه در غرب ایران پرداخت. به نظر می‌رسد پس از عملیات کربلای ۵، رژیم عراق دوباره به جنگ شهرها روی آورد و به مدارس ایران نیز حمله کرد.

از سوی دیگر در زمان حکومت صدام حسین در عراق، مسئولان این حکومت ادعا می‌کردند که مدرسه‌ای به نام «بلاط الشهداء» مورد حمله ایران قرار گرفته است و عده‌ای از دانش‌آموزان این مدرسه کشته شده‌اند. البته مقامات بعثی عراقی هیچگاه سندی برای این ادعای خود ارائه نکردند. موضوع این مدرسه در کتاب درسی قرائت عربی سال سوم دبستان در عراق دورهٔ صدام ذکر شده بود و حکومت عراق مطالب زیادی را با موضوع دشمنی با ایران در کتاب‌های درسی مدارس گنجانده بود. همچنین ارتش عراق در طول جنگ هشت‌ساله با ایران چندین بار به مدرسه‌های ایران حمله کرده است، که شرح برخی از این بمباران‌ها که در زمستان ۱۳۶۵ رخ داده است، در ادامه آمده است.

 حمله به دو مدرسه در بروجرد

یکی از حملات هوایی، بمباران دو مدرسهٔ در بروجرد (در استان لرستان) در دی ۱۳۶۵ بود. این دو مدرسه پسرانه، یکی دبستان شهید فیاض‌بخش و دیگری مدرسهٔ راهنمایی امام حسن مجتبی (ع) بودند که در مجاورت یکدیگر قرار داشتند و در منطقه‌ٔ محروم ابراهیم‌آباد در شمال بروجرد واقع بودند.

در حدود ساعت ۱۳ روز ۲۰ دی ۱۳۶۵، هواپیماهای عراقی این دو مدرسهٔ را بمباران کردند. بمباران درست در هنگامی رخ داد که دانش‌آموزان نوبت بعدازظهر این دو مدرسه در سر صف‌هایشان ایستاده بودند. تعداد کشته‌شدگان این دو مدرسه، در مجموع ۶۰ تن بود.

 حمله به دو مدرسه در میانه

در بعدازظهر ۱۱ بهمن ۱۳۶۵ هواپیماهای عراق چند نقطه از شهر میانه در استان آذربایجان شرقی را مورد حمله قرار دادند. از چند روز پیش شایع شده بود که به میانه حمله خواهد شد، ولی کسی به شایعات توجه نکرده بود. تا ایتکه در ساعت ۵ عصر آن روز چند نقطه مسکونی میانه مورد هدف قرار گرفتند. از جمله حمام زنانه بلور نیز مورد اصابت موشک قرار گرفت که بر اثر آن، ۵ دختر دانشجو کشته شدند. در مجموع ۱۳ تن در این حملات کشته شدند.

همان روز در میان مردم میانه، شایع شد که فردا مدرسه دخترانه زینبیه در این شهر بمباران خواهد شد. این خبر به نقل از رادیو اسرائیل بود. ولی هیچ منبع موثق یا مسئولی این خبر را تکذیب یا تأیید نکرد و مسئولان ایرانی نیز هشداری در اینباره به مردم ندادند و فردای آن روز دانش‌آموزان به مدرسهٔ مذکور رفتند.

سرانجام دو مدرسه مجاور در میانه؛ یکی دبیرستان دخترانهٔ زینبیه و دیگری دبستان فاطمه الزهرا (س) در ۱۲ بهمن ۱۳۶۵، مورد بمباران هواپیماهای عراقی قرار گرفتند. در این حمله، ۳۳ دانش‌آموز و یک خدمتگذار کشته شدند.

در مجموع در این ۴ مدرسه در بروجرد و میانه، ۹۳ تن کشته و بیش از صد تن زخمی شدند. البته در حمله‌ای به مدرسه‌ای در بهبهان نیز ۸۰ تن جان خود را از دست دادند.

منبع- ویکی بدیا