جمهوری بلغارستان یکی از کشورهای بالکان است که کوه‌های بی‌نظیری دارد و در گذشته بخشی از امپراتوری عثمانی محسوب می‌شد.

به همین دلیل فرهنگ آن ترکیبی از فرهنگ ترکی و اروپایی است. بلغارستان با کشورهای یونان، ترکیه، رومانی، صربستان و جمهوری مقدونیه همسایه است. پس از جنگ جهانی دوم، نظام کمونیستی بر این کشور حاکم شد و بلغارستان یکی از کشورهای بلوک شرق شد.

بعد از فروپاشی نظام کمونیستی در این کشور تلاش‌هایی برای رسیدن به دموکراسی و دست‌یابی به بازار آزاد آغاز شد اما این تلاش‌ها هنوز نتیجه چندانی در بر نداشته است و مردم بلغارستان در میان کشورهای اروپایی از کیفیت زندگی پایین‌تری برخوردارند.

در دهه 90 میلادی به دلیل بی‌ثباتی‌های سیاسی با بحران اقتصادی مواجه شد. این وضعیت تا اوایل دهه بعد از آن ادامه پیدا کرد. در این دهه دگرگونی‌های اقتصادی ایجاد شد که به بهبود وضعیت زندگی مردم کمک کرد.

در فاصله سال‌های 2001 تا 2005 میلادی سیمون دوم، پادشاه سابق بلغارستان، که در سمت نخست‌وزیر ایفای نقش می‌کرد توانست وضعیت اقتصادی کشور را بهبود دهد.

بلغارستان یکی از کشورهای عضو سازمان ملل متحد است که در سال 2007 میلادی به عضویت اصلی اتحادیه اروپا در آمد. این کشور همچنین در سال 2002 میلادی به پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) پیوست.

                  

نام‌ها: گئورگی‌ پاروانف‌/ ایرینا بوکووا

مکان‌ها: شهر باستانی نسبار

 

هریستو استویچکوف / برباتوف

                     

سیاست در بلغارستان

گئورگی پاروانوف از سال 2002 میلادی رئیس‌جمهور بلغارستان است. او در انتخابات سال 2006 میلادی برای بار دوم بر مسند ریاست‌جمهوری بلغارستان نشست.

در بلغارستان رئیس‌جمهور که رئیس حکومت است با رای مستقیم مردم برای دوره‌ای چهار ساله انتخاب می‌شود. رئیس‌جمهور در بلغارستان رئیس نیروهای مسلح هم هست.

از سال 2005 میلادی سرگئی استانیشف نخست‌وزیری این کشور را به عهده دارد. او ریاست هیات دولت که متشکل از 20 وزیر است را به عهده دارد.

مجلس این کشور 240 نماینده دارد که با رای مستقیم مردم انتخاب می‌شوند. دوره نمایندگی آنها چهار سال است. انتخابات بعدی مجلس بلغارستان در سال 2009 میلادی برگزار می‌شود.

اقتصاد در بلغارستان

تولید ناخالص داخلی این کشور در سال 2006 میلادی 05/79میلیارد دلار بود که 5/8 درصد آن در بخش کشاورزی، 5/31درصد در بخش صنعت و 60 درصد آن در بخش خدمات تولید شده بود.

نیروی کار این کشور سه میلیون و 416 هزار نفر است که 5/8 درصد آنها در بخش کشاورزی، 6/33 درصد در بخش صنعت و 9/57 درصد در بخش خدمات فعالند. نرخ بیکاری در این کشور 6/9 درصد است.

14/1درصد از مردم این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند. نرخ تورم در این کشور 3/7درصد است.

صادرات این کشور شامل البسه، کفش، آهن و فولاد، ماشین‌آلات و سوخت است که به کشورهای ترکیه (12 درصد)، ایتالیا (4/10 درصد)، آلمان (10 درصد)، یونان (2/8درصد)، بلژیک (8/6 درصد) و فرانسه (3/4 درصد) صادر شد.

واردات به این کشور شامل ماشین آلات، آهن‌آلات، مواد شیمیایی و پلاستیکی، سوخت، مواد معدنی و مواد اولیه است که از کشورهای آلمان (15 درصد)، ایتالیا (6/10 درصد)، ترکیه (2/7 درصد)، یونان (3/6 درصد)، چین (5 درصد)، فرانسه (9/4درصد) و رومانی(5/4درصد) وارد می‌شود.

مردم بلغارستان

جمعیت این کشور 7 میلیون و 322 هزار و 858 نفر است که میانگین سنی آنها 9/40 سال است. امید به زندگی در این کشور 57/72 سال است.

کمتر از 1/0 درصد از مردم این کشور به ایدز مبتلا هستند. 9/83 درصد مردم آن بلغاری، 4/9 درصد ‌آنها ترک، 7/4 درصد رومانیایی و دو درصد بقیه قومیت‌ها هستند.

82/6 درصد مردم مسیحی ارتودوکس و 2/12درصد مسلمان هستند. در بلغارستان هشتاد هزار شیعه زندگی می‌کنند.

ارتباطات در بلغارستان

در بلغارستان دو میلیون و 399 هزار خط تلفن ثابت و 8 میلیون و 253 هزار خط تلفن همراه وجود دارد.

بلغارستان آخرین کشوری بود که قوانین مربوط به رادیو و تلویزیون را تصویب کرد. در سال 2000 میلادی کمپانی خبری بالکان، یکی از بخش‌های از موسسه خبری روپرت مورداک، تلویزیون bTV‌ را در این کشور راه‌اندازی کرد که نخستین شبکه تلویزیونی تجاری در این کشور بود.

در حال حاضر چندین تلویزیون خصوصی و بیش از 130 شبکه رادیویی خصوصی در بلغارستان فعال است