چرخ خیاطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
یک چرخ خیاطی قدیمی.

چرخ خیاطی (به فارسی تاجیکی: ماشین دوزندگی[۱]) وسیله‌ای است که برای دوختن اعم از پارچه، چرم، ... بکار می‌رود. چرخ خیاطی در دوره انقلاب صنعتی جهت کم کردن کار دستی و سرعت بخشیدن به امر تولید اختراع شد. با اختراع چرخ خیاطی از حدود سال ۱۸۷۰ تا به امروز، تغییرات بسیار زیادی در صنعت دوخت و تهیه لباس انجام شد.

سازوکار چرخ خیاطی


اجزای چرخ خیاطی

چرخ خیاطی از اجزای زیر تشکیل شده است.

ماسوره:قرقره کوچکی است که در بخش زیرین چرخ خیاطی قرار دارد.

ماکو: وسیله‌ای در ماشین بافندگی است که ماسوره بر روی آن قرار می‌گیرد؛ میله‌ای در چرخ خیاطی که قرقره بر روی آن قرار می‌گیرد.[۲]

پدال:در بیشتر چرخ خیاطی‌ها جهت چرخاندن چرخ خیاطی به کمک نیروی برقی که به دینام وارد میشود چرخ را به حرکت در میاورد.