قلعه ها

قلعه بيستون : اين قديمي در زمره مجموعه آثار تاريخي بيستون مي باشد كه در ابتداي راه بيستون به سنقر كليايي و مسلط بر بستر دينور آب ، واقع شده است .

قلعه خاموش : قلعه خاموش در ميسر كرمانشاه - ريجاب كرند واقع شده و مربوط به دوره ساساني است .

قلعه زرده : واقع در شمال غربي ريجاب و مربوط به دوره ساساني است . قلعه شاهين نیز واقع در 18 كيلومتري جاده كرمانشاه – قصر شيرين و مربوط به دوران ساساني است .

قلعه ساري اصلان : قلعه ساري اصلان بناي عظيمي است كه در شمال شهر كنگاور قرار دارد . مصالح اصلي اين قلعه از آجر ، گل و گچ است .

قلعه ژيان : قلعه ژيان در اسلام آباد غرب واقع شده و متعلق به دوران ساساني است .
قلعه لا مروان ( قلعه مروان ) : اين قلعه در روستاي كندوله ، مركز دهستان كندوله از توابع بخش دينور شهرستان صحنه قرار دارد و بر بالاي كوه" لمه قه لا" ( سينه قلعه ) در شمال شرق كندوله واقع شده است . در بين اهالي معروف است زماني كه مروان خليفه اموي فراري بود در اين قلعه زندگي مي كرده است .

قلعه لاهجير ( قلعه هژير ) : در قله كوه هژير ( هجير ) در كنار روستاهاي جون آوا ( جيحون آباد) و چمه ( 18 كيلومتري شمال غربي صحنه و چهار كيلومتري شرق راه كرمانشاه – سنقر ) آثار ديوارهاي قلعه قديمي عظيمي مشهود است كه بلندي ديوارهاي آن به سه متر مي رسد .

قلعه لاي بزه رو ( قلعه بزه رود ) : در بالاي دست روستاي بزه رود ، 50 كيلومتري شمال غربي صحنه ، در ميان باغ هاي سيب آثار قلعه قديمي باقي مانده است .

قلعه يزد گرد : مجموعه بناهاي يادماني قلعه يزدگرد در 15 كيلومتري سه راهي ريجاب به سرپل ذهاب قرار گرفته است . براي نخستين بار در سال 1962 م مؤسسه انگليسي تحقيقات ايران شناسي بررسي و كاوش هاي باستان شناسي را در اين منطقه آغاز نمود . اين هيئت براساس گچبري هاي مكشوفه از بناي معروف به گچ گمبد ، زمان ساخت مجموعه را به دوره ساساني نسبت داده است . پس از آن در طي فاصله سال هاي 1975 تا 1979 م طي پنج فصل ، توسط موزه شاهنشاهي انتاريو فعاليت هاي جديدي بر روي اين محل انجام گرفت . در نتيجه كاوش هاي اين هيئت مشخص گرديد بسياري از مجموعه بناهاي اين محوطه متعلق به اواخر دوره اشكاني است . محدوده اي كه تحت عنوان قلعه يزدگرد در ادبيات باستان شناسي شناخته مي شود به وسعت تقريبي 40 كيلومتر مربع است كه شامل چند محوطه در كنار هم مي باشد . اين محوطه ها عبارتند از : ديوار گچ ؛ خطي از استحكامات به طول 5/2 كيلومتر و عرض دو تا چهار متر ، آشپزخانه ، دروازه ؛ دو برج منفرد در ابتداي ديوار دفاعي قرار گرفته كه به نام دروازه شناخته مي شود ، جاي دار ، تپه رش ، قلعه يزدگرد (اين بنا در يكي از بلندترين ارتفاعات قرار گرفته كه نام آن بر روي كل محوطه اطلاق مي شود . اطراف اين قلعه را حصاري با برج هاي نيم دايره اي احاطه كرده است ) ، گچ كمبد ( اين محوطه كه به نام ميدان نيز شناخته مي شود به وسعت تقريبي 400 * 800 متر است . قسمت جنوبي آن پرديس بوده و در قسمت شمالي آن ، كاخي قرار گرفته كه تزئينات گچي زيادي از داخل آن به دست آمده است ) ، قلعه داور ( اين بنا در داخل روستاي بان گمبد قرار دارد . كاوش هاي باستان شناختي نشان داده كه اين بنا آتشكده اي از دوره ساساني بوده و در اوايل اسلام با الحاق فضاهايي به آن تبديل به كارگاه شيشه گري شده است ) ، نقاره خانه ؛ اين بنا در شمال شرقي بناي قلعه يزدگرد و بر روي ارتفاعات قرار گرفته است و آشياب .

