محمدتقی بهار ملقب به ملک الشعرا،درتهران متولد گردید.ازشعرای بنام معاصر است.چند دوره نماینده مجلس بوده وسال ها به تدریس در دانشگاه اشتغال داشته است ودرکابینه قوام السلطنه وزیر فرهنگ بوده.کتابی دارد به نام سبک شناسی یا تاریخ تحول نثر پارسی که بسیار ارزشمند است. بهاردر1330خورشیدی دراثر ابتلا به سل درگذشت.اشعاراو بسیار روان وارزشمندند.وی ازشعرای مبارزه دوره مشروطیت بوده،منجمله شعری که درمورد استبداد محمدعلی شاه قاجارگفته،چند بیتی از آن ذکر می شود:

با شه ایران زآزادی سخن گفتن خطاست                    کارایران باخداست

مذهب شاهنشه ایران زمذهب ها جداست                    کارایران باخداست

شاه مست ومیرمست وشحنه مست وشیخ مست          مملکت رفته زدست

هر دم ازدستان مستان فتنه غوغا بپاست                      کار ایران باخداست

وهمچنین شعری که در مورد کوه دماوند سروده است:

ای دیو سپید پای دربند                   ای گنبد گیتی ای دماوند

ازسیم،به سر یکی کله خود             زآهن به میان یکی کمربند

تومشت درشت روزگاری                 از گردش قرن ها پس افکند....

منبع:اطلاعات عمومی پیام گردآورنده:دکترسیدمحمود اختریان