بـِن يکي از شهرهاي استان چهارمحال و بختياري ايران است. اين شهر در بخش بن از توابع شهرستان شهرکرد قرار دارد. بن تا شهرکرد بيست و پنج کيلومتر فاصله دارد. جمعيت اين شهر در سال 1385، برابر با 11,699 نفر بوده‌است.
مردم شناسي
مردم شهر بن به زبان فارسي و ترکي قشقايي تکلم مي‌کننداقليتي نيز گويش بختياري دارندو در اين شهر باغداري و دامپروري رواج فراوان دارد . تالاب بن هم از جاذبه‌هاي گردشگري اين شهر مي‌باشد. شهر بن از لحاظ قدمت و ساختار بسيار قديمي مي‌باشد. کارخانجات مهمي در بن بدست مهندسين فرنگ رفته اين شهر که تمايل به ساخت شهر خويش دارند افتتاح شده‌است که از بزرگ‌ترين انها کارخانه گازکربنيک (CO2)اين شهر است. از مراکز سياحتي و زيارتي بخش بن امامزاده باباپير احمد ، امامزاده سيد محمد بارده ،امامزاده سيد بهاالدين محمدشيخ شبان ، حاشيه سد زاينده رود ، باغهاي حاشيه رودخانه زاينده رود ، گوني باغ ، قاراتينگه ، ماقارآشنا، آق بولاغ چينه و ... مي‌باشد .

زادگاه ميرزا حبيب دستان بني
بن زادگاه ميرزا حبيب دستان بني معروف به ميرزا حبيب اصفهاني است. وي خطاط، نويسنده و مترجم بزرگي در عصر خويش بود و نخستين دستور زبان فارسي را به رشته تحرير درآورد. مردم قريه بزرگ بن اصفهان نزديک پايتخت نه در مدت محاصره ونه پس از سقوط آن در برابر افغانان سر تسليم فرود نياوردند وتمام دستجات افغاني را که از طرف محمود براي سرکوبي مردم قريه گسيل گشته بودند شکست داده ، منهدم کردند. سرانجام سردار افغاني با روستائيان بن اصفهان صلح شرافتمندانه‌اي منعقد کرد. محمود که مايل بود بهانه‌اي به دست آورده پيمان صلح را نقض ومردم بن را قلع وقمع کند جاسوسان خويش را مخفيانه به اين قريه اعزام کرد وآنها را مامور ساخت کاري کنند که مردم قريه نخست پيمان را بشکنند ولي روستائيان قريه جاسوسان را خفه کرده جنازه آنان را نزد محمود فرستادند.