قلعه گه جبران : قلعه گه یا قلعه کوچک در ابتدای باغ های ریجاب شهرستان اسلام آباد قرار دارد. اهالی محل این مکان را به نام صاحب آن، قلعه "جیران" می نامند . این قلعه دو طبقه به مرور زمان تخریب شده است . در حال حاضر چند اتاق از طبقه اول و پی طبقه فوقانی آن به جای مانده است . در این محل جاده ساسانی با شیب ملایمی به سوی قلعه کشیده شده است . برای جلوگیری از سقوط، در هر دو طرف این جاده دیواری خشکه چین ساخته اند و بقایای آن هنوز بر جای مانده است .

قلعه شاهین : این بنا در 18 کیلومتری سه راهی سرپل ذهاب – قلعه شاهین در روستای "سراب" قلعه شاهین قرار دارد . در این محوطه آثار قلعه ای بزرگ دیده می شود که بر روی صخره ای ساخته شده است . این صخره 150 متر طول و بین 10 تا 80 متر عرض دارد . ارتفاع این صخره در کوتاه ترین قسمت 10 و در بلندترین نقطه بیش از 100 متر است . در کنار این صخره بقایای چهار پله سنگی به چشم می خورد که راه بالا رفتن از صخره است . در بالای صفه آن نیز آتشدانی به قطر 28 سانتیمتر وجود دارد . متأسفانه به دلیل تخریب زیاد ، وضعیت بناهای روی صفه مشخص نیست .

قلعه سرماج : بقایای این قلعه بزرگ در روستای "سرماج" از توابع هرسین قرار دارد . امروزه خانه های روستاییان بر روی ان ساخته شده است . آن چه از این قلعه باقی مانده ، دیوار بزرگی است که از طول آن 37 متر قابل رویت است . نمای خارجی آن با بلوک های سنگی نسبتاً بزرگ و نمای داخلی بالا شه سنگ و ملاط گچ است . در اطراف این قلعه برج هایی وجود داشت . در حال حاضر قسمت اعظم یکی از این برج ها هنوز باقی مانده است . دور قلعه را خندقی برای ذخیره آب به هنگام تهاجم دشمن محصور کرده است . این قلعه در سده چهارم ه.ق نیز مورد توجه واقع شده است و سلسله حسنویه کرد از آن استفاده کرده اند .

قلعه سرخه دیزه : این قلعه ساسانی در روستای "سرخه دیزه" ، بین کرند و سرپل ذهاب قرار دارد و به وسیله لاشه سنگ و ملاط گچ به همراه آجر ساخته شده است . یکی از دیوارهای این قلعه که نسبتاً سالم است ، دارای طولی در حدود 70/5 متر است . تعداد زیادی از خانه های روستای سرخه دیزه بر روی بقایای این قلعه ساخته شده است . در سده های نخستین اسلامی این منطقه به علت موقعیت طبیعی آن به وسیله جنگل ها محصور بود ، "مرجع القلعه" نام داشت . "یعقوبی" مورخ و جغرافیدان معروف اسلامی ، مرج القلعه را ستورگاه خلفا معرفی کرده است .

قلعه مریم : قلعه مریم یا شکربانو در سرچشمه رودخانه قره بلاغ در ارتفاع یک صدمتری قرار دارد . این بنا با لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده است . مردم محل بر این باورند که این قلعه را خسرو پرویز برای شکربانو همسر خود ساخته است .

