اشنایی با شهرهای ایران  وکشورهای جهان

سنگال از شمال با موریتانی، از شرق با مالی و از جنوب با گینه و گینه بیسائو همسایه است. در غرب این کشور اقیانوس اطلس قرار دارد. کشور گامبیا تقریباً در درون سنگال قرار گرفته است.

شمال و شمال شرق این کشور به خاطر نزدیکی با صحرای بزرگ آفریقا نیمه بیابانی است و آب و هوایی گرم و خشک دارد. جنوب غرب سنگال نیز نواحی جنگلی دارد و آب و هوایش گرم و مرطوب است.

سنگال در زمان قدیم زیستگاه قوم توکولئور بود. با نفوذ اعراب مسلمان در آفریقا، سنگالی‌ها در قرن 11 میلادی، به اسلام گرویدند.

فرانسوی‌ها نخستین بار در سال 1659 در سنگال بندرگاهی ساختند و نام آن را سن لوئی گذاشتند.

برای مدتی بریتانیا در سنگال دخالت می‌کرد، ولی فرانسوی‌ها گوی سبقت را از بریتانیایی‌ها ربودند و توانستند در سال 1895 مالکیت سنگال را به عنوان یکی از مستعمرات غرب آفریقا از آن خود کنند.

سنگال در سال 1946 به عنوان یکی از مستعمرات فرانسه درآمد. در 4 آوریل 1960 از فرانسه اعلام استقلال کرد و در 20 ژوئن 1960 به عنوان یک جمهوری مستقل با مالی فدراسیونی تشکیل داد که به عنوان "فدراسیون سنگال و مالی" شناخته شد.

این فدراسیون چندان دوام نیاورد و چند ماه بعد در 20 آگوست 1960 منحل شد. سنگال در سال 1982 با پیوستن به گامبیا، "کنفدراسیون سنگامبیا" را تشکیل داد. این اتحادیه نیز هفت سال بعد در سال 1989 منحل شد.

اگرچه سنگال نه کشور پنهاوری است و نه موقعیتی استراتژیک دارد، با این حال نقش برجسته‌ای در سیاست قاره آفریقا بازی می‌کند.

سنگال به عنوان کشور ملت آفریقایی که بیش از 90 درصد جمعیت آن را مسلمانان تشکیل می‌دهند به نوعی یک پل فرهنگی بین مسلمانان و دنیای سیاهان آفریقایی محسوب می‌شود.

سیاست در سنگال

در سنگال رئیس‌جمهور قدرت زیادی دارد. رئیس جمهور بر اساس تغییری که در قانون اساسی سنگال در سال 2001 ایجاد شد، هر پنج سال یک بار انتخاب می‌شود.

پیش از آن دوره ریاست جمهوری هفت ساله بود. براي انتخاب رئيس‌جمهور انتخابات عمومي برگزار مي‌شود و راي مردم رئيس جمهور را تعيين مي‌كند.

نخست وزير در سنگال رئيس كابينه است و وزرا را تعيين مي‌كند. خود نخست‌وزير را رئيس‌جمهور تعيين مي‌كند.

سنگال بیش از 80 حزب دارد. مجلس این کشور 150 کرسی دارد كه نمايندگان 90 كرسي آن با راي مستقيم مردم تعيين مي‌شوند.

اقتصاد در سنگال

توليد ناخالص داخلي سنگال 61/20 ميليارد دلار است و در سال گذشته ميلادي 6/4درصد رشد داشت.

نيروي كار اين كشور چهار ميليون و 850 هزار نفر است كه 77 درصد آنها در بخش كشاورزي و 23 درصد در بخش‌هاي صنعت و خدمات فعال هستند.

نرخ بيكاري در اين كشور 48 درصد گزارش شده و 54 درصد مردم آن زير خط فقر زندگي مي‌كنند.

محصولات صادراتي اين كشور شامل ماهي، بادام‌زميني، نفت، فسفات و پنبه است كه به كشورهاي مالي (2/19 درصد)، فرانسه (3/8 درصد)، هند (8/5درصد)، گامبيا(3/5درصد)، اسپانيا (1/5 درصد) و ايتاليا (9/4 درصد) صادر مي‌شود.

واردات اين كشور شامل مواد غذايي و آشاميدني، كالاهاي اساسي و سوخت است كه از كشورهاي فرانسه (1/25 درصد)، انگليس(2/5 درصد)، تايلند(8/4 درصد)، چين(5/4 درصد) و اسپانيا (4 درصد) وارد مي‌شود.

مردم سنگال

جمعيت اين كشور 12 ميليون و 521 هزار و 851 نفر است كه ميانگين سني آنها 18.7 سال است. اميد به زندگي براي زنان 09/58سال و براي مردان 34/55سال است.

بر اساس آمارهاي سال 2003 ميلادي حدود 8/0درصد از مردم اين كشور از بيماري ايدز رنج مي‌برند.

94 درصد از مردم اين كشور مسلمان و پنج درصد مسيحي هستند. 3/93درصد از مردم بالاي 15 سال آن باسوادند.

ارتباطات در سنگال

در سنگال روزنامه‌ها و رسانه‌ها از آزادي خوبي برخوردارند. راديوهاي خصوصي نيز در اين كشور رواج دارند.

در سنگال 282 هزار و 600 خط تلفن ثابت و دو ميليون و 983 هزار خط تلفن همراه وجود دارد.

تعداد ميزبانان اينترنتي آن 199 و كاربران اينترنت 650 هزار است