کوه ها Minimize

ارتفاعات و قله های سیستان و بلوچستان دنباله رشته كوه های مركزی ایران هستند كه از الوند شروع شده و در امتداد و موازی كوه های زاگرس قرار دارند و به بلوچستان ختم می شوند . روند عمومی بیشتر كوه های استان سیستان و بلوچستان شمال خاوری- جنوب باختری است . بلندترین نقطه ی استان را شهرستان خاش با ارتفاع 1400 متر و پست ترین نقطه آن كناره های دریای عمان است . كوه های سیستان و بلوچستان جزو رشته كوه های مركزی ایران است كه شامل ناهمواری های خاور چاله لوت و ارتفاعات دیواره خاوری و جنوبی چاله جازموریان است . این كوه ها همه جا به هم پیوسته نیستند و حوزه های پست داخلی در فواصل آن ها رشته های مشخصی را به وجود می آورند . پهنای كوه ها از شمال به جنوب افزایش می یابد و در فاصله ایرانشهر – كوهک به بیشترین حد خود می رسد . به طور كلی ناهمواری های استان سیستان و بلوچستان شامل دو بخش هستند .

کوه های سیستان : این کوه ها با جهت شمالی و جنوبی ، چین خوردگی های فشرده ای هستند که از غرب به بیابان لوت و از شرق به دشت سیستان منتهی می شوند . پلنگ کوه مشرف به دشت سیستان یکی از مهمترین برجستگی های این ناحیه است .

کوه های بلوچستان : این کوه ها در جنوب کوه های سیستان بین چاله لوت و جازموریان ، بیابان ماشکل و سواحل دریای عمان گسترده شده اند .

قله تفتان : کوهستان و قله تفتان در جنوب شرقی ایران در 50 کیلومتری شمال شرقی شهرستان خاش واقع شده است . این کوه که آتشفشان تفتان در آن قرار دارد ، بلندترین کوه بلوچستان را تشکیل می دهند و دارای قله های متعدد است . قله آتشفشانی آن به نام چهل تن موسوم است . قله چهل تن تفتان در فاصله 380 کیلومتری خط مستقیم شمال دریای عمان واقع شده و فاصله مستقیم آن تا زاهدان 100 کیلومتر،تا مرز میرجاوه 55 کیلومتر ، تا روستای نازیل 39 کیلومتر و ارتفاع آن از سطح دریا 4034 متر می باشد . این قله دارای دو شاخک است یکی در شمال که مرتفع تر است و زیارت نام دارد و دیگری شاخک جنوبی آن که کوتاه تر است و مادر کوه نامیده می شود و از سمت شمال شرقی به این قله صبح کوه و از طرف غرب به آن لرکوه می گویند .

قله چهل تن : این ارتفاعات در مجموع سه دهنه آتشفشانی دارد که دو دهنه آن با اهمیت تر از دیگری است و صدای انفجارات آتشفشانی از قعر آنها شنیده می شود . از دهانه مزبور دائماً بخار و گازهای گوگردی متساعد می شود و در مدخل حفره های آتشفشانی تخته های گوگردی خالص به وفور دیده می شوند . مسیر صعود به قله چهل تن از طریق زاهدان و خاش به روستای کوشه واقع در 44 کیلومتری شمال خاش و از کوشه به مزرعه جم چین و سپس از طریق دره تنگ گلو می باشد .

کوه بزمان : این کوه در شمال چاله جازموریان قرار دارد و 3497 متر از سطح دریا ارتفاع دارد و امتداد آن از جانب غرب به رشته جبال بارز در استان کرمان متصل می گردد .

کوه ملک سیاه : این کوه در حقیقت آتشفشانی خاموش است که 1642 متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در کناره راه زاهدان- زابل واقع شده است . این کوه نقطه مرزی مشترک بین ایران و پاکستان و افغانستان است.

کوه سلیمان : از سلسله کوه های مهم شرق ایران ، کوه های سلیمان است که در دنباله جبال افغانستان از شمال به جنوب کشیده می شود و قله معروف آن 3443 متر از سطح دریا ارتفاع دارد .

کوه بم : کوه بم دشت در حدفاصل سراوان و چابهار قرار دارد .

رشته کوه آهوران : رشته کوه آهوران که دو شهرستان ایرانشهر و چابهار را از یکدیگر جدا می کند و تنگه معروف سرحد بین آنها واقع شده است .