سایر قلاع : قلعه گبري ؛ در سر پل ذهاب مربوط به دوران ساساني ، قلعه منيژه ؛ در راه سرپل ذهاب به ديره ، مربوط به دوره ساساني و قلعه هرسين ؛ مربوط به دوران ساساني از دیگر قلاع استان کرمانشاه هستند .
کاروانسراها

بيستون : اين بنا در شمال كاروانسراي صفوي بيستون و در روبروي فرهاد تراش ، در زير جاده قديمي همدان ، كرمانشاه واقع شده است . بناي مورد بحث كه در جهت شرقي ـ غربي ساخته شده داراي پلاني تقريباً مستطيل شكل بوده و از دو بخش تشكيل شده است . بخش شرقي به ابعاد 80*85 متر مي باشد كه ديوارهاي پيرامون آن به عرض 40/2 متر است . ورودي اين بنا در ضلع شرقي مي باشد . بخش غربي نيز به ابعاد 55*44 متر است كه از طريق يك ورودي به بخش شرقي مرتبط مي شود . اين بخش در حقيقت حياط خلوت مجموعه را شكل مي دهد . در دوره ايلخاني با ساختن 64 اتاق در داخل بنا ، از آن به عنوان كاروانسرا استفاده نموده اند .

 كاروانسراي ايلخاني (بيستون ) : اين كاروانسرا بر روي بقايايي از يك بناي سنگي دوره ساساني ساخته شده است كه به كاخ خسرو معروف مي باشد . به اين ترتيب كه ايلخانيان با الحاق ديوارهايي به ديوارهاي محيطي بناي ساساني ، كاروانسرا را احداث كرده اند . اين كاروانسرا به ابعاد 80 * 85 متر است كه با لاشه سنگ و آجر به همراه ملاط گچ ساخته شده است . درگاه ورودي كاروانسرا در جبهه شرقي بنا قرار دارد . اين درگاه ورودي به حياط مركزي منتهي مي شود . در اطراف حياط نيز مجموعه اي از اتاق ها و ديوارهاي مستطيل شكل قرار دارد . به اين ترتيب كه در سه ضلع شرقي ، شمالي و جنوبي ، رديفي از ايوان ها و اتاق ها قرار گرفته است و به عبارتي ترتيب قرار گرفتن اتاق ها به اين صورت بوده كه در كنار هر ايوان دو اتاق ساخته شده است ولي در ضلع غربي در جلو هر يك از اتاق ها ، ايوان كوچكي وجود دارد .

 كاروانسراي صفوي بيستون : كاروانسراي بيستون در 30 كيلومتري شمال شرقي كرمانشاه و در محل روستاي بيستون كهنه ، واقع شده است . اين كاروانسرا كه به كاروانسراي شاه عباسي نيز معروف است . همانند بسياري از كاروانسراهاي صفوي به سبك چهار ايواني بنا گرديده است . اين بنا به طول 60/83 متر و عرض 50/74 متر است . در چهار گوشه اين بنا ، برج هايي قرار دارد كه برج هاي ضلعي غربي مدور و برج هاي ضلع شرقي هشت ضلعي است . ديوار محيطي اين كاروانسرا در قسمت داخل و بيرون تا كف طاق نماها به وسيله سنگ هاي تراشيده ، و از كف طاق نماها به بالا با آجرهايي به ابعاد5*25*25 سانتي متر ساخته شده است . دروازه ورودي اين كاروانسرا به عرض 50/3 متر در ضلع جنوبي است . در هر طرف اين دروازه هفت طاق نما قرار دارد . در هر يك از اضلاع كاروانسرا ، شش اتاق چهار ضلعي است . جلو هر يك از اتاق ها ، ايواني است كه سطح آنها سنگ فرش است . مقابل درگاه ورودي كاروانسرا ، در ضلع ديگر ، شاه نشين ساخته شده است . در پشت اتاق هاي كاروانسرا ، اصطبل هاي درازي ساخته شده است . اين كاروانسرا به دستور شاه عباس اول صفوي ساخته شده است . با توجه به كتيبه اي كه از شاه سليمان صفوي ( 1105 ـ1077 ه . ق ) باقي مانده است به نظر مي رسد بناي اين كاروانسرا در زمان پادشاهي شاه سليمان و صدارت شيخ عليخان زنگنه خاتمه يافته است .

