استان هميشه سرسبز گيلان از شمال به درياي خزر و كشورهاي مستقل آذربايجان، از جنوب به استان زنجان و قزوين و رشته كوههاي البرز از شرق به استان مازندران و از غرب و شمال غربي به استان اردبيل محدود است. اين استان از شمال به درياي خزر و كشورهاي مستقل آذربايجان ، از غرب به استان اردبيل ، از جنوب به استان زنجان و قزوين و از شرق به استان مازندران محدود مي گردد وبالغ بر14 هزاركيلومترمربع مساحت دارد. كمترين فاصله كوه از درياي خزر ( در حويق ) نزديك به 3 كيلومتر و بيشترين فاصله آن از دريا ( در امام زاده هاشم ) حدود 50 كيلومتر است .درازاي آن از شمال باختري به جنوب خاوري ، 235 كيلومتر و پهناي آن ، از 25 تا 105 كيلومتر تغيير مي كند .رشته كوههاي البرز با ارتفاع متوسط 3000 متر، همانند ديواري در باختر و جنوب گيلان كشيده شده و اين منطقه جز از راه دره منجيل ، راه شوسه ديگري به فلات ايران ندارد. شكل جغرافياي گيلان به صورت بدنه اي پرچمي شكل و شامل البرز غربي و جلگه گيلان در جنوب و گردني استوار و افراشته شامل؛ كوههاي تالش و جلگه ساحلي در جهت شمال مي باشد كه ناهمواريهاي آن از دو قسمت كوهها و جلگه تشكيل شده است

موقعيت كوهها و جلگه ها ي گيلان :

كوهها :

1-رشته غربي : شامل كوههاي تالش, ماسوله, پشته كوه هزار دره رود آستارا تا تنگه -منجيل با جهت شمالي – جنوبي ، به صورت چندين رشته چين خوردگي موازي نا متقارن است كه گيلان را از اردبيل و زنجان جدا مي سازد و شهرستانهاي آستارا و تالش در دامنه هاي شرقي اين كوهها واقع شده اند. قله هاي مهم اين رشته، قله( بقروداغ ) 3300 متر و ( ماسوله داغ ) 3050 متر است. نوع فرسايش در نقاط مرتفع ، يخچالي و در نقاط كم ارتفاع، آبهاي روان است .

2 -رشته شرقي : اين قسمت شامل؛ ناهمواريهاي ديلمان, لاهيجان, عمارلو و خزران است و به صورت چندين رشته چين خوردگي موازي نا متقارن با جهت غربي ـ شرقي مي باشد كه از دره سفيد رود تا كوههاي استان مازندران گسترده شده است.شيب تند دامنه ها، به طرف درياي مازندران و شيب كم آن، به طرف دره شاهرود است. از قله هاي مهم اين ناحيه؛ در فك كوه 2705 متر, ناتشكوه و خشتچال مي باشند. فرسايش آبهاي روان، دره هاي متعددي در آن به وجود آورده است.

جلگه ها :

1 -جلگه شرقي: اين جلگه به صورت نوار باريكي، بين سواحل درياي کاسپين و دامنه هاي شمالي البرز غربي ،با وسعت اندكي واقع شده و مستقيما‎‎‏‏‏‏‏ًٌَُُُ تحت تاثير آبرفتهاي تعداد زيادي از رود خانه هاي ساحلي با خصوصيات سيلابي قرار گرفته است.

 3-جلگه مركزي: اين جلگه وسيع به شكل مثلثي در حد فاصل امام زاده هاشم, انزلي, و چمخاله تشكيل يافته است كه علل وسعت زياد اين جلگه، ناشي از عواملي چون وجود گسلي است كه رشته كوههاي غربي را از سلسله جبال البرز جدا نموده و سبب حركات طبقات زمين به سمت شمال گرديده ، همچنين رسوباتي كه توسط سفيدرود در اين ناحيه رسوب گذاري شده و تبخير شديد و عوامل ديگري كه در گذشته باعث پايين رفتن سطح آب درياي کاسپين گرديده ، مي باشد .