غارها Minimize

غار لاديز : غار لاديز در ۱۰كيلومتري شهر ميرجاوه با طول ۱۵كيلومتر از مناظر طبيعي و جذاب شهرستان زاهدان است كه همواره با وجود خشكسالي‌هاي چند سال گذشته به طور دائم و پيوسته از سقف و كف آن آب جريان دارد . اطراف دهانه ورودي غار از پوشش گياهي زيبايي برخوردار است و درختان پده ، گز و انواع گياهان علفي جذابيت خاصي به آن داده و در روزهاي تعطيل مكان تفريحي خوبي براي برخي خانواده‌هاي زاهداني و ميرجاوه است .

غار پوسه : غار پوسه در حاشيه روستاي پوسه واقع در ۶۵كيلومتري خاش و ۱۲۰ كيلومتري زاهدان از ديگر جاذبه‌هاي طبيعي است . طول اين غار ۲۵متر است كه در انتهاي شاخه اصلي آن شاخه فرعي با يك در وجود دارد و عبور از آن بدون امكانات مشكل است .

غار كرمانچي : غار كرمانچي يك غار ديدني و متفاوت از دو نوع قبلي و در محدوده دره آهو و به فاصله يك كيلومتري روستاي كرمانچي ايرانشهر قرار دارد . ابعاد ورودي غار چهار در چهار متر و طول آن بنا به اظهار اهالي محل بيش از ۱۰۰متر است . اين غار جزو آن دسته از غارهاي فاقد چشمه و منابع آبي است و ورودي آن شيبي تند دارد و زيستگاه مناسبي براي انواع خفاش محسوب مي‌شود و از ارزش علمي و تحقيقي برخوردار است . در انتهاي غار روزنه كوچكي وجود دارد كه عبور از آن غير ممكن است .

غار چاهك : غار چاهك از ديگر غارهاي ديدني در ۴۰ كيلومتري شمال شرقي خاش با ارتفاع يك هزار و ۸۹۶ متر است . طول اين غار هشت متر و ارتفاع دهانه آن حدود ۱۵متر است و آب چشمه داخل غار از كيفيت بالاي برخوردار و تأمين‌كننده آب روستاي چاهك است . گياهان اطراف غار شامل بنه ، زرشك ، انجير وحشي ، پونه ، تاغ ، خزه و سرخس است . اين غار داراي مناظر زيبا، چشم انداز بي‌نظير و آب چكان‌هاي زيبايي است .

غارهاي بان مسيتي : غارهاي بان مسيتي در بخش مركزي روستاي تيس و نه كيلو متري شمال غربي چابهار قرار دارد . در دامنه كوه شهباز بند ، يك غار طبيعي و دو غار مصنوعي در كنار هم قرار دارند از اين مجموعه غارها در محل به نام بان مسيتي ياد مي كنند . غار اول طبيعي تا حدودي نيم دايره است و با استفاده از روش تراشكاري داخل غار و دهانه ان توسعه پيدا كرده است يك غار مصنوعي مت راست غار طبيعي به فاصله هفت قدم قرار دارد كه آثار تراش به خوبي در آن آشكار است . دهانه آن 80 سانتي متر ارتفاع دارد و سقف آن كوتاه است و اكنون به علت خرابي ، يك آدم متوسط به زحمت در آن بطور خميده مي تواند ، بايستد . اين غار در انتها مسدود است و احتمال دارد حفره ها يا روزنه هاي طبيعي يا مصنوعي در قسمت انهناي خلفي كوه اين غار را به غار سوم وصل كرده باشد و يا به چاه هاي زير زميني كه محلي براي دفن اجساد در معابد قديمي است ، برساند . ظاهراً اين غارها جزو يك واحد تأسيساتي ساختماني بوده و به منزله حجره ها و توقفگاهها ، معبد يا پرستشگاهي بوده است . از سطح زمين تا ورود به دهانه غار ، پلكاني وجود داشته است كه آثار آن باقي است .

غار لاديز: در فاصله 100 كيلومتري شهرستان زاهدان و در 10 كيلومتري شهر ميرجاوه قرار دارد. اين منطقه داراي آبشار و چشم اندازهاي زيبا با پوشش گياهي غالب گز مي باشد در حال حاضر با توجه به كيفيت خوب و بالاي آب غار لاديز مورد استفاده شرب و كشاورزي اهالي و ساكنين لاديز و ميرجاوه مي باشد.