 كاروانسراي قصرشيرين : اين كاروانسرا در داخل شهر قصرشيرين قرار دارد كه متأسفانه در اثر حملات عرلق آسيب زيادي ديده و تنها قسمت ورودي آن باقي مانده است اين كاروانسرا نيز از نظر پلان تا حدودي شبيه كاروانسراهاي صفوي بيستون و ماهيدشت مي باشد بطوريكه داراي ورودي طاق داري درضلع جنوبي بناست كه در هر طرف ورودي سكويي دراز ايجاد شده است . پس از ورودي ، هشتي گنبد داري قرار دارد كه از طريق آن مي توان وارد حياط مركزي شد . در چهار طرف اين حياط ، ايوانهاي بزرگي با طاق جناغي قرار دارد . همچنين در اطراف ضلع حياط مركزي تعدادي اتاق ساخته شده است در جلو هريك از اين اتاق ها ايوان كوچكي و در پشت اتاق ها ، اصطبل هاي درازي احداث شده است .

كاروانسراي ماهيدشت : اين كاروانسرا نيز در داخل شهر ماهيدشت واقع شده است ، اين كاروانسرا نيز به نام كاروانسراي شاه عباسي معروف است و همانند كاروانسراهاي دوره صفويه به سبك چهار ايواني ساخته شده است . اين بنا به ابعاد 65 *65 متر مي باشد . ورودي آن نيز در قسمت جنوبي بنا است دو سكوي دراز و بلند در طول اين ورودي قرار دارد . گوشه هاي بيروني اين كاروانسرا به صورت مدور مي باشد . در هر طرف ورودي كاروانسرا دو فضاي ايوان مانند دو طبقه قرار دارد . همچنين در نماي جنوبي كاروانسرا نيز در هر طرف ورودي چهار طاق نما با طاق جناغي ساخته شده است . پس از ورودي ، هشتي گنبد داري قرار دارد كه به حياط كاروانسرا منتهي مي شود . در اطراف حياط نيز مجموعه اي از اتاق ها جهت استراحت كاروانيان ساخته شده و در پشت اين اتاق نيز اصطبل هاي سراسري احداث شده است كه در داخل اين اصطبل ها همانند ساير كاروانسراها ، سكوهايي جهت باراندازي وجود دارد . اين كاروانسرا همزمان با كاروانسراي بيستون به دستور شاه عباس اول صفوي احداث شده است و طبق كتيبه بنا در زمان ناصرالدين شاه نيز تعمير گرديده است

پل ها

پل بيستون : پل بيستون در حاشيه شرقي شهر بيستون و بر روي رودخانه دينور آب واقع شده است . اين پل به نام هاي پل كهنه ، پل شاه عباسي ، پل صفوي ، پل نادر آباد و دينور آب معروف است . بر اساس بخش هاي قابل رويت ، اين پل به طول 144 متر و عرض 60/7 متر مي باشد كه با جهت شرقي ـ غربي ساخته شده است . پايه هاي اين پل به صورت شش ضلعي مي باشد كه قسمت داخلي پايه ها به وسيله قلوه و لاشه سنگ به همراه ملاط گچ ساخته شده است ولي روكار آن از سنگ هاي تراشيده مي باشد كه با كمال دقت تراشيده و بر روي هم قرار داده شده است . اين سنگ چيني داراي بندهاي عمودي و افقي باريكي هستند كه ظاهراً بين سنگ ها لايه نازكي از ملاط قرار داده شده است . بر روي برخي از اين سنگ ها علائم سنگ تراشان ساساني به اشكال مختلف نقش شده است . اين پل داراي چهار دهانه است كه به ترتيب دو دهانه آن كوچك و دو دهانه بزرگ مي‌باشد . طاق تمام دهانه ها به جز دهانه سوم از نوع طاق هاي جناغي است ولي دهانه سوم داراي طاقي از نوع طاق هاي هلوچين كند مي باشد . فرم اين نوع طاق ، بيضي نزديك به دايره است ولي در نظر به صورت دايره جلوه مي كند . شواهد و مدارك باستان شناختي نشان مي دهد پايه هاي سنگي اين پل در دوره ساساني ساخته شده و در آن دوره هرگز موفق به تكميل آن نشده اند . در دوره حسنويه كه يكي از سلسله هاي محلي كرد است اقدام به تكميل پل مي نمايند از اين دوره تنها طاق هاي دهانه اول و دوم و همچنين پشتبندهاي مدور آن باقي مانده است پس از حسنويه ها در دوره ايلخاني دهانه چهارم پل كه بزرگترين دهانه است . به همراه پشتبندهاي مثلثي بازسازي مي‌شود و در دوره صفويه نيز اقدام به بازسازي نماي پل مي نمايند . همچنين طاق سوم اين پل در زمان پهلوي ساخته مي شود .


پل خسرو : اين پل در دو كيلومتري جنوب غربي شهر بيستون و بر سر راه قديمي كه از بيستون به تخت شيرين و سرماج مي رود ، بر روي رودخانه گاماسياب ساخته شده است . پل خسرو به طول 80/152 متر و عرض 20/7 متر مي باشد كه شامل 9 پايه و 10 دهانه است . عرض هر يك از پايه ها 20/7 متر و طول آنها 30/14 متر است هر يك از دهانه ها نيز 80/8 متر عرض دارد . از نظر پلان هر كدام از پايه به صورت شش ضلعي مي باشند كه از سه بخش تشكيل شده اند . پل ساساني خسرو در مسير جاده اي از دوره ساساني قرار داشته كه بقاياي آن در دوطرف پل به طول چند كيلومتر ديده مي شود . پهناي جاده 7 متر است كه با قلوه سنگ وملاط فرش شده است .

پل قوزيوند : اين پل در5/3 كيلومتري شمال شرقي شهر بيستون و در مسير جاده آسفالته صحنه به كرمانشاه واقع گرديده است . اين پل كه به نام هاي قوزيوند و اتحاديه معروف است در جهت شرقي ، غربي بر روي رودخانه زرداب ساخته شده است . پل قوزيوند به طول 30/18 متر مي باشد كه شامل سه پايه و دو دهانه است . پايه هاي پل از سه بخش مياني و آبشكن هاي مثلثي در دو طرف آن شكل گرفته اند . اين پايه ها به وسيله لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده اند ولي روكار آنها به وسيله سنگ ها پلاك به ابعاد متوسط بين 21*30*30 و 15*43*43 سانتي متر چيده شده است .

پل كوچه :اين پل در هفت كيلومتري شرق كنگاور ،در مسير جاده كنگاور به تويسركان ، در روستاي كوچه واقع شده است . پل كوچه بر رويرودخانه خرم رود به جهت شمال شرقي ، جنوب غربي احداث شده است . اين پل به طول 80/68متر و عرض پنج متر مي باشد كه شامل شش پايه سنگي است كه چهار پايه مركزي آن هر يكبه عرض 10/3 متر است . پايه هاي اين پل از دو بخش تشكيل شده است . بخش اول پايه بهصورت مكعب مستطيل است و بخش دوم شامل آبشكن مثلث شكل مي باشد . اين پل داراي چهاردهانه نامساوي است . دهانه اول به عرض 60/4 متر دهانه دوم 80/4 متر ، دهانه سوم 90/4 متر ، دهانه چهارم 70/4 متر و دهانه پنجم 50/4 متر است . طاق تمام اين دهانهاز نوع طاق هاي جناغي است ولي دهانه پنجم كه در گذشته فرو ريخته بود به هنگامبازسازي آن بدون توجه به فرم اوليه ، به جاي استفاده از آجر و ملاط گچ از سنگ لاشهاستفاده كرده . با توجه به ساختار معماري آن و مقايسه با پل هاي صفوي ، به نظر ميرسد كه اين پل نيز در دوره صفويه ساخته شده باشد .

پل كهنه بيستون :اين پل در حاشيه شرقي شهر كرمانشاه ، نزديك روستاي مراد آباد ، بر رويرودخانه قره‌سو احداث شده است . از اين پل در گذشته عابرين مستقيماً به دروازه شهركه " دروازه اصفهان " ناميده مي شد ، وارد مي شدند . بر اساس بخش هاي قابل رويت ،اين پل به طول 186 متر و عرض 9 متر مي باشد كه با جهت شرقي ـ غربي ساخته شده است . پايه هاي اين پل به صورت شش ضلعي مي باشد كه قسمت داخلي آنها با لاشه سنگ و ملاط گچساخته شده ولي روكار آنها با بلوك هاي سنگي مكعب مستطيل تراشيده چيده شده است . هريك از پايه هاي اين پل به عرض 50/3 متر مي باشد . در جلو پايه‌ها در جهت مخالفجريان آب ، آبشكن‌هاي مثلث شكلي با سنگ‌هاي تراشيده ، ساخته شده است . همچنين دركناره هاي پل ، سيل برگردان هايي با سنگ هاي تراشيده ايجاد كرده اند . پل كهنهداراي شش دهانه مي باشد . هر يك از اين دهانه داراي طاق هاي جناغي هستند كه با آجرساخته شده اند . ارتفاع متوسط هر يك از طاق ها از كف رودخانه تا تيزه طاق در حدود 40/4 متر است . حضور دهليزها و پشتبندهاي مدور دو طرف ورودي آنها ، پل كهنه قره‌سورا به صورت يكي از زيباترين پل‌هاي دوره صفوي در آورده است . به نظر مي رسد كه پايههاي سنگي اين پل متعلق به دوره ساساني است و با توجه به آجرهايي از دوره سلجوقي كهدر اطراف پل پراكنده است ؛ اين پل در دوره سلجوقي تعمير گرديده و همچنين در دورهصفويه به شكل كنوني بازسازي شده است .

پل ماهيدشت :اين پل درداخل شهر ماهيدشت ، بر سر راه كرمانشاه به اسلام آباد و بر روي رودخانه دائمي مِرگساخته شده است . بر اساس قسمت هاي قابل رويت اين پل به طول 50 متر و عرض 10/6 مترمي باشد كه با جهت شمالي جنوبي ساخته شده است . پايه هاي اين پل نيز به وسيله لاشهسنگ و ملاط گچ ساخته شده و روكار آن با سنگ هاي مكعب مستطيل تراشيده چيده شده است . اين پل داراي دو پايه سنگي است . هر يك از پايه ها از سه بخش تشكيل شده ، بخش ميانيكه بخشي از يك مكعب مستطيل به طول 10/6 متر مي باشد و در دو جهت آن ، آبشكن هاي چندضلعي ( بخشي از شش ضلعي ) ساخته شده است . پل ماهيدشت داراي سه دهانه مي باشد كهدهانه مياني ، دهانه اصلي محسوب مي شود . اين دهانه به عرض 70/6 متر مي باشد كهداراي طاق جناغي است . ارتفاع اين دهانه از كف رودخانه تا تيزه قوس 80/7 متر ميباشد . در دو طرف دهانه مياني ، دو دهانه كوچكتر ايجاد شده كه كف آنها بلندتر از كفرودخانه مي باشد . هر يك از اين دهانه به عرض دو متر و به ارتفاع 5/2 متر مي باشدكه داراي طاق جناغي مي باشند.

پل ميان راهان :اين پل در جنوبدهكده ميان راهان ، بر سر راه بيستون به سنقر بر روي رودخانه دينور آب ساخته شدهاست . بناي اصلي اين پل منسوب به دوره صفوي است . اين پل به طول 30/47 متر و عرض 85/4 متر است كه با جهت شمالي ـ جنوبي ساخته شده است . پل ميان راهان شامل سه دهانهو چهار پايه مي باشد . پايه هاي پل نيز از سه بخش مياني و آبشكن هاي مثلثي در دوطرف آن شكل گرفته اند . بلندي دهانه شمالي از سنگ فرش كف رودخانه 10/3 متر و دهانهجنوبي 95/3 متر است . عرض دهانه شمالي 70/4 متر ، دهانه مياني 05/8 متر و دهانهجنوبي هفت متر است

پل نوژي وران :اين پل در اراضي روستاينوژي وران ( نجوبران ) و بر سر راه بيستون به سنقر ساخته شده كه بناي اصلي آن منسوببه دوره صفوي است . اين پل آجري به طول 50 متر و عرض 10/4 متر است كه داراي سه پايهسنگي و دو دهانه مي‌باشد . پايه هاي پل سنگي و از سه بخش تشكيل شده ، بخش مياني كهتقريباً‌ بيضي شكل است و آبشكن هاي مدور كه در دو طرف آن شكل گرفته اند ، با توجهبه شكل كنوني آبشكن ها و عدم چفت و بست آن با بدنه پل ، به نظر مي رسد كه ساختمانآنها بعدها به بناي پل الحاق شده باشد . اين پايه ها به وسيله لاشه سنگ و ملاط گچساخته شده اند . بر روي هر يك از پايه ها ، پشتبندهاي مدور آجري ساخته شده كه تاسطح پل بالا آمدند . عرض جان پناه پل نيز در حدود 30 سانتي متر مي باشد

منبع- سایت میراث فرهنگی کرمانشاه